Co jest wyjątkowego w odmianie wiciokrzewu Izyuminka i jak ją prawidłowo uprawiać?

Wiciokrzew Izyuminka to mrozoodporna i wytrzymała odmiana wyhodowana w Rosji. Jest plenna i łatwa w uprawie, nadaje się do uprawy w każdym regionie, również w regionach o niestabilnym klimacie i krótkich, chłodnych latach.

Opis rośliny

Wiciokrzew "Izyuminka" to niski (średniej wielkości) krzew, osiągający wysokość 1,3 m. Krzewy tej odmiany mają lekko rozłożysty pokrój, co zapewnia im zwarty wygląd. Pędy są cienkie i wygięte, o purpurowobrązowym odcieniu i delikatnym owłosieniu.

Liście są średniej wielkości, jasnozielone i delikatnie owłosione. Blaszki liściowe są wklęsłe, a ich końce zaostrzone. Kwiaty są małe, dzwonkowate, o jasnych płatkach.

Opis owoców

Owoce są średniej wielkości, o nierównej powierzchni i kształcie standardowym dla tej rośliny.

Krótki opis owoców:

• Kolorowanie: głęboki błękit.
• Formularz: wydłużona, lekko nierówna powierzchnia.
• Długość: od 1,8 do 2,7 cm.
• Skóra: gładka i gęsta, bez owłosienia, z niebieskawym odcieniem.
• Miąższ:o włóknistej konsystencji.
• Średnia waga: 1,1 g.

Pojedyncze okazy owoców mogą ważyć nawet 1,6 g.

Historia odmiany Izuminka

Odmiana Izyuminka została wyhodowana w Południowouralskim Instytucie Badawczym Ogrodnictwa i Uprawy Ziemniaka w obwodzie czelabińskim. Uzyskano ją poprzez otwarte zapylanie sadzonek wiciokrzewu kamczackiego.

Możesz zapoznać się z najlepszymi odmianami tej rośliny jagodowej, według domowych ogrodników Tutaj.

Smak i cel

Smak wiciokrzewu izyuminka jest słodko-kwaśny z pikantnym posmakiem, ale bez goryczki. Według degustatorów, smak dojrzałych owoców waha się od 4 do 4,8 punktu. Zawartość cukru w ​​owocach jest czterokrotnie wyższa niż kwasowość. Na smak i wielkość owoców w dużej mierze wpływa regularna pielęgnacja krzewów wiciokrzewu.

Skład owoców:

• Cukier - 7,4%.
• Kwasy – 2,2%.
• Witamina C - 31 mg/%.
• Związki P-aktywne - 950 mg/%

Jagody mają wszechstronne zastosowanie. Spożywa się je na świeżo, suszone i mrożone. Wykorzystuje się je również do przetwórstwa – do produkcji dżemów, konfitur, marmolad i soków.

Charakterystyka

Odmiana Izyuminka posiada doskonałe właściwości agrotechniczne, dzięki czemu dobrze rośnie i owocuje w szerokim zakresie warunków klimatycznych.

Cechy charakterystyczne wiciokrzewu Izuminka:

• Wczesny rozwójOwocowanie rozpoczyna się 3–4 lata po posadzeniu w miejscu stałym.
• Odporność na choroby. Odmiana ta charakteryzuje się zwiększoną odpornością na choroby grzybowe, bakteryjne i wirusowe, jednak w niesprzyjających warunkach pogodowych i/lub klimatycznych, pogłębionych przez niewłaściwą pielęgnację, może być atakowana przez mączniaka prawdziwego i różnego rodzaju plamistości.
• Wydajność. W uprawach komercyjnych średnio zbiera się 27 centów owoców z hektara. Z jednego krzewu uzyskuje się od 0,9 do 1,4 kg jagód.
• Odporność na mróz. Krzewy wytrzymują temperatury do -50°C. W okresie kwitnienia wiciokrzew izyuminka wytrzymuje temperatury do -8°C.
• SamopłodnośćTa odmiana jest samopylna i wymaga zapylaczy do zawiązania owoców. Odpowiednie odmiany to wiciokrzew 'Goryanka', 'Atlant', 'Altair', 'Viola', 'Volshebnitsa' i 'Zarnitsa'.

Plusy i minusy

Wiciokrzew izyuminka, oprócz swoich zalet, ma również pewne wady. Warto poznać wszystkie cechy tej odmiany przed sadzeniem.

Lądowanie

Aby zapewnić wiciokrzewowi prawidłowy wzrost i owocowanie, ważne jest stworzenie optymalnych warunków wzrostu. Ważne jest nie tylko zakupienie wysokiej jakości sadzonek, ale także wybranie odpowiedniego miejsca i prawidłowe ich posadzenie, zgodnie z zalecanymi technikami sadzenia.

Wybór i przygotowanie miejsca

Chociaż wiciokrzew jest łatwy w uprawie, nie należy go sadzić w dowolnym miejscu. Jeśli posadzimy go bez uwzględnienia jego potrzeb, będzie słabo rósł, a nawet obumrze.

Cechy wyboru lokalizacji:

• Oświetlenie. Wiciokrzew Izyuminka najlepiej rośnie w słonecznych, ciepłych miejscach, z dużą ilością światła i bez przeciągów. Dojrzewanie owoców zależy od ilości światła. Najwięcej światła powinny otrzymać wierzchołki krzewów.
• Ulga. Odmiana Izyuminka, podobnie jak wiciokrzew w ogóle, nie toleruje podmokłych gleb, dlatego niziny i tereny o wysokim poziomie wód gruntowych nie nadają się do sadzenia. Optymalna głębokość sadzenia to 0,7-0,9 m.

Wiciokrzew dobrze rośnie na glebach lekko kwaśnych lub obojętnych o pH 5,5–6,5, o dobrej przepuszczalności wody i powietrza. Przy wysokim poziomie wód gruntowych zaleca się dosypanie materiału drenażowego do dołków. Na glebach ciężkich i słabo przepuszczalnych można dodać materię organiczną, taką jak próchnica, kompost lub piasek rzeczny.

Wybór sadzonki

Do sadzenia należy wybierać sadzonki 2-3-letnie. Optymalna wysokość to 30-40 cm. Liczba gałęzi to 2-3. Pędy powinny być giętkie, nieprzesuszone, bez wad, oznak chorób i uszkodzeń. Zdrowa sadzonka będzie miała zielone, żywe pąki oraz dobrze rozgałęzione, wilgotne i mocne korzenie.

Do sadzenia najlepiej używać sadzonek z zamkniętymi korzeniami – są one sprzedawane w pojemnikach. Wiciokrzewy te szybko i dobrze się ukorzeniają. Co więcej, można je sadzić nie tylko wiosną i jesienią, ale także latem. Może wystąpić łuszczenie się kory; nie jest to oznaką choroby, a raczej cechą charakterystyczną rośliny.

Najlepiej kupować materiał do sadzenia w szkółkach ogrodniczych lub od renomowanych sprzedawców specjalizujących się w uprawie wiciokrzewu. Nie zaleca się kupowania sadzonek od przypadkowych osób na targu – ryzyko zakupu sadzonek niskiej jakości jest zbyt wysokie.

Przechowywanie i przygotowywanie sadzonek

Sadzonki z odkrytym korzeniem należy odpowiednio przechowywać, jeśli konieczne jest opóźnienie sadzenia. Zawiń korzenie w plastikową torbę z otworami, aby zapewnić wentylację. Przechowuj sadzonki w chłodnym miejscu (w temperaturze od -2°C do +5°C) – w piwnicy lub na balkonie. Optymalna wilgotność powietrza wynosi 85-90%.

Sadzonki z odkrytym korzeniem należy przygotować do sadzenia. Na kilka godzin, a najlepiej na cały dzień, korzenie zanurza się w wodzie lub roztworze zawierającym stymulator wzrostu, taki jak Kornevin. Zabieg ten może przywrócić nawet lekko przesuszone korzenie.

Terminy sadzenia

Najlepszy czas na sadzenie wiciokrzewu to wczesna wiosna lub późna jesień. Wiosną sadzimy po stopnieniu śniegu, gdy pąki jeszcze się nie rozwinęły. Nie zaleca się sadzenia wiciokrzewu w maju i czerwcu, kiedy rozpoczyna się jego aktywny wzrost.

Terminy sadzenia zależą od warunków klimatycznych i są specyficzne dla danego regionu (klimatu). Na południu, gdzie zima jest ciepła i późno nadchodzi, wiciokrzew sadzi się od drugiej połowy października do połowy listopada, natomiast w centralnej Rosji sadzenie odbywa się od połowy września do pierwszej dekady października. Na północy sadzenie kończy się na początku października.

Przygotowanie dołka do sadzenia

Dołki do sadzenia przygotowuje się 1–2 tygodnie wcześniej, aby gleba mogła się lekko ustabilizować, a nawóz równomiernie rozprowadzić.

Cechy przygotowania dołka pod sadzonkę:

• Optymalny rozmiar dołka to 40x40x40 cm. Zachowaj odstęp 1,5-2 cm między sąsiednimi krzewami. Zachowaj odstęp 2,5-3 m między rzędami.
• Na dnie otworu umieszcza się materiał drenażowy – tłuczeń kamienny, cegłę połamaną lub keramzyt. Warstwa powinna mieć grubość około 10 cm. Ten rodzaj drenażu jest szczególnie ważny w przypadku gleb ciężkich i gliniastych, a także na obszarach o płytkim poziomie wód gruntowych.
• Uzyskaną z wykopania dołka wierzchnią warstwę gleby odkłada się do przygotowania mieszanki składników odżywczych. Miesza się ją w równych proporcjach z próchnicą lub kompostem (10-15 litrów), dodaje się połowę torfu i popiołu drzewnego, a także nawozy mineralne (po 50 g superfosfatu i siarczanu potasu). Wszystkie składniki dokładnie miesza się i wlewa do dołka.
• Jeśli na danym terenie występują ciężkie gleby gliniaste, do mieszanki roślinnej dodaje się składniki spulchniające, np. piasek lub torf.

Dołek można wypełnić zakupioną ziemią, jednak należy ją wymieszać z miejscową ziemią, aby roślina mogła łatwiej zaadaptować się do nowego miejsca.

Lądowanie w stałym miejscu

Wiciokrzew sadzi się w okresach bezsłonecznych – rano, wieczorem lub w pochmurny, bezwietrzny dzień. Jeśli sadzisz sadzonki z zamkniętymi korzeniami, podlej je wcześniej, aby łatwiej było je wyjąć z pojemnika.

Cechy sadzenia wiciokrzewu Izuminka:

1. Sadzonkę umieszcza się w dołku, w którym z mieszanki składników odżywczych formuje się kopiec.
2. Sadzonkę umieszcza się na szczycie wzgórza, jej korzenie ostrożnie prostuje, a następnie przykrywa żyzną glebą.
3. Po posadzeniu szyjka korzeniowa sadzonki powinna znajdować się 3-4 cm pod powierzchnią gruntu.
4. Glebę lekko ubijamy, a następnie formujemy wokół pnia krąg, do którego wlewamy około 10 litrów zimnej wody.
5. Po wchłonięciu wody obszar pnia jest ściółkowany próchnicą, torfem, słomą i skoszoną trawą.

Pielęgnacja

Wiciokrzew Izuminka, podobnie jak cała roślina, jest mało wymagający i odporny, ale aby uzyskać obfite plony, wymaga pewnej pielęgnacji.

Podlewanie i spulchnianie

Wiciokrzew izyuminka wymaga regularnego podlewania, szczególnie w pierwszej połowie lata – w okresie kwitnienia i dojrzewania. Niedostateczna wilgotność i długotrwała susza negatywnie wpływają na plon i smak owoców. Ważne jest jednak, aby nie przelać gleby, aby zapobiec gniciu korzeni.

Funkcje podlewania:

• Jedna dorosła roślina potrzebuje 20 litrów wody.
• Pod korzenie wlewamy wodę, która powinna zwilżyć glebę do głębokości 50 cm.
• Podlewaj wiciokrzew po godzinie 19:00, po zachodzie słońca. Nie zaleca się podlewania w ciągu dnia, w słoneczną pogodę, ponieważ krople wody rozpryskujące się na liściach mogą spowodować oparzenia.

Po podlaniu, gdy gleba lekko przeschnie, należy ją spulchnić, a następnie ściółkować trocinami lub słomą. Nałożyć warstwę o grubości 5 cm. Zapobiegnie to szybkiemu parowaniu wilgoci z gleby i spowolni wzrost chwastów.

Nawożenie

Wiciokrzew Izyuminka wymaga nawożenia przez cały sezon – wiosną, latem i jesienią. Stosuj nawozy organiczne i mineralne.

Cechy nawożenia wiosną:

• Nawozy azotowe stosuje się 2-3 tygodnie przed kwitnieniem, aby pobudzić wzrost nowych pędów. Można na przykład użyć mocznika (15-30 g na metr kwadratowy) lub saletry amonowej (20-30 g na metr kwadratowy).
• W fazie formowania pąków rośliny potrzebują fosforu i potasu dla prawidłowego kwitnienia i owocowania. Możesz na przykład dodać popiół drzewny lub złożone nawozy mineralne o wysokiej zawartości fosforu.
• Po kwitnieniu wiciokrzew potrzebuje potasu, który stymuluje dojrzewanie jagód, zwiększając ich wielkość i zawartość cukru.

W lipcu powtarza się nawożenie azotem, aby pobudzić wzrost drugiej fali pędów. Można na przykład użyć mocznika (15-30 g na metr kwadratowy) lub saletry amonowej (20-30 g na metr kwadratowy). Pod koniec lipca lub na początku sierpnia wiciokrzew wymaga suplementacji potasu. Odpowiednimi opcjami są saletra potasowa lub fosforan monopotasowy (1 łyżka stołowa na 10 litrów wody).

Na początku września można dodać superfosfat i siarczan potasu (30-50 g na metr kwadratowy). Pod koniec października można nawozić krzewy przekompostowanym obornikiem. Nawozy mineralne można zastąpić nawozami organicznymi, takimi jak roztwór popiołu drzewnego (200-300 g na 10 litrów wody).

Lamówka

Wiciokrzew Izyuminka jest corocznie przycinany. Cięcie jest konieczne, aby zapewnić równomierne rozproszenie światła, co wpływa na wielkość i smak owoców. Ponadto dobra wentylacja zmniejsza ryzyko chorób grzybowych.

W przypadku wiciokrzewu izyuminka stosuje się następujące rodzaje cięcia:

• Sanitarny. Usuń chore, połamane, suche pędy i małe gałęzie u podstawy krzewu.
• RębniaPocząwszy od wieku 8-10 lat, wierzchołek gałęzi szkieletowej jest całkowicie odcinany sekatorem i przenoszony na młodszą gałąź.
• OdmładzającyStare i zaniedbane krzewy wymagają tego typu cięcia. Gałęzie przycina się wczesną wiosną, zanim zaczną płynąć soki, na wysokość 40–50 cm nad poziomem gruntu. To drastyczne cięcie pobudza uśpione pąki u podstawy krzewu i stymuluje rozwój nowych gałęzi szkieletowych.

Przycinaj gałęzie do zewnętrznych pąków, aby zapobiec krzyżowaniu się pędów. Wszystkie słabe i chore pędy przycinaj do nasady, do pierścienia. Cięcia powinny być równe i gładkie, bez rozszczepiania pniaków. Więcej informacji na temat przycinania krzewów wiciokrzewu znajdziesz tutaj. Tutaj.

Rozmnażanie wiciokrzewu

Wiciokrzew 'Izuminka' rozmnaża się przez nasiona, odkłady i sadzonki. Młode rośliny do sześciu lat można rozmnażać przez podział. Starsze rośliny wiciokrzewu łatwiej rozmnaża się przez odkłady lub sadzonki.

Do rozmnażania można używać zielonych sadzonek – młodych pędów o długości 10–15 cm. Podstawa powinna być twarda, środek elastyczny, a wierzchołek porośnięty trawą. Do ukorzenienia sadzonek można użyć mieszanki piasku i torfu w stosunku 1:1. Z każdego krzewu wiciokrzewu można pobrać kilkadziesiąt sadzonek.

Zwalczanie szkodników i chorób

W niesprzyjających warunkach uprawy i przy złej praktyce rolniczej wiciokrzew Izyuminka może paść ofiarą różnych chorób, przede wszystkim grzybowych.

Odmiana Izyuminka jest najczęściej atakowana przez mączniaka prawdziwego i różnego rodzaju plamistość. Zwalcza się je siarczanem miedzi, Fundazolem lub Topazem – opryskując liście.

Rośliny mogą również wytworzyć charakterystyczny czarny nalot na powierzchni liści lub kory – jest to grzybnia z zarodnikami. Zaatakowane części należy odciąć i spalić.

Spośród szkodników największym zagrożeniem dla wiciokrzewu Izyuminka są:

• Palczak wiciokrzewu. Szkodnik zjada nasiona i miąższ owoców. Niedojrzałe jagody ciemnieją, kurczą się i opadają. Po zbiorze krzewy należy zabezpieczyć, na przykład, środkami trującymi, takimi jak „Karbofos” lub „Chlorofos”.
• Mszyca wiciokrzewowa. Żywi się sokiem z liści, które najpierw więdną, a następnie wysychają. Zaleca się wczesne stosowanie insektycydów – przed pękaniem pąków.
• Zwójka liściowa. W stadium gąsienicy atakuje liście. Ważne jest, aby opryskiwać krzewy przed nabrzmieniem pąków i w przypadku rozległych inwazji szkodników. Stosuj preparaty takie jak Actellic, Fufanon i Biotlin. Zaleca się również opryskiwanie krzewów po zbiorze jagód.
• Ćma wiciokrzew. Opryski przeprowadza się późnym latem lub wczesną jesienią, w okresie składania jaj przez motyle. Do odpowiednich środków należą Fitoverm, Karbofos, Fufanon, Actellic i Kinmiks.

Zastosowanie w projektowaniu krajobrazu

Wiciokrzew Izuminka jest łatwy w utrzymaniu i ma doskonałe walory dekoracyjne, dzięki czemu idealnie nadaje się do projektowania krajobrazu. To doskonały wybór na rabaty mieszane, topiary i konstrukcje łukowe.

Zbiór i przechowywanie

Owoce wiciokrzewu izyuminka zbiera się w maju. Na południu owoce dojrzewają już w połowie miesiąca. Dojrzałość zależy od koloru i smaku jagód; powinny nabrać głębokiego, niebieskiego odcienia i słodko-kwaśnego smaku. Naciskając dojrzałą jagodę, poczujesz jej miękkość.

Owoce wiciokrzewu łatwo się zbiera, potrząsając gałęziami i umieszczając pod nimi folię lub torby. Dojrzałe owoce opadają, natomiast niedojrzałe trzymają się mocno, nie spadają i pozwalają im dojrzeć.

Zebrane jagody można przechowywać w lodówce przez 1-2 dni. Im bardziej dojrzałe, tym gorzej się przechowują. Można je zamrozić – dzięki temu zachowają wiele składników odżywczych, ale obróbka cieplna niszczy witaminy.

Recenzje

Odmiana Izyuminka to doskonały wybór dla miłośników wiciokrzewu. Sadząc kilka krzewów w ogrodzie, zapewnisz sobie obfite plony pysznych i pożywnych jagód. Rośliny można rozmnażać przez sadzonki lub w inny dogodny sposób, tworząc żywopłoty i rabaty mieszane.