Zalety i wady wiciokrzewu Silginka oraz jego właściwości uprawowe

Wiciokrzew Silginka to rodzima, plenna odmiana o dość dużych, mięsistych i aromatycznych jagodach. Jest mało wymagająca, odporna, łatwa w adaptacji i nadaje się do upraw na obszarach wysokiego ryzyka.

Historia odmiany Silginka

Wiciokrzew Silginka został wyhodowany w 2004 roku przez hodowców z Federalnego Państwowego Przedsiębiorstwa Unitarnego Bakczarskoje. Do wyhodowania tej nowej odmiany wykorzystano dwie odmiany wiciokrzewu: Tulczaninow i Roksana. W 2011 roku odmiana została oficjalnie zarejestrowana i wpisana do rejestru państwowego.

Opis odmiany Silginka

Krzewy wiciokrzewu Selginka są średniej wielkości, osiągają 1,5-1,8 m wysokości i 1,2 m szerokości. Korona jest średnio gęsta i ma kulisty, owalny kształt. Gałęzie są wyprostowane, sztywne i sprężyste, z łuszczącą się korą.

Młode pędy mają proste, średniej grubości łodygi. Pędy są zielone i skórzaste. Liście są matowe, owalne i gładkie.

Opis owoców

Jagody Silginki są dość duże, ale w porównaniu z wiciokrzewem Bakczarskiego Welikana są średniej wielkości. Owoce są ciemnoniebieskie z nalotem. Kształt jest wydłużony, owalny, z zaostrzonymi końcami. Długość owocu wynosi do 3,5 cm. Średnia waga jagody to 1-1,4 g.

Jakość smaku

Jagody Silginki są pyszne i słodkie – jedna z najlepszych odmian pod względem smaku. Eksperci przyznali jej ocenę 4,9. Owoce są bardzo aromatyczne, o delikatnym, soczystym miąższu.

Skład owoców:

• cukry - 9,8%;
• kwasy miareczkowe - 1,32%;
• Witamina C - 42,3 mg/100 g.

Dojrzewanie i owocowanie

Wiciokrzew Silginka to odmiana wcześnie opadająca. Około 30% dojrzałych jagód opada na ziemię. Owoce łatwo odrywają się od gałęzi. Po potrząsaniu krzewem opadają masowo. Roślina może żyć ponad 30 lat.

Wydajność

Wiciokrzew Silginka to odmiana o wysokiej plenności. Dorosły krzew waży od 2,5 do 3,2 kg. W uprawie komercyjnej plony wahają się od 8,2 do 10,6 tony z hektara, a w latach sprzyjających osiągają maksymalnie 11,5 tony z hektara.

Odporność na mróz

Wiciokrzew Silginka wyróżnia się wyjątkową mrozoodpornością. Z łatwością znosi temperatury do -50°C. Odmiana ta jest całkowicie odporna na przymrozki nawrotowe, a jej kwiaty nie opadają przy -7°C.

Zapylacze

Podobnie jak wiele innych odmian wiciokrzewu, Silginka jest samopylna. Wymaga zapylaczy, które kwitną w tym samym czasie co Silginka. Za najlepsze zapylacze dla tej odmiany uważa się Bakczarskiego Welikana, Docz Welikana, Wostorga i Juganę.

Plusy i minusy

Stosunkowo nowa odmiana Silginka ma wiele zalet, o których warto wiedzieć przed sadzeniem. Ale jeszcze ważniejsze jest zapoznanie się z jej wadami, aby ocenić, czy wiciokrzew ten nadaje się do Twoich potrzeb i konkretnych warunków klimatycznych.

Funkcje lądowania

Wiciokrzew dobrze rośnie w klimacie umiarkowanym. Przy odpowiednim ustawieniu nie będzie miał praktycznie żadnego wpływu na niekorzystne warunki.

W regionach południowych wymaga bardziej starannej pielęgnacji; im dalej na południe, tym więcej problemów napotykają ogrodnicy. Jednak przy odpowiedniej pielęgnacji odmiana Silginka daje obfite plony nawet na południu.

Cechy lądowania:

• Wybór materiału sadzeniowego. Najlepiej kupować sadzonki w specjalistycznych centrach ogrodniczych i szkółkach. Rośliny powinny mieć gładką korę, bez wad i oznak chorób oraz dobrze rozwinięte korzenie.
  Optymalny wiek to 2-3 lata. Sadzonki powinny mieć proste gałęzie i równe międzywęźla. Kupując wiciokrzew Silginka, zaleca się równoczesny zakup odmian zapylaczy.
• Godziny wyokrętowania. Najlepszy czas na sadzenie to późne lato i jesień. Wiosna to zazwyczaj jedyny czas na przesadzanie krzewów – na przykład, jeśli znajdują się w niekorzystnym miejscu.

• Wybór witryny. Powinno być słoneczne i osłonięte od wiatru. Przeciwwskazane są wąwozy i niziny, ponieważ gromadzą one zimne powietrze i wodę, co negatywnie wpływa na wzrost i rozwój wiciokrzewu. Nadaje się każda gleba, z wyjątkiem piaskowca.
• Schemat sadzenia. Zaleca się zachowanie odstępu 1,5 m między roślinami i 2 m między rzędami. W uprawach przemysłowych i zbiorach zmechanizowanych krzewy można sadzić gęściej, ale alejki powinny być szersze, aby umożliwić swobodny przejazd sprzętu żniwnego.
• Przygotowanie dołu. Zalecane wymiary to 40x40x40 cm. Glebę przygotowuje się, uwzględniając jej żyzność i strukturę. Jeśli gleba jest uboga, gliniasta lub piaszczysta, dodaje się 20 litrów próchnicy; w przypadku gleby żyznej wystarczy 10 litrów. Do mieszanki glebowej umieszczonej w dołku dodaje się również nawozy mineralne: po 50 g superfosfatu i soli potasowej.
• Przygotowanie sadzonki. Korzenie moczy się w wodzie przed sadzeniem. Nie ma potrzeby przycinania gałęzi, ponieważ spowalnia to wzrost wiciokrzewu.
• Proces lądowania. Dzień przed sadzeniem podlej dołek. Wsyp do środka żyzną mieszankę ziemi, formując kopczyk. Umieść sadzonkę na wierzchu, ostrożnie rozkładając korzenie. Korona wiciokrzewu powinna być wkopana na głębokość 3-5 cm. Przykryj korzenie ziemią, ubij ją, a następnie podlej odstaną wodą o temperaturze pokojowej. Po wchłonięciu wilgoci, wyściółkuj obszar wokół pnia.

Subtelności opieki

Tylko młody wiciokrzew wymaga regularnej pielęgnacji. Dorosłe rośliny wymagają znacznie mniej uwagi, wystarczy podlewać w okresach suszy, przycinać i ściółkować.

Funkcje pielęgnacyjne:

• Bezpośrednio po posadzeniu młode krzewy wiciokrzewu podlewa się 2-3 razy w tygodniu. Gleba wokół pnia nie powinna wysychać, ale nie powinna być też nadmiernie podlewana. Dorosłe krzewy podlewa się zazwyczaj tylko w okresach suszy.
• Po każdym podlewaniu lub deszczu dokładnie spulchnij glebę i usuń chwasty. Zalecana głębokość spulchnienia to 5 cm. Ściółkuj glebę torfem, próchnicą, trocinami lub innym materiałem organicznym.
• Suche, chore, pogrubione i połamane gałęzie są regularnie usuwane. Cięcie sanitarne przeprowadza się wiosną i jesienią. Wiciokrzew nie wymaga dalszego cięcia do 15. roku życia. Po tym czasie usuwa się grube gałęzie, a po 20. roku życia cały krzew przycina się do wysokości 20 cm. Po odmłodzeniu roślina w pełni się odnawia i owocuje przez kolejne 10 lat.
• Wiciokrzew zaczyna się nawozić w trzecim roku po posadzeniu; przez pierwsze dwa lata wystarczy nawóz umieszczony w dołku. Wczesną wiosną do krzewów dodaje się 10 litrów roztworu mocznika lub saletry amonowej.

Reprodukcja

Wiciokrzew Silginka łatwo rozmnaża się przez odkłady i podział. Rozmnażanie z nasion jest niezwykle pracochłonne i czasochłonne, co zapobiega dziedziczeniu cech rodzicielskich przez młode rośliny. Metoda ta jest wykorzystywana wyłącznie przez hodowców przy tworzeniu nowych odmian.

Zbiór i zastosowanie

Wczesny wiciokrzew Silginka zbiera się poprzez strząsanie dojrzałych owoców z gałęzi. Owoce łatwo opadają na ziemię, którą przykrywa się folią lub plandeką. Owoce dojrzewają równomiernie, co ułatwia zbiór mechaniczny w uprawach na dużą skalę.

Dojrzałe owoce wiciokrzewu Silginka spożywa się na świeżo, ale można je również mrozić i przygotowywać z nich pyszne przetwory i desery.

Wiciokrzew Silginka, choć mało wymagający, rodzi owoce doskonałej jakości – soczyste, mięsiste, o przyjemnym smaku i aromacie. Odmiana ta dobrze rośnie w większości regionów kraju, również w tych o surowym klimacie.

Często zadawane pytania