Najlepsze odmiany wiciokrzewu na każdy gust

Wiciokrzew to roślina leśna, więc jeszcze 20 lat temu niewiele osób uprawiało go w swoich ogrodach. Jednak dziś uprawne odmiany wiciokrzewu można znaleźć w niemal każdym ogrodzie i są dumą rosyjskich hodowców. Zachęcamy do zapoznania się z jadalnymi odmianami tej bogatej w witaminy jagody.

15 popularnych postaci kultury

Wiciokrzew jest rośliną samopylną, więc aby uzyskać owoce, konieczne jest posadzenie kilku krzewów różnych odmian. Poniżej omówimy najpopularniejsze z nich.

Amfora

Roślina, będąca pomysłem Pawłowskiej Stacji Doświadczalnej Wojskowego Instytutu Badawczego im. N. I. Wawiłowa, to średniej wielkości krzew (1,3-1,5 m) o zaokrąglonym pokroju i gęstej koronie, prostych, owłosionych pędach w kolorze bordowo-karmazynowym oraz wydłużonych, owalnych, jasnozielonych liściach. Odmiana ta jest również uprawiana jako roślina ozdobna.

Okres dojrzewania przypada na połowę sezonu – jagody dojrzewają pod koniec czerwca – ale plon jest wysoki, do 2 kg z krzaka. Krzewy zaczynają owocować w trzecim roku. Jagody mają kształt dzbanka, są długie (do 2 cm), ważą od 1,3 do 3 g i są ciemnoniebieskie z niebieskawym nalotem. Miąższ jest jędrny, słodko-kwaśny z lekką goryczką. Owoce pokryte są gęstą, grubą skórką, co ułatwia transport.

Odmiana jest odporna na wtórne kwitnienie i niskie temperatury, rzadko jest atakowana przez choroby, ale w niektórych przypadkach młode pędy są atakowane przez mszyce lub roztocza wiciokrzewu.

Najlepszymi zapylaczami dla amfory są:

• Altair;
• Bażowskaja;
• Bakczarskaja;
• Altówka;
• Gżelka;
• Morena;
• Nimfa;
• Pawłowska.

Niebieski wrzeciono

Odmiana ta, wyhodowana przez Syberyjski Instytut Badawczy Ogrodnictwa im. M.A. Lisavenki, od 1989 roku znajduje się w Państwowym Rejestrze Roślin dla wszystkich regionów Federacji Rosyjskiej. Krzew osiąga 1 m wysokości, ma zaokrągloną i rzadką koronę. Szkieletowe gałęzie rosną ukośnie w górę. Kolor pędów zależy od światła – po stronie nasłonecznionej mają odcień antocyjanowy, po pozostałych stronach pozostają zielonkawe. Liście są duże, wydłużono-owalne, z zaostrzonymi końcami i ciemnozielone.

Dojrzewanie jest wczesne, ale nierównomierne. Pierwsze dojrzałe owoce zbiera się od 12 lipca. Odmiana jest podatna na osypywanie się, a straty w plonach mogą sięgać nawet 15%. Plony są wysokie, wahają się od 1,5 do 2,5 kg.

Wielkość jagód nie zależy od warunków klimatycznych. Są zawsze duże (2,5-2,7 cm długości, 1-1,5 g wagi), wrzecionowate. Ich kolor jest niebieskofioletowy, prawie czarny, a skórka pokryta grubym, woskowym nalotem. Powierzchnia jagód jest nierówna. Smak jest słodko-kwaśny, z gorzką nutą rozwijającą się w okresach suszy.

Zapylacze:

• Kopciuszek;
• Kamczadalka;
• Lazur;
• Niebieski Ptak;
• Kobieta z Tomska;
• Ku pamięci Gidzyuka.

Olbrzym Bakczarskiego

Prezentowana przez Federalne Państwowe Przedsiębiorstwo Unitarne „Bakczarskoje”. Krzew rośnie silnie (do 2 m wysokości) i ma rozłożystą koronę. Liście są piękne – duże, owłosione i ciemnozielone.

To odmiana średnio wczesna, a ciemnoniebieskie jagody pojawiają się na krzaku po 2-3 latach. Są bardzo duże – do 5 cm długości i ważą 1,5-2,5 g. Ich wydłużony, owalny kształt jest asymetryczny, a miąższ smaczny, słodko-kwaśny. Owoce nadają się do transportu.

Dojrzewanie jest nierównomierne, ale plon należy do najwyższych - w sprzyjających warunkach z jednego krzaka można zebrać nawet 4,5 kg, ale średnio jest to 1,5-2,5 kg.

Odmiana Bakczarskiego Olbrzyma jest odporna na mróz i praktycznie niewrażliwa na szkodniki i choroby. Wadą jest umiarkowane osypywanie się dojrzałych owoców.

Zapylacze:

• Amfora;
• Lazur;
• Ku pamięci Gidzyuka;
• Duma Bakchar;
• Nimfa.

Kopciuszek

Prezentowana przez Syberyjski Instytut Badawczy Ogrodnictwa im. M.A. Lisavenki. Jest to niska, zwarta odmiana, której krzewy rzadko przekraczają 70 cm wysokości. Korona jest gęsta. Pędy są cienkie, zakrzywione lub proste i jasnozielone. Liście są duże, wydłużono-owalne i jasnozielone.

Owoce dojrzewają średnio wcześnie, na początku lub w połowie czerwca, ale nie wszystkie naraz. W okresie owocowania plony sięgają 5,5 kg z krzewu. Jagody są drobne (1,2-1,7 cm długości, 0,5-1,3 g wagi), wydłużone, cylindryczne, niekiedy wrzecionowate, ciemnoniebieskie (prawie czarne) i pokryte niebieskawym nalotem. Smak jest słodko-kwaśny z aromatem truskawkowym.

Odmiana ta charakteryzuje się wysoką mrozoodpornością, dobrze znosi nagłe zmiany temperatur, jest rzadko atakowana przez szkodniki i charakteryzuje się niewielkim osypywaniem owoców.

Zapylacze:

• Lazur;
• Gerda;
• Amfora;
• Olbrzym z Leningradu;
• Kamczadalka;
• Kobieta z Tomska;
• Ku pamięci Gidzyuka;
• Parabelskaja.

syberyjski

Wczesna odmiana wyhodowana przez pracowników Centrum Wsparcia Ogrodnictwa Północnego Bakchar. Krzew średniej wielkości, rzadko przekraczający 160 cm wysokości. Korona jest zaokrąglona, ​​a kora ma tendencję do łuszczenia się. Pędy pokryte są delikatnym meszkiem i mają zakrzywiony kształt. Młode pędy są czerwone, ale później stają się jasnozielone.

Owocowanie rozpoczyna się w drugim lub trzecim roku. W sprzyjających warunkach plon sięga 3,7 kg. Owoce są duże i słodkie. Skórka jest ciemnofioletowa i pokryta woskowym nalotem. Mają wydłużony, wrzecionowaty kształt, lekko wygięty. Odmiana ta jest uważana za jedną z mrozoodpornych, wytrzymującą temperatury do -50°C.

Zapylacze:

• Ku pamięci Gidzyuka;
• Kobieta z Tomska;
• Narymskaja.

Morena

Odmiana ta, dawniej znana jako „Rusałoczka”, została wyhodowana w Petersburgu przez Wszechrosyjski Instytut Genetyki Roślin (VIR) im. Wawiłowa. Rośnie w zgrabny, zwarty krzew (1,5-1,7 m wysokości) i jest również wykorzystywana do celów ozdobnych. Pędy są delikatnie wygięte, smukłe i oliwkowo-brązowe. Młode są zielone, ale później brązowieją. Liście są duże i jasnozielone.

Ta wczesna odmiana charakteryzuje się niskim osypywaniem. Owoce osiągają 3 cm długości, są wydłużone, dzbankowate i pokryte niebieskoszarą skórką z grubym woskowym nalotem. Smak jest delikatny, bez goryczki, o subtelnym aromacie. Z jednego krzewu można zebrać od 1,2 do 2,5 kg jagód.

Dla hodowców odmiana ta ma również duże znaczenie jako dawca dużych owoców.

Zapylacze:

• Amfora;
• Niebieski wrzeciono;
• Altówka;
• Malwina;
• Kamczadalka;
• Niebieski Ptak;
• Start;
• Ku pamięci Kuminowa;
• krzewy tej samej odmiany.

Kamczadalka

Ta odmiana jest pomysłem Północnego Centrum Wsparcia Ogrodnictwa im. Bakczarskiego w Syberyjskim Instytucie Badawczym Ogrodnictwa im. M.A. Lisavenki. Krzewy są średniej wielkości i zwarte (do 1,5 m wysokości). Korona jest skośnie stożkowata, wąska i gęsta. Gałęzie są krótkie i grube. Liście są wydłużone, owalne i matowozielone.

Odmiana dojrzewa wcześnie i daje średnie plony – od 1,2 do 1,8 kg z krzewu. Owoce są duże (2-2,7 cm długości, 0,7-1,4 g), wydłużone, niebieskoniebieskie z woskowym nalotem. Miąższ jest włóknisty, soczysty i słodko-kwaśny.

Odmiana jest odporna na suszę i niskie temperatury oraz choroby i szkodniki. Do jej wad należą trudności z oddzieleniem owoców od szypułek; nie opadają one jednak z krzewu i długo zachowują świeżość.

Zapylacze:

• Kopciuszek;
• Kobieta z Tomska;
• Niebieski wrzeciono;
• Roksana;
• Parabelskaja;
• Ku pamięci Gidzyuka;
• X.

Lazur

Odmiana średnio wczesna, wyhodowana przez Syberyjski Instytut Badawczy Uprawy (NIISS) (Barnauł). Krzewy są średniej wielkości, z zielonkawymi pędami, które w pełnym słońcu nabierają różowawego odcienia.

Owoce mają aromat borówki. Są duże, owalne i zaostrzone na czubku. Nie opadają po dojrzeniu i dojrzewają do 20 czerwca. Plon zależy od wieku rośliny: im starszy krzew, tym więcej owoców wydaje, ale maksymalny plon nie przekracza 5 kg. W ciepłą jesień jagody mogą zakwitnąć ponownie, ale w następnym roku nie zawiążą owoców.

Jak pielęgnować wiciokrzew jesienią opisano w ten artykuł.

Zapylacze:

• Nimfa;
• Pawłowska;
• Ku pamięci Gidzyuka;
• Amfora;
• Lazur.

Malwina

Średnio wczesna odmiana wiciokrzewu, uprawiana w Pawłowskiej Stacji Doświadczalnej Wszechrosyjskiego Instytutu Genetyki Roślin im. N.I. Wawiłowa w Sankt Petersburgu. Krzewy są średniej wielkości (ponad 1,5 m wysokości) o przysadzistej, gęstej koronie. Gałęzie są ciemne, cienkie i ciemnobrązowe, pokryte delikatnym meszkiem. Liście są gęste, duże, wydłużono-owalne, z zaostrzonym końcem i ciemnozielone.

Krzew owocuje od 12 do 16 czerwca. Plon jest wysoki, od 1,6 do 3,2 kg z krzewu. Owoce są lekko nierówne, duże (do 2,9 cm długości, do 1,1 g wagi), wydłużone, gruszkowate i mają słodko-kwaśny smak. Skórka jest gęsta, niebieskawoniebieska, z bogatym woskowym nalotem.

Zapylacze:

• Niebieski wrzeciono;
• Morena;
• Kamczadalka;
• Niebieski Ptak;
• Start;
• Niebieski Ptak;
• Ku pamięci Kuminowa;
• Sama Malwina.

Olbrzym z Leningradu

Podobnie jak poprzednia odmiana, ta została wyhodowana w Pawłowskiej Stacji Doświadczalnej Wszechrosyjskiego Instytutu Genetyki Roślin im. N. I. Wawiłowa. Wiciokrzew ten rośnie silnie i rozrasta się, a poszczególne okazy osiągają wysokość do 2,5 metra. Korona jest zwarta i średnio gęsta.

Dojrzewanie jest długotrwałe i nierównomierne. Pierwsze dojrzałe owoce zbiera się od 20 czerwca do końca lipca. Owocowanie rozpoczyna się w drugim do czwartego roku wegetacji. Zaletą tej odmiany jest łatwość zbioru, ponieważ jagody rosną w dużych gronach na szczytach pędów. Średni plon wynosi 3 kg, ale może osiągnąć nawet 5 kg.

Jagody są duże (do 3,3 cm długości, ważą do 1,4 g), ciemnoniebieskie z niebieskawym nalotem i cylindrycznym kształtem (płaskie u góry, zaokrąglone u podstawy). Skórka jest cienka, ale jędrna. Miąższ ma słodko-kwaśny smak, ale słodycz jest ledwo wyczuwalna, bez goryczki.

Zapylacze:

• Morena;
• Niebieski wrzeciono;
• Start;
• Gżelka;
• Malwina;
• Ku pamięci Kuminowa;
• Niebieski ptak.

Niebieski ptak

Odmiana ta została wyhodowana przez Syberyjski Instytut Badawczy Ogrodnictwa. Krzew rośnie silnie (1,2-1,8 m wysokości), ma masywną, rozłożystą, owalną koronę. Pędy są cienkie i proste.

Dojrzewanie jest wczesne, między 14 a 22 czerwca. Plon jest średni, waha się od 1 do 2 kg. Jagody są średniej wielkości (1,5-2 cm długości, 0,9-1,2 g) i eliptycznego kształtu. Są prawie czarne z niebieskim odcieniem. Skórka jest cienka i pokryta woskowym nalotem. Smak tego wiciokrzewu nieco przypomina borówki: słodki z delikatną kwaskowatością.

Roślina dobrze rośnie w warunkach wilgoci, ale źle rośnie, jeśli jest nadmiernie podlewana. Dobrze znosi zimę i jest bardzo odporna na choroby i szkodniki.

Zapylacze:

• Kopciuszek;
• Niebieski wrzeciono;
• sikora
• Morena;
• Kamczadalka;
• Ku pamięci Kuminowa;
• Start;
• Malwina.

Nimfa

Odmiana ta została wyhodowana w Sankt Petersburgu w Pawłowskiej Stacji Doświadczalnej Wszechrosyjskiego Instytutu Genetyki Roślin im. N. I. Wawiłowa. Jest to krzew średniej wielkości (1,5-1,7 m wysokości) o lekko rozłożystej koronie. Pędy są grube, długie i proste, brązowozielone z lekkim antocyjanowym odcieniem. Liście są duże, wydłużone, owalne, z zaostrzonym końcem i ciemnozielone.

Pierwsze owoce pojawiają się w trzecim lub czwartym roku wegetacji, a krzew owocuje przez kolejne 20-25 lat. Dojrzałe owoce zbiera się w połowie czerwca. Młode krzewy nie okrywają owoców, ale opadanie nasila się z wiekiem. W sprzyjających warunkach plon wynosi 1,3-2 kg.

Owoce są duże (2,8-3 cm długości, 1,16-3 g masy), wydłużone, wrzecionowate, niekiedy zakrzywione, o silnie żebrowanej powierzchni. Skórka jest gruba, cienka, niebieskawoniebieska, pokryta średnio-grubym woskowym nalotem. Miąższ jest słodki, ale wyraźnie cierpki, lekko kwaskowaty, o intensywnym aromacie i lekkiej goryczce.

Odmiana ta nie ma dużych wymagań glebowych, jednak najlepiej czuje się na glebach gliniastych i żyznych.

Zapylacze:

• Amfora;
• Lazur;
• Pawłowska;
• Wybraniec;
• Ku pamięci Gidzyuka.

Długo owocujący

Ta wczesna odmiana została wyhodowana przez Południowouralski Instytut Badawczy Owoców i Warzywnictwa. Krzew jest średniej wielkości, o rozłożystej, zaokrąglonej koronie. Gałęzie są smukłe, zakrzywione i oliwkowozielone z antocyjanowym odcieniem. Liście są małe i ciemnozielone.

Zbiory rozpoczynają się w połowie czerwca, ale w niektórych latach mogą nastąpić nawet wcześniej – między 5 a 10 czerwca. Plony wahają się od 1,3 do 3 kg z krzewu. Roślina zaczyna owocować w trzecim roku. Dojrzałe jagody osypują się średnio szybko.

Owoce są długie – do 2,5-2,7 cm, ważą 1-2 g, cylindryczne, o lekko spłaszczonych bokach. Skórka jest fioletowa, grudkowata i cienka, pokryta białawym nalotem. Miąższ jest słodko-kwaśny, bez goryczki.

Zapylacze:

• Najważniejsze;
• Jagoda;
• Smolińska;
• Czelabińsk;
• Niebieskooki;
• Morena.

Bazhovskaya

Odmiana ta została zaprezentowana przez Południowouralski Instytut Badawczy Uprawy Owoców, Warzyw i Ziemniaków. Krzew jest średniej wielkości (do 2 m wysokości) z lekko owłosionymi i delikatnie zakrzywionymi pędami.

Owoce dojrzewają pod koniec czerwca – na początku lipca. Plony sięgają do 2,5 kg. Odmiana ta charakteryzuje się nie tylko wczesnym dojrzewaniem, ale i wczesnym owocowaniem, gdyż może przynieść plon już w roku po posadzeniu. Okres owocowania wiciokrzewu wynosi do 30 lat, a w niektórych przypadkach nawet 40.

Owoce są duże, ważą średnio 1,4 g, mają ciemnoniebieski kolor i podłużny kształt. Miąższ jest słodki, bez goryczki.

Odmiana ta jest odporna na silne mrozy i niskie temperatury wiosenne, nie znosi suszy ani upałów.

Zapylacze:

• Niebieskooki;
• Czarodziejka;
• Długo owocujący;
• Niebieski wrzeciono;
• Amfora.

Szahinja

Średniosezonowy wiciokrzew deserowy wyhodowany w Moskwie. Krzew ma zaokrąglony lub stożkowaty pokrój, grube, ciemnoczerwone pędy i średniej wielkości, matowe, ciemnozielone liście.

Okres dojrzewania przypada na 17-22 czerwca. Średni plon z ostatnich czterech lat sięga 2,1 kg z krzewu. Owoce są duże, cylindryczne, ze ściętym wierzchołkiem, tworzące szeroki „talerz”. Średnia waga owocu wynosi 1,1 g. Miąższ jest słodki i wyraźnie cierpki, ale bez goryczki.

Zapylacze:

• Moskwa-23;
• Ramieńska;
• Gżelka;
• Stos jest mały.

Najlepsze odmiany dla różnych regionów

Wybierając odmianę wiciokrzewu, doświadczeni ogrodnicy zwracają szczególną uwagę na jej przydatność do klimatu danego regionu, ponieważ rośliny owocujące na północy mogą nie tolerować upałów na południu i odwrotnie. Dlatego osobno rozważymy najlepsze odmiany dla poszczególnych regionów.

Ural

Nadają się wszystkie odmiany o podwyższonej mrozoodporności, wytrzymujące wiosenne temperatury do -8°C. Należą do nich:

• TurkawkaPrzedstawiciel odmian wysokich, dojrzewający średnio 25 czerwca. Duże, ciemnoniebieskie jagody mają kształt dzbanka i bardzo słodki, bez goryczki miąższ. Owoce nie opadają. Plon sięga do 1,5 kg z krzaka.
• PożądanyKrzew średniej wielkości, rodzący duże jagody o delikatnym, słodkim miąższu. Odmiana odporna na opadanie owoców.
• ZarecznajaNiskie krzewy, odporne na upały i suszę. Owoce duże i słodkie. Z jednego krzewu można uzyskać do 2,2 kg plonu.
• ElżbietaWysoki krzew o delikatnie wygiętych, fioletowych pędach. Owoce są średniej lub dużej wielkości, o plonie nieprzekraczającym 1,8 kg. Dojrzałe owoce zbiera się po 20 czerwca.
• MariaOdmiana wczesna, owoce dojrzewają po 15 czerwca i nie opadają. Jagody są duże, przyjemne w smaku i bez goryczki. Nie znoszą transportu. Roślina zaczyna owocować w trzecim roku po posadzeniu. Przy sprzyjających warunkach pogodowych z jednego krzewu można uzyskać do 1,7 kg plonu.
• UralWysoki krzew o gęstej koronie. Owoce duże, o słodkim, aromatycznym miąższu. Plon jest obfity – do 2,5 kg.
• Mieszkaniec CzelabińskaPóźna odmiana, jagody dojrzewają w pierwszej połowie lipca. Owoce są drobne i cierpkie. Plenność jest znakomita – do 3,5 kg. Krzew rośnie silnie, o rozłożystej koronie. Odporny na suszę, daje obfite plony nawet przy oszczędnym podlewaniu.

Kraj Nadmorski

Wiciokrzew jest bardzo popularny w Kraju Nadmorskim, ale należy wybierać odmiany, których krzewy wytrzymują temperatury do -40°C, a kwiaty wiosenne – do -7°C. Do takich odmian należą:

• ŚwitKompaktowy krzew o średniej wielkości. Owoce są średniej wielkości, kulisto-gruszkowate. Miąższ słodko-kwaśny z lekką goryczką. Plon: 1,5 kg.
• GołubinkaŚredniej wielkości krzew o różowych, zakrzywionych pędach. Owoce mają kształt łezki i słodko-kwaśny smak z lekką goryczką. Owoce nie opadają i dojrzewają wcześnie. Istotną wadą jest powtarzanie kwitnienia w ciepłe lata.
• DelfinŚredniej wielkości krzew o rozłożystej koronie i zwisających pędach. Jagody są małe, cylindryczne, z wydłużonym wierzchołkiem przypominającym uśmiech delfina. Miąższ jest słodko-kwaśny i ma łagodny aromat. Owoce opadają średnio obficie. Plon jest wysoki – z jednego krzewu można zebrać do 3 kg.

Obwód moskiewski

Ciepłą jesienią w regionie moskiewskim krzewy wiciokrzewu mogą wytwarzać nie tylko pąki, ale i kwiaty. Jednak powtarzające się kwitnienie nie jest korzystne: roślina słabnie, co oznacza ryzyko, że nie przetrwa zimy ani nie wyda obfitych owoców w następnym roku. Dlatego ważne jest, aby wybierać odmiany odporne na powtarzające się kwitnienie. Należą do nich:

• Wczesny GzhelKrzew jest wysoki, zwarty i ma pędy owłosione. Owoce są duże, gruszkowate. Miąższ jest słodki, bez goryczki. Plon z czteroletniego krzewu wynosi 2,1 kg. Owoce praktycznie nie opadają. Odmiana ta wymaga regularnego podlewania.
• RamieńskaŚredniej wielkości krzew o różowo-zielonych pędach. Owoce są wydłużone, okrągłe i lekko owłosione. Miąższ słodko-kwaśny. Zbiór nie opada, a z jednego krzewu można zebrać do 2,1 kg jagód.
• ZimorodekOdmiana średnio-późna. Krzew jest zwarty i silnie rosnący. Duże, okrągło-owalne jagody są ciemnoniebieskie z niebieskawym nalotem. Owoce mają słodki smak, bez goryczki i są bezwonne. Średni plon to 2,1 kg z krzewu.
• RoksanaPóźne dojrzewanie. Krzew jest średniej wielkości, spłaszczony i zaokrąglony. Owoce są duże, wydłużono-owalne, o słodko-kwaśnym smaku, bez goryczki.

Obwód leningradzki

Ogrodnicy preferują odmiany odporne na nagłe wahania temperatury i odwilż w miesiącach zimowych. Należą do nich:

• DeserOdmiana średnio-późna. Kompaktowa, niska i krzaczasta. Owoce są niebieskie, owalne i pokryte grubym, woskowym nalotem. Mają słodko-kwaśny smak i charakterystyczny aromat. Maksymalny plon do 2,5 kg z krzewu.
• PawłowskaTa odmiana charakteryzuje się średnim okresem dojrzewania. Krzew jest rzadki, a owoce – ciemnoniebieskie, wydłużone, o zaostrzonym wierzchołku i woskowym nalocie – mają słodko-kwaśny smak z subtelnym aromatem. Maksymalny plon to do 2 kg z krzewu.
• NimfaTa odmiana charakteryzuje się średnim okresem dojrzewania. Krzew jest gęsty i zwarty. Owoce są niebiesko-niebieskie, duże, wydłużone i wrzecionowate. Smak jest słodki, a aromat wyrazisty. Maksymalna wydajność to 2 kg z krzewu.
• AltówkaSilna, wysoka roślina o wczesnym okresie dojrzewania. Dojrzałe owoce nie opadają i są gotowe do zbioru w pierwszej dekadzie czerwca. Są duże i beczkowate. Miąższ jest wyraźnie kwaśny, z nutą goryczki. Dojrzałe krzewy dają do 4 kg owoców.

Syberia

Odmiany przeznaczone dla tego regionu muszą być odporne na mróz i znosić nagłe zmiany temperatury, zwłaszcza w fazie pączkowania. Surowy klimat Syberii pozwala na uprawę wielu odmian wiciokrzewu, ale poniższe są uważane za najlepsze:

• Amfora;
• Olbrzym z Leningradu;
• Niebieski wrzeciono;
• Olbrzym Bacharski;
• Kopciuszek;
• Altair;
• Długo owocujący;
• Syberyjski;
• Morena.

Wybór odmiany na podstawie wysokości krzewu

Krzewy wiciokrzewu mogą osiągać nawet 5 metrów wysokości, dlatego często wykorzystuje się je jako żywopłoty w projektowaniu krajobrazu. Dlatego wybór krzewu powinien być oparty na indywidualnych potrzebach: jeśli potrzebujesz rośliny owocującej, najlepiej wybrać odmiany wysokie; jeśli nie, wybierz te niższe.

Niski wzrost

Za wiciokrzew uważa się taki, którego wysokość nie przekracza 1,5 m. Oto odmiany:

• GerdaRozłożysty krzew, owocujący w drugim roku po posadzeniu, ale prawdziwy zbiór następuje dopiero w trzecim lub czwartym roku. Owoce są owalne i niebiesko-czarne. Dojrzewanie jest długotrwałe. Z jednego krzewu można zebrać do 2,3 kg jagód.
• Późny GzhelKompaktowy krzew o różowych pędach. Owoce są gruszkowate, duże, o słodko-kwaśnym miąższu, bez goryczki. Plony do 2 kg, słabo osypujące się.
• LuliaKrzewy dorastają do 1,4 m wysokości i mają zaokrąglony kształt. Owoce są cylindryczne z zaostrzonym wierzchołkiem. Znajdują zastosowanie w deserach i przetwórstwie domowym. Podobne cechy ma odmiana Lakomka.
• FioletowyKrzewy dorastają do wysokości nie większej niż 1,3 m. Rodzą dojrzewające jagody o spiczastych, wydłużonych wierzchołkach. Doskonale nadają się do deserów.
• JuliaDorasta do 1,1 m wysokości i ma zaokrąglony kształt. Owoce przypominają beczkę z płaskim wierzchołkiem.

Spośród wcześniej zaprezentowanych odmian do odmian niskopiennych zaliczają się: Kamczadalka, Altair, Ramenskaja i Amfora.

Średniej wielkości

Wysokość krzewów w tej kategorii waha się od 1,5 m do 2 m. Odmiany te to:

• AmazonkaKrzew o małej koronie. Odmiana ta wyróżnia się wyjątkowo wczesnym dojrzewaniem owoców – zbiór odbywa się na początku czerwca. Jagody są ciemnoniebieskie, duże i nierówne, o słodko-kwaśnym miąższu, bez goryczki. Plon z jednego krzewu wynosi do 1,5 kg. Wytrzymuje temperatury do -48°C.
• Mieszkaniec TomskaKrzew jest niemal tak wysoki jak człowiek. Końce pędów zaginają się ku ziemi, nadając koronie charakterystyczny, rozłożysty pokrój. Wierzchołki owoców są mocno spłaszczone i lekko wklęsłe. Mają ciemnofioletowy kolor, pokryte dymnym, woskowym nalotem i przyjemny słodko-kwaśny smak. Pierwsze owoce pojawiają się zazwyczaj na czteroletnim krzewie w połowie czerwca i owocują przez około 30 lat. Plon wynosi do 2,3 kg.
• KorczagaKrzewy osiągają 1,7 m wysokości i mają wąską koronę. Owoce mają kształt dzbanka i nadają się do spożycia.
• Księżna DianaKrzewy osiągają 1,9 m wysokości i mają owalną koronę. Owoce mają cylindryczny kształt i są wykorzystywane do deserów.
• Mały stosDorasta do 1,8 m. Owoce są duże i długie, nadają się do deserów i przetworów.
• Moja radośćJest nieco niższa od poprzednich odmian, osiągając do 1,6 m. Owoce są średniej wielkości, o szerokim, płaskim wierzchołku.

Spośród wcześniej wymienionych odmian do odmian średnio-wczesnych zaliczają się:

• Kobieta z Tomska;
• Olbrzym Bacharski;
• Zimorodek;
• Kopciuszek;
• Wczesny Gzhel.

Wysoki

Wiciokrzew wysoki to bujna roślina dorastająca do ponad 2 m wysokości. Oprócz wiciokrzewu pospolitego i wrzośca pospolitego, do odmian tych należą:

• WołchowaWysoki krzew o zaokrąglonej, przysadzistej koronie. Gałęzie są grube, proste i pokryte szczecinami. Owoce mają tępe wierzchołki i są wydłużone. Miąższ jest słodki z nutą truskawkową. Zbiór przypada na trzecią dekadę czerwca. Owady rzadko żerują na młodych liściach. Plon do 3,5 kg.
• ViligaWysoki krzew, który wytrzymuje temperatury do -50°C. Owoce są cylindryczne i wydłużone, o lekko cierpkim, kwaskowatym miąższu. Plon z jednego krzewu wynosi do 2,5 kg.
• Moskwa-23Krzew ma skośno-stożkowaty pokrój i osiąga wysokość do 2,5 m. Gałęzie pokryte są rzadkim włosiem. Owoce są duże, wrzecionowate i prawie czarne z niebieskawym nalotem. Smak jest słodko-kwaśny, z cierpkim posmakiem. Owoce szybko się psują, dlatego nadają się do natychmiastowego przetworzenia lub spożycia na świeżo. Transport jest zbędny, ponieważ ulegają rozgnieceniu i puszczają sok. Plony do 3,5 kg.

Odmiany wcześnie dojrzewające

Altair to popularna odmiana wcześnie dojrzewająca. Ten wiciokrzew tworzy zgrabny, zwarty, kulisty krzew. Jego wysokość nie przekracza 140 cm, co czyni go odmianą niską. Pierwsze zbiory pojawiają się w czwartym roku wegetacji. Zbiór odbywa się w trzeciej dekadzie czerwca.

Owoce o beczkowatym kształcie mają charakterystyczny niebiesko-niebieski kolor, typowy dla wiciokrzewu, pokryty woskowym nalotem. Jagody nie są zbyt duże, a ich miąższ ma przyjemny słodko-kwaśny smak. Plon wynosi 2 kg z krzewu.

Osoby chcące uzyskać wczesne zbiory powinny również sadzić następujące odmiany wcześnie dojrzewające:

• Gerda;
• Niebieski wrzeciono;
• Kopciuszek;
• Kamczadalka;
• Morena;
• Niebieski ptak.

Rodzaje odmian według opadania

Owoce wielu odmian wiciokrzewu łatwo opadają, więc możesz stracić część plonów, jeśli nie zaczniesz ich zbierać na czas. Aby uniknąć utraty plonów, możesz wcześniej uwzględnić tempo opadania.

Odmiany odporne na stłuczenie

Jeśli nie możesz być stale na miejscu, aby zebrać plony na czas, wybierz odmiany odporne na opadanie owoców. Należą do nich:

• PamiątkaOdmiana średniej wielkości o gęstej koronie. Jednoroczne pędy pokryte są lekkim meszkiem. Owoce są duże, cylindryczne. Miąższ słodko-kwaśny, bez aromatu. Owoce dojrzewają pod koniec czerwca. Plon z jednego krzewu do 2,2 kg.
• NajważniejszeOdmiana średniej wielkości o lekko rozłożystej koronie. Plon średni – do 1,5 kg. Owoce wydłużone, owalne, o słodko-kwaśnym smaku. Krzewy mogą być atakowane przez owady ssące.
• ŁabędźOdmianę łatwo rozpoznać po charakterystycznym kształcie owoców – zawsze o zaostrzonej podstawie. Same owoce są beczkowate i wydłużone. Dojrzewają od 15 czerwca. Owoce dobrze znoszą transport na duże odległości dzięki gęstej, grubej skórce. Oddzielenie jagody od szypułki jest trudne. Plon wynosi od 1,5 kg.

Spośród wcześniej zaprezentowanych odmian odporne na osypywanie się są:

• Amfora;
• Malwina;
• Altair;
• Zimorodek;
• Kamczadalka;
• Morena;
• Moskwa-23;
• Olbrzym z Leningradu;
• Niebieski Ptak;
• Gerda;
• Wołchowa.

Odmiany z opadającymi owocami

Te odmiany są podatne na łatwy zbiór i opadanie owoców, dlatego kluczowe jest rozpoczęcie zbiorów na czas. Te odmiany to:

• Niebieski wrzeciono;
• Roksana;
• Kopciuszek;
• Olbrzym Bacharski;
• Nimfa;
• Długo owocujący;
• Syberyjski;
• Mieszkaniec Tomska.

Średniej wielkości odmiana Pawłowskaja charakteryzuje się również szybkim osypywaniem. Roślina jest odporna na kwitnienie wtórne i wytwarza duże jagody o zaostrzonym wierzchołku. Smak jest deserowy, słodko-kwaśny. Plon: 2 kg.

Odmiany selekcji nowoczesnej

Spośród odmian selekcji nowoczesnej największą popularnością cieszą się:

• Córka olbrzymaOdmiana ta wyróżnia się bardzo dużymi jagodami, przewyższającymi nawet odmiany Bakczarski Olbrzym. Osiągają one 6 cm długości. Dojrzewają jednak nierównomiernie: pierwsze dojrzałe jagody zbiera się pod koniec czerwca, a ostatnie w połowie lipca. Owoce nadają się do transportu. Miąższ jest słodko-kwaśny. Odmiana jest odporna na osypywanie się. Plony do 4 kg z dojrzałego krzewu. Zapylacze: Vostorg i Bakczarski Olbrzym.
• SłodyczTa nowa odmiana od hodowców z Kamczatki to prawdziwy dar dla miłośników słodyczy, ponieważ owoce zawierają dużą ilość cukrów (13%), a jednocześnie minimalną zawartość kwasów (2%). Owoce są idealnie kształtne, niewielkie, o intensywnym fioletowym kolorze i grubym woskowym nalocie. Dojrzewają w strefie umiarkowanej do 15 czerwca. Dziesięcioletni krzew może zebrać do 6 kg plonów. Zapylaczami są fiołek i amfora.

Hodowcy wciąż pracują nad stworzeniem nowych odmian jadalnego wiciokrzewu, które charakteryzowałyby się wysoką plennością, dużymi owocami, odpornością na niesprzyjające warunki klimatyczne i brakiem goryczki.

Wybierz odmiany odpowiadające Twojemu gustowi

Wybierając odmianę wiciokrzewu, warto zwrócić uwagę na smak owoców, ponieważ każda roślina ma swój własny, niepowtarzalny smak – od słodko-kwaśnego po lekko gorzkawy. Poniżej przyjrzymy się najpopularniejszym odmianom.

Słodki

Stężenie cukru w ​​nich jest znacznie wyższe niż stężenie kwasu. Te odmiany to:

• Lazur;
• Zimorodek;
• Ramieńska;
• Gołąb.

Słodkie z delikatną cierpkością

Smak owoców jest słodki, ale jednocześnie lekko cierpki. Do odmian tych należą:

• Kamczadalka;
• Kobieta z Tomska;
• Wczesny Gzhel;
• Późny Gzhel.

Słodkie z wyraźną kwaskowatością

Owoce mają wyraźną kwaskowatość. Oto odmiany:

• Pamiątka;
• Niebieski wrzeciono;
• Nimfa;
• Gerda;
• Moskwa-23.

Słodki o smaku truskawkowym

W smaku owocu wyczuwalne są nuty truskawkowe. Oto odmiany:

• Kopciuszek;
• Roksalana;
• Wołchowka.

Wiciokrzew to mrozoodporna jagoda, odporna na szkodniki i choroby. Jest nie tylko zdrowy, ale i smaczny. Aby jednak uzyskać maksymalne plony, należy zwrócić uwagę na charakterystykę odmiany, pamiętając, że odmiany wiciokrzewu o niebieskich i czarnych kwiatach są jadalne, natomiast czerwone i pomarańczowe – niejadalne.

Często zadawane pytania