Najlepsze odmiany wiciokrzewu kamczackiego – charakterystyka, zasady uprawy

Wiciokrzew kamczacki to popularna roślina charakteryzująca się niskimi wymaganiami uprawowymi, wysokim plonem i korzystnymi właściwościami. Łatwo się rozmnaża, nie wymaga dużej pielęgnacji i dobrze znosi mróz. Spośród wielu odmian, najlepsze odmiany z powodzeniem uprawia się we wszystkich regionach naszego kraju, pod warunkiem przestrzegania odpowiednich praktyk rolniczych.

Wiciokrzew kamczacki – co to jest?

Ten niski krzew o dużych jagodach rośnie na Kamczatce, Sachalinie, Wyspach Kurylskich, Syberii i na wybrzeżu Morza Ochockiego. Dobrze rośnie w lasach mieszanych i na łąkach. Mrozoodporny i odporny na niekorzystne warunki atmosferyczne, z powodzeniem uprawiany jest w różnych regionach naszego kraju.

Owoce mogą być niebieskie, czarne lub fioletowe i mają przyjemny słodko-kwaśny smak. Są spożywane na surowo, konserwowane, mrożone oraz wykorzystywane do kompotów, dżemów i innych deserów.

Opis dzikiego wiciokrzewu kamczackiego

Krzew rośnie mały, średni lub wysoki, ale nigdy nie przekracza 2 metrów wysokości. Daje obfite plony dużych jagód, charakteryzujących się soczystością i słodkawym smakiem z lekką goryczką.

Owoce są bogate w witaminy i przeciwutleniacze. Zawierają witaminy z grupy B, C i P. Są również bogate w minerały, flawonoidy i garbniki. Owoce są szeroko stosowane w medycynie ludowej ze względu na swoje właściwości moczopędne, przeciwzapalne i immunomodulujące.

Najlepsze odmiany wiciokrzewu kamczackiego i ich właściwości

Odmiany uprawne obejmują różnorodne kultywary reprezentujące całą grupę ulepszonych roślin. Różnią się one od form dzikich przyjemniejszym smakiem jagód, zmodyfikowanym kształtem i wielkością owoców, zwiększonym plonem oraz innymi cechami udoskonalonymi w hodowli.

Kamczadalka

Odmiana ta, wyhodowana przez syberyjskich hodowców, wcześnie dojrzewa, jest odporna na mróz.

Cechy odmiany:

• Krzew dorasta do 1,5 m wysokości. Ma zwartą, wąską koronę o pokroju odwróconego stożka.
• Pędy są grube, ciemnozielone z fioletowym odcieniem.
• Gałęzie pokryte są wydłużonymi liśćmi o lekko zaokrąglonych brzegach. Liście charakteryzują się owalnym kształtem.
• Owoce są średniej wielkości, owalnego kształtu, długości 2-2,5 cm, przeciętna waga 1,5 g.
• Jagody są wyrównane, o gładkiej skórce, ciemnoniebieskie, pokryte szarawym, woskowym nalotem.
• Miąższ jest delikatny, pozbawiony goryczki, o słodko-kwaśnym smaku i bogatym aromacie.

Ta wczesna odmiana jest odporna na mróz i suszę. Jest odporna na choroby i szkodniki. Plonuje umiarkowanie, z jednego krzewu można zebrać do 2 kg owoców.

syberyjski

Wyhodowana w obwodzie tomskim w 1972 roku, charakteryzuje się słodkimi owocami i intensywnym aromatem.

Cechy odmiany:

• Krzew średniej wielkości osiągający wysokość do 1,6 m.
• Korona jest rozłożysta i owalna.
• Gałęzie są cienkie, giętkie i brązowe. Pędy pokryte są wydłużonymi, owalnymi, jasnozielonymi liśćmi o zaostrzonych końcach.
• Owoce są średniej wielkości i wrzecionowatego kształtu. Każda jagoda waży średnio około 1,5 g i ma od 1,5 do 2,3 cm długości. Kolor jest fioletowy.
• Skórka jest cienka, z małymi guzkami.
• Smak jest słodki z lekką kwaskowatością. Aromat jest bogaty.

Nimfa

Odmiana ta powstała w Sankt Petersburgu. Jej główną zaletą są słodkie owoce, praktycznie pozbawione goryczki, ale to nie jedyna jej zaleta.

Cechy odmiany:

• Krzew jest średniej wielkości, osiąga wysokość do 1,7 m.
• Posiada zaokrągloną, rozłożystą koronę, która ma tendencję do gęstnienia.
• Pędy są cienkie, giętkie, mocne, długie i proste, w kolorze zielonym z brązowym odcieniem.
• Gałęzie pokryte są ciemnozielonymi liśćmi średniej wielkości, o wydłużonym, owalnym kształcie.
• Owoce są duże, wydłużone (do 3 cm długości) i zakrzywione. Każda jagoda waży średnio 3 g. Kształt jest wrzecionowaty i lekko nierówny. Skórka jest cienka, niebieska z niebieskawym odcieniem.
• Miąższ jest soczysty, ale włóknisty.
• Smak jagód jest słodki i kwaśny, z lekką cierpkością.

To odmiana średniowczesna. Jest odporna na choroby grzybowe i dobrze znosi przymrozki. Plon wynosi średnio 1,5-2 kg z krzaka.

Olbrzym Bakczarskiego

Ten wysoki, rozłożysty krzew przyciąga ogrodników dużymi, smacznymi owocami.

Cechy odmiany:

• Krzew osiąga wysokość do 2 m.
• Korona jest rzadka, ale szeroka, owalna i osiąga średnicę do 1,2 m.
• Liście są średniej wielkości, zaokrąglone i wydłużone. Mają kolor szarozielony.
• Owoce są duże. Każda jagoda waży do 2,5 g i osiąga 5 cm długości. Kształt jest owalny, wydłużony i nieregularny. Barwa jest niebieska, z woskowym nalotem.

Ta odmiana średniowczesna charakteryzuje się wysoką mrozoodpornością oraz odpornością na infekcje grzybowe i wirusowe. Z jednego krzewu można zebrać do 3 kg owoców.

Niebieski wrzeciono

Smak owoców tej odmiany zależy od warunków pogodowych. Jej wadą jest tendencja do opadania dojrzałych owoców z krzewu.

Cechy odmiany:

• Niski krzew, którego wysokość nie przekracza 1 m.
• Korona jest rzadka, zwarta i niezbyt szeroka. Pędy są giętkie, cienkie i zielone.
• Liście mają wydłużono-owalny kształt i są ciemnozielone.
• Owoce są średniej wielkości i wrzecionowatego kształtu. Każda jagoda osiąga 2,7 cm długości i waży 1,5 g.
• Skórka ma ciemnoniebieską barwę, pokryta niebieskawym, woskowym nalotem.
• Smak jest słodki z lekką kwaskowatością. W okresach niskiej wilgotności owoce mogą nabrać gorzkiego smaku.

Odmiana odporna na mróz, wcześnie dojrzewająca. Rzadko choruje i daje średni plon 1,5-2 kg z rośliny.

Zorza polarna

Wiciokrzew ten, wyhodowany przez rosyjskich hodowców z rosyjskiej odmiany Solovey i japońskiej MT46.55, rośnie wysoko i charakteryzuje się gęstym ulistnieniem.

Cechy odmiany:

• Pędy wyprostowane osiągają wysokość do 1,8 m.
• Korona jest zwarta i gęsta, słabo rozgałęziona.
• Owoce charakteryzują się ciekawą konfiguracją i ważą nie więcej niż 2,2 g.
• Skórka ma kolor niebieski i jest pokryta białym nalotem.
• Mają słodki smak i przyjemny aromat.
• Nie mają tendencji do linienia i nadają się do mechanicznego zbierania.

Odmiana wczesna, plenna. Z jednego krzewu można zebrać do 5-6 kg jagód.

Północ

Odmiana ta została opracowana przez specjalistów z Uniwersytetu Saskatchewan w Kanadzie poprzez skrzyżowanie odmian Kyiv 8 i Tomichka. Jest samosterylna i do owocowania wymaga obecności zapylaczy.

Cechy odmiany:

• Tworzy zwarte krzewy o wysokości 1,2-1,4 m.
• Charakteryzuje się średnim ulistnieniem pędów.
• Owoce mają niebieski odcień z niebieskawym, woskowym nalotem i okrągłocylindryczną konfigurację.
• Średnia waga wynosi około 1,6 g.
• Miąższ jest czerwony, dość soczysty i słodki.
• Jagody są mocno osadzone na gałęziach i nie spadają.

Ta odmiana średniowczesna jest odporna na choroby grzybowe. Daje wysokie plony, dochodzące do 4,5 kg z krzaka.

O dużych owocach

Odmiana ta została opracowana przez specjalistów z rosyjskiej szkoły hodowli. Do skutecznego owocowania wymaga zapylaczy.

Cechy odmiany:

• Krzew ma koronę odwrotnie stożkowatą, osiąga wysokość do 1,8 m i mniej więcej taką samą średnicę, jest gęsty i bardzo zagęszczony.
• Jagody są wydłużone, niebiesko-niebieskie, o słodko-kwaśnym smaku.
• Charakteryzuje się średnim opadaniem owoców.

Wczesna odmiana o dobrej odporności na choroby, lecz słabej odporności na suszę.

Borealna bestia

Opracowana w 2016 roku na Uniwersytecie Saskatchewan odmiana szybko zyskała uznanie i popularność ze względu na możliwość przystosowania do zbioru mechanicznego.

Cechy odmiany:

• Krzewy charakteryzują się gęstością i wysokością dochodzącą do 1,5 m, a ich pędy są silne i grube.
• Jagody mają kształt szerokoowalny, są czarnofioletowe, a ich miąższ jest soczysty i mięsisty.
• Smak jagód jest słodki z lekką kwaskowatością.
• Owoce charakteryzują się dobrą odpornością na opadanie i praktycznie nie spadają z gałęzi.

Należy do odmian późnych, okres owocowania przypada na koniec lipca i trwa do września.

Zamieć śnieżna

Odmianę tę wprowadzono do powszechnego użytku w 2016 roku. Wyhodowano ją w Kanadzie, wykorzystując jako bazę rosyjskie i japońskie odmiany jadalnego wiciokrzewu.

Cechy odmiany:

• Krzew tworzy średnio rozłożystą koronę, której wysokość może dochodzić do 1,5 m.
• Łodygi są proste i mocne.
• Jagody mają ciemnoniebieską barwę, owalny kształt i soczysty, słodki miąższ.
• Średnia waga jagód wynosi od 3 do 3,5 g.

To odmiana późno dojrzewająca. Jest wrażliwa na stres związany z wilgocią, ale charakteryzuje się doskonałą mrozoodpornością. Kwiaty wytrzymują temperatury do -8°C, a same krzewy do -40°C. Plenność jest wysoka – do 4-5 kg ​​z krzewu.

Niebieski aksamit

Odmiana ta, wyhodowana przez polskich hodowców, charakteryzuje się późnym kwitnieniem, dzięki czemu jest odporna na niekorzystne warunki atmosferyczne.

Cechy odmiany:

• Krzew ma średnio rozłożystą, owalną koronę, osiągającą wysokość do 1,7 m, zbudowaną z licznych, wyprostowanych pędów o średniej grubości.
• Liście mają zielonkawoszary odcień i aksamitną fakturę.
• Jagody mają ciemnoniebieską barwę i wydłużony kształt.
• Waga owoców waha się od 1 do 1,5 g.

Odmiana wczesna. Plon całkowity może osiągnąć nawet 6 kg z krzaka.

Bałałajka

Jest obupłciowa i częściowo samopylna. Do obfitego owocowania niezbędne są zapylacze.

Cechy odmiany:

• Niski krzew o gęstej koronie, osiągający wysokość około 1,5 m i średnicę 1-1,5 m.
• Jagody są liczne, mają kształt cylindryczny i jasnoniebieski kolor.
• Owoce wykorzystuje się do przygotowywania różnych domowych przetworów lub spożywa się je na świeżo.

Roślina ta dobrze znosi kurz i zanieczyszczenie powietrza, co pozwala na jej uprawę w środowisku miejskim.

Niebieskooki

Rosyjscy specjaliści opracowali tę odmianę w 1992 roku. Jest ona samosterylna, co oznacza, że ​​do uzyskania plonu niezbędne są zapylacze.

Cechy odmiany:

• Korona osiąga wysokość do 1,5 m i ma kształt zaokrąglony.
• Proste pędy o czerwonobrązowej barwie pokryte są woskowym nalotem.
• Liście są owalne, wydłużone, lekko spiczaste, jasnozielone, często blednące na słońcu.
• Ciemnoniebieskie owoce z niebieskawym nalotem mają owalno-wydłużony kształt.
• Waga każdej jagody waha się od 0,7 do 0,95 g.

Wiciokrzew to roślina uniwersalna. Charakteryzuje się średnim plonem – z jednego krzewu zbiera się od 1,5 do 2 kg jagód.

Duet

Odmiana ta wyhodowana została w Polsce w połowie XX wieku. Charakteryzuje się dobrą odpornością na choroby i mróz, nie jest podatna na osypywanie się liści.

Cechy odmiany:

• Niski krzew o zaokrąglonej, rozłożystej koronie, osiągający wysokość do 1,1 m i średnicę 1,2-1,5 m.
• Pędy są mocno owłosione, wygięte, średniej grubości, młode mają zielonkawobeżowy odcień, z czasem stają się czerwonobrązowe.
• Liście są wydłużone, zaokrąglone, zaostrzone na końcu, jaskrawozielone i owłosione.
• Owoce są okrągłe, wrzecionowate, ciemnoniebieskie z niebieskawym nalotem.
• Średnia waga jagód wynosi od 1,5 do 2,2 g.
• Smak jest przyjemny, słodki, z lekką goryczką.

Wczesna odmiana o umiarkowanym plonie – z jednego krzaka można zebrać od 3,5 do 4 kg jagód.

Amur

To owoc pracy niemieckich hodowców. Zaczyna owocować już w trzecim roku po posadzeniu i wyróżnia się wczesną dojrzałością.

Cechy odmiany:

• Krzew składa się z silnych, wyprostowanych pędów o czerwonobrązowej barwie, dorastających do 2 m wysokości. Ma średnie ulistnienie.
• Pędy pokryte są długimi, wąskimi, okrągłymi liśćmi w kolorze ciemnozielonym.
• Jagody są wrzecionowate, okrągłe, ciemnofioletowe i pokryte matowym, niebieskawym nalotem. Ich średnia waga wynosi od 1,5 do 1,8 g.

Należący do wczesnych odmian wiciokrzew samopylny daje obfite plony. Ogrodnicy zbierają 3-3,2 kg jagód z jednego krzewu.

Ruben

Charakteryzujące się silnym i przyjemnym aromatem w okresie kwitnienia jagody nadają się do mrożenia, suszenia, a także do sporządzania soków, win, kompotów, dżemów i innych napojów.

Cechy odmiany:

• Krzew o średnim pokroju i wysokości około 1,5 m.
• Wyprostowane, silne pędy mają barwę żółtobrązową z czerwonawym odcieniem.
• Liście są owalne, wydłużone i gęste.
• Owoce mają ciemnoniebieski odcień i osiągają wagę do 1,3 g.

To wczesna odmiana. Zbiory dojrzewają równomiernie, a dojrzałe jagody praktycznie nie opadają z krzaka.

Kalinka

Odmiana ta charakteryzuje się długą żywotnością i jest popularna ze względu na niskie wymagania pielęgnacyjne. Do uzyskania obfitych plonów niezbędne są zapylacze, ponieważ jest samosterylna.

Cechy odmiany:

• Krzew ma pokrój zwarty, lekko rozłożysty, dorastający do wysokości 2 m i średnicy korony 1,2-1,5 m.
• Pędy mają jasnobrązową barwę, są dość mocne, a w miarę dojrzewania ciemnieją, przybierając czerwonawe odcienie.
• Liście mają kształt owalny, wydłużony lub jajowaty, z krótkimi ogonkami.
• Owoce są ciemnoniebieskie i pokryte niebieskawo-woskowym nalotem. Mają cylindryczny kształt o zaokrąglonej, wydłużonej strukturze i ważą około 1 g.
• Smak jest słodki z lekką kwaskowatością.

Ta wczesna odmiana jest odporna na mróz, wytrzymuje temperatury do -45°C. Charakteryzuje się niskim plonem, do 1,5-2 kg jagód.

Zoyka

Owocowanie przypada na połowę czerwca i charakteryzuje się równomiernym dojrzewaniem owoców.

Cechy odmiany:

• Krzew o silnym wzroście i zaokrąglonym pokroju, osiągający wysokość ok. 1,6 m i średnicę korony 1,2-1,3 m.
• Pędy są jasnobrązowe z czerwonawym odcieniem i nie mają owłosienia.
• Liście są ciemnozielone, zaokrąglone lub wydłużone, kształtu zbliżonego do owalnego.
• Jagody są owalne i wydłużone, ciemnoniebieskie, pokryte jaśniejszym nalotem woskowym i ważą około 1 g.
• Smak jest słodko-kwaśny, umiarkowanie cierpki.
• Opadanie owoców jest przeciętne.

Odmiana ta jest odporna na zimę i wykazuje zwiększoną odporność na choroby grzybowe.

Lodowy bar

Wiciokrzew to odmiana wyhodowana w Czechach. Jest bardzo mrozoodporny i wytrzymały, bez problemu znosi nawet surowe warunki zimowe. Jest również odporny na silne wiatry i suchy klimat.

Cechy odmiany:

• Krzew o zaokrąglonym pokroju i rozłożystej koronie osiąga wysokość około 1,5 m i szerokość 1,2 m.
• Pędy mają czerwonobrązową barwę, średnią grubość i dużą ilość liści.
• Liście są owalne, wydłużone, lekko zaostrzone, zielone.
• Owoce mają ciemnoniebieską barwę, wydłużony kształt i pokryte są niebieskawo-woskowym nalotem.
• Średnia waga owoców wynosi około 1 g.

Ta odmiana jest samopylna. Aby uzyskać plon, potrzebny jest sąsiedni krzew innego gatunku wiciokrzewu, który będzie pełnił funkcję zapylania.

Niebieski deser

Jest to produkt badań naukowców z Federalnego Centrum Naukowego im. I. W. Miczurina (Rosja). Został wpisany do rejestru państwowego w 2005 roku.

Cechy odmiany:

• Krzew średniej wielkości o owalnej koronie. Pędy są wyprostowane, lekko owłosione i osiągają wysokość do 1,5 m.
• Liście są lancetowate, zielone.
• Owoce są okrągło-wydłużone, koloru niebieskiego z niebieskawym odcieniem i ważą od 0,7 do 0,8 g.
• Jagody mają słodki smak z lekką kwaskowatością.

W sprzyjających warunkach z jednego krzewu można uzyskać nawet 3 kg plonu. Zapylacze są niezbędne dla uzyskania wysokich plonów.

Jagoda

Została wyhodowana na Uralu w latach 80. XX wieku w wyniku przypadkowego zapylenia sadzonek odmiany Smolinskaya. Odmiana jest samosterylna, więc do zbioru niezbędny jest zapylacz.

Cechy odmiany:

• Krzew osiąga wysokość 1,5 m, ale zachowuje zwarty pokrój przypominający odwrócony stożek.
• Pędy są proste i mocne.
• Liście lancetowate, jasnozielone, drobne.
• Jagody mają fioletową barwę i są pokryte cienkim, niebieskawym nalotem. Każda z nich waży około 1 g.
• Owoce smakują jak borówki.

Plon jest ponadprzeciętny – z jednego krzewu zbiera się od 2 do 2,5 kg owoców.

Zasady lądowania

Aby zapewnić obfite zbiory i zdrowy wzrost wiciokrzewu, wybierz odpowiednie miejsce do sadzenia w ogrodzie. Idealna jest dobrze zdrenowana, osłonięta od wiatru przestrzeń. Ważne jest, aby poziom wód gruntowych znajdował się co najmniej 1,5 metra nad powierzchnią gleby.

Przygotuj miejsce na miesiąc przed sadzeniem: przekop głęboko i usuń chwasty. Zmierz kwasowość gleby: jeśli jest zbyt kwaśna, dodaj suche wapno; jeśli jest zbyt kwaśna, dodaj torf wysoki. Sadzenie najlepiej przeprowadzić wczesną wiosną lub jesienią, po opadnięciu liści.

Podczas sadzenia należy postępować zgodnie z poniższymi instrukcjami:

1. Wykop doły o średnicy i głębokości 40 cm.
2. Na dnie otworu należy umieścić warstwę materiału drenażowego o grubości 5 cm.
3. Uformuj w środku kopiec z odżywczej mieszanki gleby.
4. Umieść sadzonkę, równomiernie rozkładając jej korzenie na kopcu.
5. Wypełnij resztą gleby i nawozu, dokładnie ubij.

Podlej roślinę obficie i wyściółkuj obszar wokół pnia.

Pielęgnacja

Pielęgnacja wiciokrzewu kamczackiego jest prosta, więc nawet początkujący ogrodnicy poradzą sobie z jego uprawą. Postępuj zgodnie z poniższymi prostymi krokami:

• Podlewanie. Regularne podlewanie jest ważne, szczególnie w okresie dojrzewania owoców. Podlej co najmniej 10 litrami wody pod każdy krzew. W czasie upałów zwiększ ilość wody, ale unikaj nadmiernego podlewania, ponieważ wiciokrzew nie toleruje zastoju wody w korzeniach.
• Posypka. Przez pierwsze trzy lata po posadzeniu nie ma potrzeby nawożenia, ponieważ krzew jest wystarczająco odżywiony składnikami odżywczymi dodanymi podczas sadzenia. Począwszy od trzeciego lub czwartego roku życia, należy rozpocząć nawożenie krzewu nawozami organicznymi (kompostem, próchnicą lub przegniłym obornikiem), zwłaszcza jeśli krzew słabo rośnie.
  Wiosną dopuszczalne jest dodatkowe stosowanie nawozów azotowych.
• Lamówka. Sprawdzaj roślinę corocznie wiosną i jesienią, usuwając suche i połamane pędy. Okresowo przycinaj stare gałęzie, które przestały owocować. Optymalne owocowanie następuje w wieku około 7 lat.

Reprodukcja

Wiciokrzew kamczacki rozmnaża się z nasion lub wegetatywnie. Aby zachować pożądane cechy odmiany, preferowane są techniki wegetatywne, takie jak sadzonki i podział.

Sadzonki to prosta i skuteczna metoda. Sadzonki można ukorzeniać kilka razy w sezonie:

• Pod koniec marca lub na początku kwietnia. Z gałęzi o grubości co najmniej 7-8 mm wycinaj sadzonki o długości 15-17 cm. Zaprawiaj je preparatem ukorzeniającym i sadź pod kątem na głębokość około 10 cm.
• Po kwitnieniu. Użyj jednorocznych pędów ze świeżym przyrostem. Posadź je w glebie na głębokość 5-7 cm.
• Pod koniec czerwca. Tegoroczne zielone sadzonki sadzimy z górnym pąkiem na głębokość około 10 cm. Utrzymujmy glebę wokół sadzonek stale wilgotną.

Choroby i szkodniki

Wiciokrzew kamczacki jest generalnie rzadko podatny na choroby. Niewłaściwe miejsce sadzenia i nieodpowiednia pielęgnacja mogą prowadzić do różnych problemów:

• Mączniak prawdziwy. Choroba grzybicza, szczególnie powszechna w wilgotnym i chłodnym klimacie. Liście pokrywają się białym nalotem, który szybko się rozwija, prowadząc do czernienia i obumierania. Usuwaj i spalaj zainfekowane części. Zapobiegawczo stosuj fungicydy.
  
• Ramularioza. Choroba grzybowa atakująca liście i pędy, obniżająca mrozoodporność. Objawia się okrągłymi, jasnobrązowymi plamami z ciemną obwódką na liściach.
  Usuń zainfekowane pędy i liście, zapobiegawczo zastosuj fungicydy.
  
• Mszyca. Powszechny owad, który żywi się sokiem roślinnym, w tym wiciokrzewem. Wyrządza znaczne szkody ze względu na szybkie rozmnażanie. Do zwalczania mszyc należy stosować środki chemiczne lub naturalne środki lecznicze.
  
• Przędziorek. Ten mikroskopijny szkodnik powoduje zwijanie się liści i tworzenie się pajęczyn. Do jego zwalczania należy stosować specjalistyczne insektycydy.
  

Recenzje wiciokrzewu kamczackiego

Wiciokrzew kamczacki to popularna odmiana wybierana przez ogrodników do uprawy na działkach. Obecnie na rynku dostępnych jest wiele odmian tej rośliny, każda o innych cechach i korzystnych właściwościach. Prawidłowa pielęgnacja jest niezbędna dla wzmocnienia układu odpornościowego i uzyskania obfitych plonów.

Często zadawane pytania