Opis i cechy sadzenia bakłażana "Valentina"

Bakłażan Valentina F1 to plenna, wcześnie dojrzewająca hybryda holenderskiej selekcji. Nasi ogrodnicy uwielbiają ją za pyszne owoce i niskie wymagania pielęgnacyjne. Poznajmy wszystkie cechy tej odmiany, dowiedzmy się, jak uprawiać ją w ogrodzie i jak uzyskać wysokie plony.

Bakłażan Valentina nie ma goryczki

Bakłażan Walentyna

Bakłażany odmiany Valentina dobrze się przechowują.

Charakterystyka hybrydowa

Hybryda Walentyny została wyhodowana przez holenderską firmę MONSANTO HOLLAND BV. Została wpisana do rosyjskiego rejestru państwowego w 2007 roku. Nadaje się do uprawy w ogrodach prywatnych, zarówno w gruncie otwartym, jak i zamkniętym.

Opis rośliny

Odmiana Valentina jest klasyfikowana jako bakłażan średniej lub wysokiej wielkości. Rośliny mają silne, wyprostowane łodygi i duże kwiaty.

Opis krzewów bakłażana Valentina F1:

• półrozprzestrzeniający się;
• wysokość – 80-90 cm;
• łodygi owłosione, jasnofioletowe;
• liście średniej wielkości, ząbkowane na brzegach;
• Kwiaty są biało-fioletowe, o średnicy 3-4 cm.

Owoc

Owoce bakłażana Valentina F1 mają tradycyjny dla tej rośliny wygląd.

Cechy owoców:

• kształt – kropelkowy, wydłużony;
• długość dojrzałego owocu – 20-26 cm;
• zagęszczony, dolna część owocu osiąga średnicę 5 cm, górna – 4 cm;
• średnia masa owocu – 200-250 g;
• skórka jest cienka, błyszcząca, łatwa do obierania;
• miąższ kremowo-biały, z małymi pestkami;
• Smak miąższu jest przyjemny, bez goryczki.

Produktywność i owocowanie

Bakłażan Valentina F1 to odmiana wczesna. Owoce dojrzewają 60-75 dni po posadzeniu. W klimacie umiarkowanym pierwsze bakłażany zbiera się w lipcu. Maksymalna masa owoców wynosi 300 g.

Plon bakłażana Valentina F1:

• na otwartym terenie – 2,8-3 kg na 1 m2;
• w warunkach szklarniowych – do 5 kg na 1 m2.

Zakres użytkowania

Do produkcji wykorzystuje się owoce zebrane w fazie dojrzałości technicznej:

• W gotowaniu. Można je gotować, smażyć, dusić i piec.
• Do pustych miejsc. Bakłażany przyrządza się na różne sposoby: suszy się, mroży, konserwuje i kisi.

Odporność na choroby i szkodniki

Ta holenderska odmiana jest bardzo odporna, ale w niesprzyjających warunkach uprawy może być podatna na szkodniki i choroby. Przy wysokiej wilgotności powietrza odmiana ta jest podatna na ataki grzybów, ale odporna na mozaikę tytoniu.

Odmiana ta może być atakowana przez szkodniki:

• mszyca;
• Stonka ziemniaczana;
• przędziorek;
• ślimaki.

Zalety i wady bakłażana Valentina

Odmiana holenderska ma wiele zalet, dlatego nasi ogrodnicy ją uprawiają.

Zalety:

Odmiana ta nie ma żadnych widocznych wad. Niektórym ogrodnikom mogą nie odpowiadać następujące kwestie:

Cechy sadzenia i uprawy odmiany

Zaleca się uprawę bakłażanów z rozsady. Ta metoda zapewnia silne, wigorowe rośliny i wczesne zbiory – pierwsze owoce zbiera się już w połowie lata.

Przygotowanie gleby

Sadzonki bakłażana Najlepiej uprawiać go w specjalnej mieszance ziemi, którą można kupić w sklepach rolniczych. W razie potrzeby można przygotować ziemię samodzielnie.

Aby przygotować glebę pod sadzonki, należy wymieszać w równych częściach:

• kompost lub próchnica;
• torf;
• piasek;
• drobne trociny lub perlit.

Do dokładnie wymieszanej mieszanki dodaje się popiół – 1 szklankę na wiadro lub saletrę – 10 g. Glebę wzbogaca się również mocznikiem – 1 łyżkę stołową nawozu rozpuszcza się w 10 litrach.

Chronometraż

Dokładny czas siewu nasion zależy od regionu uprawy. Wybierając termin siewu, należy wziąć pod uwagę porę sadzenia i okres wzrostu sadzonek. Od siewu do dojrzałości sadzonek upływają około dwóch miesięcy.

W rejonach o klimacie umiarkowanym siew nasion pod uprawę rozsady bakłażana odbywa się od drugiej połowy lutego do połowy marca.

Wysiewanie nasion bez kiełkowania

Nasiona bakłażana nie wymagają kiełkowania. Można je jednak zdezynfekować nadtlenkiem wodoru lub stymulatorem wzrostu.

Sadzonki bakłażanów uprawia się w pojedynczych pojemnikach. Unika się pikowania, ponieważ sadzonki mają bardzo delikatny system korzeniowy, a przesadzanie może go uszkodzić. Dlatego nasiona wysiewa się bezpośrednio do doniczek lub tacek, a nie do większych pojemników.

Kolejność siewu nasion:

• Napełnij doniczki przygotowaną mieszanką lub zakupioną ziemią doniczkową. Nie ubijaj ziemi.
• Zrób małe wgłębienia w środku doniczki. Wysiej nasiona na głębokość 1-1,5 cm.
• Umieść tylko jedno nasiono w każdym otworze.
• Podlej rośliny i przykryj je ziemią.
• Przykryj doniczki lub kasety przezroczystym materiałem i umieść je w ciepłym, dobrze oświetlonym pomieszczeniu.
• Utrzymuj temperaturę w ciągu dnia na poziomie +26 do +28 °C, a w nocy na poziomie +15 do +16 °C.

Pielęgnacja sadzonek

Uprawa bakłażanów wymaga codziennej pielęgnacji – utrzymania temperatury powietrza i wilgotności gleby, nawożenia rosnących sadzonek we właściwym czasie i zapewnienia odpowiednich warunków oświetleniowych.

Warunki temperaturowe

Podczas uprawy sadzonek, w tym bakłażanów, temperatura otoczenia zmienia się w zależności od ich wieku.

Cechy reżimu temperaturowego:

• Przez 14-15 dni po wysiewie należy utrzymywać temperaturę na poziomie +26 …+28 °C.
• Po pojawieniu się siewek, folia lub szkło są usuwane, doniczki są przesuwane bliżej światła, a temperatura obniżana do 23–25°C. To ograniczenie pomaga zapobiec wydłużaniu się siewek.
• Temperatury w nocy powinny wynosić +15…+16 °C.
• W dni pochmurne zaleca się obniżenie temperatury dziennej o 2–3 °C.

Godziny dzienne

Sadzonki wymagają długich dni. Jeśli brakuje światła słonecznego, należy uzupełnić je sztucznym oświetleniem.

Funkcje trybu światła:

• Do oświetlenia zaleca się instalację specjalnych fitolamp o czerwono-niebieskim spektrum światła, które korzystnie wpływa na rośliny. Dzięki tym lampom sadzonki można uprawiać nawet w słabo oświetlonych pomieszczeniach.
• Długość dnia powinna wynosić 10 godzin.

Podlewanie

Sadzonki wymagają regularnego podlewania. Kluczową zasadą podlewania sadzonek jest regularność, która powinna być dostosowana do stanu gleby.

Zasady podlewania:

• wodę do nawadniania należy podgrzać do +20°C;
• gleba jest nawilżana w miarę wysychania, średnia częstotliwość podlewania to raz na 2 dni;
• Nadmiar wilgoci jest niedopuszczalny - siewki mogą zachorować na czarną nóżkę.

Podczas podlewania zaleca się stosowanie preparatów przeciwgrzybicznych - „Fundazol” lub „Gauspin”.

Posypka

Jeśli sadzonki rosną w żyznej, dobrze nawożonej mieszance glebowej, mogą nie wymagać dodatkowego nawożenia. W przeciwnym razie będą wymagały dodatkowego nawożenia.

Jak karmić sadzonki:

• Podlej roślinę 2-3 razy roztworem Kristalin. Aby przygotować roztwór, rozcieńcz 6-8 g preparatu w 10 litrach wody.
• Rozpuścić 30 g superfosfatu i 10 g mocznika w wiadrze z wodą i podlać sadzonki przygotowanym roztworem.

Przesadzanie sadzonek

Dwa tygodnie przed wysadzeniem sadzonek na zewnątrz rozpoczyna się ich hartowanie poprzez wyniesienie na zewnątrz. Początkowo 20 minut, a następnie czas trwania tych „spacerów” wydłuża się każdego dnia, stopniowo wydłużając do kilku godzin.

Hartowanie jest konieczne, aby rośliny lepiej przystosowały się do nowych warunków – światła słonecznego i nagłych zmian temperatury.

Sadzonki gotowe do przesadzenia powinny mieć co najmniej 5 liści właściwych. Wysokość sadzonek powinna wynosić 20-25 cm. Kolejnym sygnałem gotowości sadzonek jest pojawienie się pąków.

Procedura przesadzania sadzonek do gruntu:

1. Przygotuj miejsce do sadzenia. Powinno to być dobrze oświetlone miejsce, na którym wcześniej rosły rośliny strączkowe lub melony. Przekop je i nawieź superfosfatem (30-50 g na metr kwadratowy), popiołem drzewnym (1 szklanka na metr kwadratowy) i siarczanem potasu (15-20 g na metr kwadratowy).
2. Wykop dołki pod sadzonki, zachowując odstępy 25-30 cm. Jeśli gleba jest gliniasta, dodaj do nich garść piasku. Zachowaj odstępy 60-70 cm między sąsiednimi rzędami. Dołki powinny mieć głębokość 15 cm.
3. Przed sadzeniem podlej dołki – około 500 ml na dołek.
4. Umieść sadzonkę w dołku. Wciśnij ją głęboko do liści liścienia, przykryj ziemią i lekko ubij.
5. Podlej rośliny ponownie i ściółkuj je suchą trawą lub igliwiem sosnowym. Zamiast naturalnego ściółkowania możesz użyć ciemnej folii, rozkładając ją między rzędami.

Przesadzanie bakłażanów do gruntu zaleca się wieczorem, przy bezwietrznej pogodzie.

Aby uniknąć nadmiernego wzrostu liści, ważne jest przestrzeganie prawidłowego dawkowania nawozu z dziewanny do bakłażanów. Nie stosować więcej niż 500 ml roztworu na roślinę (200 ml naparu z dziewanny rozcieńczonego w 10 litrach wody).

Uprawa w szklarni

W regionach o chłodnych latach bakłażany nie sadzi się w otwartym gruncie, lecz w nieogrzewanych szklarniach lub osłoniętych folią.

Cechy uprawy bakłażanów w szklarni:

• Bakłażany odmiany „Valentina” sadzi się w szklarniach od około 10 do 20 maja.
• Wzór nasadzeń jest podobny do tego w gruncie otwartym – 60x30 cm.
• Krzewy podlewamy tylko ciepłą wodą od 2 do 4 razy w tygodniu.
• Po podlaniu należy spulchnić glebę, starając się nie uszkodzić korzeni.
• Zaleca się ściółkowanie gleby.
• Trzy tygodnie po posadzeniu rośliny należy nawozić. Najlepiej podlać je roztworem Kemira Universal. Roztwór należy przygotować, rozcieńczając 1 łyżkę stołową roztworu w 10 litrach wody. Zalecane podlewanie to 500 ml na roślinę.
• Do nawożenia stosuje się nawozy organiczne lub mineralne. Zalecane nawozy organiczne to popiół drzewny, sfermentowana trawa i roztwór chwastów oraz rozcieńczony obornik.
• Kiedy pojawią się zalążnie, połowę z nich usuwa się, pozostawiając największe. Przyspieszy to dojrzewanie owoców i sprawi, że będą większe.
• Szkółka jest regularnie wietrzona, aby zapobiec uduszeniu się bakłażanów. Odmiana "Valentina" jest bardzo odporna i odporna na niekorzystne warunki, w tym wysokie temperatury. Rośliny zachowają zalążnie, ale owoce będą małe.
• W szklarni należy utrzymywać optymalną wilgotność – nie wyższą niż 70%. Jeśli w szklarni jest wilgotno, pyłki z kwiatów nie będą mogły się przemieszczać, co spowoduje spadek plonów.

Pielęgnacja bakłażanów w otwartym terenie

Hybryda Valentina jest bezpretensjonalna i wymaga jedynie standardowej pielęgnacji. Ważne jest zapewnienie roślinie niezbędnych warunków wzrostu – ciepła, wody i składników odżywczych.

Bakłażany uprawia się na zewnątrz tylko w regionach o ciepłym lecie, takich jak południowa Rosja. W klimacie umiarkowanym zaleca się sadzenie ich w szklarniach lub pod osłonami foliowymi.

Optymalna temperatura dla wzrostu i rozwoju bakłażana wynosi od 28 do 30°C. W niższych temperaturach rozwój rośliny jest opóźniony.

Podlewanie i nawożenie

Podlewanie bakłażanów – niezbędny zabieg rolniczy, od którego bezpośrednio zależy rozwój rośliny i jej plon.

Zasady podlewania:

• Pierwszy raz sadzone bakłażany podlewamy nie wcześniej niż 5 dni po posadzeniu.
• Podlewaj bakłażany u nasady.
• Najlepszą porą na podlewanie jest poranek.
• Temperatura wody od +26 do +28 °C.
• Częstotliwość podlewania w otwartym terenie wynosi 2-4 razy w tygodniu.

Nawożenie łączy się z podlewaniem, aby uniknąć poparzenia korzeni roślin.

Harmonogram karmienia:

1. Dwa do trzech tygodni po przesadzeniu do gruntu, nawozić bakłażany Kemirą lub Rastvorinem. Rozpuścić 1 łyżkę stołową nawozu w wiadrze z wodą. Zalecana ilość nawozu na roślinę to 500 ml. Można również użyć dowolnego nawozu organicznego.
2. W fazie pączkowania dodaj fosfor i potas. Rozpuść 1 łyżkę siarczanu potasu i 1,5 łyżki saletry amonowej w wiadrze z ciepłą wodą.
3. Podczas zawiązywania owoców dodaj „koktajl” azotowo-fosforowy. Rozpuść 25 g superfosfatu i soli potasowej w 10 litrach wody. Dodanie popiołu drzewnego – 1 szklanki na metr kwadratowy – to również dobry pomysł.
4. Miesiąc przed zbiorem roślinom podaje się rozpuszczony superfosfat i sól potasową – 1 łyżkę każdego składnika rozcieńcza się w wiadrze z wodą.

Pielęgnacja gleby

Po każdym podlewaniu glebę należy ostrożnie spulchnić. Bakłażany mają korzenie dość blisko powierzchni, dlatego spulchnianie gleby należy wykonywać z najwyższą ostrożnością.

Po spulchnieniu glebę ściółkuje się próchnicą, suchą trawą lub innym odpowiednim materiałem.

Formacja krzewów

Bakłażan Valentina F1 charakteryzuje się wysokimi, dość rozłożystymi roślinami. Nie wymaga jednak specjalnego cięcia; wystarczy minimalna pielęgnacja.

Zalecony:

• Przywiąż krzewy do podpór - kołków.
• Przeprowadź cięcie sanitarne – usuń zaschnięte liście i pędy.

Zapobieganie chorobom i szkodnikom

Hybryda Valentiny jest odporna na wirusy, ale może paść ofiarą chorób grzybowych.

Zalecane w celach profilaktycznych:

• Leczenie preparatami Fitosporin lub Zircon w celu zapobiegania zakażeniom grzybiczym.
• Spryskanie gleby popiołem drzewnym odstraszy ślimaki.

Między grządkami zaleca się posadzenie roślin o silnym zapachu, np. nagietków czy aksamitek.

Choroby i szkodniki

W niesprzyjających warunkach uprawy i bez środków zapobiegawczych nawet odporna odmiana może paść ofiarą chorób (wirusowych i bakteryjnych) i szkodników.

Możliwe choroby mieszańca Valentina:

• Zaraza ziemniaka. Towarzyszy temu pojawienie się brązowych plam na liściach. Z czasem plamy rozprzestrzeniają się na pędy i owoce, powodując zamieranie rośliny. Aby zapobiec chorobie, bakłażany opryskuje się fungicydami zawierającymi miedź, takimi jak ciecz Bordeaux, siarczan miedzi, tlenochlorek miedzi i inne.
• Czarna plamistość bakteryjna. Objawy obejmują pojawienie się czarnych plam z żółtą obwódką. Owoce pokrywają się wrzodami. Leczenie polega na opryskiwaniu roślin preparatem "Fitoflavin-300".
• Szara zgnilizna. Pojawia się przy wysokiej wilgotności powietrza. Liście pokrywają się szarymi plamami. Oprysk preparatem Horus pomaga zwalczyć chorobę.

Najniebezpieczniejsze szkodniki:

• Mączlik. Małe motyle, których larwy wysysają sok z rośliny. Zaleca się podlewanie korzeni preparatem "Aktara".
• Mszyca. Oprysk roztworem popiołu i mydła do prania pomaga się go pozbyć. Konieczne jest przeprowadzenie kilku zabiegów. W przypadku rozległej inwazji należy zastosować środki „Iskra”, „Strela” i inne pestycydy.
• Stonka ziemniaczana. Zaleca się opryskiwanie środkami Corado i Aktara. Chrząszcze można zbierać ręcznie.
• Przędziorek. W przypadku niewielkich inwazji szkodników należy usunąć pajęczyny i uszkodzone części roślin. Zaleca się oprysk roztworem amoniaku.

Zbiór i przechowywanie

Owoce zbiera się w miarę dojrzewania. Zbiera się je, gdy osiągną dojrzałość techniczną, kiedy skórka nabierze głębokiego fioletowego odcienia. Dojrzały owoc powinien mieć 20-25 cm długości.

Zalecenia dla zbieranie i przechowywanie:

• Rozpocznij zbiór owoców pod koniec lipca, gdy dojrzewają. Zbiór masowy należy przeprowadzić, gdy nadejdą chłody.
• Owoce należy przycinać sekatorem.
• Zebrane owoce należy przechowywać w chłodnym miejscu. Okres przydatności do spożycia wynosi 1 miesiąc.
• Nie zbieraj zielonych bakłażanów – są niejadalne, tak jak te przejrzałe. Ich miąższ jest gorzki, a pestki twardnieją.
• Zbieraj owoce co kilka dni, aby zapobiec ich przejrzałości. Jeśli skórka owocu stała się matowa lub blada, owoc jest przejrzały. Zrywanie jest konieczne, w przeciwnym razie formowanie się nowych owoców będzie spowolnione.

Porady od doświadczonych hodowców warzyw

Uprawa bakłażanów odmiany Valentina F1 nie jest niczym skomplikowanym, ale istnieją sekrety, które pomogą Ci uzyskać obfite zbiory, unikając jednocześnie strat.

Porady od doświadczonych ogrodników:

• Po przesadzeniu sadzonek do szklarni nie spiesz się z ich podlewaniem. Pozostaw je na 5-6 dni.
• Podlewając należy podlać jeden krzew minimum 500-1000 ml wody.
• Podlewaj rośliny tylko ciepłą wodą. Podlewaj korzenie, unikając kontaktu z liśćmi.
• Rozsypany na ziemi popiół należy posypać wodą – szkodniki nie znoszą zapachu mokrego popiołu.
• Bakłażany dobrze rosną w towarzystwie nisko rosnących zielonych roślin, takich jak koper, szczaw i czosnek. Nie należy ich jednak sadzić obok pomidorów. Zarówno bakłażany, jak i pomidory należą do rodziny psiankowatych, a ich sąsiedztwo szkodzi sobie nawzajem. Cierpią na te same choroby i mają tych samych wrogów – owady.

Opinie ogrodników

Holenderska odmiana hybrydowa "Valentina" doskonale sprawdza się w naszym klimacie. Ta odmiana z powodzeniem łączy niskie wymagania pielęgnacyjne z wysokim plonem. Przy minimalnej pielęgnacji można uzyskać 3-5 kg ​​wysokiej jakości i smacznych bakłażanów z metra kwadratowego.

Często zadawane pytania