Dlaczego liście mojej cukinii są zdeformowane?

Cukinia to łatwa w uprawie roślina, dobrze przystosowana do wzrostu w każdym klimacie. Jednak nawet ona może sprawiać problemy. Większość z nich objawia się zwijaniem się liści. Ważne jest, aby ustalić przyczynę, aby móc szybko zareagować i uratować plon.

Niewłaściwa opieka

Najczęstszą przyczyną zwijania się liści są błędy pielęgnacyjne popełniane podczas uprawy. Łatwo je zidentyfikować i skorygować.

Naruszenie reżimu podlewania

Podczas upałów (zwłaszcza jeśli trwają długo) zwijanie się liści jest częstą reakcją cukinii na wysokie temperatury. Młode blaszki liściowe na szczycie rośliny przybierają kształt lejka. W ten sposób roślina zatrzymuje wilgoć, zapobiegając jej parowaniu.

Zjawisko to występuje zazwyczaj w najgorętszych godzinach, a wraz z ochłodzeniem się pogody liście prostują się. Jednak bez odpowiedniego leczenia cukinia zacznie usychać i tracić liście. Spowoduje to zahamowanie fotosyntezy i obumrze roślinę.

Jednak nadmierne podlewanie prowadzi do gnicia korzeni. Świadczy o tym podwijanie się liści do wewnątrz na początku sezonu wegetacyjnego. Aby uniknąć tego problemu, należy przestrzegać poniższych wskazówek:

• w okresie upałów podlać cukinię codziennie;
• na każdy krzew stosować 1–1,5 litra wody;
• Podlewaj wieczorem, gdy upały ustąpią, lub wcześnie rano;
• w chłodne i wilgotne dni należy ograniczyć podlewanie do 2–3 razy w tygodniu lub do momentu wyschnięcia gleby;
• Jeżeli deszcz pada często, należy zaprzestać podlewania.

Zaleca się podlewanie każdej rośliny cukinii osobno. Zaleca się jednak obfite podlewanie między rzędami. Jest to szczególnie przydatne rano, gdy dzień jest upalny.

Niedobory żywieniowe

Nieprawidłowe nawożenie może również wpływać na wzrost cukinii. Azot jest korzystny dla jej rozwoju, ale jego nadmiar może negatywnie wpływać na liście, powodując nawet ich więdnięcie. Jeśli wysokiemu poziomowi azotu towarzyszy niski poziom fosforu, roślina również będzie miała problemy.

Aby uniknąć tego typu problemów, zaleca się przygotowanie gleby przed sadzeniem roślin, a następnie przez cały okres wegetacji, przeprowadzić dodatkowe karmienieZasady żywieniowe są następujące:

1. Przygotuj mieszankę zdezynfekowanej gleby i kompostu z dodatkiem popiołu. Ten ostatni składnik można zastąpić superfosfatem lub dowolnym złożonym nawozem roślinnym.
2. Przygotuj podłoże pod biopaliwo, układając naprzemiennie warstwy zgniłych liści, trawy i obornika. Rozkładając się, ogrzeją one mieszankę glebową i wzbogacą ją w pożyteczne mikroelementy.
3. Pierwsze nawożenie przeprowadza się w fazie kwitnienia. Powinno być ono na bazie azotu. Naturalny nawóz powstaje z dowolnych chwastów (pokrzyw, mniszka lekarskiego itp. bez strąków nasiennych) i czystej wody. Rezultatem jest zielony napar.
4. Drugie nawożenie jest złożone. Najlepiej użyć dowolnego odpowiedniego nawozu dostępnego w sprzedaży. Stosuje się je po zawiązaniu się zalążni, a przed rozpoczęciem rozwoju owoców. Można je powtórzyć w czasie deszczowej pogody, jeśli gleba jest wypłukiwana między krzewami.
5. Ostatnie nawożenie przeprowadza się w okresie wzrostu owoców, przy użyciu roztworu naparu z popiołu.

Nie zaleca się sadzenia cukinii w tym samym miejscu. Rośliny pobierają wszystkie składniki odżywcze z gleby, co prowadzi do jej zubożenia. W takim przypadku dodatkowe nawożenie i wzbogacanie gleby nawozami nie pomoże.

Gęste nasadzenia

Cukinia wymaga pełnego słońca. Brak słońca może powodować przebarwienia i zwijanie się liści. Roślinę należy sadzić na otwartej przestrzeni. Dopuszczalne są małe drzewa, krzewy lub ogrodzenie wzdłuż grządki. W upalne dni odpowiednie nawożenie gleby zapewni odrobinę cienia.

Cukinia rośnie bujnie, dlatego wymaga dużo miejsca. W przeciwnym razie liście nie będą miały wystarczającej ilości słońca, a korzenie nie będą miały wystarczającej ilości wilgoci, co doprowadzi do niezdrowej konkurencji i wpłynie negatywnie na zdrowie rośliny. Podczas sadzenia należy zachować odległość 1 metra między sadzonkami.

Jeśli ten krok nie został wykonany, zaleca się przerzedzenie i usunięcie nadmiaru krzewów. Nie wpłynie to negatywnie na liczbę i wielkość owoców podczas zbiorów. Krzew, któremu zapewniono więcej miejsca, zacznie owocować obficiej.

Choroby grzybicze

Choroby grzybowe są częstą przyczyną deformacji liści cukinii. Rośliny z płożącymi częściami wegetatywnymi są szczególnie podatne.

Antraknoza

Choroba atakuje nie tylko liście, ale wszystkie części rośliny z wyjątkiem korzeni. Objawia się żółtobrązowymi plamami na blaszkach liściowych. W miarę postępu choroby plamy zasychają, a blaszki liściowe zwijają się.

Aby zapobiec rozwojowi antraknozy, należy podjąć następujące działania:

• starannie dobieraj sadzonki (najsilniejsze i najzdrowsze);
• porażone siewki usuwa się z grządek;
• chwasty są usuwane w odpowiednim czasie;
• Po zbiorach usuwa się z grządek wszystkie resztki roślinne;
• Gdy zbliżają się przymrozki, gleba jest rozkopywana.

Gdy na liściach pojawią się pierwsze oznaki choroby, należy spryskać roślinę roztworem siarki koloidalnej lub płynem Bordeaux. Jeśli cukinia jest uprawiana w szklarni, jesienią i wiosną należy zdezynfekować wszystkie powierzchnie roztworem wybielacza.

Askochytoza

Nadziemne części siewek są podatne na uszkodzenia. Objawy obejmują powstawanie czarnych plam na łodygach i liściach. Zwijanie się liści jest objawem wtórnym i często nie występuje. Choroba postępuje szybko. Jeśli objawy zostaną wykryte zbyt późno, rośliny nie da się uratować.

Zaraza askochytozowa jest powodowana przez przelanie gleby lub zarodniki pozostające w glebie z poprzedniego sezonu. Środki zwalczania choroby obejmują:

• przestrzeganie płodozmianu;
• terminowa wymiana gleby w uprawach szklarniowych;
• umiarkowane podlewanie;
• czyszczenie grządek jesienią po zbiorach.

Przy pierwszych oznakach choroby, oprósz obszar cukinii mieszanką kredy i siarczanu miedzi, czasami z dodatkiem pokruszonego węgla aktywowanego. To pomoże wysuszyć tkankę rośliny i zlokalizować problem.

Sclerotinia (biała zgnilizna)

Wszystkie części rośliny są podatne na chorobę. Szkodliwa grzybnia rozwija się w gęstych nasadzeniach lub gdy gleba jest nadmiernie wilgotna. Zarodniki grzybów stają się szczególnie aktywne w okresie owocowania dyni.

Choroba objawia się białym nalotem na liściach, który powoduje ich znaczne zmiękczenie i zwijanie. Obserwuje się również śluzowatość tkanek.

Aby zapobiec wystąpieniu i rozwojowi sklerotynii, stosuje się następujące metody:

• coroczna wymiana powierzchni pod zasiewy;
• dezynfekcja materiału siewnego;
• zachowanie odstępu między krzewami;
• oprószenie gleby popiołem drzewnym;
• przestrzeganie reżimu podlewania i ilości wody.

Fusarium

Niebezpieczeństwo tej choroby polega na tym, że objawia się ona zewnętrznie dopiero w późnym stadium. Infekcja rozpoczyna się w korzeniach i układzie naczyniowym cukinii i dopiero w fazie aktywnej rozprzestrzenia się na liście. Rośliny zazwyczaj nie da się uratować. Co więcej, choroba szybko rozprzestrzenia się na sąsiednie pędy.

Po zauważeniu pierwszych objawów, wszystkie pobliskie zdrowe rośliny oprósza się popiołem drzewnym. Jeśli choroba już pojawiła się na łodygach i liściach, stosuje się leczenie preparatami biologicznymi (np. Trichodermin).

Jedną z przyczyn więdnięcia fuzaryjnego jest nadmiar nawozów organicznych, które zwiększają żyzność gleby. Zaleca się wzbogacenie gleby poprzez stosowanie nawozów zielonych:

• musztarda;
• rzodkiewki;
• łubin.

Biała mączniak prawdziwy

Choroba niszczy mikroelementy w roślinie, powodując jej obumieranie. Objawia się okrągłymi, białymi plamami na liściach, które następnie rosną, zlewają się i pokrywają całą powierzchnię. Następnie blaszki liściowe brązowieją, zasychają i zwijają się.

Istnieją dwie przyczyny zakażenia mączniakiem prawdziwym:

• zarodniki, które przezimowały w szczątkach roślinnych na ziemi;
• niedobór nawozu azotowego.

Jeśli inwazja już się ujawniła, cukinię należy leczyć preparatami Gamair, Fitosporin lub Fitoflavin. Środki zapobiegawcze obejmują:

• dezynfekcja nasion;
• przestrzeganie harmonogramu karmienia;
• zwalczanie chwastów.

Peronosporoza

Choroba może pojawić się na każdym etapie rozwoju cukinii. Objawia się żółknięciem liści, ich zwijaniem, powstawaniem okrągłych i kanciastych plam oraz pojawieniem się szarego lub fioletowego nalotu na spodniej stronie. W późniejszych etapach zielona tkanka zasycha, pozostawiając jedynie ogonki liściowe.

Mączniak rzekomy rozwija się w ciepłym i wilgotnym środowisku. W przypadku wykrycia objawów choroby należy natychmiast usunąć wszystkie porażone liście. Zaleca się leczenie wszystkich roślin naparem z łupin cebuli lub preparatami ziołowymi.

Sucha zgnilizna wierzchołkowa

Objawia się żółtymi, wilgotnymi plamami na tkance roślinnej. Z czasem plamy te brązowieją i wydzielają nieprzyjemny zapach. Liście cukinii dotknięte nekrozą tracą zdolność zatrzymywania wilgoci. Więdną i zasychają.

Przy pierwszych oznakach choroby należy wzbogacić glebę nawozami zawierającymi wapń. Zapobiegawczo, jesienią należy dodać do grządek popiół drzewny lub pokruszone skorupki jaj.

Szkodniki

Owady powodują również kędzierzawość liści i słaby wzrost cukinii. Niektóre z nich atakują roślinę bezpośrednio, inne przenoszą niebezpieczne choroby.

Przędziorek

Przędziorki wysysają składniki odżywcze i soki z tkanek roślinnych. Kolonie owadów osiadają na spodniej stronie liści i szybko się rozmnażają. Ich aktywność powoduje zwijanie się liści i ich późniejsze więdnięcie.

Aby pozbyć się kleszczy należy zastosować następujące środki:

• Izofrena zgodnie z instrukcją;
• roztwór siarki;
• napar ze skórek cebuli.

Aby ciecze przywierały do ​​powierzchni rośliny i tam pozostawały, do roztworu dodaje się mydło w płynie.

Mucha kiełkowa

Nie sam owad jest niebezpieczny, ale jego larwy. Żywią się nasionami i młodymi pędami rośliny. Gąsienice chowają się w liściach, powodując ich zwijanie.

Mucha pędowa rozmnaża się w oborniku używanym jako nawóz. Nie ma gwarancji pozbycia się jej (ani zapobiegania jej ponownemu pojawieniu się). W przypadku zarażenia dyni, glebę w grządce ogrodowej aplikuje się granulowane insektycydy.

Mszyca melonowa

Mszyce są uważane za jedne z najgroźniejszych szkodników roślin. Owady te żyją w dużych koloniach, a ich liczba stale rośnie.

Inwazja rozprzestrzenia się na wszystkie nadziemne części dyni. Mszyce gromadzą się na spodniej stronie liści, powodując ich zasychanie.

Działanie mszyc prowadzi do wysuszenia tkanek i uszkodzeń spowodowanych przez wirusy (szczególnie w gęstych nasadzeniach) - mozaikę dyni i fitofagi.

Zapobieganie polega na dokładnym usunięciu wszelkich resztek roślinnych z grządek. To właśnie tam zimują mszyce. Do zwalczania owadów należy stosować Iskrę, Intavir i Karbofos.

Mączlik

Owad zazwyczaj staje się aktywny w lipcu. Inwazje mączlika szklarniowego można rozpoznać po lepkiej wydzielinie na powierzchni liści. Następnie na tych obszarach tworzy się sadza – czarny nalot przypominający warstwę kurzu. Rozwój tej choroby grzybowej powoduje deformację blaszki liściowej.

W celu zwalczania mączlików, rośliny opryskuje się roztworem Confidora lub Fosbecidu. Następnie roztwór zmywa się z każdego liścia wodą (można użyć łagodnego roztworu mydła), a glebę wokół krzewów dokładnie spulchnia.

Środki zapobiegawcze

Uprawa cukinii jest prosta i wymaga stosowania środków zapobiegawczych. To znacznie zmniejszy ryzyko infekcji liści cukinii (i innych części rośliny) oraz zapobiegnie atakom szkodników. Kluczowe środki zapobiegawcze obejmują:

• przestrzeganie płodozmianu;
• dezynfekcja nasion;
• oczyszczanie terenu po zbiorach z resztek roślinnych;
• przygotowanie gleby do siewu (polewanie wrzątkiem lub roztworem nadmanganianu potasu);
• zapobieganie przeludnieniu poprzez przestrzeganie schematu sadzenia;
• dokładne odchwaszczanie i usuwanie chwastów z terenu;
• terminowe podlewanie odpowiednią ilością wody;
• Regularna kontrola krzewów pod kątem uszkodzeń i zmian.

Najprostszym sposobem uniknięcia problemów poprzedzających kędzierzawość liści jest ścisłe przestrzeganie właściwych praktyk ogrodniczych. Uprawa cukinii nie wymaga wiele czasu ani wysiłku, a infekcje i inne uszkodzenia są bardzo łatwe do wykrycia i często nietrudne do naprawienia.

Często zadawane pytania