Ziemniaki Charoite dojrzewają w połowie sezonu, uprawiane są wyłącznie na otwartych grządkach i mają unikalną cechę: zebrane bulwy można przechowywać do sadzenia przez kolejne 5-7 lat. Pozwoli to na uprawę jeszcze smaczniejszych warzyw korzeniowych i osiągnięcie najwyższych plonów. Kluczem jest nauczenie się prawidłowego przechowywania bulw.
Autorzy różnorodności
Odmiana ziemniaka Charoit, zwana „Skorospelki Pitera”, została stworzona przez zespół rosyjskich hodowców. Wśród deweloperów są Vera Aleksandrovna Lebedeva, Nadim Makhish Ogly Gadzhiev, Tamara Alekseyevna Shelabina, Taleh Balaga Ogly Nagiyev i Svetlana Vitalyevna Balakina.
Ta odmiana ziemniaka została oficjalnie zatwierdzona do stosowania w rolnictwie w 2014 roku. Wniosek o przeprowadzenie badań odmiany złożono trzy lata wcześniej.
Charakterystyka ziemniaka odmiany Charoite
Wczesna odmiana Pitera przeznaczona jest do spożycia na surowo i wyróżnia się wysoką jakością smaku, obfitym plonowaniem owoców oraz zróżnicowanym stopniem odporności na choroby i szkodniki. Jest klasyfikowana jako odmiana Super Elite.
Jak wyglądają bulwy i krzewy?
Charoite to krzew o rozłożystym pokroju i półwzniesionych łodygach. Jest średniej wysokości, o umiarkowanym pokroju i umiarkowanym ulistnieniu. Inne charakterystyczne cechy to:
- blaszki liściowe – duże, ciemnozielone, ze znacznym pofalowaniem na brzegach;
- waga bulw – 100-145 gramów;
- kwiaty – z płatkami w kolorze liliowo-fioletowym;
- oczy - dość mały, położony powierzchownie;
- formularz - owalno-wydłużony;
- kolor skóry i miąższu – żółty;
- liczba ziemniaków pod jednym krzakiem wynosi od 8 do 15 szt.
Przeznaczenie i smak bulw
Odmiana ziemniaków Charoite słynie z doskonałego smaku, dzięki czemu jest niezastąpiona w przygotowywaniu wielu kulinarnych przysmaków.
Zawartość skrobi w jego guzkach waha się od 14,5 do 17%, dzięki czemu warzywo to jest wszechstronne w użyciu: nadaje się do smażenia, gotowania, pieczenia, a także jako główny lub dodatkowy składnik potraw.
Kiedy dojrzewa?
Ta odmiana ziemniaka dojrzewa wcześnie: uważa się ją za wcześnie dojrzewającą i osiąga pełną dojrzałość już po 50–65 dniach od pojawienia się pędów nad ziemią. Młode ziemniaki są gotowe do zbioru po 45–50 dniach.
Wydajność
Plon czaroity jest imponujący: jeśli zastosujesz się do wszystkich zaleceń dotyczących uprawy i pielęgnacji, możesz spodziewać się plonu na poziomie 230–320 centów z hektara, a przy sprzyjającym połączeniu warunków i doświadczenia maksymalny plon może wzrosnąć do 380–450 centów z hektara.
Ważne niuanse uprawy i pielęgnacji
Sadząc ziemniaki, należy wybrać odpowiedni termin, biorąc pod uwagę warunki klimatyczne i aktualną pogodę. Najczęściej jest to koniec kwietnia lub początek maja. Jesienią należy jednak przygotować glebę:
- Wykop dołki o głębokości 30-40 cm.
- Oczyść ziemię z pozostałych chwastów.
- Dodać materię organiczną w ilości 8-10 kg (dopuszczalny jest obornik świeży lub przegniły, kompost, próchnica).
- Sprawdź kwasowość gleby. Jeśli jest wysoka, dodaj wapno gaszone.
- Do gleb gliniastych przydatne jest dodanie piasku w ilości 10 kg na 1 m2 (dla lepszego napowietrzenia).
Do sadzenia wybierz bulwy średniej wielkości, bez oznak gnicia. Umieść sadzonki w chłodnym, jasnym miejscu, aby kiełkowały przez miesiąc. Przed sadzeniem namocz je w ciepłym stymulatorze wzrostu, a następnie osusz. Podlej je lub namocz w roztworze fungicydu dzień przed sadzeniem.
Subtelności sadzenia:
- ziemniaki sadzi się w dołki o głębokości 9-12 cm;
- W jednym rzędzie należy zachować odstęp 30-45 cm między roślinami;
- rozstawa rzędów 70-75 cm;
- Aby chronić przed stonką ziemniaczaną, do otworów dodaje się łupiny cebuli.
Procedury pielęgnacyjne są standardowe:
- Ziemniaki z reguły nie wymagają podlewania, ale w okresach suszy nawilża się je kilkakrotnie w ciągu sezonu ciepłą wodą, wsypując glebę na głębokość 25 cm:
- pierwszy raz - kilka tygodni po wzejściu roślin, aby wspomóc wzrost wierzchołków;
- drugi raz - w okresie kwitnienia podlewać możliwie obficie;
- trzeci raz - po zakończeniu kwitnienia, gdy krzew zrzuci kwiaty.
- Nawożenie pogłówne wykonuje się dwukrotnie:
- początkowo po wstępnym nawilżeniu, w okresie aktywnego wzrostu wierzchołków, stosując roztwory obornika kurzego lub próchnicy (nie można stosować świeżego obornika);
- Drugie nawożenie przeprowadza się po kolejnym podlewaniu, w okresie kwitnienia, stosując roztwory mieszanek mineralnych potasowo-fosforowych.
- Obsypywanie wykonuje się dwa razy w sezonie przed kwitnieniem. Pierwszy raz, gdy rośliny osiągną wysokość 5-7 cm, zabieg powtarza się po dwóch tygodniach. Ziemia powinna być wypełniona do 2/3 wysokości rośliny. Gleba powinna być wilgotna; jeśli gleba jest sucha, obsypywanie nie jest konieczne.
Choroby i szkodniki
Odmiana jest podatna na uszkodzenia przez nicienie i wykazuje umiarkowaną odporność na zarazę ziemniaka i mozaikę. W celu ochrony przed nicieniami glebę opryskuje się wrzącą wodą i wzbogaca nawozem azotowym.
Aby zapobiec zarazie ziemniaka i mozaiki, należy przestrzegać następujących zasad:
- sadzić krzewy w odpowiedniej odległości od siebie;
- unikaj nadmiernego podlewania gleby;
- chronić rośliny przed nadmiarem wilgoci (nie dopuścić do kontaktu cieczy z częścią nadziemną);
- zapewnić właściwy płodozmian, unikając uprawy ziemniaków po innych roślinach psiankowatych, zwłaszcza pomidorach;
- ziemniaki i dołki sadzeniowe należy traktować środkami grzybobójczymi;
- Opryskiwać rośliny 2-3 razy w sezonie preparatami zawierającymi miedź.
Stonka ziemniaczana jest poważnym wrogiem ziemniaków. Aby zapobiec zanieczyszczeniu miąższu ziemniaka pestycydami, zaleca się ręczne usuwanie owadów. W przypadku dużych inwazji stonki stosuje się insektycydy takie jak Confidor, Regent i Prestige.
Środki zapobiegawcze obejmują:
- uprawianie obok ziemniaków roślin o silnym aromacie, takich jak mięta, nagietki, cebula, czosnek i nagietek;
- regularne obsadzanie krzewów;
- umieszczanie łupin grochu lub cebuli w dołkach przeznaczonych do sadzenia ziemniaków;
- wypuszczanie kurczaków w celu zjadania larw chrząszczy.
Zbiór i przechowywanie
Ziemniaki wykopuje się standardową metodą, a następnie układa w przewiewnym miejscu, aby dokładnie wyschły. Przechowuje się je w temperaturze 4-5 stopni Celsjusza i wilgotności powietrza 80-90%.
Zalety i wady
Wczesna odmiana 'Pitera' jest wszechstronna w zastosowaniu i ma doskonałe cechy, spośród których następujące podkreślają jej pozytywne aspekty:
Istnieją również pewne wady:
Recenzje
Pomimo pewnych wad, odmiana Charoite ma wiele zalet. Jest popularna wśród ogrodników i rolników w różnych regionach ze względu na wysoką wartość komercyjną i wszechstronność, co czyni ją cenną do celów kulinarnych i przetwórczych.