Uprawa ziemniaków metodą holenderską

Istota holenderskiej metody uprawy ziemniaków nie jest niczym nowym. Kładzie ona jednak nacisk na prawidłowe wdrażanie dawno zapomnianych zasad i przepisów. Chodzi o ścisłe przestrzeganie terminów i stosowanie się do określonych procedur uprawy, o których wielu rosyjskich ogrodników nawet nie słyszało.

Główne cechy

Holenderska technika uprawy ziemniaków wyróżnia się naciskiem na napowietrzenie gleby. Dobre spulchnienie gleby i sadzenie redlinowe znacząco zwiększają plony. Ponadto, Holendrzy utrzymują bardzo szerokie odstępy między rzędami (od 70 cm).

Tak, oznacza to, że będziesz mógł zasadzić mniej roślin, ale czy ta metoda uprawy pozwala na uzyskanie 2 kg bulw doskonałej jakości z jednego krzaka?

Aby uzyskać tak samo bogate zbiory jak Holendrzy, należy podejść do uprawy ziemniaków z największą odpowiedzialnością:

• do sadzenia wykorzystuje się sadzonki ziemniaków określonych odmian;
• materiał nasadzeniowy musi być idealnej jakości – drugie rozmnożenie (i od tej reguły nie ma wyjątków);
• Ziemniaki w jednym miejscu można sadzić nie częściej niż raz na 3 lata;
• gleba jest stale nawożona, a odbywa się to specjalną metodą;
• Sadzonki ziemniaków należy traktować różnymi środkami chemicznymi, których celem jest niszczenie chorób zakaźnych i różnych szkodników;
• Uprawa gleby (wiosną lub jesienią) odbywa się w dość ścisłych ramach czasowych, koniecznie według jasnego zbioru zasad i wymagań.

Główne zasady technologii holenderskiej

Aby zapewnić obfitą produkcję ziemniaków i ich nienaganną jakość, kluczowe jest ścisłe przestrzeganie podstawowych wymagań i warunków. Podstawą tej technologii jest rygorystyczne wykonanie wszystkich etapów, wykorzystanie najwyższej jakości składników oraz długotrwała, żmudna praca.

Wszystko to jest tak ważne, że jeśli pojawi się choćby najmniejsza wątpliwość co do jakiegokolwiek aspektu uprawy, najlepiej porzucić tę technologię. Nie przyniesie ona oczekiwanych rezultatów, a nakład pracy, czasu i pieniędzy będzie niezwykle wysoki.

Jakie odmiany są dozwolone?

Aby uzyskać plony ziemniaków o jakości holenderskiej, stosuje się wyłącznie najlepsze odmiany o wysokich plonach i wysokiej jakości bulw. Nawet standardowe plony tych odmian sięgają 40 ton z hektara, co jest już bardzo dobrym wynikiem. Przy zastosowaniu odpowiedniej technologii plony te można podwoić, a nawet zwiększyć.

Spośród najpopularniejszych odmian, jakie można stosować, wyróżniają się następujące:

• Impala
• Czerwona Szkarłatka
• Mona Lisa
• Romano
• "Zdrowy"

Odmiana impala

Odmiana "Red Scarlett"

Odmiana ziemniaka "Mona Lisa"

Odmiana ziemniaka "Romano"

Odmiana "Santé"

Jednak to nie jedyne odmiany ziemniaków, które można uprawiać w technologii holenderskiej. Po dokładnym przestudiowaniu ich cech, można stosować inne odmiany, ale ważne jest, aby zawsze pamiętać, że ich właściwości muszą być nienaganne.

Materiał do sadzenia

Bez wątpienia musi to być:

• wyjątkowo zdrowy, tzn. nie będący nosicielem parcha, zarazy ziemniaka i innych chorób;
• konieczność zmiany odmiany uprawianych ziemniaków co 4-5 lat jest kluczowa;
• nie ulegać uszkodzeniom przez różnego rodzaju szkodniki;
• bulwy sadzone powinny mieć średnicę nie większą niż 5 cm (i nie mniejszą niż 3 cm);
• ich zdolność kiełkowania musi być wyższa niż 95% (tylko taka jakość materiału sadzeniowego jest odpowiednia, niedopuszczalne są odstępstwa).

Błędy w wyborze bulw

• • Wykorzystanie bulw z oznakami gnicia lub plamistości
• • Sadzenie bulw o różnych rozmiarach w jednej partii
• • Zaniedbanie kalibracji według średnicy (3-5 cm)
• • Wykorzystanie bulw z nitkowatymi pędami
• • Sadzenie materiału niekiełkującego

Warunki i schemat sadzenia

Specjalny sposób rozmieszczenia bulw ma ogromne znaczenie, zwłaszcza w kontekście ochrony przed różnymi szkodnikami i chorobami. Można śmiało powiedzieć, że ten czynnik ma kluczowe znaczenie dla uzyskania dobrych, wysokiej jakości zbiorów.

Aplikacja nawozu jest również ściśle dostosowana do wybranej odmiany ziemniaka i jej specyficznych potrzeb. Ponadto technologia precyzyjnie reguluje czas i częstotliwość obsypywania, a także wysokość formowania redlin.

Terminowe zbiory

W procesie tym kryje się pewien kluczowy szczegół: jeśli zbiór przeprowadzany jest w celu uzyskania materiału siewnego, to odbywa się to prawie miesiąc wcześniej (w porównaniu ze zbiorem na cele spożywcze).

Ta zasada zbioru jest niezwykle istotna, ponieważ dzięki niej możemy liczyć na bardzo dobre wyniki kiełkowania w przyszłych nasadzeniach.

To tylko pobieżny opis holenderskiej technologii. Następnie szczegółowo omówimy podstawowy proces uprawy ziemniaków.

Wymagania glebowe

Powszechnie wiadomo, że do uprawy ziemniaków najlepsza jest luźna gleba. Właśnie na to kładzie się nacisk, stosując holenderską technologię uprawy:

• Jeszcze przed posadzeniem bulw w gruncie poddaje się go dokładnej obróbce (gleba jest zaorana i zmielona w sposób możliwie najbardziej odpowiedzialny);
• szerokość między łóżkami powinna wynosić 70 cm;
• Ziemniaki można uprawiać na tej samej działce nie częściej niż raz na 3 lata;
• glebie trzeba dać odpocząć: w czasie, gdy nie uprawia się ziemniaków, koszone są tylko chwasty i zwalczane różnymi środkami;
• Ziemniaki sadzi się w miejscach, gdzie wcześniej uprawiano żyto, owies i rośliny strączkowe. Zaleca się obsianie terenu owsem jesienią, a następnie wykopanie go wiosną i przygotowanie pod uprawę ziemniaków (ważne, aby nie zapomnieć o zasadzie 3 lat);
• Holendrzy stosują przeważnie duże ilości nawozów mineralnych i herbicydów, ale na małej działce można sobie poradzić, stosując wyłącznie nawozy organiczne.

Nawożenie odbywa się jesienią/wiosną, tuż przed sadzeniem. Glebę należy dokładnie przekopać lub płytko (22-27 cm) zaorać pługiem obracalnym. Następnie glebę nawozi się próchnicą lub kompostem. Dopuszczalne (i zalecane dla niektórych odmian) są superfosfaty, chlorek potasu i inne nawozy o wysokiej zawartości azotu.

Zasady te dotyczą wyłącznie upraw jesiennych i terenów płaskich. Jeśli planujesz sadzić ziemniaki na zboczach, nie należy ich wykopywać ani nawozić jesienią: woda źródlana po prostu wypłucze wszystkie składniki odżywcze, przez co gleba stanie się nieprzydatna do uprawy ziemniaków.

Próchnica odgrywa kluczową rolę w wysokim plonie ziemniaków. Jej obecność jest kluczowa, a jej ilość powinna wynosić co najmniej 2%.

Wymagania dotyczące materiału sadzeniowego

Uprawiając ziemniaki metodą holenderską, należy zachować szczególną ostrożność w doborze materiału sadzeniowego. Ostateczny zbiór i jego jakość zależą od tego, jak ostrożnie podejdziemy do tej kwestii.

Jeśli bulwy są chore lub słabo kiełkują, plony będą słabe, niezależnie od włożonej pracy. Dlatego ważne jest nie tylko dbanie o glebę, ale także stosowanie wysokiej jakości materiału sadzeniowego.

Najważniejszymi kryteriami dotyczącymi materiału siewnego są:

• bulwy o średnicy nie mniejszej niż 3 cm i nie większej niż 5 cm (niedopuszczalny jest błąd nawet 0,7 cm);
• zdolność kiełkowania materiału – ponad 95%;
• czystość odmianowa, która całkowicie wyklucza możliwość występowania cech innych odmian ziemniaka;
• stosowanie wyłącznie ziemniaków drugiego pokolenia.

Materiał sadzeniowy dzieli się na kilka stadiów: minibulwy, supersuperelitarne, superelitarne, elitarne, I rozmnożenie, II rozmnożenie itd. Oznacza to, że należy używać tylko idealnego materiału, który powstał po 6 sezonach wegetacyjnych.

Koszt takiego materiału będzie znaczny, ale efekty z łatwością zrekompensują większe wydatki. Co więcej, zakup drogiego, wysokiej jakości materiału do sadzenia jest kluczowy w uprawie ziemniaków metodą holenderską.

Jedną z metod stosowanych przez Holendrów jest sadzenie ziemniaków o 100% zdolności kiełkowania. Jednak według testów laboratoryjnych żadna odmiana ziemniaka nie ma (ani nie mogłaby mieć) zdolności kiełkowania większej niż 99%. Jak oni to robią?

To wszystko jest bardzo proste, ale żaden z krajowych producentów nie sadzi już wykiełkowanych bulw ziemniaka. Robienie tego na działce na skalę przemysłową jest niezwykle trudne, a jednak bulwy z już wykiełkowanymi bulwami mają 100% szans na wykiełkowanie. Stosowanie wysokiej jakości nawozów i innych metod tylko wspomaga ten proces.

Przed sadzeniem należy spełnić następujące warunki kiełkowania i selekcji:

• Nie wolno używać bulw mniejszych niż 3-5 cm – pędy będą bardzo słabe;
• średnia waga każdej jednostki materiału sadzeniowego powinna mieścić się w granicach 50 gramów;
• każda bulwa ma 5 oczek (minimum);
• Do sadzenia nadają się bulwy z pędami o długości 0,5 cm.

Ważne jest, aby zrozumieć, dlaczego kiełki bulw nie powinny przekraczać pół centymetra: wynika to z mechanicznej metody sadzenia. Dłuższe kiełki po prostu się odłamią, ale kiełki do 2 cm długości nadają się do sadzenia ręcznego.

Dokładnie 30 dni przed planowanym sadzeniem, istniejące bulwy należy poddać kiełkowaniu. Robi się to w ciemnym pomieszczeniu, w którym temperatura utrzymuje się na poziomie 16-18 stopni Celsjusza. Można je wcześniej rozłożyć w jednej warstwie na gazetach lub tkaninie na podłodze.

Sadzonki należy kupować w wyspecjalizowanych sklepach, a nie na targach rolniczych, ani tym bardziej z nieautoryzowanych źródeł. Próba oszczędzania w ten sposób nieuchronnie się obróci przeciwko nam (nie ma gwarancji jakości), a skąpiec płaci dwa razy.

Cechy procesu sadzenia

W Holandii dużą wagę przywiązuje się do wyboru właściwego terminu sadzenia bulw:

• w żadnym wypadku nie należy tego robić zbyt wcześnie, gdyż siewki ucierpią z powodu przymrozków;
• Dobrą wskazówką jest sadzenie w glebie ogrzanej do temperatury 8-10 stopni powyżej zera.

Innym sposobem sprawdzenia stanu gleby jest wzięcie garści ziemi w dłoń, lekkie uciśnięcie i rzucenie. Jeśli ziemia rozpadnie się na części pod wpływem uderzenia, można zacząć sadzić ziemniaki. Jeśli zachowuje swój kształt, jest jeszcze za wcześnie.

Zgodnie z ogólną koncepcją holenderskiej technologii, sadzenie ziemniaków rozpoczyna się natychmiast po przygotowaniu miejsca. Nawet niewielkie opóźnienie spowoduje wyschnięcie gleby i znaczną utratę jej korzystnych właściwości.

Każdy, kto po raz pierwszy uprawia ziemniaki metodą holenderską, może zadać sobie pytanie: „Po co marnować tyle miejsca, skoro mógłbym zasadzić więcej bulw?”. Jednak holenderscy agronomowie wszystko idealnie obliczyli:

• po posadzeniu 6-8 bulw na 1 m2 wyrosną rośliny rozłożyste, o bardzo silnym systemie korzeniowym;
• Z tego powodu najlepiej jest przeznaczyć jak najwięcej wolnego terenu, aby zapewnić im wystarczająco dużo przestrzeni i minerałów;
• Dzięki dużej szerokości rzędów (75-85 cm) i stałemu obsypywaniu, korzenie ziemniaków otrzymają dużo tlenu, co jest niezbędne do prawidłowego rozwoju i wysokich plonów;
• Ponadto duża szerokość między rzędami sprawi, że słońce będzie dobrze nagrzewać glebę;
• z tego samego powodu rośliny będą miały wystarczającą ilość składników odżywczych (rośliny nie będą ze sobą walczyć, ich korzenie otrzymają niezbędne minerały).

Miejsce sadzenia powinno mieć głęboką warstwę gleby, a bulwy należy sadzić na głębokość 10 cm. Gdy pojawią się kiełki, przykrywa się je ziemią. Ważne jest, aby powtarzać tę czynność za każdym razem, gdy pojawią się nowe kiełki.

Sadząc ziemniaki tą metodą, odstęp między rzędami powinien wynosić 75-85 cm. Odległość między krzewami w jednym rzędzie powinna wynosić 30-40 cm.

Bulwy należy sadzić w dołkach kiełkami do góry, a następnie przykryć 4-6 cm warstwą ziemi. Należy również pamiętać, że pierwsze chwasty pojawią się za około tydzień. Należy je natychmiast usunąć, zanim zdążą się ukorzenić.

Pielęgnacja ziemniaków

Zgodnie z holenderską technologią, posadzone bulwy ziemniaka są obsypywane (po pojawieniu się pierwszych pędów), tak aby redliny osiągnęły wysokość 8-12 cm i szerokość 30-35 cm. Przed rozpoczęciem tego procesu kluczowe jest wyeliminowanie wszystkich chwastów.

Cztery tygodnie po tym zabiegu glebę wokół sadzonek starannie odchwaszczamy, a ziemię między rzędami grabimy na wysokość 23-30 cm. U podstawy powinny one mieć 70-75 cm szerokości.

Zgodnie z zasadami holenderskiej techniki, odchwaszczanie nie jest już konieczne. Ważne jest jednak, aby stale usuwać chwasty za pomocą wysokiej jakości herbicydów. Dobrymi przykładami są Roundup, Gesagard i Centurion.

Nie można podlewać tego obszaru więcej niż 3 razy:

• pierwsze podlewanie wykonuje się przed kwitnieniem;
• drugi - 10 dni po kwitnieniu;
• Ostatnie podlewanie należy wykonać po zakończeniu kwitnienia (w tym czasie bulwy zaczynają rosnąć).

Działka jest również regularnie zwalczana środkami ochrony roślin. Zaraza ziemniaka stanowi poważne zagrożenie dla odmian holenderskich i należy ją zwalczać wyłącznie środkami biologicznymi. Skuteczne w tym zakresie okazały się Thanos i Ridomil.

Innym zagrożeniem dla upraw jest stonka ziemniaczana i drutowiec, które można zwalczać za pomocą wyżej wymienionych insektycydów. Należy to jednak zrobić dopiero przed rozpoczęciem kwitnienia, w przeciwnym razie może to poważnie uszkodzić rośliny i bulwy.

Żniwny

Kolejnym kluczowym wymogiem holenderskiej technologii jest terminowy zbiór. Nawet pozostawione na krótko na polu bulwy zaczną tracić smak, a ich trwałość znacznie się skróci.

Zbiór bulw odbywa się według następujących zasad:

• Na 10-15 dni przed rozpoczęciem zbiorów usuwa się wierzchołki krzewów ziemniaka, pozostawiając jedynie gołe „pniaki” (5-7 cm wysokości);
• Następnie bulwy należy pozostawić w glebie przez taki sam okres czasu, aż dojrzeją i wykształcą mocną skórkę;
• Dzięki temu zabiegowi bulwy ulegają mniejszym uszkodzeniom i lepiej się przechowują.

Bulwy komercyjne zbiera się pod koniec sierpnia i na początku września, natomiast bulwy sadzeniakowe zbiera się znacznie wcześniej – w lipcu-sierpniu.

Na tym właśnie polega uprawa ziemniaków metodą holenderską. Obfite plony zależą od ścisłego przestrzegania zasad, stosowania wysokiej jakości materiałów i produktów oraz odpowiedzialnego podejścia do pielęgnacji roślin. Owszem, wymaga to ogromnego wysiłku, ale efekt końcowy zachwyci każdego bez wyjątku.

Często zadawane pytania