Ziemniak Ariel to popularna odmiana, która niedawno pojawiła się na rynku rosyjskim. Ogrodnicy docenili już jej doskonałe cechy odmianowe, w tym duże bulwy o doskonałym smaku, wysokie plony i wysoką odporność. Aby zapewnić wysoką jakość rynkową, ważne jest zapewnienie roślinom odpowiedniej pielęgnacji.
Kto i kiedy wyhodował tę odmianę?
Odmiana Ariel została opracowana przez specjalistów z Wszechrosyjskiego Instytutu Badawczego Roślin Warzywnych im. A. G. Lorkha i uzyskała dopuszczenie do stosowania w 2021 roku. Odmiana ta znana jest pod nazwą Friel.
Opis rośliny i bulw
Krzew charakteryzuje się średnią wysokością, należy do typu liściastego i ma pokrój półwyprostowany. Cechy charakterystyczne:
- Łodygi pokryte są liśćmi średniej lub dużej wielkości w kolorze zielonym.
- Masa bulw waha się od 106 do 235 g, kształt jest owalny, a skórka ma barwę żółtą.
- Miąższ ma kremową barwę, a głębokość oczu uważana jest za średnią.
Charakterystyka smaku i cel
Ziemniaki Ariel charakteryzują się doskonałym smakiem i zachowują świeżość zarówno na surowo, jak i gotowane. Zawartość skrobi waha się od 14,3% do 18,5%. Ta odmiana idealnie nadaje się do różnorodnych potraw. Można je gotować, smażyć, piec lub dodawać do różnorodnych kompozycji kulinarnych.
Dojrzewanie i plonowanie
To odmiana średnio wczesna. Dojrzewa około 70-80 dni po kiełkowaniu. Plony wahają się od 304 do 533 centów z hektara. Maksymalny plon może osiągnąć 662 centów z hektara. Przydatność rynkowa bulw waha się od 88% do 92%.
Regiony wzrostu
Roślina ta nadaje się do uprawy we wszystkich regionach Rosji, ponieważ jest przystosowana do różnych typów gleb i warunków klimatycznych. Zaleca się jednak jej uprawę przede wszystkim w regionach południowych, gdzie klimat jest cieplejszy.
Zalety i wady odmiany
Odmiana Ariel nie jest popularna w lokalnych gospodarstwach domowych, dlatego niewiele jest na jej temat informacji. Producenci warzyw podkreślają jej wysoką plenność i łatwość uprawy, ale zwracają uwagę na jej wymagające warunki glebowe i wysoki koszt.
Subtelności technologii rolniczej
Ziemniaki Ariel, podobnie jak inne odmiany średniowczesne, sadzi się zazwyczaj na początku maja, a czasem nawet w kwietniu. Przed sadzeniem należy kiełkować bulwy w dobrze oświetlonym miejscu, aż osiągną 2 cm długości, i zastosować fungicydy, aby zapobiec chorobom.
- ✓ Dla optymalnego wzrostu ziemniaków odczyn gleby powinien mieścić się w przedziale pH 5,0–6,0.
- ✓ Gleba musi być dobrze zdrenowana, aby zapobiec zastojowi wody i gniciu bulw.
Postępuj zgodnie z poniższymi zaleceniami:
- Monitoruj temperaturę gleby – powinna ona osiągnąć temperaturę +8-10°C.
- Pogoda powinna być słoneczna, ponieważ roślina preferuje dużo światła. Wybierz bezwietrzny dzień, aby zapobiec wysychaniu gleby. Idealnie byłoby, gdyby przed sadzeniem padał deszcz przez kilka dni.
- Po zbiorze poprzedniego plonu jesienią, dokładnie przekop działkę, aby usunąć wszelkie pozostałości i chwasty. Tydzień przed sadzeniem spulchnij glebę i nawoź ją obornikiem lub kompostem. Ważne jest, aby działka była wilgotna, ale nie rozmoczona.
- Ziemniaki uprawiaj w lekkiej glebie, sadząc je płytko. Głębokość sadzenia waha się od 10 do 15 cm. Sadź rośliny w odstępach około 40 cm od siebie, a w rzędach co około 70 cm. Podlewaj obficie.
- × Aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia chorób grzybowych, należy unikać podlewania wieczorem.
- × Nie podlewaj roślin zimną wodą, gdyż może to je zestresować.
Pielęgnacja tej rośliny nie wymaga skomplikowanych technik i jest dość prosta, więc poradzi sobie z nią nawet początkujący. Istnieje jednak kilka ważnych procedur, które należy przestrzegać, aby zapewnić pomyślny wzrost i wysokie plony:
- Podlewanie. Roślina dobrze rośnie przy regularnym i obfitym podlewaniu. Utrzymuj glebę umiarkowanie wilgotną, szczególnie w okresach suszy.
- Usuwanie chwastów. Chwasty należy usuwać jak najwcześniej, gdy są jeszcze małe, aby nie konkurowały ze sobą o składniki odżywcze.
- Posypka. Odmiana ta nie wymaga intensywnego nawożenia, szczególnie na glebach żyznych. Na obszarach o glebach mniej żyznych, nawozy organiczne mogą być przydatne do utrzymania plonów.
- Rozwolnienie. Spulchnianie gleby jest niezbędne dla wzrostu i rozwoju. Wspomaga natlenienie siewek, chroni je przed zimnem i zwalcza chwasty. Glebę należy spulchniać okresowo, szczególnie w okresach deszczowych.
- Ściółkowanie. Ściółkowanie gleby warstwą kompostu chroni uprawy przed zagrożeniami zewnętrznymi i chwastami. Unikaj łączenia kompostu z nawozami azotowymi, ponieważ może to negatywnie wpłynąć na plony.
- Hilling. Zabieg ten pomaga chronić sadzonki przed mrozem i bakteriami. Pierwsze obsypywanie należy wykonać, gdy sadzonki osiągną 7-8 cm. Drugie obsypywanie należy wykonać, gdy krzewy są już w pełni uformowane.
Wszystkie te procedury pomogą zapewnić zdrowy wzrost i wysokie plony.
Choroby i szkodniki
Ta elitarna odmiana rzadko cierpi na powszechne choroby, ale środki zapobiegawcze mogą pomóc zminimalizować ryzyko. Uprawa jest podatna na następujące choroby:
- Zgnilizna wywołana przez Fusarium. Objawy choroby: szarobrązowe, zapadnięte plamy na bulwach, najczęściej pojawiające się podczas przechowywania. Aby zapobiec utracie plonu, bulwy należy traktować preparatem Maxim lub podobnym środkiem przeciwgrzybiczym.
Przed sadzeniem należy zaprawić materiał nasadzeniowy i ogrzać go na słońcu. - Szuler. Choroba przenoszona jest przez łodygi zakażone bakteriami. Pierwszymi objawami są jasne, zgniłe plamy w miejscu styku rozłogów. Nawozy o właściwościach przeciwpasożytniczych, takie jak popiół lub roztwór nadmanganianu potasu, mogą pomóc w zapobieganiu rozprzestrzenianiu się choroby.
Przed przechowywaniem ziemniaki należy dokładnie wysuszyć i utwardzić na słońcu.
- Przed sadzeniem należy potraktować bulwy roztworem nadmanganianu potasu w celu dezynfekcji.
- Regularnie sprawdzaj rośliny pod kątem oznak chorób, aby zapewnić ich wczesne wykrycie.
- Po zbiorach należy oczyścić teren z resztek roślinnych, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się chorób.
Zbiór i przechowywanie
Zbiór rozpoczyna się w połowie sierpnia, kiedy większość wierzchołków już żółknie. Tydzień przed zbiorem należy przyciąć wszystkie nadziemne części ziemniaków aż do korzeni. Najlepiej zbierać w słoneczny dzień, aby bulwy dokładnie wyschły.
Zebrane bulwy przechowuj w chłodnej piwnicy z zapewnioną swobodną cyrkulacją powietrza. Dla ułatwienia przechowywania, ułóż warzywa w drewnianych skrzyniach i oddziel je od innych upraw. Co trzy tygodnie przejrzyj zebrane bulwy i usuń zepsute bulwy.
Recenzje
Ziemniak Ariel to ceniona odmiana, która zasługuje na uwagę ogrodników. Jego doskonałe cechy, takie jak wysoka plenność, wyśmienity smak i odporność na choroby, sprawiają, że jest popularnym wyborem. Jest łatwy w uprawie i charakteryzuje się długim okresem przydatności do spożycia. Prawidłowa i terminowa pielęgnacja jest kluczowa.