Jakie są odmiany cebuli wieloletniej i jak prawidłowo ją uprawiać?

Cebula wieloletnia zajmuje honorowe miejsce na działkach wielu ogrodników. Wynika to z jej wysokiego plonu, różnorodności odmian, łatwości pielęgnacji podczas uprawy oraz braku konieczności przesadzania w kolejnym roku.

Charakterystyka cebuli wieloletniej, zalety i wady

Cebula wieloletnia występuje w wielu odmianach, z których niektóre są dość zróżnicowane. Pomimo tej różnorodności, cebula wieloletnia ma szereg wspólnych cech, które można uznać za zalety lub wady tej rośliny.

Zalety:

Wady:

Ogrodnicy uwielbiają uprawiać cebulę wieloletnią, nie zważając na jej wady. Nie wymaga częstego przesadzania ani starannej pielęgnacji, a zbiory są stopniowe, niemal od momentu stopienia śniegu do pierwszych przymrozków. Dzięki walorom ozdobnym wielu odmian, sadzenie tej rośliny nie tylko zapewnia bujną zieleń przez cały rok, ale także stanowi piękną ozdobę ogrodu.

Odmiany cebuli wieloletniej

Ponad 200 odmian cebuli wieloletniej dobrze się rozwija w rosyjskim klimacie. Z roku na rok powstają nowe odmiany poprzez udomowienie dzikich gatunków. Dostępna jest lista najpopularniejszych i najbardziej znanych odmian. Ogrodnicy preferują je ze względu na wysokie plony i łatwość pielęgnacji.

Cebula walijska

Liderem popularności wśród gatunków bylin jest Cebula walijskaWyglądem przypomina cebulę – liście są długie, puste w środku, ciemnozielone i rurkowate. Nie posiada bulwy, a pseudobulwa, z której wyrastają liście, nie jest szczególnie jadalna. System korzeniowy jest silny i bujny, a liście zaczynają wypuszczać natychmiast po stopnieniu śniegu. W tym samym miejscu daje obfite plony przez 5-6 lat bez żadnych problemów. Roślinę rozmnaża się przez podział i wysiew nasion.

Istnieje kilka podgatunków szczypiorku, które różnią się wartością ekonomiczną.

japoński

Cebule tego podgatunku dorastają do średniej wielkości i mają duże liście, dochodzące do 60 cm długości. Japońskie podgatunki mają ostry i pikantny smak oraz charakteryzują się umiarkowaną mrozoodpornością. Najpopularniejsze odmiany japońskiego podgatunku czosnku dętego to:

• Harukioka;
  
• Sałatka 35;
  
• Długie Tokio.
  

rosyjski

Ten podgatunek ma małe, silnie rozgałęzione, ciemnozielone liście o długości do 30-40 cm. Mają ostry smak i zawierają dużo kwasu askorbinowego. Liście szybko stają się grubsze, nabierając masy, ale w trzecim roku rozgałęziają się do 40-50 pędów na krzew. Rosyjski podgatunek nie przemarza nawet w najsurowszych mrozach.

Popularne odmiany tego podgatunku szczypiorku:

• 7 maja;
  
• Chibiny;
  
• Gribovsky 21;
  
• 12 kwietnia.
  

chiński

Liście tego podgatunku rosną bardzo wysoko – do 130 cm – i są nierozgałęzione, wytwarzając około 3-5 gałęzi dopiero w drugim lub trzecim roku. Liście są soczyste i wyjątkowo ostre, ale charakteryzują się niską mrozoodpornością. Ta niezdolność do przetrwania silnych mrozów jest głównym powodem, dla którego chiński podgatunek rozprzestrzenił się powoli w większości kraju.

Szlam

Ta wieloletnia odmiana cebuli wyróżnia się spośród swoich odpowiedników płaskimi, szerokimi i soczystymi liśćmi. Slizun nie wymaga dużo światła, ale lubi obfite podlewanie. Przy odpowiednim nawożeniu, plonuje na jednej grządce przez pięć lat, a korzenie sięgają 20-25 cm w głąb gleby. Dobrze znosi zimę.

Soczyste i delikatne liście śluzowca są często wykorzystywane do przygotowywania marynat i jako przyprawa do różnych potraw. Ze względu na bogactwo substancji odżywczych, roślina ta jest często stosowana w celach terapeutycznych i profilaktycznych, na przykład w leczeniu wrzodów żołądka i anemii.

Popularne odmiany:

• Lider;
  
• Czar;
  
• Zielony.
  

Wielopoziomowy

Ta odmiana jest słusznie uważana za najwcześniej dojrzewającą cebulę wieloletnią. Już wczesną wiosną zbiera się z grządki pierwsze zielone liście tej wielopiętrowej cebuli. W miarę wzrostu cebula tworzy 2-4 rzędy nadziemnych cebul zamiast kwiatostanów. Te rzędy są głównym sposobem rozmnażania, poza podziałem cebuli matecznej.

Cebule wielopiętrowe nie wymagają okresu spoczynku, nawet podczas silnych mrozów, dzięki czemu można je sadzić przez cały rok. Owocują obficie w tym samym miejscu nawet przez siedem lat. Wszystkie części rośliny – łodygi i cebulki – są jadalne. Liście są delikatne i długo utrzymują się na roślinie, dzięki czemu są ulubionym dodatkiem do sałatek, dań na ciepło i marynat.

Popularne odmiany cebuli wielopiętrowej:

• Pamięć;
  
• Czelabińsk;
  
• Likowa.
  

Aromatyczna cebula

Ta wieloletnia cebula znana jest z szerokich, dużych liści, osiągających do 50 cm długości. Paskowate liście mają delikatny smak, są bogate w witaminę C i ubogie w błonnik. Liście zachowują swój bogaty smak zarówno wiosną, jak i jesienią, nie tracąc przy tym wartości odżywczych. Aromatyczna cebula Posiada dobrą zdolność do wznawiania wzrostu po ścięciu piór, dzięki czemu może cieszyć zbiorami aż do końca listopada.

W pierwszym roku wzrostu gatunek ten wytwarza parę pędów, z których każdy ma 4-6 liści o długości do 30-35 cm. W drugim roku szczypiorek cukrowy wytwarza łodygi z białymi kwiatami. Kwiatostany tworzą pojedynczy baldach i wydzielają migdałowy aromat.

Jedną z najpopularniejszych odmian pachnącej cebuli wieloletniej jest Stargazer. Rośnie wszędzie, niezależnie od klimatu kraju. Odmiana ta słynie z szybkiego wzrostu liści, osiągających do 60 cm długości. Liście, o szerokości do 1,5 cm, mają łagodny, półostry, czosnkowy smak.

Sznitt

Małe rurkowate liście Sznitta Mają delikatny, pikantny smak oraz doskonałe właściwości przechowywania i transportu. Pierwsze liście pojawiają się po stopieniu śniegu, dzięki dobrej mrozoodporności tej odmiany. Pełne zbiory można zbierać 2-3 razy w sezonie lub przycinać stopniowo w miarę wzrostu. Dobrze rosną do trzeciego roku na tej samej grządce, po czym tracą produktywność i wymagają wymiany materiału sadzeniowego oraz nowego miejsca.

Ze względu na walory dekoracyjne wielu odmian, szczypiorek jest często wykorzystywany jako element dekoracyjny ogrodu. Cebula kwiatowa przypomina kolorowy dywan dzięki kulistym baldachom na łodygach kwiatowych. Paleta barw tej rośliny waha się od delikatnego różu do głębokiego fioletu.

Odmiany szczypiorku popularne wśród ogrodników, wyróżniające się dobrymi plonami zielonego szczypiorku:

• Chemiczny;
  
• Roślina miododajna;
  
• Cyganeria;
  
• Snob witaminowy;
  
• Velta.
  

Odmiany czosnku ozdobnego opracowane przez hodowców do ozdabiania rabat kwiatowych i obwódek ogrodowych:

• Krawężnik;
  
• Elvi;
  
• Przewidywać;
  
• Moskwa.
  

Szalotki

Szalotki to popularna roślina wieloletnia ze względu na wysokie wartości odżywcze i zdrowotne. Nazywa się je „szalotkami” ze względu na liczne zarodki, które dobrze znoszą przechowywanie. Pojedyncza cebulka mateczna może wyprodukować około siedmiu cebul potomnych, z których każda osiąga długość do 6 cm i wagę 50 g. Niektóre odmiany wytwarzają liście nawet podczas przechowywania.

Liście szalotki są krótkie (do 25 cm), ale bardzo delikatne i soczyste, mają rurkowaty kształt i ciemnozielony kolor. Rosną szybko i bujnie, co pozwala zebrać pokaźny pęczek szalotki z jednej cebuli w ciągu trzech tygodni od siewu.

Popularne odmiany szalotki wśród ogrodników:

• Dacza syberyjska;
  
• Kuban żółty D-322;
  
• Biełozeriec 94;
  
• Sprint.
  

Sadzenie i przesadzanie cebuli wieloletniej

Pomimo łatwości pielęgnacji i niewielkich wymagań ogrodnika, istnieją zasady i wytyczne dotyczące sadzenia cebuli wieloletniej. Aby uniknąć problemów i zbierać obfite plony rok po roku z tego samego miejsca, niezbędne jest odpowiednie przygotowanie gleby i prawidłowe posadzenie roślin.

Przygotowanie terenu

Agronomowie uprawiający cebulę wieloletnią uważają, że przygotowanie gleby powinno rozpocząć się jesienią. Optymalne warunki glebowe do sadzenia tej rośliny to:

• bez wód gruntowych;
• lekki skład gleby;
• gleba lekko kwaśna lub obojętna – pH 6-7.

Aby uzyskać taki zrównoważony wskaźnik, przeprowadza się następujące procedury:

• dokładne przekopanie terenu;
• usuwanie chwastów, których bliskość jest szkodliwa dla cebuli wieloletniej;
• stosowanie nawozów fosforowo-potasowych i organicznych.

Wiosną przed sadzeniem należy zastosować nawóz azotowy, odchwaścić grządki i głęboko spulchnić glebę na głębokość 15-20 cm.

Wybierając miejsce pod uprawę cebuli wieloletniej, należy wziąć pod uwagę, że powierzchnia pod grządkami będzie zajmowana przez tę roślinę przez 5 lat.

Sadzenie cebuli wieloletniej

Nie ma praktycznie sztywnych terminów sadzenia cebuli – uprawia się ją jesienią, latem i wiosną. Byliny sadzi się z nasion lub przez podział rośliny, a wybór metody zależy bezpośrednio od odmiany.

Rozmnażanie przez nasiona

Nasiona cebuli wieloletniej wysiewa się zazwyczaj wiosną lub przed zimą. Ma to bezpośredni wpływ na szybkość kiełkowania i późniejszy rozwój.

Siew wiosenny

W przypadku siewu w otwartym gruncie kiełki pojawiają się nie wcześniej niż po dwóch tygodniach od posadzenia. Dalszy rozwój postępuje powoli, wymagając okresowej uwagi ze strony ogrodnika.

Doświadczeni agronomowie, sadząc nasiona cebuli wieloletniej na zewnątrz, stosują metodę siewu w pomieszczeniach, aby uniknąć długiego okresu kiełkowania. Proces ten składa się z kilku etapów i rozpoczyna się w marcu:

1. Przetwarzanie nasion cebuli wieloletniej:płukanie w nadmanganianie potasu, moczenie w wodzie w temperaturze pokojowej przez 24 godziny, suszenie.
2. Powierzchniowe sadzenie nasion w skrzynkach na sadzonki.
3. Rosnące sadzonki w domu przez 2 miesiące.
4. Przesadzanie gotowych sadzonek do grządek na miejsce w maju.

Należy utrzymać odpowiednią temperaturę w pomieszczeniu do momentu pojawienia się pędów - 20-22 stopnie, po pojawieniu się pędów - 18-20 stopni.

Przed przesadzeniem sadzonek cebuli wieloletniej do gruntu gleba jest spulchniana, osuszana i nawożona w razie potrzeby.

Siew zimowy na wczesne warzywa

Aby zapewnić szybki zbiór szczypiorku wczesną wiosną, stosuje się siew zimowy. Gdy jesienią temperatura gleby spadnie do 3-4 stopni Celsjusza, przeprowadza się gęsty siew nasion cebuli wieloletniej. Aby uzyskać efektywną uprawę wczesnej szczypiorku, standardową normę siewu zwiększa się o 20-25%.

Dzięki temu sposobowi sadzenia, siewki wschodzą wiosną o 10-15 dni wcześniej. Ta metoda jest również wygodna, ponieważ niskie temperatury wczesnowiosennego okresu wzrostu zapobiegają szybkiemu wybijaniu roślin w pędy. Pozwala to ogrodnikom zbierać soczyste, wysokiej jakości warzywa przez długi czas.

Rozmnażanie wegetatywne

Niektóre gatunki cebuli można rozmnażać wyłącznie wegetatywnie. Istnieją odmiany bylin, które nie wytwarzają główek nasiennych lub których główki nasienne nie nadają się do rozmnażania. Rozmnażanie wegetatywne obejmuje dwie metody: podział głównego kłącza i wykorzystanie nadziemnej części rośliny.

Podział korzeni

Ogrodnicy zazwyczaj dzielą cebule cebulowe w połowie wiosny lub późnym latem. Do tego celu używa się wyłącznie dojrzałych kłączy cebuli wieloletniej. Cebule dzielone są tak, aby każda zawierała co najmniej jeden dojrzały korzeń z dobrze rozwiniętym systemem korzeni podziemnych. Sadzi się je na grządkach o wymiarach 20 x 70 cm, a krzew cebuli wieloletniej sadzi się na głębokość 8-10 cm.

Jeżeli system korzeniowy krzewu jest słaby, sadzimy go na głębokość 4-5 cm w głąb gleby.

Korzystanie z bulletletów

Wiele odmian cebuli wieloletniej rozmnaża się za pomocą cebulek kwiatowych, cebulek potomnych i cebulek plamistych. W miarę wzrostu łodyga kwiatowa wytwarza kwiatostan, z którego następnie rozwijają się cebulki kwiatowe. Rozwój cebulki na tym się nie kończy – łodyga wyrasta z cebulki, tworząc kolejną warstwę cebulek nadziemnych co 20-30 cm. Każdy z tych kwiatostanów nadziemnych może zawierać do 30 cebulek.

Optymalny czas na sadzenie tego materiału w otwartym gruncie przypada tuż po zbiorach jesiennych. Aby to zrobić, przed nadejściem przymrozków, należy sadzić cebule na głębokość 5-6 cm i w odstępach 15-20 cm.

Jeśli nie udało Ci się posadzić cebulek nadziemnych od razu po zebraniu łodyg, należy je przechowywać w suchym pomieszczeniu w temperaturze poniżej zera.

Uprawa szklarniowa

Wielu ogrodników, którzy przyjęli chińską i japońską metodę uprawy cebuli wieloletnich, sadzi cebule w szklarniach lub na parapetach. Aby to osiągnąć, sadząc w bruzdach, dodatkowo kopie się je do wysokości 8-10 cm. Dzięki temu uzyskuje się bielszą podstawę i delikatniejszy smak liści. Sadząc cebule wielowarstwowe w tak ciepłych warunkach, ich liście stają się bardziej soczyste i osiągają wysokość 40-45 cm.

Pielęgnacja cebuli wieloletniej

Pielęgnacja tej rośliny jest prosta i nie zajmuje ogrodnikowi wiele czasu. Istnieje szereg zaleceń, które, jeśli zostaną przestrzegane, zapewnią obfite zbiory i długotrwałe przechowywanie materiału:

1. Wiosną glebę wokół bruzd z nasadzeniami spulchnia się głęboko do głębokości 15 cm, aby zapewnić dobrą wymianę powietrza i usunąć ewentualne chwasty.
2. Na początku wiosny należy nawozić rośliny nawozami mineralnymi: 50 g superfosfatu, 40 g soli potasowej, 50 g mocznika.
3. Po każdym ścięciu pióra gleba jest spulchniana i podlewana, aby pobudzić wzrost do następnego cięcia.
4. Pod koniec jesieni grządki są odchwaszczane, spulchniane i nawożone kompleksem zapewniającym komfortowe przezimowanie materiału - 40 g soli potasowej na 35 g superfosfatu.

Na każdym etapie wzrostu należy kontrolować poziom wilgotności gleby: sucha gleba będzie skutkować słabym rozwojem piór, a nadmiar wody będzie przyczyną gnicia korzeni.

Jeśli cebule wieloletnie nie rosną dobrze, należy nawozić je mocznikiem - do pełnego wiadra wody dodaje się łyżkę stołową preparatu.

Jeśli zastosujesz się do podstawowych zasad uprawy cebuli wieloletniej, roślina będzie dobrze rosła i da obfite plony.

Zapobieganie chorobom i szkodnikom oraz ich zwalczanie

Cebule wieloletnie rzadko chorują, ale czasami są podatne na rdzę i mączniaka prawdziwego. Owady, które mogą zaszkodzić tej uprawie, to m.in. wciornastek tytoniowiec, śmietka cebulowa i ryjkowiec cebulowy.

Agronomowie odradzają stosowanie środków chemicznych do zwalczania szkodników cebuli wieloletniej. Zapobieganie i ochrona są uważane za najskuteczniejszy sposób ochrony upraw przed potencjalnymi szkodnikami. Aby to zrobić, należy:

• Rośliny wieloletnie uprawiaj w żyznej glebie, zwracając uwagę na wszystkie parametry.
• Nie wybieraj miejsca do ponownego sadzenia, w którym w ciągu ostatnich 4 lat rosła cebula lub cebula wieloletnia.
• Regularnie usuwaj chwasty. Wiele szkodliwych owadów składa jaja na chwastach rosnących na grządkach lub w ich pobliżu. Dojrzałe szkodniki migrują następnie na cebule wieloletnie i powodują szkody.
• Do siewu i wegetacji należy używać wyłącznie zdrowego i dobrej jakości materiału.
• Na wszystkich etapach wzrostu roślin należy kontrolować i, jeśli występują, usuwać martwe lub uszkodzone pędy, które mogą stać się siedliskiem chorób. Jest to szczególnie ważne późną jesienią, aby zapobiec przezimowaniu szkodników.
• Oddziel uprawy cebuli cebulowej i cebuli wieloletniej. Jeśli wielkość działki nie pozwala na takie środki ostrożności, a cebula cebulowa jest priorytetem, najlepiej całkowicie zrezygnować z uprawy cebuli wieloletniej.

Istnieją różne sposoby skutecznego odstraszania szkodników:

• Podlewanie grządek kompozycją na bazie torfu i tytoniu: 400 g suszonego torfu gotuje się w 10 litrach wody, po 40-krotnym rozcieńczeniu wywaru i dodaniu do podlewającej części kompozycji 30 g mydła do prania, podlewa się glebę.
• Ściółkowanie torfem zmieszanym z pyłem tytoniowym.
• Opryskaj cebulę wieloletnią 1% roztworem płynu Bordeaux. Aby utrwalić efekt, powtórz zabieg po 10 dniach.
• Dokładna inspekcja i, jeśli to konieczne, usunięcie larw, jaj i chrząszczy z grządek.

Liście cebuli bylinowej pokrywa woskowy nalot. Podczas opryskiwania zaleca się dodanie do roztworu niewielkiej ilości kwaśnego mleka lub mydła do prania, aby zapewnić skuteczne przyleganie preparatu do roślin.

Zbiór i przechowywanie

Większość odmian cebuli wieloletniej uprawia się ze względu na soczyste liście. Zbiera się je stopniowo, w miarę dojrzewania, zrywając po kilka liści na raz lub trzy do czterech razy w ciągu sezonu. Do masowego zbioru używa się nożyczek, ścinając liście u samych korzeni.

Aby przedłużyć owocowanie, z ogólnej zielonej masy grządki cebuli bylinowej usuwa się łodygi kwiatowe.

Zaleca się, aby ostatni zbiór wykonać najpóźniej na miesiąc przed przymrozkami. Liście należy przechowywać w lodówce w luźno zamkniętym worku. Zazwyczaj zachowują świeżość w lodówce przez 10–12 dni od momentu ścięcia z ogrodu. Duże ilości liści cebuli można zamrozić w celu długoterminowego przechowywania; po rozmrożeniu cebula zachowuje większość swoich właściwości odżywczych.

Niewiele odmian bylin może pochwalić się obfitym plonem cebul. W takim przypadku, podczas zbioru odmian cebulowych, należy zaprzestać podlewania na 2-3 tygodnie przed wykopaniem. Po zbiorze kłącza są dokładnie suszone i starannie selekcjonowane przed przechowywaniem. Cebule zazwyczaj przechowuje się bez obierania, w suchym miejscu, w temperaturze nie wyższej niż 1°C.

Aby uzyskać informacje na temat odmian cebuli wieloletniej, ich pielęgnacji i wykorzystania w projektowaniu rabat kwiatowych, obejrzyj poniższy film:

Cebula wieloletnia zyskuje coraz większą popularność wśród ogrodników dzięki uprawie nowych odmian i niskim wymaganiom pielęgnacyjnym. Przestrzeganie wszystkich zasad uprawy, unikanie szkodników i zapobieganie chorobom pozwala zbierać obfite plony cebuli wieloletniej z jednej grządki przez kilka lat.

Często zadawane pytania