Jak prawidłowo uprawiać pory?

Por, znany również jako cebula perłowa, słynie z wyjątkowego smaku i wartości odżywczych. Jego uprawa jest łatwa, jeśli zapewnimy mu odpowiednie warunki, w tym odpowiednią pielęgnację.

Pory nazywane są także cebulkami perłowymi.

Elastyczna łodyga cebuli jest wykorzystywana jako żywność.

Porowi brakuje cebulki.

Charakterystyka odmiany

Pory to rośliny dwuletnie. W pierwszym roku wegetacji rozwija się łodyga z liśćmi, a w drugim następuje kwitnienie, tworząc łodygę. Łodyga ta może osiągnąć wysokość półtora metra. Po uformowaniu się łodyga staje się niezdatna do spożycia, dlatego pory są zazwyczaj uprawiane jako roślina jednoroczna w ogrodach.

Pory zyskały popularność dopiero kilkadziesiąt lat temu, choć znane były już w starożytnym Egipcie, Rzymie i Grecji. Rzymianie uważali je za pożywienie dla bogatych.

Istnieje kilka odmian porów. Można je podzielić na trzy grupy w zależności od długości okresu wegetacyjnego. Odmiany wczesne dojrzewają w ciągu około 130-150 dni, odmiany średnio dojrzałe w ciągu 150-170 dni, a odmiany późne w ciągu 180-200 dni. Oznacza to, że dojrzewanie plonu może trwać sześć miesięcy lub dłużej.

Cechą charakterystyczną pora jest brak cebuli – zamiast tego ma białą łodygę, której kolor nadał roślinie przydomek „perłowa cebula”. Łodyga ta jest pogrubioną, pozorną łodygą. Elastyczna łodyga z długimi liśćmi jest wykorzystywana jako pożywienie.

Cechy charakterystyczne porów zależą od konkretnej odmiany:

• wysokość nóżki – 12-45 cm, średnica – 3-8 cm;
• liście przypominają czosnek, ale są dłuższe i szersze;
• liście są ciemnozielone i pokryte lekkim woskowym nalotem;
• średnia wysokość liści wynosi 90 cm, mogą one osiągać metr i więcej;
• średnia masa rośliny – 0,2-0,3 kg;
• w pierwszym roku tworzy się co najmniej 12 liści;
• kwitnienie przypada na lipiec-wrzesień, zbiór nasion rozpoczyna się w połowie października - zdolność kiełkowania utrzymuje się nawet do 3 lat;
• Łodygi młodych liści mają przyjemny, lekko pikantny smak, który jest łagodniejszy niż w przypadku pokrewnej rośliny cebulowej.

Uprawa porów jest atrakcyjna nie tylko ze względu na ich smak, ale także ze względu na ich dobroczynne właściwości. Są one korzystne w przypadku problemów ze stawami, anemii, wysokiego poziomu cholesterolu, zaburzeń żołądkowo-jelitowych i chorób płuc. Pory są również pomocne w przypadku słabego wzroku, raka jelita grubego i raka prostaty.

Optymalne warunki wzrostu i wymagania glebowe

Uprawiając pory, należy wziąć pod uwagę klimat regionu. Na północnych szerokościach geograficznych należy stosować odmiany wczesne, natomiast na południu można uprawiać odmiany późne.

W początkowej fazie rozwoju pory wymagają długiego dnia i intensywnego oświetlenia, dlatego do sadzenia należy wybierać miejsca dobrze oświetlone, gdzie słońce świeci przez cały dzień.

Ważne jest, aby pamiętać o zasadach płodozmianu. Pory najlepiej sadzić po dyniach, roślinach strączkowych, oziminach, ziemniakach lub innych roślinach psiankowatych. Między sadzeniem cebuli, w tym porów, na tym samym obszarze powinny upłynąć co najmniej trzy lata.

Kiełkowanie nasion wymaga temperatury 2-5 stopni Celsjusza. Szybkość kiełkowania zależy od temperatury, ale w temperaturze 20 stopni Celsjusza znacznie wzrasta. Liście rosną i rozwijają się prawidłowo w temperaturze 15-20 stopni Celsjusza.

Pory preferują glebę obojętną. Jeśli jest kwaśna, stosuje się wapno lub dolomit. Należy je zastosować jesienią. Jeśli gleba jest zasadowa, należy dodać torf.

Pory dobrze rosną na czarnoziemie, lekkiej piaszczystej glinie lub gliniastej glinie. Powinny być one wystarczająco żyzne. Aby to poprawić, można użyć kompostu lub przegniłego obornika. Na metr kwadratowy potrzeba 7 kg takiej materii organicznej. Obornik można również stosować wiosną, ale w takim przypadku ilość na metr kwadratowy należy zmniejszyć do 2-3 kg.

Oprócz obornika, wiosną należy zastosować inne nawozy. Na metr kwadratowy potrzeba:

• azotan amonu – 15 g;
• sól potasowa – 15 g;
• superfosfat – 35 g.

Sadzenie porów

Pory można sadzić na zewnątrz z nasion lub sadzonek. Zazwyczaj wybiera się tę drugą metodę, choć jest ona bardziej pracochłonna.

Posiew

Ta opcja nadaje się tylko do regionów południowych, ponieważ roślina ma bardzo długi okres wegetacji. Pory należy sadzić z nasion po ustąpieniu zagrożenia przymrozkami, ponieważ przymrozki są szkodliwe dla sadzonek.

Optymalny okres sadzenia w regionach południowych to marzec-kwiecień. Należy wziąć pod uwagę warunki pogodowe panujące w danym regionie, a także charakterystykę wybranej odmiany. W przypadku korzystania ze szklarni lub inspektu, sadzenie należy rozpocząć w połowie kwietnia. W przypadku sadzenia na grządce pod folią, najlepiej poczekać do końca miesiąca.

Sadzenie porów z nasion obejmuje następujące kroki:

1. Przygotowanie materiału sadzeniowegoUmieść nasiona w wodzie ogrzanej do temperatury 45 stopni Celsjusza (113 stopni Fahrenheita) na kilka sekund, a następnie natychmiast zanurz je w zimnej wodzie. Następnie przechowuj materiał sadzeniowy w wilgotnej gazie przez kilka dni, okresowo ją zwilżając. Wybierz ciepłe miejsce – temperatura powinna wynosić 25 stopni Celsjusza (77 stopni Fahrenheita). Nasiona powinny wykiełkować w ciągu kilku dni.
2. Przygotowanie glebyJeżeli wszystkie prace jesienią zostały wykonane prawidłowo, to pozostaje jedynie spulchnić przygotowany teren i go wyrównać.
3. Powstawanie rowkówZachowaj odstęp 65 cm między rzędami. Dostosuj głębokość siewu do właściwości gleby: 2,5 cm na glebie lekkiej i 1,5 cm na glebie cięższej. Na metr kwadratowy należy wysiewać 1 g nasion.
4. Przerzedź łóżkaPrzerzedzanie przeprowadza się w dwóch etapach: pierwszy, gdy pojawią się 1-2 liście, a następnie, gdy pojawią się 3-4 liście. Po drugim przerzedzeniu należy zachować odstęp 10-15 cm między sąsiednimi roślinami.

Pory można uprawiać z nasion na zewnątrz jako roślinę dwuletnią. W tym przypadku sadzenie odbywa się pod koniec czerwca. W październiku rośliny należy obsypać ziemią i przykryć na zimę. Inną opcją jest sadzenie w październiku. Pozwala to na wzejście sadzonek wiosną. Obie opcje nadają się tylko do regionów południowych.

Sadzonki

Ta metoda najlepiej sprawdza się w regionach o klimacie umiarkowanym. Jest również odpowiednia na południu, jeśli zależy Ci na jak najwcześniejszych zbiorach. W przypadku uprawy na zewnątrz, siew nasion rozpoczyna się w połowie lutego. Proces przebiega według następującego algorytmu:

1. Przygotowanie materiału sadzeniowegoNasiona zanurza się na kilka sekund w gorącej wodzie (do 45 stopni Celsjusza), a następnie w zimnej. Następnie umieszcza się je w wilgotnej gazie w ciepłym miejscu, aby wykiełkowały. Temperatura powinna wynosić 25 stopni Celsjusza, a materiał należy okresowo zwilżać.
2. Przygotowanie pojemników na sadzonkiMożesz użyć doniczek, skrzynek, pojemników lub kaset. Wypełnij wybrane pojemniki ziemią – możesz przygotować ją samodzielnie lub kupić gotową ziemię odpowiednią dla tej rośliny. W pierwszym przypadku będziesz potrzebować darni, kompostu i próchnicy. Można również użyć podłoża torfowego, dodając dodatki takie jak mąka dolomitowa, siarczan potasu, superfosfat podwójny i mocznik.
3. Formowanie bruzd pod nasionaOdległość między nasionami powinna wynosić 4-5 cm. Nasiona należy sadzić na głębokość 1-1,5 cm.
4. Siew nasionGleba w przygotowanych pojemnikach powinna być wilgotna. Nasiona należy przykryć ziemią.
5. Kiełkowanie nasionDo czasu pojawienia się kiełków, pojemniki z posadzonymi nasionami należy przykryć folią. Utrzymywać temperaturę 23-24 stopni Celsjusza. Pojemnik powinien być dobrze oświetlony.
6. Obniżanie temperaturyNależy to zrobić po pojawieniu się pierwszych pędów. Najpierw należy zdjąć folię – siewki nie muszą być już przykryte. Optymalna temperatura w ciągu dnia to 15-17 stopni Celsjusza, a w nocy 10-12 stopni Celsjusza. Temperatury te należy utrzymywać przez tydzień.
7. Podwyższanie temperaturyTemperatura w ciągu dnia powinna wynosić 17-21 stopni Celsjusza, a w nocy 12-14 stopni Celsjusza. Tę nową temperaturę należy utrzymać do momentu posadzenia sadzonek w gruncie.
8. RębniaPrace te należy wykonać miesiąc po posadzeniu. Zachowaj odstęp 2-3 cm między sąsiednimi roślinami.
9. OwocobranieNa tym etapie sadzonki przesadza się do doniczek lub kubków. Średnica pojemników nie powinna przekraczać 4 cm. Ten etap jest opcjonalny. Niektórzy ogrodnicy go pomijają, powołując się na nieprawidłową transplantację i opóźniony wzrost. Pikowanie nie jest konieczne w przypadku sadzenia nasion w granulkach torfowych lub doniczkach.
10. Skracanie liściTen etap zazwyczaj łączy się z pikowaniem. Należy skrócić liście o jedną trzecią. Opinie na temat konieczności skracania liści są podzielone. Niektórzy eksperci uważają, że zabieg ten jest konieczny tylko w przypadku uszkodzenia korzeni oraz podczas sadzenia latem. W tym drugim przypadku liście skraca się, aby zmniejszyć obszar parowania wilgoci.

Sadzonki pora należy nawozić co dwa tygodnie. Herbata kompostowa jest w tym celu skuteczna. Pory wymagają 10-12 godzin światła dziennego, dlatego sadzonki należy doświetlać.

Uprawa sadzonek pora trwa około 1,5 miesiąca. Są gotowe do sadzenia w gruncie, gdy pojawią się 3-4 liście właściwe. W tym czasie średnica łodygi powinna osiągnąć 0,8 cm, a długość liści 15-17 cm.

Miejsce pod sadzonki pora należy przygotować jesienią. Wiosną nie ma potrzeby kopania; wystarczy spulchnić glebę i wyrównać grządki. Wykonaj następujące kroki:

1. Wykonaj bruzdy i rowki, pogłębiając je do 15 cm.
2. Posyp dno popiołem i obficie podlej.
3. Przytnij korzenie na jedną trzecią długości i potraktuj je mieszanką gliny i krowiego łajna - wymieszaj je w równych proporcjach.
4. Umieść sadzonki w przygotowanych bruzdach i przykryj ziemią. Wypełnij bruzdy ziemią tylko do połowy – powstały rów zapewni dobrą ochronę przed wiatrem.
5. Podlej grządkę. Bruzdy zostały już podlane, więc nie używaj zbyt dużo płynu.
6. Zapewnij schronienie. Jest to konieczne, jeśli pogoda jest nadal chłodna. Można użyć dowolnego materiału osłaniającego.

Istnieją dwa sposoby sadzenia porów z rozsady: w podwójnym i wielorzędowym rzędzie. W przypadku podwójnego rzędu należy zachować odstęp 15-20 cm między sadzonkami i 30-35 cm między rzędami. W przypadku sadzenia wielorzędowego należy zachować odstęp 10-15 cm między sąsiednimi roślinami i 25 cm między rzędami.

Odległość między rzędami można zwiększyć, aby pomieścić inne rośliny. Mogą to być cebula, marchew, buraki, kapusta, seler lub truskawki – wszystkie te rośliny są akceptowalnymi sąsiadami.

Pory mają długi okres wzrostu, więc po posadzeniu w ziemi trzeba czekać 2–3 miesiące, aby łodyga zwiększyła swoją średnicę.

Pielęgnacja rośliny w otwartym terenie

Sukces uprawy roślin, czyli jakość i ilość plonów, w dużej mierze zależy od właściwej pielęgnacji. Pielęgnacja ta musi być kompleksowa.

Podlewanie

Pory wymagają regularnego podlewania. Podlewaj obficie, ale nie przesadnie. Używaj ciepłej wody. Po przesadzeniu na zewnątrz, unikaj podlewania przez pierwsze trzy dni, a następnie co pięć dni.

W okresach upałów i suszy należy zwiększyć częstotliwość podlewania. Średnio na metr kwadratowy powierzchni sadzenia potrzeba 12 litrów wody.

Posypka

Nawożenie nie jest niezbędne do uprawy porów, ale ważne jest, aby o nim pamiętać, aby zapewnić obfite plony. Oprócz wiosennego przygotowania gleby, nawóz stosuje się 2-3 razy w sezonie. Stosuje się nawozy organiczne i mineralne, a ich przemienne stosowanie jest skuteczne.

Pierwsze nawożenie przeprowadza się trzy tygodnie po posadzeniu na zewnątrz. Skuteczny jest obornik krowi lub drobiowy. W pierwszym przypadku należy użyć 8 części wody na 1 część nawozu, w drugim – 20 części wody.

Pielenie i spulchnianie

Usuwanie chwastów jest niezbędne. Należy to robić ręcznie, ponieważ chemiczne metody zwalczania chwastów są szkodliwe i wpływają negatywnie na środowisko.

Spulchnianie gleby jest ważne dla rozwoju roślin, ponieważ napowietrza glebę, zapewniając roślinie odpowiednią ilość tlenu i wilgoci. Spulchnianie należy przeprowadzać co 1-2 tygodnie, najlepiej po podlewaniu.

Oprócz spulchnienia gleby, konieczne jest również jej obsypanie. Podczas sadzenia sadzonek, połowa wykopów nie była wypełniona ziemią, dlatego należy je stopniowo zasypywać. Czynność tę należy wykonać, gdy roślina zacznie rosnąć.

Zwalczanie szkodników i chorób

Uprawiając pory, podobnie jak każdą inną uprawę, ważne jest regularne sprawdzanie upraw pod kątem chorób i szkodników. Potencjalne problemy obejmują:

• Mucha cebulowaPoważny szkodnik, który pojawia się od połowy maja. Mucha składa jaja na liściach i w glebie, a wylęgające się larwy żerują na środkowej części rośliny, powodując jej więdnięcie i gnicie. Do zwalczania szkodnika stosuje się insektycydy lub pył tytoniowy zmieszany z czarnym pieprzem i popiołem. Ludowym środkiem jest oprysk lub roztwór do oprysku.
• Mączniak rzekomyTo choroba grzybowa, znana również jako mączniak rzekomy. Na liściach pojawiają się owalne plamy, które szybko się rozprzestrzeniają. Chorobę można zwalczać fungicydami.
• MozaikaChoroba jest wirusowa i przenoszona przez mszyce. Na liściach pojawiają się żółte, podłużne plamy, a wzrost roślin ulega spowolnieniu. Zaatakowane rośliny należy usunąć i spalić.
• RdzaChoroba grzybowa. Na liściach widoczne są jasnożółte, przypominające poduszeczki zarodniki. Stopniowo zaczynają ciemnieć, a następnie czernieją, powodując usychanie liści rośliny. Do zwalczania choroby stosuje się fungicydy, najczęściej Fitosporynę.

Zbiór i przechowywanie

Zbiór pora powinien odbywać się etapami. Pierwszy etap przypada na pierwszą połowę września. Najlepiej zbierać tylko kilka roślin, a nie wszystkie, aby zapewnić więcej miejsca pozostałym. Ostateczny zbiór można przeprowadzić w czasie przymrozków – dojrzałe rośliny nie są na nie wrażliwe.

Jeśli planujesz przechowywać plony przez długi czas, ostrożnie wykop cebule, aby ich nie uszkodzić. Po wykopaniu usuń ziemię i częściowo przytnij korzenie – nie należy dotykać dolnej części cebuli.

Istnieje wiele sposobów przechowywania zbiorów. Jeśli chcesz zachować świeżość roślin, oto kilka opcji:

• LodówkaDo tej metody przechowywania nadają się tylko twarde pory. Należy je obrać, przyciąć korzenie i schłodzić w temperaturze poniżej zera. Następnie natychmiast umieścić pory w perforowanych plastikowych torebkach i schłodzić w lodówce. W ten sposób pory zachowają świeżość do 5 miesięcy.
• Piasek rzecznyW takim przypadku plon należy przechowywać bezpośrednio po zbiorze. Dno pojemnika należy wypełnić piaskiem na głębokość co najmniej 5 cm. Pory należy ustawić pionowo, przykrywając je wilgotnym piaskiem na głębokość 15 cm. W ujemnych temperaturach plon można przechowywać w piasku nawet do sześciu miesięcy.

Podczas przechowywania świeżych produktów ważne jest, aby regularnie je sprawdzać i usuwać zepsute produkty. Bez tego środka ostrożności okres przydatności do spożycia znacznie się skraca, a straty rosną.

Istnieją również inne możliwości przechowywania porów: suszenie i mrożenie. W obu przypadkach rośliny należy dokładnie umyć, osuszyć na kratce i pokroić w cienkie plasterki. Suszone pory należy umieścić w szczelnie zamkniętych słoikach. Do mrożenia przygotowane pory należy umieścić w szczelnie zamkniętych woreczkach lub pojemnikach; nie ma potrzeby rozmrażania ich przed gotowaniem.

W tym filmie dowiesz się, jak sadzić, uprawiać, zbierać i przechowywać pory:

Pory można uprawiać w każdym regionie, pod warunkiem wyboru odpowiedniej metody sadzenia. Jakość i ilość zbiorów zależą od przestrzegania właściwych zasad pielęgnacji, które są dość proste i standardowe.

Często zadawane pytania