Szczypiorek jest ozdobą każdej grządki ogrodowej.

Aby połączyć przyjemne z pożytecznym, możesz uprawiać szczypiorek w swoim ogrodzie. Roślina ta wyda pyszne, zielone liście o właściwościach leczniczych, a po zakwitnięciu będzie prawdziwą ozdobą rabaty. Ta cebula jest łatwa w pielęgnacji i będzie cieszyć ogrodnika przez wiele lat.

Opis łuku

Różne nazwy cebuli Schnitt to „skoroda”, „rezinetz”, „sibulet”, „zimowy krzew” i „restauracja” – a to nawet nie jest pełna lista wszystkich odmian. Jest ona również znana jako „szczypior syberyjski”, ponieważ często występuje poza Uralem.

Schnitt tłumaczy się z języka niemieckiego jako „krojona cebula”. Niezależnie od nazwy, jest to wieloletnia roślina zielna z rodziny cebulowatych, uprawiana jako roślina lecznicza i ozdobna od XVI wieku. Jej wykorzystanie jako rośliny jadalnej jest stosunkowo niedawne. Poniżej wymieniono jej cechy charakterystyczne:

Parametr	Opis
Obszar dystrybucji	Szczypiorek występuje dziko w północnych Chinach i Mongolii. Rośnie w dolinach rzek i dobrze odwodnionych łąkach, gdzie ekstremalne mrozy są rzadkością. Roślina ta jest uprawiana na dużą skalę w Indochinach, Europie i Ameryce Północnej. W Rosji cebula ta jest najpowszechniejsza na Dalekim Wschodzie, w regionach północnych i zachodniej Syberii.
Kwiat	Rozpoczyna się w maju i trwa przez całe lato. Na łodygach pojawiają się kuliste kwiatostany. Składają się z licznych baldachów zawierających nasiona. Mogą mieć dowolny kolor, od fioletowego, przez liliowy, po różowy.
Charakterystyka roślin	Szczypiorek jest wykorzystywany do dekoracji ogrodów, ponieważ wygląda bardzo estetycznie i ma następującą strukturę: główne korzenie - są to białe nitki, które wychodzą od dołu i mogą wnikać w glebę na głębokość 0,5 m; trzon - wysokie, rurkowate, gładkie i walcowate (u roślin 3-4 letnich liczba takich łodyg może sięgać nawet stu sztuk); kwiatostany – osadzone są na łodydze, mają kształt kępkowo-kulisty lub okrągły, parasolowaty, przybierają barwę białą lub fioletową; liście - rurkowate i gładkie, barwy jasnozielonej, w postaci cienkich, walcowatych rurek o szerokości do 2-5 mm i długości do 45-50 cm (zbierających się w rozetę przyziemną); kwiaty – mają wąsko-dzwonkowaty kształt, szypułki krótkie lub długie, barwę od różowofioletowej do białoróżowej, płatki lancetowate, liniowo-lancetowate lub podłużne o ostrych lub tępych końcach, lekko wyciągnięte na bok.
Charakterystyka żarówek	Część podziemna rośliny wieloletniej pełni funkcję małych, fałszywych cebul. Mają kształt jajowaty, stożkowaty lub podłużny. Owoce te mają barwę fioletowoczerwoną (u niektórych odmian - brązowobiałą), pokryte są brązową, papierową skorupką i zakończone są krótkimi kłączami. Te cebulki zawierają dużą ilość aminokwasów, fitoncydów, soli mineralnych i witamin (C, A, PP, B1 i B2). Ich wartość odżywcza przedstawia się następująco: woda – 82%; sucha masa – 18%; pierwiastki azotu – 3,92%; ekstrakt pierwiastków bez azotu – 9,08%; tłuszcz – 0,88%; błonnik – 2,46%; popiół (bogaty w sole wapnia, żelaza, fosforu itp.) – 1,66%; cukier – ok. 3%.
Materiał siewny	W sierpniu, po kwitnieniu, baldachy wytwarzają dużą liczbę małych nasion, które później czernieją. Można je wykorzystać jako nasiona w następnym sezonie. Z każdej cebulki wyrasta łodyga kwiatowa w drugim roku po posadzeniu. U bylin pojawiają się one corocznie.
Aplikacja	Cebulki mają przyjemny smak, dlatego są szeroko stosowane w sałatkach i marynatach. Są szczególnie korzystne w chorobach układu krążenia, przeziębieniach, wiosennych niedoborach witamin i miażdżycy. Ponadto warzywo to korzystnie wpływa na funkcjonowanie nerek, wątroby i pęcherzyka żółciowego. Sok ze świeżych liści może pomóc złagodzić nieprzyjemne objawy hemoroidów. Ta roślina ozdobna jest również wykorzystywana w projektowaniu krajobrazu do zazieleniania działek ogrodowych. Ponadto, ten repelent odstrasza połyśnicę cebulową i marchwiową oraz hamuje rozwój zarodników grzybów, które stanowią zagrożenie dla róż, drzew owocowych i agrestu. Jej kwiaty przyciągają plechy, które zbierają nektar z jej słodkich baldachów.

Rodzaje cebuli

Istnieją dwa podgatunki szczypiorku:

• Alpejski (rosyjski)Wytwarza silniej rosnące pędy. Jego krzewy pokryte są licznymi, delikatnymi liśćmi, które natychmiast odrastają po ścięciu.
• syberyjskiW przeciwieństwie do poprzedniego podgatunku, wytwarza większe i grubsze liście. Krzewy rozgałęziają się nieco słabiej.

Obie odmiany cebuli są odporne na mróz, jednak odmiana syberyjska wykazuje większą odporność na niskie temperatury.

W okresie wegetacji liście dorosłej cebuli wytrzymują temperatury do -8…-6°C, a młode pędy – do -4…-2°C.

Popularne odmiany

W Państwowym Rejestrze Osiągnięć Hodowlanych znajduje się około 20 odmian szczypiorku. Najpopularniejsze to:

• cyganeriaOdmianę tę można uprawiać w tym samym miejscu nawet przez cztery lata. Pierwsze liście można zbierać trzy tygodnie po rozpoczęciu sezonu wegetacyjnego. Mają przyjemny, półostry smak. Bohemia daje wysokie plony, do 200 gramów liści z krzewu. Odmiana jest odporna na choroby.
• WiosnaLiście można ścinać miesiąc po rozpoczęciu wzrostu. Krzewy będą rosły wysokie i silnie rosnące. Liście są wyprostowane i pokryte cienkim woskowym nalotem. Mają przyjemny, lekko ostry smak. Ta odporna na zimę odmiana daje plon 6 kg na metr kwadratowy po 3-4 sadzonkach.
• Roślina miodowaLiście są gotowe do masowego zbioru po trzech miesiącach od rozpoczęcia wzrostu. Jednakże, przez całe lato można wykonywać sadzonki selektywne. Ciemnozielone liście z woskowym nalotem mają średnio ostry smak. Wadą rośliny miododajnej jest jej duża podatność na mączniaka rzekomego.
• KrokusWczesna odmiana, pierwsze sadzonki liściowe można pobrać już dwa tygodnie po rozpoczęciu wzrostu liści. Stają się ciemnozielone i pokrywają się woskowym nalotem. Odmiana ta nie słynie z wyjątkowego plonu, który gwałtownie spada po trzech do czterech latach. Szafran jest odporny na wiosenne przymrozki.
• paryskiPikantna, wcześnie dojrzewająca odmiana. Wytwarza długie, ciemnozielone liście, idealne do sałatek i marynat.
• ChemicznySzczypiorek o dość zwartym pokroju, którego liście osiągają do 40 cm długości. Mają ostry smak. Wadą tej odmiany jest częsta podatność na mączniaka prawdziwego. Plenność jest wysoka – do 7 kg z metra kwadratowego. Z jednej rośliny można uzyskać liście o wadze do 600 g.

Metody i terminy sadzenia

Tę roślinę zielną można uprawiać w ogrodach jako bylinę lub przesadzać co 1-2 lata. Można ją uprawiać na dwa sposoby:

• Poprzez bezpośredni siew nasion do gruntuBardziej popularna technika uprawy cebuli na grządkach przez kilka lat. Nasiona można wysiewać bezpośrednio do niezabezpieczonej gleby.
• Przez sadzonkiBardziej pracochłonna technika, która pozwala na wczesnowiosenny zbiór liści sukulentów już w pierwszym roku. Sadzonki należy przygotować około 25-30 dni przed sadzeniem, aby do momentu przesadzenia na miejsce stałe wytworzyły liście o wysokości około 10 cm.

Niezależnie od metody uprawy, szczypiorek można uprawiać wiosną lub przed zimą. W pierwszym przypadku sadzenie powinno nastąpić po całkowitym stopieniu śniegu, czyli od około pierwszej połowy marca do końca kwietnia. W przypadku sadzenia zimą siew można przeprowadzić od końca września do początku października.

Działania przygotowawcze

Przed sadzeniem należy odpowiednio przygotować glebę i materiał sadzeniowy. Przyjrzyjmy się krok po kroku, jak to zrobić.

Przygotowanie gleby

Szczypiorek jest mało wymagający w stosunku do swoich poprzedników, więc można go sadzić po niemal każdej uprawie. Zaleca się sadzenie marchwi w pobliżu, ponieważ rośliny te odstraszają wzajemnie groźne szkodniki.

Samo miejsce powinno być umiarkowanie nasłonecznione. Unikaj nadmiernego nasłonecznienia, w przeciwnym razie liście będą zbyt grube.

Jeśli chodzi o glebę, cebula preferuje luźne, dobrze przepuszczalne podłoże. Idealna jest wilgotna, bogata w wapń piaszczysta glina lub gliniasta gleba. Unikaj uprawy cebuli na glebach piaszczystych, ponieważ słabo zatrzymują wilgoć i są szkodliwe dla rośliny.

Wyznaczony obszar na działce należy przygotować z wyprzedzeniem: jesienią pod siew wiosenny, latem pod siew zimowy. Wymagane są następujące czynności:

1. Przekop teren i usuń wszystkie korzenie chwastów. Należy to zrobić z najwyższą ostrożnością, ponieważ szczypiorek często jest sadzony przez wiele lat.
2. Wapnować gleby kwaśne. Do ciężkich gleb gliniastych dodać piasek, a do pozostałych – 1 wiadro próchnicy lub 0,5 litra kompostu na metr kwadratowy. Jeśli chodzi o nawozy mineralne, dodać 1 łyżkę superfosfatu i mocznika na metr kwadratowy.
3. Wiosną, kilka dni przed sadzeniem, nawozić powierzchnię saletrą amonową lub mocznikiem (15-20 g na metr kwadratowy). Następnie obficie podlać grządki w ilości 2-3 litrów na metr kwadratowy i rozpocząć siew.

Przetwarzanie materiału sadzeniowego

Nasiona, zarówno zebrane w domu, jak i zakupione, muszą zostać poddane obróbce przedsiewnej. Obejmuje to następujące czynności:

1. Zalej nasiona ciepłą wodą i mocz przez 24 godziny.
2. Podczas moczenia należy regularnie zmieniać wodę. Można to zrobić 3-4 razy.
3. Usuń pestki, połóż je na papierowej serwetce lub materiale i osusz.

Przygotowane nasiona można wysiewać bezpośrednio do gruntu. Po takim zabiegu kiełkują znacznie szybciej.

Sadząc rośliny zimą, nie zaleca się moczenia nasion, gdyż gleba musi być całkowicie sucha.

Sadzenie szczypiorku

Po zakończeniu wszystkich prac przygotowawczych możesz rozpocząć sadzenie rośliny wybraną metodą. Omówimy każdą opcję osobno.

Siew nasion bezpośrednio do gruntu

Nasiona należy wysiewać do przekopanej i spulchnionej gleby według następującego schematu:

• szerokość między rzędami – 15 cm;
• odległość między otworami – 5 cm;
• głębokość sadzenia – 1-2 cm.

Jeśli zbiór główny planowany jest na drugi rok, a nasadzenia mają zostać usunięte, nasiona można wysiewać luźniej, zachowując odstęp około 30 cm między rzędami. W pasach nasiona należy wysiewać gęsto, ponieważ mają niską zdolność kiełkowania.

Po siewie bruzdy należy zasypać ziemią i lekko ubić. Bezpośrednio przed przymrozkami sadzonki należy ściółkować jednym z następujących materiałów:

• trociny;
• stara gazeta;
• listowie;
• zgnilizna drewna;
• gałęzie świerkowe i szmaty.

W przypadku siewu zimą ściółkę należy zgrabić wiosną, zaraz po stopnieniu śniegu, aby nasiona mogły wykiełkować.

Jeśli w pierwszym roku siejesz szczypiorek z nasion, zaleca się pozostawić go w spokoju, aby w następnym sezonie stał się silniejszy i wydał obfity plon.

Metoda siewu

Ta technologia polega przede wszystkim na uprawie silnych sadzonek na początku marca. Instrukcje krok po kroku są następujące:

1. Przygotowanie pojemnika i podłożaPrzygotuj przestronny pojemnik o głębokości około 20 cm i wypełnij go bogatą w składniki odżywcze mieszanką piasku, próchnicy i popiołu torfowego. Pozostaw 3-4 cm wolnej przestrzeni u góry. Starannie wyrównaj glebę, lekko ubij ją dłonią i obficie podlej konewką.
2. SiewWysiej nasiona, przygotowane jak zwykle lub namoczone w roztworze stymulującym wzrost (np. Epine), na głębokość 1,5 cm, w odstępach 2-2,5 cm. Następnie lekko posyp je podłożem, spryskaj spryskiwaczem i przykryj szkłem lub folią.
3. Tworzenie optymalnego mikroklimatuGdy w 6.–8. dniu pojawią się pierwsze pędy, usuń okrywę, przenieś sadzonki na słoneczny parapet i przechowuj je w temperaturze nie wyższej niż 18°C ​​i wilgotności nie niższej niż 70%. W razie potrzeby w skrzynce wykonaj otwory drenażowe. Jeśli dzień jest krótki (do 12 godzin), zapewnij dodatkowe oświetlenie.
4. PodlewaniePodlewaj sadzonki umiarkowanie, ponieważ na powierzchni podłoża pojawi się sucha skorupa. Woda powinna być ciepła.
5. RębniaKiedy pojawi się pierwszy liść właściwy, należy dokonać przerwania nasadzeń, ale lepiej wysiewać nasiona rzadsze.

W wieku 50-60 dni sadzonki z 2 liśćmi właściwymi należy przesadzić do gruntu, stosując się do następującego schematu:

• szerokość między rzędami – 35-40 cm;
• odległość między siewkami w rzędzie wynosi 20-25 cm.

Jeśli roślina aktywnie rośnie, można ją kosić 1-2 razy w pierwszym roku. Od drugiego roku cebula zacznie kwitnąć, a częstotliwość koszenia można zwiększyć do 3-4 razy w sezonie.

Szczypiorek można uprawiać na balkonie. Sadzonki nie wymagają przesadzania do gruntu. Jeśli nawozisz sadzonki 1-2 razy w miesiącu roztworem dowolnego nawozu wieloskładnikowego, możesz zacząć zbierać liście już po dwóch miesiącach od pojawienia się pierwszych pędów.

Aby dowiedzieć się, jak siać szczypiorek na sadzonki, obejrzyj poniższy film:

Pielęgnacja sadzenia

Cebula jest rośliną niewymagającą, ale wymagającą terminowego stosowania podstawowych zabiegów rolniczych.

Podlewanie

Roślina wymaga regularnego, obfitego podlewania, choć toleruje krótkotrwałe okresy przesuszenia gleby. Podlewaj ją obficie, unikając zastoin wody. Używaj odstanej, bezchlorowej wody.

Jeśli opóźnisz podlewanie, liście cebuli staną się szorstkie i stracą smak. W takim przypadku będziesz musiał ściąć część plonu, obficie podlać pozostałą część grządki, a następnie nawozić i podlać ponownie.

Rozluźnianie i pielenie

W przypadku wieloletniej uprawy, zabiegi te będą konieczne tylko przez 1-2 lata. Następnie roślina wyrośnie, utworzy gęstą darń i zacznie samodzielnie zwalczać chwasty. Aby zapobiec szkodnikom, warto po podlaniu delikatnie spulchnić i odchwaścić glebę, usuwając wszystkie chwasty.

Rębnia

Gdy siewki wykształcą 1-2 liście właściwe, należy je przerwać, zachowując odstępy 8-10 cm między kolejnymi sadzonkami w rzędzie. Podczas drugiego przerwania, gdy usunięte krzewy będą gotowe do ponownego sadzenia, odstępy należy zwiększyć do 15-20 cm.

Jeśli planujesz pozostawić cebulę w tym samym miejscu przez 3 do 5 lat, zachowaj odstęp 25-30 cm między krzewami. W takim przypadku odstęp między rzędami można zwiększyć do 40-50 cm.

Posypka

W pierwszym sezonie nie ma potrzeby nawożenia upraw. Po pierwszym zbiorze można nawozić cebulę następującymi nawozami:

• napar z dziewanny (1:10);
• roztwór odchodów ptasich (1:10);
• popiół drzewny (szkło na 1 m2).

Najlepiej stosować ten nawóz po każdym koszeniu. Następnie dokładnie opłucz roślinę czystą wodą.

W przypadku braku substancji organicznych, szczypiorek można nawozić nitrofoską lub azofoską w ilości 40–100 g na 1 m². Drugie nawożenie mineralne można wykonać dopiero po 2–3 pokosach.

Można uniknąć nawożenia, jeśli zieleń intensywnie rośnie każdego roku.

Ochrona przed chorobami i szkodnikami

Prawidłowe praktyki rolnicze pomogą chronić roślinę przed chorobami. W najgorszym przypadku mogą one zostać dotknięte przez:

• Mączniak rzekomy (peronosporoza)Atakuje wszystkie części rośliny, pozostawiając duże, szare plamy w miejscach gromadzenia się pyłu ogrodowego. Liście szybko wysychają, a ostatecznie cała roślina obumiera. Przy pierwszych oznakach choroby należy spryskać roślinę 1% roztworem cieczy Bordeaux z 50 gramami mydła w płynie dodanymi do wiadra z wodą.
• RdzaNa roślinie pojawiają się nieregularne żółto-pomarańczowe plamy. Roślina szybko słabnie i przestaje rosnąć. Aby zwalczyć rdzę, porażone rośliny należy opryskać preparatem Topaz lub Falcon.

Jeśli na cebulkach pojawią się jakiekolwiek oznaki uszkodzeń, należy natychmiast odciąć uszkodzone miejsca i je spalić. Zaleca się podlać glebę 5% solą kuchenną, a następnie czystą wodą. W najgorszym przypadku konieczna będzie całkowita dezynfekcja, a następnie ponowne posadzenie roślin.

W przypadku szkodników, spryskaj rośliny roztworem tytoniu i mydła w płynie, aby je odstraszyć. Wzdłuż grządek można również umieścić materiały nasączone kreozotem.

Rozmnażanie szczypiorku przez podział

W sprzyjających warunkach szczypiorek rośnie bujnie, całkowicie pokrywając glebę. W rezultacie plony spadają, a starsze rośliny mają trudności z rozwojem liści. Co więcej, liście szybko więdną i nabierają nieprzyjemnego smaku. Aby temu zaradzić, roślinę należy przesadzić, dzieląc ją na kilka części.

Najlepiej podzielić roślinę, gdy ma 2-4 lata, ponieważ jest ona silnie rosnąca, a rozdzielenie rośliny matecznej może dać w rezultacie liczne rośliny potomne. Zabieg ten najlepiej wykonać wiosną (najpóźniej, gdy liście zaczną aktywnie rosnąć) lub wczesną jesienią. Rozmnażanie należy przeprowadzić w następującej kolejności:

1. Podlej łóżko obficie.
2. Wykop roślinę łopatą lub widłami i całkowicie wyjmij ją z ziemi.
3. Przytnij liście i korzenie wykopanego krzewu na długość odpowiednio 12-15 i 5-7 cm.
4. Rozłup krzew ręcznie lub nożem na kilka części, pozostawiając na każdej co najmniej 8–10 cebulek.
5. Powstałe fragmenty natychmiast posadź w nowym miejscu, zgodnie ze standardowym schematem sadzenia. Optymalna odległość między nimi to 30 cm.
6. Podlej nowo posadzone rośliny obficie, a w chłodne dni lub przed przymrozkami, ściółkuj je torfem lub próchnicą.

Przesadzone rośliny szybko wypuszczą nowe pędy.

Krojenie i przechowywanie zieleniny

Od drugiego roku uprawy można rozpocząć ścinanie liści. W zależności od potrzeb, można usunąć tylko kilka pędów lub prawie całą część nadziemną. W ciągu sezonu można wykonać od 2 do 4 pełnych sadzonek liści, które osiągnęły wysokość 25-40 cm.

Ostateczny zbiór należy przeprowadzić najpóźniej w połowie sierpnia, aby roślina mogła zgromadzić potrzebną ilość składników odżywczych przed nadejściem chłodów.

Jeśli nie planujesz zbierać nasion, młode pędy można również spożywać razem z liśćmi. Podczas zbioru najlepiej pozostawić krótkie łodygi na roślinie. Podczas kwitnienia łodygi stają się zbyt twarde i niesmaczne, dlatego uprawiając cebulę na cele spożywcze, najlepiej natychmiast usunąć kwiaty.

Zebrane warzywa liściaste można przechowywać do 2 tygodni. Aby wydłużyć ten okres przydatności do spożycia, należy umieścić je w plastikowych pojemnikach lub torebkach i przechowywać w zamrażarce. Warzywa liściaste można również suszyć.

Projektowanie krajobrazu

Szczypiorek można uprawiać wyłącznie jako roślinę ozdobną, sadząc go w pasach na rabacie lub jako obwódkę w ogrodzie kwiatowym. Dzieląc pojedynczą, dojrzałą roślinę, można stworzyć obwódkę o długości do 2 metrów. Zazieleni się już po siedmiu dniach od posadzenia, a regularne przycinanie pozwoli zachować soczystą zieleń obwódki.

Roślina nie tylko zdobi ogrodową działkę, ale jej aromat przyciąga również pożyteczne owady – pszczoły, trzmiele i motyle.

Tę roślinę można łączyć z kwiatami nisko rosnącymi. Należą do nich:

• stokrotki;
• altówki;
• pierwiosnki.

Jeśli liście szczypiorku zaczną żółknąć w trakcie kwitnienia, należy całkowicie przyciąć krzewy do wysokości nie większej niż 5 cm. Nowe pędy pojawią się w ciągu 5 dni, a roślina szybko odzyska swój atrakcyjny wygląd.

Szczypiorek to zarówno warzywo, jak i roślina ozdobna, idealna do dekoracji ogrodu, a także do zbioru soczystych, słodko-pikantnych i niezwykle aromatycznych zielonych pędów wczesną wiosną. Pomimo swojej wszechstronności, roślina ta wymaga niewielkiej pielęgnacji i może rosnąć na tym samym miejscu przez wiele lat.

Często zadawane pytania