Najdłuższa i najbardziej kolczasta odmiana ogórka aligatora: charakterystyka i zasady uprawy

Aligator to unikalna odmiana ogórka przeznaczona wyłącznie do spożycia, charakteryzująca się średnioterminowym okresem dojrzewania i dobrą odpornością na niektóre choroby i szkodniki. Została opracowana przez specjalistów z myślą o przystosowaniu do klimatu Rosji. Obecnie ogórki odmiany Aligator są powszechnie uprawiane w ogrodach prywatnych i na dużą skalę na polach.

Wprowadzenie do odmiany

Ogórki mają wyjątkowy wygląd. Ich owoce są efektownie wydłużone. Dobrze znoszą długi transport, jeśli zrywa się je z krzaka z zachowaniem szczególnej ostrożności. Są jednak podatne na gnicie, dlatego najlepiej spożywać je na świeżo lub od razu przechować.

Nie należy pozostawiać owoców na grządkach po dojrzeniu, gdyż mimo braku żółknięcia i deformacji, miąższ staje się grubszy i traci aromat.

Twórcy

Odmiana Aligator jest efektem pracy zespołu naukowców z firmy rolniczej Sedek w składzie: S. V. Dubinin, A. N. Łukjanienko i I. N. Dubinin, którzy stworzyli tę mieszańcę w 2009 roku. Rok później uprawa warzyw została zarejestrowana w Państwowym Rejestrze Federacji Rosyjskiej.

Charakterystyka wyglądu rośliny i ogórków

Aligator to bujny, średniej wielkości krzew o ciemnozielonych liściach i umiarkowanym ulistnieniu. Główna łodyga może dorastać do 250 cm wysokości. Krzew charakteryzuje się znaczną średnicą – do 150 cm.

Inne cechy odmianowe:

• Głównym typem kwitnienia tego ogórka jest odmiana żeńska.
• W okresie pączkowania na krzewie pojawiają się jasnożółte kwiaty o pięciu płatkach.
• W każdym pachwinie liścia tworzy się od jednego do trzech ogórków.
• Zapylanie odbywa się dzięki owadom, głównie pszczołom.
• Ogórki aligatorowe wyróżniają się dużymi rozmiarami i długością, osiągając średnią wagę 300-330 g i długość 35-45 cm.
• Mają kształt wydłużono-cylindryczny, o lekko nierównej powierzchni.
• Skórka jest cienka i miękka, pokryta delikatnym meszkiem.
• Dojrzałe ogórki charakteryzują się ciemnozielonym kolorem z krótkimi, jasnymi paskami.

Smak i cel

Miąższ tych warzyw jest delikatny, bogaty, soczysty i niewodnisty. Smaki są harmonijnie zbalansowane: lekka słodycz idealnie uzupełnia orzeźwiający aromat warzyw. Ogórki nie są gorzkie, a ich pestki są małe i delikatne.

Ta odmiana szczególnie nadaje się do spożycia na świeżo, zarówno samodzielnie, jak i w sałatkach i daniach warzywnych. Do konserwowania i marynowania wymagane jest wcześniejsze pokrojenie ogórków, ponieważ są dość duże.

Skład, korzyści

Zawartość kalorii w ogórkach tej odmiany wynosi około 14 kcal na 100 g. Zawierają wiele cennych substancji: witaminy A, K, C, a także minerały: fluor, miedź, magnez i wapń, które korzystnie wpływają na serce i nerki.

Gdy dojrzeje, plon

Aligator to odmiana ogórka o umiarkowanie długim okresie dojrzewania, z sezonem wegetacyjnym trwającym około 50-55 dni. Rośliny tej odmiany charakteryzują się równomiernym wschodem i stopniowym dojrzewaniem owoców, co przekłada się na długi okres zbiorów.

Ta odmiana ogórka jest reklamowana jako wysoce plenna. Przy odpowiedniej pielęgnacji i sprzyjających warunkach pogodowych, z 1 metra kwadratowego można uzyskać średnio 9,2-9,4 kg plonu, a maksymalny odnotowany plon z tej samej powierzchni to 14-16 kg.

Wymagania glebowe

Aby dobrze rosnąć, aligator wymaga idealnych warunków glebowych. Preferuje piaszczysto-gliniaste, czarnoziemy lub gleby gliniaste o neutralnym pH. Gleba powinna być dobrze zdrenowana, bogata w składniki odżywcze i odpowiednio wilgotna.

Należy unikać stojącej wody i nadmiernej wilgoci. Jeśli gleba jest gliniasta, można ją poprawić, dodając piasek: na każdy metr kwadratowy gleby należy dodać dwa 10-litrowe wiadra drobnoziarnistego piasku.

Warunki klimatyczne

Aligator jest odporny na nagłe wahania temperatury, krótkotrwałą suszę i upały. Optymalnym miejscem do uprawy tej odmiany jest jasna, otwarta przestrzeń, osłonięta od podmuchów wiatru i położona w ciepłym otoczeniu.

Główne rekomendowane strefy uprawy odmiany Aligator obejmują obszary od regionu północnego do regionu środkowej Wołgi. Jednak odmiana ta jest również uprawiana na południu.

Jakie są rodzaje nasion ogórka aligatora?

Tylko dwie organizacje zajmują się produkcją materiału sadzeniowego: SeDeK i Solneczny Mart. Dlatego należy uważnie przeczytać informacje na opakowaniach nasion.

Podgatunek aligatora

Firma rolnicza SeDek wprowadziła na rynek pięć nowych odmian ogórków hybrydowych pod wspólną nazwą „Aligator”. Wszystkie zostały zarejestrowane w rejestrze państwowym, ale ich wpisanie na listę nastąpiło w różnym czasie:

• Przodek tej serii, odmiana Aligator, została wyhodowana jako pierwsza.
• W tym samym czasie przedsiębiorstwo rolne wprowadziło na rynek również odmianę Alligator Chrustyashchiy, która ma gęstszy, słodszy miąższ i nadaje się do kiszenia.
  
• W 2012 roku w rejestrze państwowym zarejestrowano kolejną odmianę mieszańcową, Alligator 2. Jest to odmiana ogórka chińskiego, uprawiana pod osłonami foliowymi we wszystkich regionach. Alligator 2 charakteryzuje się średnią dojrzałością, nieokreślonością i partenokarpicznym wzrostem. Jego cechy są podobne do pierwszej odmiany mieszańcowej, ale ma swoje unikalne cechy: ogórek jest ciemnozielony na całej powierzchni, bez jasnych pasków i osiąga długość co najmniej 30-40 cm.
  
• W 2017 roku na rynku pojawiła się odmiana hybrydowa Alligator 3, uprawiana również pod osłonami we wszystkich regionach. Wyróżnia się ona wysokim plonem – do 12,3 kg z metra kwadratowego wysokiej jakości warzyw. Ogórki tej odmiany mają bardziej elegancki pokrój – wydłużony, ale o średnicy około 2,5-3 cm.
  
• W 2019 roku SeDek wprowadził na rynek kolejną odmianę Alligator No. 4, która wyróżnia się krótszym okresem dojrzewania i większym owocowaniem w porównaniu do innych odmian.
  

Krzewy wszystkich odmian aligatora nie są szczególnie duże. Roślina jest nieokreślona, ​​ale pędy boczne są słabo rozwinięte.

Jak samemu wyhodować?

Pierwsze pędy zaczynają wyrastać z gleby 4-5 dni po posadzeniu. Kiełkowanie nasion zależy od przygotowania nasion, pielęgnacji i temperatury gleby.

Zanim pojawią się pierwsze zielone liście, ciepło i wilgotność są dla rośliny kluczowe. W takich warunkach system korzeniowy rośliny aktywuje się, przygotowując się do dalszego rozwoju.

Sadzenie z sadzonek i nasion

Istnieją dwie metody siewu: rozsady i nasiona. Najlepiej podgrzać nasiona, umieszczając je w ciepłym miejscu o temperaturze co najmniej 25-27°C na miesiąc.

Inne subtelności:

• Przed sadzeniem nasiona są dezynfekowane, w czym szczególnie skuteczna jest mieszanka czosnkowa. Aby ją przygotować, należy dodać 50–600 g czosnku do 200 ml wody, wymieszać i moczyć nasiona w roztworze przez 50–70 minut. Następnie nasiona opłukać i położyć na wilgotnej ściereczce na 2–3 dni.
• Nasiona powinny jedynie lekko spęcznieć, ale nie wykiełkować.
• Następnie przechowuje się je w lodówce przez około 20–25 godzin.

Zaleca się sadzenie ogórków w specjalnych pojemnikach w kwietniu. Najlepiej wcześniej przygotować podłoże, mieszając równe części trocin, torfu i kompostu. Na każde 5 kg mieszanki należy dodać 1 łyżkę nitrofoski.

Następne kroki:

1. Napełnij pojemniki nawożoną ziemią.
2. Nasiona należy rozmieścić ostrożnie, sadząc je na głębokość maksymalnie 2 cm.
3. Następnie podlej glebę przy użyciu spryskiwacza.

Niektórzy ogrodnicy wolą uprawiać ogórki bez rozsady, wysiewając nasiona bezpośrednio do gruntu. Należy to zrobić dopiero w połowie maja, aby gleba miała wystarczająco dużo czasu na ogrzanie. Najpierw należy namoczyć nasiona w nadmanganianie potasu, a następnie dokładnie je wysuszyć.

Cechy szczególne:

• Zrób małe otwory w glebie i umieść w każdym z nich 2-3 nasiona.
• Gdy pojawią się kiełki, usuń słabsze siewki.
• Głębokość sadzenia nasion nie powinna przekraczać 4 cm, a odstęp między otworami powinien wynosić co najmniej 50-60 cm.

Subtelności technologii rolniczej

Pielęgnacja rośliny nie wymaga wiele wysiłku. Najważniejsze to pamiętać o regularnym podlewaniu, co najmniej dwa razy w tygodniu, ciepłą wodą. Pamiętaj również o zraszaniu liści, ale tylko późnym wieczorem.

Ważne jest, aby zapewnić roślinie solidne podparcie, tak aby jej pędy rosły pionowo, a owoce nie deformowały się, tworząc nieestetyczne wygięcia.

Inne niezbędne środki ostrożności:

• Po każdym podlewaniu lub deszczu należy usuwać chwasty, aby zapobiec tworzeniu się suchej skorupy na powierzchni gleby. Jednocześnie usuwaj chwasty, aby utrzymać grządkę w czystości, uważając, aby nie uszkodzić systemu korzeniowego.
  
  Najłatwiejszym sposobem usuwania chwastów jest ręczne usuwanie. To nie tylko zachowa strukturę korzeni, ale także pozwoli na trwałe wyeliminować trawę.
• Najlepszą metodą nawożenia jest dokarmianie dolistne, czyli opryskiwanie. Wykonuje się je trzykrotnie:
  • Po 12–16 dniach od posadzenia sadzonek lub 20 dniach od kiełkowania nasion rozpuścić 10 g mocznika w 5 litrach wody i spryskać roślinę za pomocą spryskiwacza o drobnych oczkach.
  • Gdy pąki zaczną się rozwijać, zastosuj nawozy zawierające potas i fosfor. Dodaj 15 g superfosfatu na 5 litrów wody lub inne nawozy zgodnie z instrukcją.
  • Po rozpoczęciu owocowania należy powtórzyć zabieg mocznikiem zgodnie z instrukcją.
    
  Plan dokarmiania dolistnego

  1. Pierwsze nawożenie: 12-16 dni po posadzeniu, roztworem mocznika (10 g na 5 l wody).
  2. Drugie nawożenie: na początku pączkowania nawozem potasowo-fosforowym (15 g superfosfatu na 5 l wody).
  3. Trzecie nawożenie: na początku owocowania powtórzyć zabieg mocznikiem.
• Nadmiar pędów i zalążni u nasady dolnych liści należy ostrożnie odciąć, pozostawiając 3-4 liście.
• Aby zapewnić poziome rozmieszczenie ogórków, należy zamontować solidne podpory lub starannie przywiązać je do pionowych konstrukcji o wysokości co najmniej 200–250 cm.
  

Cechy uprawy

Przy uprawie odmiany Aligator ważne jest, aby wziąć pod uwagę następujące cechy:

• Aby ogórki rosły prawidłowo, a owoce nie uległy deformacji, należy zapewnić roślinie mocną podporę.
• Hybryda ta wymaga częstych zabiegów nawilżania z obowiązkowym opryskiwaniem dolistnym i okresowym nawożeniem.
• Niewłaściwa pielęgnacja liści może spowodować ich żółknięcie i podatność na mączniaka prawdziwego. Aby temu zapobiec, zaleca się okrywanie sadzonek na noc i dodawanie potasu do nawozu.
• Pędy ogórków mają tendencję do szybkiego wzrostu, dlatego należy je mocno przytwierdzić do mocnych kratownic.

Choroby i szkodniki

Hybryda jest odporna lub tolerancyjna na niektóre choroby i szkodniki. Proszę zwrócić szczególną uwagę na:

• Mączniak prawdziwy jest powszechny na liściach roślin, ale rzadziej występuje na owocach. Krzewy te zaczynają powoli zamierać, a jeśli nadal rosną, owocują w ograniczonych ilościach i niskiej jakości.
  Aby zapobiec chorobom, ważne jest unikanie nadmiernej wilgoci, gwałtownych wahań temperatury i niekontrolowanego wzrostu chwastów. Sadzenie ogórków w tym samym miejscu co roku może prowadzić do ich chorób.
• Jeśli mączniak rzekomy nie zostanie wykryty i szybko zwalczony, całe pola mogą zostać uszkodzone. Na liściach pojawiają się żółtozielone plamy pokryte jasnozielonym nalotem. Atakują one górną powierzchnię liścia i szybko rozprzestrzeniają się na otaczające rośliny.
  Mączniak rzekomy rozprzestrzenia się w wyniku nadmiernej wilgotności i zimnego nawadniania. Atakuje ogórki szczególnie szybko.

• Biała zgnilizna atakuje rośliny, pokrywając je białawym nalotem i śluzowatą substancją. Rozprzestrzenia się szczególnie szybko w szklarniach ze względu na wysoką wilgotność i gęstą zabudowę.
• Ślimaki wolą wychodzić w nocy, aby swobodnie zjadać miąższ ogórków, co prowadzi do ich deformacji i utraty przydatności do spożycia, a także obniża jakość plonu.

Aby uniknąć wszystkich powyższych problemów, należy przeprowadzać profilaktyczne opryski insektycydami i fungicydami już wczesną wiosną. Nie zapomnij o dezynfekcji narzędzi, materiału sadzeniowego i mieszanki glebowej.

Zbiór i wykorzystanie plonu

Zbierając ogórki, zachowaj ostrożność. Zrywaj je z krzaków, ostrożnie odkręcając je od łodyg, aby nie uszkodzić warzyw.

Wybrane ogórki najlepiej umieścić w drewnianych lub plastikowych skrzyniach, starannie wyłożonych papierem, do transportu. Ogórki te nie są przeznaczone do długotrwałego przechowywania; należy je spożyć jak najszybciej.

Plusy i minusy

Hybryda aligatora ma wiele zalet, wśród których wyróżniają się:

Odmiana ta ma bardzo mało wad:

Recenzje

Hybryda Alligator to duży, wcześnie dojrzewający ogórek o charakterystycznym wyglądzie. Urzeka ogrodników swoim słodkim, niegorzkim smakiem i idealnie nadaje się do świeżych sałatek. Ta odmiana jest łatwa w uprawie, ale źle znosi nadmierną wilgotność gleby.

Często zadawane pytania