Metody sadzenia ogórków odmiany Lyutoyar

Lyutoyar F1 to partenokarpiczna (samopylna) odmiana ogórka, popularna wśród ogrodników. Jej popularność wynika z bardzo wczesnego dojrzewania, odporności na wiele groźnych chorób i dobrej tolerancji na niekorzystne warunki uprawy. Nadaje się zarówno do uprawy na wolnym powietrzu, jak i pod osłonami.

Wprowadzenie do odmiany

Ta odmiana warzyw nadaje się zarówno do uprawy przydomowej, jak i komercyjnej na skalę przemysłową. Sprzyjają temu jej liczne, doskonałe właściwości.

Twórcy

Lyutoyar to osiągnięcie tureckiej hodowli. Został opracowany przez pracowników firmy Yuksel Tohum. W 2016 roku został dopuszczony do użytku i szybko rozpowszechnił się w Rosji, na Ukrainie i w innych krajach europejskich.

Charakterystyka wyglądu rośliny i ogórków

Krzewy mieszańcowe Lyutoyar są nieokreślone. Są silne i wysokie, o silnym wzroście. Charakteryzują się następującymi cechami zewnętrznymi:

• długość łodygi głównej wynosi do 3 m (lianopodobna budowa rośliny wymaga jej obowiązkowego podtrzymywania na kratownicy);
• średni stopień rozgałęzienia;
• skrócone pędy boczne;
• liście: ciemnozielone, średniej wielkości, pięcioklapowe;
• Kwiaty: jasnożółte, w kształcie wieńca, żeńskie.

Ogórki tureckie mają charakterystyczny wygląd handlowy. Zbiera się je, gdy osiągną stadium korniszona. Mają następujące cechy:

• regularny kształt cylindryczny;
• waga - 90-110 g;
• stosunek długości do średnicy 3:1;
• małych rozmiarów (długość 8-12 cm, średnica 2,5-3,5 cm);
• skórka ciemnozielona, ​​grudkowata;
• miąższ gęsty, chrupiący i o wyraźnym aromacie ogórka;
• brak pustych przestrzeni wewnątrz miazgi;
• słabo rozwinięta komora nasienna.

Te ogórki zachowują apetyczny wygląd nawet w niesprzyjających warunkach pogodowych. Nie żółkną. W upały skórka pozostaje ciemnozielona, ​​a zbiory pozostają atrakcyjne.

Smak i cel

Ogórki Lyutoyar mają bogaty, świeży smak, z nutą słodyczy i bez goryczki. Idealnie nadają się do spożycia na świeżo, do sałatek, kiszenia, fermentowania i przetworów.

Ogórki kiszone to najlepszy wybór na przetwory zimowe. Ich niewielki rozmiar, atrakcyjny kształt i zwarta konsystencja gwarantują wysoką jakość przetworów warzywnych, zwłaszcza całych ogórków. Kiszone lub solone ogórki są chrupiące i pyszne, a do tego nie miękną w słoikach.

Skład, korzyści

Zbiory mieszańca Lyutoyar są nie tylko smaczne, ale i zdrowe. Ogórki kiszone zawierają wiele cennych dla ludzkiego organizmu składników odżywczych:

• błonnik;
• witaminy (A, C, grupa B);
• minerały (potas, magnez, cynk, żelazo, jod i inne).

Produkt jest uważany za dietetyczny. Jest niskokaloryczny (100 gramów miąższu zawiera 30 kcal) i całkowicie beztłuszczowy. Zawiera 90% wody. Posiada szereg właściwości leczniczych:

• moczopędny;
• środek obkurczający błonę śluzową nosa;
• oczyszczanie organizmu z toksyn;
• normalizacja równowagi wodno-solnej;
• wzmacnianie układu odpornościowego.

Ogórki są korzystne w przypadku odwodnienia i problemów z nerkami. Pomagają wzmocnić serce, normalizować pracę tarczycy, wzmacniać układ nerwowy i odmładzać organizm. Są również stosowane w kosmetyce do tonizowania i nawilżania skóry.

Gdy dojrzeje, plon

Cechą charakterystyczną odmiany Lyutoyar jest wyjątkowo wczesny zbiór. Ogórki można zbierać już po 35-40 dniach od kiełkowania. W niesprzyjających warunkach pogodowych (wahania temperatury, spadki temperatur) okres wegetacji może wydłużyć się do 55 dni.

Krzewy ogórka tureckiego owocują regularnie i obficie. Jedna roślina wydaje 18-25 owoców. Plony przedstawiają się następująco:

• 12,8 kg – zebrane przez letnich mieszkańców z 1 metra kwadratowego grządki ogórkowej;
• do 30 kg - plon z 1 krzewu na cały okres owocowania.

Plony warzyw utrzymują się na wysokim poziomie nawet przy niesprzyjającej pogodzie. Owoce są trwałe i łatwe w transporcie.

Wymagania glebowe

Lyutoyar nie lubi gleb kwaśnych, a także ciężkich, gliniastych i o ograniczonej przepuszczalności powietrza. Najlepiej rośnie na glebach ogrodowych o następujących cechach:

• luźny;
• płuca;
• umiarkowanie wilgotne;
• neutralny pod względem kwasowości;
• piaszczysto-gliniasta lub gliniasta;
• płodny.

Jeśli gleba w Twojej okolicy nie spełnia tych wymagań, odkwaś ją mączką dolomitową lub kredą i popraw jej strukturę piaskiem i innymi spulchniaczami. Przygotuj glebę do sadzenia ogórków, przekopując ją i dodając nawóz (organiczny i mineralny). Zrób to wcześniej, jesienią.

Regionalność i warunki klimatyczne

Ta hybryda znana jest ze swojej odporności na niekorzystne warunki pogodowe, zwłaszcza suszę. Dobrze rośnie i daje wysokie plony niemal wszędzie, nawet w północnych regionach Rosji, dzięki zdolności do uprawy w warunkach wewnętrznych (w szklarniach i oranżeriach).

Uprawa warzyw Lyutoyar jest możliwa w następujących regionach:

• Północny;
• Północny-zachód;
• Centralny;
• Wołga-Wiatka;
• Region Centralnej Czarnej Ziemi;
• Północnokaukaski;
• Środkowa Wołga;
• Dolna Wołga;
• Ural;
• zachodniosyberyjski;
• wschodniosyberyjski;
• Daleki Wschód.

Jak samemu wyhodować?

Hybrydę tę można uprawiać nie tylko wiosną i latem, ale także latem i jesienią. Ogrodnicy z regionów południowych z powodzeniem uprawiają ją na otwartych grządkach. Na północy można ją uprawiać wyłącznie w glebie osłoniętej.

W obu przypadkach pokazano metodę uprawy wertykalnej, która pozwala zaoszczędzić miejsce, zapewnia wentylację krzewów i ułatwia ich pielęgnację.

Metoda siewu

Uprawiaj rośliny hybrydowe z sadzonek, aby zmaksymalizować czas zbiorów. Rozpocznij siew nasion pod koniec marca lub na początku kwietnia.

Sadzenie nasion

Nie ma potrzeby przygotowywania nasion do siewu. Są już zaprawione przez producenta i nie wymagają moczenia ani kiełkowania. Wysiewaj nasiona do pojemników wypełnionych żyzną mieszanką gleby:

• szklanki z otworem odpływowym na dnie;
• doniczki lub tabletki torfowe;
• skrzynki drewniane (są dopuszczalne, ale niezalecane, gdyż uprawa sadzonek w pojemnikach wieloosobowych wiąże się z koniecznością ich zrywania, co może prowadzić do ich uszkodzenia).

Wysiej po dwa nasiona do osobnego pojemnika. Zakop je w ziemi na głębokość 1,5-2 cm. Po wykiełkowaniu nasion (zajmie to około 3-4 dni), usuń jedną z dwóch sadzonek, pozostawiając w doniczce silniejszą roślinę.

Warunki dla sadzonek

Utrzymuj sadzonki w cieple (25°C), aż do masowego wykiełkowania. Następnie obniż temperaturę do 18°C. Zmniejsz wilgotność i zapewnij dużo światła. Utrzymanie tych warunków zapobiegnie nadmiernemu rozrostowi sadzonek. Regularnie je wietrz i podlewaj ciepłą, odstaną wodą.

Sadzenie w ziemi

Po miesiącu sadzonki będą gotowe do przesadzenia do ogrodu. Do tego czasu każda sadzonka powinna wytworzyć 2-3 liście właściwe. Przesadź je na grządkę w następujących warunkach:

• nie ma zagrożenia powrotu przymrozków;
• gleba została ogrzana przez słońce do temperatury +15-18°C.

Sadzenie nasion w ziemi

Jeśli wolisz uprawiać odmianę Lyutoyar metodą beznasienną w otwartym terenie, wysiewaj nasiona odmiany Lyutoyar do gleby ogrodowej pod koniec maja.

Wyznacz w swoim ogrodzie działkę, na której posadzisz ogórki o następujących cechach:

• gładki;
• słoneczny;
• chronione przed przeciągami;
• dawniej wykorzystywany do uprawy cebuli, czosnku, fasoli, kapusty - najlepszych poprzedników dla ogórków;
• 21 dni przed siewem nawozić materią organiczną, torfem i mączką dolomitową.

Nasiona ogórka hybrydowego wysiewaj w otwartym gruncie według następującego schematu:

• dwurzędowy lub szachownica;
• odległość między roślinami - 50 cm;
• rozstawa rzędów - 50-60 cm;
• głębokość siewu: 1-1,5 cm.

Podlej sadzonki, posyp je warstwą ściółki (trocin) i przykryj folią. Tymczasowe przykrycie można usunąć, gdy sadzonki wykiełkują i się ukorzenią.

Dalsza technologia rolnicza

Hybryda Lyutoyar jest łatwa w uprawie i wymaga standardowych technik uprawy. Aby zapewnić obfite plony, należy zadbać o terminowe podlewanie, pielenie, spulchnianie i nawożenie. Szczególną uwagę należy zwrócić na podwiązywanie i formowanie krzewów.

Opryskiwanie, podlewanie

Ta roślina warzywna znana jest ze swojej wilgotności. Jej zapotrzebowanie na wodę jest szczególnie wysokie w trakcie i po kwitnieniu.

Podlewając ogórki tureckie należy przestrzegać następujących zasad:

• nie dopuścić do wyschnięcia gleby pod krzewami pomiędzy podlewaniami;
• podlewaj rośliny tylko ciepłą wodą;
• Należy przestrzegać częstotliwości podlewania – 8-12 litrów na 1 m2;
• podlewaj krzewy przy korzeniach rano;
• wieczorem, po ustąpieniu upałów, spryskać nimi liście;
• zwilżyć glebę do głębokości 20 cm w promieniu 15 cm od łodygi;
• należy zadbać o to, aby podczas podlewania szyjka korzeniowa krzewów pozostała sucha;
• Po podlaniu należy pamiętać o wywietrzeniu szklarni lub cieplarni.

Za każdym razem, gdy miejsce sadzenia jest podlewane lub pada deszcz, spulchniaj glebę w grządce z ogórkami. Pracuj ostrożnie i nie za głęboko, aby nie uszkodzić korzeni. Poprawi to dostęp wilgoci i powietrza do systemu korzeniowego i zapobiegnie gniciu korzeni.

Posypka

Aby zapewnić obfite owocowanie krzewów mieszańcowych, należy zapewnić im dodatkowe składniki odżywcze. Ogórki potrzebują następujących składników odżywczych:

• azot;
• potas;
• fosfor;
• inne minerały.

Aby zapewnić pełny rozwój roślin, nawoź je co najmniej dwa razy w sezonie:

• do pierwszego nawożenia roślin 14-20-dniowych stosuje się roztwór nitrofoski (14 g na 10 l wody);
• Po 2 tygodniach należy rośliny nawozić mieszanką sporządzoną poprzez rozpuszczenie dziewanny (0,5 l) w wodzie (10 l) i dodanie do mieszanki niewielkiej ilości siarczanu potasu (20 g).

W okresie owocowania krzewy ogórków warto nawozić nawozem zielonym, saletrą potasową i popiołem drzewnym.

Przycinanie, wiązanie, szczypanie

Ciężar dużych ilości dojrzałych owoców często powoduje odłamywanie się pędów i łodygi głównej. Aby uniknąć tego problemu, należy przywiązać rośliny do kratownicy lub podpory (drewnianej lub metalowej).

Uprawiając warzywa w szklarni, nie zaniedbuj formowania krzewów. Postępuj zgodnie z poniższymi krokami:

1. Uszczykaj pędy boczne, aby utworzyć roślinę z 1, 2 (1 główna + 1 boczna) lub 3 łodygami (1 główna + 2 boczne).
2. Usuń wszystkie zalążnie aż do 3-4 węzła, kierując substancje odżywcze wyżej w górę łodygi, aby przyspieszyć formowanie się zalążni owocujących.

Potencjalne trudności, przydatne wskazówki

Uprawiając mieszańce Lyutoyara, ogrodnicy napotykają na komplikacje spowodowane naruszeniem zasad pielęgnacji rośliny:

• Więdnięcie ogórkówProblem wynika z niedoboru wilgoci. Objawy obejmują: zwijanie się liści do wewnątrz i pojawianie się plam w różnych miejscach.
  Aby rozwiązać ten problem, należy znormalizować podlewanie, przestrzegać norm zużycia wody i używać do nawadniania ciepłej, odstanej wody.
• Żółknięcie blaszek liściowychTo powikłanie jest spowodowane niedoborem składników odżywczych. Określ niedobór rośliny i zastosuj odpowiedni nawóz.
  Żółknięcie liści jest najczęściej spowodowane niedoborem azotu lub potasu. Prowadzi to również do słabego wzrostu roślin. Podlewaj grządki naparem z dziewanny lub nawoź rośliny siarczanem potasu, azofoską lub roztworem popiołu.
• Deformacja liści i ich opadanieInfekcje grzybicze są przyczyną złego stanu roślin ogórków. Plamy te, o różnym umiejscowieniu i wyglądzie, pojawiają się na blaszkach liściowych zaatakowanych roślin, a same liście żółkną.
  Podlewanie roślin płynem Bordeaux (1%) co 2-3 dni rozwiąże problem. Należy usunąć wszystkie uszkodzone części krzewu.
• Brak jajników owocowychProblem jest spowodowany przez niektóre szkodniki i gęstą roślinność. Jeśli przyczyną są inwazje owadów, należy zastosować insektycydy na krzewy ogórków.
  Sadzenie roślin zbyt blisko siebie negatywnie wpłynie na zapylanie. Przerzedź rośliny, formując je w pojedyncze łodygi.

Doświadczeni ogrodnicy oferują początkującym hodowcom ogórków pomocne wskazówki, które pozwolą im uzyskać obfite i wysokiej jakości zbiory:

• Przed siewem nasiona należy namoczyć przez kilka godzin w wodzie z dodatkiem stymulatora wzrostu, aby przyspieszyć ich kiełkowanie;
• Wysiewaj nasiona do oddzielnych kubków, aby uniknąć zrywania i uszkodzenia korzeni;
• najlepszy wiek na przesadzenie sadzonek na otwartą przestrzeń to 30 dni od momentu pojawienia się sadzonek;
• Przesadzając sadzonki do grządki, nie zakopuj szyjki korzeniowej, lecz umieść ją na poziomie gruntu;
• zachować optymalną odległość między krzewami – 50 cm;
• wspinać się na krzaki, żeby wyrosły korzenie;
• Zwiększ odporność swoich ogórków, opryskując je preparatem Epin-Extra;
• Nie uprawiaj warzyw w tym samym miejscu przez kilka sezonów z rzędu.

Choroby i szkodniki typowe dla odmiany

Mieszaniec turecki wykazuje odporność na szereg głównych infekcji upraw warzywnych:

• szara zgnilizna;
• biała zgnilizna;
• mączniak prawdziwy;
• wirus mozaiki ogórka;
• Kladosporioza.

Przy odpowiedniej pielęgnacji i profilaktyce krzewy Lyutoyar są praktycznie odporne na większość chorób. Należy je leczyć profilaktycznie środkami ludowymi i dostępnymi w sprzedaży preparatami:

• roztwór mleka z jodem (w celu jego uzyskania należy rozcieńczyć 1 część mleka z 9 częściami wody i dodać do mieszaniny 3-4 krople jodu, częstotliwość zabiegów wynosi raz na 10 dni);
• roztwór sody (stężenie - 0,4%) z dodatkiem niewielkiej ilości mydła w płynie;
• biopreparaty (Bactofit, Sporobacterin, Fitosporin-M).

Uprawy ogórków mogą być narażone na ataki szkodników (mszyc, przędziorków, mączlików i innych). Ogórki uprawiane w szklarniach są szczególnie podatne na szkodniki. Środki zapobiegawcze mogą pomóc w zapobieganiu temu problemowi:

• regularna kontrola nasadzeń;
• usuwanie chwastów i resztek roślinnych z terenu;
• traktowanie krzewów ogórków naparem z pyłu tytoniowego, wywarem ze skórek cebuli lub czosnku;
• wentylacja szklarni;
• utrzymując wilgotność powietrza na poziomie 65-75% i temperaturę nie wyższą niż +28°C.

W przypadku wykrycia szkodników na roślinach, należy zastosować insektycydy. Trucizny nie są wskazane w okresie owocowania. Zamiast nich należy stosować bitoksybacylinę lub Fitoverm.

Zbiór i wykorzystanie plonu

Zbierając ogórki kiszone Lyutoyar, należy przestrzegać następujących zasad:

• nie odwracaj winorośli, aby nie musiała poświęcać dużo energii na przywracanie liści do właściwej pozycji;
• zrywać owoce z krzewów razem z częścią łodygi;
• Zbieraj plon co 2-3 dni, nie dopuść do jego nadmiernego rozrostu.

Zbiór można wykorzystać nie tylko do spożycia na surowo i do zimowych przetworów (konserwowania, kiszenia, fermentowania), ale także do przyrządzania różnorodnych potraw:

• sałatki;
• zupy, zwłaszcza rassolnik i okroszka;
• gulasz warzywny;
• kanapki i przystawki.

Zalety i wady odmiany

Ogórek Lyutoyar ma wiele zalet, które ogrodnicy wymieniają jako:

Mieszaniec turecki nie ma praktycznie żadnych wad: nie toleruje cienia i nie pozwala ogrodnikom na samodzielne zbieranie nasion.

Recenzje

Lyutoyar to hybryda ogórka, odpowiednia zarówno do uprawy na wolnym powietrzu, jak i w pomieszczeniach. Charakteryzuje się odpornością na choroby, samozapyleniem, wysoką produktywnością oraz wszechstronnymi, nadającymi się do sprzedaży zbiorami, które są trwałe i łatwe w transporcie.

Często zadawane pytania