Dlaczego ogórek Marinda uważany jest za jedną z najlepszych hybryd?

Odmiana ogórka Marinda F1 cieszy się popularnością wśród rolników i ogrodników od ponad 25 lat ze względu na łatwość uprawy. Ta hybryda to wszechstronny ogórek, który można uprawiać jako warzywo korzeniowe, kiszone lub sałatkowe, a jego smak charakteryzuje się świeżością i aromatem. Ogórki te są równie pyszne na świeżo, jak i w kiszonkach i marynatach.

Wprowadzenie do odmiany

To nie przypadek, że Marinda F1 cieszy się ogromną popularnością wśród ogrodników na całym świecie. Ta odmiana jest partenokarpiczna, co oznacza, że ​​nie wymaga zapylania. Rośnie zarówno na zewnątrz, jak i wewnątrz, i charakteryzuje się wysoką odpornością na choroby. Marinda F1 nadaje się również do uprawy na balkonie lub parapecie i charakteryzuje się obfitym plonem.

Historia pochodzenia

Hybryda Marinda F1 jest efektem selektywnej pracy specjalistów z renomowanej holenderskiej firmy Seminis, należącej do Monsanto Holland BV. Jej rozwój zakończył się na początku lat 90.

Zaraz po tym, jak w 1994 roku Marinda została wpisana do państwowego rejestru, zaczęła zdobywać popularność nie tylko w Europie, ale i w Rosji, gdzie z powodzeniem przystosowała się do lokalnych warunków.

Cechy wyglądu krzewów i ogórków

Rośliny ogórka odmiany Marinda dorastają do średniej wysokości. Ich liście są średniej lub dużej wielkości, o żółtozielonym kolorze. Hybryda ta ma również inne charakterystyczne cechy:

• Kwitnienie jest typu żeńskiego.
• Rośliny tworzą grona, z których każde zawiera zazwyczaj od 6 do 8 owoców. Przy odpowiedniej pielęgnacji grona rozwijają się energicznie i synchronicznie.
• Roślina ta nie ma ograniczeń co do wzrostu i należy do odmian nieokreślonych.
• Krzewy charakteryzują się dość rozłożystym pokrojem i niezbyt gęstym rozgałęzieniem.
• Umiejętność wspinaczki nie przekracza poziomu przeciętnego.
• Odmianę Marinda można uprawiać zarówno na podporach pionowych, jak i poziomych.
• Ogórki uprawiane na dobrze utrzymanych krzewach mają regularny, cylindryczny kształt.
• Ich długość waha się od 10 do maksymalnie 13 cm.
• Masa dojrzałych owoców może osiągnąć 65-76 g.
• Ogórki mają grubą, ciemnozieloną skórkę.
• Powierzchnia ogórków charakteryzuje się umiarkowanym stopniem gruzełkowatości i ma delikatny połysk.
• Na skórze widoczne są małe, białe kolce.
• Miąższ ogórka jest dość gęsty i chrupiący.

Smak i cel

Marinda to odmiana ogórka o doskonałym smaku. Nie ma w niej gorzkich nut, a jej smak jest harmonijny i zrównoważony. To warzywo jest wszechstronne: można je jeść na surowo lub wykorzystywać w różnorodnych potrawach, sałatkach, przystawkach i nie tylko. Nadają się również do kiszenia i konserwowania.

Gdy dojrzeje, plon

Dojrzewanie następuje szybko: od siewu do zbioru owoce dojrzewają średnio 57 dni. Ta odmiana charakteryzuje się długim okresem owocowania.

Marinda jest często uprawiana komercyjnie, gdzie plony sięgają 90-207 centów z hektara. W ogrodach prywatnych plony mogą sięgać 5-7 kg z metra kwadratowego, a w szklarniach wzrastają do 28-30 kg z metra kwadratowego.

Jak samemu wyhodować?

Twórcy tej kultury ogrodowej zdecydowanie zalecają uprawę tej odmiany zarówno w pionie, przy użyciu kratownic lub siatek, jak i w poziomie, bez dodatkowych konstrukcji podporowych.

Wymagania, przygotowanie

W centralnej Rosji optymalny czas na rozpoczęcie siewu przypada na okres od 20 do 25 kwietnia do 10-12 maja. Jeśli temperatura wieczorna nie spadnie poniżej 10 stopni Celsjusza, a w ciągu dnia utrzyma się na poziomie około 20 stopni Celsjusza, gleba zdąży ogrzać się do 15 stopni Celsjusza – idealnego momentu na przesadzenie sadzonek w otwartym gruncie.

Inne funkcje:

• Jeśli siewki już wykiełkowały, ale pogoda jest nadal chłodna, warto przykryć glebę folią na kilka dni przed sadzeniem, aby gleba się ogrzała. Jako osłonę można zastosować plastikowe butelki z wyciętymi otworami dla wentylacji lub specjalną folię.
• W trakcie przygotowywania materiału do sadzenia należy sprawdzić, czy nasiona są w nieuszkodzonym stanie.
• Ogórek Marinda F1 preferuje żyzną, lekką mieszankę glebową bogatą w próchnicę i nie nasyconą azotem.
• Najlepszym miejscem jest słoneczne, ale osłonięte od wiatru łóżko.
• Aby pomóc roślinie urosnąć silniejszą, możesz dodać do gleby zgniłe liście lub trociny.
• Aby dokonać zbioru wcześniej niż zwykle, można przykryć sadzonki folią ochronną.
• Do uprawy w otwartym terenie lepiej wybierać nasiona dwuletnie, które mają lepszą zdolność kiełkowania i są bardziej podatne na wytwarzanie kwiatów żeńskich.

Sadzonki można sadzić na działce ogrodowej lub uprawiać w domu, w pojemnikach. Chociaż nasiona hybrydowe charakteryzują się wysoką zdolnością kiełkowania, doświadczeni ogrodnicy zalecają przygotowanie nasion przed siewem. Proces ten obejmuje następujące kroki:

1. Rozpuścić 1 łyżkę soli kuchennej w 500 ml wody.
2. Zanurz materiał sadzeniowy w tym roztworze na 15 minut.
3. Wyrzuć wszystkie nasiona, które wypłyną na powierzchnię, gdyż nie nadają się do sadzenia.
4. Pozostałe ziarna opłucz pod bieżącą wodą i osusz na papierowym serwetce.

W glebie otwartej lub szklarniowej

Aby uprawiać Marindę z powodzeniem, trzeba wybrać odpowiednie miejsce: może to być kompleks szklarni lub otwarta przestrzeń z dobrym nasłonecznieniem, osłonięta od chłodnych podmuchów wiatru, z glebą wzbogaconą w związki organiczne.

Sadzenie nasion odbywa się w następujący sposób, opierając się na następujących zasadach:

1. Głębokość siewu wynosi 2, maksymalnie 2,5 cm.
2. Pozostaw odstęp 55-65 cm między rzędami nasion i 15-20 cm między samymi roślinami.

Algorytm działania:

1. Przygotuj glebę spulchniając ją na głębokość 20-25 cm i nawożąc superfosfatem (45-50 g na 1 m kw.).
2. W przypadku sadzenia na podwyższonych grządkach, należy wymienić glebę na świeży kompost. Przygotuj mieszankę torfu, darni, ziemi ogrodowej, próchnicy i trocin (w proporcji 1 część trocin na 2 części każdego z pozostałych składników). Dodaj 200 g popiołu i 25 g superfosfatu na każde wiadro mieszanki.
3. Wykonaj otwory zgodnie ze schematem sadzenia.
4. Podlej dołki ciepłą wodą, a następnie umieść w każdym z nich jedno lub dwa nasiona.
5. Na wierzch posypujemy podłoże, nie ubijając go za bardzo, i przykrywamy cienką warstwą torfu.

W początkowym okresie pielęgnacji, zanim młode rośliny wytworzą 2-3 pary liści właściwych, należy skupić się na regularnym podlewaniu i ostrożnym usuwaniu chwastów.

W domu dla sadzonek

Aby skutecznie wyhodować sadzonki, należy używać pojedynczych pojemników, zarówno plastikowych, jak i torfowych. Wysiej sadzonki na miesiąc przed planowanym przesadzeniem na miejsce docelowe.

Etapy uprawy sadzonek:

1. Zacznij od napełnienia doniczek bogatym w składniki odżywcze podłożem.
2. Nasącz glebę wodą, tak aby była wilgotna.
3. Zrób w nim małe otwory o głębokości 2-2,5 cm.
4. Umieść nasiona w każdym otworze i lekko przykryj je ziemią.
5. Przenieś doniczki w ciepłe miejsce i zapewnij im wilgotne środowisko, wykorzystując do tego celu pocięte plastikowe butelki, folię spożywczą lub plastikowe torby.
6. Gdy tylko pojawią się sadzonki, usuń osłony ochronne.
7. Po 30–40 dniach przenieś sadzonki na miejsce stałe, zgodnie z zasadami sadzenie.

Pielęgnacja

Ogórki odmiany Marinda znane są z łatwości uprawy, ale aby uzyskać najlepsze plony, niezbędna jest staranna pielęgnacja. Są to standardowe odmiany, więc nawet początkujący może je posadzić.

Pielenie i spulchnianie

Regularnie pielęgnuj grządkę z ogórkami, przerzedzając i spulchniając glebę co najmniej raz w tygodniu. Najlepiej rób to po podlewaniu. Ściółkowanie może znacznie uprościć pielęgnację grządki.

Podlewanie

Rośliny ogórków wymagają określonego poziomu wilgoci. Zapewnienie im odpowiedniej ilości wody jest szczególnie ważne w okresie dojrzewania.

Zasady:

• W chłodne dni, przed rozpoczęciem pączkowania, wystarczy jedno podlewanie co 6-7 dni, natomiast po kwitnieniu należy powtarzać je co 3-4 dni.
• W czasie upałów należy zwiększyć częstotliwość nawilżania, stosując codzienne nawilżanie.
• Ilość wody powinna wynosić 12-22 litry na 1 m2, w zależności od wieku krzewów.
• Aby zapewnić skuteczniejsze wnikanie wilgoci głęboko w glebę, można najpierw wykonać kilka otworów widłami.
• Ważne jest, aby używać wody o temperaturze pokojowej (+24 stopnie) i starać się ograniczyć ilość kropel spadających na liście.
• Najlepiej podlewać rano lub wieczorem.
• Do podlewania należy używać konewki z dyszą spryskiwacza, najlepiej z wąską wylewką, aby uniknąć wypłukiwania gleby i odsłonięcia korzeni. Dopuszczalne jest wlewanie wody w przestrzenie między roślinami. Najlepszym rozwiązaniem jest nawadnianie kropelkowe.

Nawożenie

Ogórki o krótkim okresie dojrzewania, takie jak Marinda, wymagają zaledwie czterech nawożeń w ciągu całego sezonu wegetacyjnego, w odstępach 12–16 dni.

Zrozumienie tej potrzeby jest proste – same ogórki na to wskazują:

• zapotrzebowanie na azot objawia się zmniejszeniem wielkości i przebarwieniem liści;
• Niedobór potasu powoduje pojawianie się żółtawych krawędzi na zielonej masie i choroby pąków owocowych;
• przy niedoborze fosforu kwiaty stają się małe i zdeformowane, a liście przyjmują szarawy odcień;
• niedobór wapnia powoduje ciemnienie liści i skracanie się odstępów między węzłami;
• Niedobór boru sprawia, że ​​ogórki mają charakterystyczny haczyk i zgrubienie u podstawy.

Subtelności karmienia:

• Nawożenie należy rozpocząć kilka tygodni po posadzeniu nasion lub gdy młode rośliny wykształcą dwie lub trzy pary liści, czyli wtedy, gdy ogórki najbardziej potrzebują azotu. Azot znajduje się w moczniku, siarczanie amonu i saletrze amonowej. Można również zastosować nawóz z obornika krowiego lub ptasich odchodów.
• Ogórki, które aktywnie kwitną, wymagają suplementacji wapniem. W tym celu należy użyć roztworu azotanu potasu lub siarczanu potasu i magnezu.
• Po dwóch tygodniach należy powtórzyć zabieg dokarmiania dolistnego, stosując napar ze świeżych lub prasowanych drożdży, świeżej pokrzywy lub mniszka lekarskiego.
• W ostatnim etapie stosuje się nawóz złożony, aby przedłużyć okres owocowania. Powinien on zawierać azot, fosfor i potas w równych proporcjach. Należą do nich nitroammofoska, azofoska, Rodnichok, Agricola lub Rastworin.

Przed nawożeniem rośliny należy podlać około 3-4 godziny wcześniej. Nawóz należy stosować późnym popołudniem.

Formacja krzewów

Krzewy Maryndy nie są szczególnie rozłożyste, co sprawia, że ​​ich formowanie jest dość proste i nie wymaga od ogrodnika dużego wysiłku.

Aby podeprzeć rośliny w szklarni, należy naciągnąć drut i przymocować go do sufitu. W otwartym terenie zaleca się stosowanie specjalnych podpór o wysokości 160-200 cm.

Możliwe trudności

Problemy napotykane przy uprawie ogórków hybrydowych:

• Jeśli siewki wytwarzają nadmiernie wydłużone łodygi, oznacza to niedostateczne nasłonecznienie. W takiej sytuacji rośliny należy przenieść w jaśniejsze miejsce lub wyposażyć w specjalne fitolampy.
• Jeśli ogórki wyrosną o nieregularnym kształcie i są mocno zdeformowane, należy je nawozić nawozami azotowymi, aby to skorygować.
• Brak owocowania może być spowodowany wysoką temperaturą powietrza, szczególnie w szklarniach. Aby tego uniknąć, podlewaj rośliny chłodną wodą i zapewnij regularną wentylację, często otwierając drzwi.
• W bezpośrednim świetle słonecznym liście mogą pokrywać się drobnymi plamkami. W takich warunkach należy chronić roślinę przed słońcem, okrywając ją półprzezroczystym, lekkim materiałem w najgorętszych godzinach dnia.

Choroby i szkodniki

Marinda F1 to odmiana ogórka podatna na ataki różnych szkodników, w tym ślimaków, roztoczy i mszyc. Do zwalczania tych ostatnich należy stosować mieszankę czerwonej papryki i pyłu tytoniowego rozcieńczonych w wodzie. Do zwalczania roztoczy stosuje się siarkę koloidalną, a do zwalczania ślimaków – 5% roztwór metaldehydu.

Marinda F1 może cierpieć na antraknozę i kanciastą plamistość liści. Aby zwalczać antraknozę, należy opryskiwać krzewy płynem Bordeaux. Do zwalczania kanciastej plamistości liści należy stosować Cuproxat lub Abiga-Peak.

Zbiór i przechowywanie

Aby zwiększyć liczbę owoców na krzaku, ogórki zbiera się co trzy dni. Robi się to ostrożnie, ostrymi nożami lub nożyczkami, pozostawiając łodygi na roślinach.

Zasady:

• Najlepszą porą na zbiory jest poranek lub wieczór, po zachodzie słońca.
• Nie zrywaj owoców i nie wykręcaj łodyg, aby nie uszkodzić krzewów.
• W temperaturze od 5 do 7 stopni Celsjusza i wilgotności powietrza od 85 do 90% ogórki można przechowywać w otwartym worku foliowym, przykrytym wilgotną ściereczką. Dzięki temu pozostaną w dobrym stanie przez 2 do 3 tygodni.
• Ogórków nie myje się przed przechowywaniem.
• Należy zachować odpowiednią odległość między ogórkami a innymi warzywami i owocami, ponieważ niektóre z nich wydzielają etylen, który przyspiesza psucie się ogórków.

Aby ogórki zachowały świeżość na dłużej, możesz zastosować następujące techniki:

• Napełnij miskę lub rondel wodą do wysokości 3-4 cm i ustaw ogórki pionowo, łodygami do dołu. Zmieniaj wodę co kilka dni. W ten sposób ogórki zachowają świeżość przez 12 dni w temperaturze pokojowej.
• Posmaruj czyste ogórki roztrzepanym białkiem jaja i pozostaw do wyschnięcia. W ten sposób ogórki można przechowywać w temperaturze pokojowej przez 3-4 miesiące.
• Pokrój ogórki na duże kawałki, włóż je do wysterylizowanych słoików, posyp solą i zamknij pokrywkami. Przed użyciem namocz je na 2–3 godziny i przechowuj w chłodnym, ciemnym miejscu. W ten sposób ogórki będą dobre przez co najmniej 4 miesiące.
• Włóż ogórki do zamrażarki. Po rozmrożeniu mogą stracić swój wygląd, ale zachowają swoje wartości odżywcze.
• Wlej niewielką ilość octu na dno garnka, a następnie umieść na nim kratkę i ułóż ogórki tak, aby nie miały kontaktu z płynem. Przykryj garnek, a ogórki będą się przechowywać w chłodnym, ciemnym miejscu przez 2-3 miesiące.

Cechy pozytywne i negatywne

Odmiana Marinda szybko zyskała popularność wśród specjalistów z branży rolniczej ze względu na swoje liczne zalety:

Zanim zaczniesz sadzić, warto zastanowić się nad pewnymi wadami tej rośliny:

Recenzje

Odmiana Marinda F1 cieszy się zasłużoną popularnością wśród ogrodników w naszym kraju, zyskując dobrą reputację przez 25 lat istnienia. Ta hybryda nie wymaga zapylania, wytwarzając dużą liczbę ogórków na każdym węźle. Ogórki są łatwe i wygodne w zbiorze; są słodkie i soczyste, bez pustych przestrzeni.

Często zadawane pytania