Jak prawidłowo podwiązywać ogórki szklarniowe?

Zarówno doświadczeni, jak i początkujący ogrodnicy powinni zawsze podwiązywać ogórki. Zapobiega to gniciu niedojrzałych owoców. Podwiązywanie ułatwia pielęgnację ogórków i późniejszy zbiór. Jednak zabieg ten, szczególnie w przypadku niedoświadczonych ogrodników, należy wykonywać bardzo ostrożnie, aby uniknąć uszkodzenia głównej łodygi rośliny.

Dlaczego podwiązka jest konieczna?

Podpieranie ogórków to trudny, pracochłonny i czasochłonny proces, ale pomaga ogrodnikom osiągnąć pozytywne rezultaty i uniknąć utraty części plonów podczas kwitnienia i dojrzewania. Przyjrzyjmy się zatem bliżej, dlaczego podpieranie ogórków jest konieczne:

1. Prawidłowo wykonana podwiązka ułatwia pielęgnację krzewu w okresie wzrostu oraz zbioru, bez ewentualnych strat.
2. Ogórki mają tendencję do zlepiania się ze sobą za pomocą wąsów, a odpowiednie podwiązki zapobiegają temu.
3. Podwiązka jest przydatna do dojrzewania pędów bocznych, na których pojawiają się kwiaty owocujące.
4. Swobodny dostęp (dzięki podwiązywaniu) do liści, wąsów czepnych i łodyg znacznie ułatwia pielęgnację. Chore liście można łatwo usunąć, pożądane pędy uszczypnąć, a wąsy ogórkowe można formować w pożądanym kierunku. Ponadto, dzięki prawidłowemu podwiązywaniu, można kontrolować liczbę kwiatów męskich i żeńskich na roślinie.
5. Podpieranie ogórków zapobiega gniciu i psuciu się owoców, a także zmniejsza ryzyko pojawienia się na plantacjach owadów pasożytniczych.

Niezbędne materiały

Zanim zaczniesz podwiązywać ogórki, najpierw zbierz niezbędne materiały. Wybierz te, które bezpiecznie utrzymają główną łodygę. Do podwiązywania ogórków będziesz potrzebować:

• słupki dwumetrowe, metalowe lub drewniane;
• sznurek lub drut;
• siatka plastikowa;
• haki do mocowania sznurka i mocowania siatki;
• kołki mocujące;
• skrawki bawełnianej tkaniny, gwoździe, młotek, szczypce.

Nie nadają się do tego cienkie druty i żyłki, ponieważ mogą one wgryźć się w krzaki, uszkadzając je.

Kiedy powinienem zacząć wiązać?

Należy rozpocząć podwiązywanie ogórków 3-4 tygodnie po rozpoczęciu wzrostu, gdy roślina osiągnie wysokość 32-35 cm. Najlepiej zrobić to jak najszybciej, a nie zwlekać, ponieważ młode ogórki są znacznie łatwiejsze w obróbce ze względu na elastyczność łodyg, podczas gdy w pełni dojrzałe rośliny są bardziej podatne na uszkodzenia w wyniku zgięcia.

Zbierz wszystkie niezbędne materiały do ​​budowy podpór, które należy postawić przed posadzeniem sadzonek. Możesz wybrać dowolną metodę podpierania, dbając o swoje krzewy. Optymalna metoda zależy od odmiany uprawianej rośliny, wielkości obszaru, na którym rośnie krzew, oraz dostępności niezbędnego sprzętu do planowanego projektu ogrodniczego.

Metody wiązania ogórków w szklarni

Obecnie ogrodnicy stosują 3 główne i 4 dodatkowe rodzaje podwiązek:

• poziomy;
• pionowy;
• metoda mieszana;
• za pomocą sznurka;
• zastosowanie ogrodzeń;
• podwiązka łukowa;
• ślepota.

Przyjrzyjmy się bliżej każdej metodzie.

Podwiązka pozioma

To najpopularniejsza metoda palikowania krzewów. W mniejszych szklarniach stosuje się ją poziomo. Procedura palikowania jest następująca:

1. Umieść metalowe lub drewniane podpory w glebie po bokach grządki.
2. Rozciągnij sznurek lub drut między nimi.
3. Wykonaj pierwszy stopień, cofając się o 25-30 cm od powierzchni podłoża (pamiętaj, że odległość między kolejnymi stopniami powinna zwiększać się o 5-10 cm).

W tej metodzie podpierania ogórków, stopnie można zastąpić kratownicą z siatki. Jest to ekonomiczne rozwiązanie, a konstrukcja będzie bardzo trwała. Jeśli zdecydujesz się na montaż kratownicy, odległość od podłoża będzie taka sama, jak w przypadku konstrukcji schodkowej.

Po zamontowaniu konstrukcji i osiągnięciu przez roślinę pożądanego rozmiaru, zabezpiecza się główną łodygę. Owija się ją drutem i mocuje wstążkami. Pędy boczne można przymocować do sąsiednich stopni w ten sam sposób.

Wybierając metodę poziomego wiązania, nie zapomnij, że aby prawidłowo uformować krzew, musisz uszczypnąć górną część wiązanego pędu.

Wadą poziomego podpierania jest to, że ogórki nie rosną wysoko. Gdy już wyrosną, ich pielęgnacja i zbiór stają się bardzo trudne.

Podwiązka pionowa

Podwiązka pionowa jest stosowana, gdy uprawa rośliny w szklarniKonstrukcja osiąga wysokość 2 metrów. Dzięki pionowemu podwiązaniu nasadzenia mają dużo światła słonecznego.

Rama zawiesia jest wykonana z metalu lub drewna. Jedna deska powinna być umieszczona blisko sufitu, a druga powinna pozostać poniżej, połączona z pierwszą mocną liną.

Liczba lin odciągowych w takiej konstrukcji zależy od ilości posadzonych roślin. Ponadto każdy krzew powinien mieć własną linę do owinięcia.

Aby ułatwić montaż, można rozciągnąć linę wzdłuż ramy szklarni. Haki należy wcześniej zamontować po wewnętrznej stronie szklarni. Drewniany klocek wbity w ziemię posłuży jako dolna szyna.

Podczas podpierania ogórków w pionie, konieczne jest uszczypnięcie wierzchołka rośliny, gdy zaczyna ona dotykać górnej krawędzi podpory w trakcie wzrostu. Spowolni to wzrost głównej łodygi i zapobiegnie wrastaniu rośliny w ściany szklarni, blokując tym samym dostęp światła słonecznego do innych roślin.

Niektórzy ogrodnicy uprawiają ogórki w następujący sposób: wkładają w glebę drewnianą deskę lub metalowy pręt, którego długość jest równa wysokości szklarni, a następnie przywiązują łodygi ogórków do powstałych kołków za pomocą wstążek.

W tym filmie omówione są trzy metody pionowej uprawy ogórków w szklarni:

Podwiązka mieszana

Do sadzenia ogórków w okręgu stosuje się metodę mieszaną. Instrukcja dla metody mieszanej:

1. Wkop w ziemię 10 metalowych prętów i ułóż je tak, aby utworzyły stożek.
2. Rozciągnij siatkę nad powstałą strukturą.
3. Umieść wąsy ogórkowe w otworach siatki, tak aby ogórek rósł wokół zbudowanej piramidy.
4. Zaleca się montaż konstrukcji w kształcie stożka przed wysiewem sadzonek. Montaż w pobliżu młodych roślin może uszkodzić łodygi i liście.
5. Metodę tę zaleca się stosować, gdy krzew ma nie mniej niż 25 cm wysokości i ma już pięć liści.

Możesz również użyć innych dostępnych narzędzi, aby stworzyć tzw. „szałas”, do którego później przywiążesz ogórki. Obejrzyj film, aby zobaczyć, jak wygląda ten sposób wiązania:

Używanie sznurka

Ogrodnicy często używają sznurka rozciągniętego pionowo. W tym przypadku pętelki są luźno zawiązane wokół drugiego lub trzeciego liścia. Do zabezpieczenia sznurka używa się również niskich palików, które umieszcza się w pobliżu posadzonych krzewów.

Aby dowiedzieć się, jak prawidłowo wiązać ogórki sznurkiem lub sznurkiem szklarniowym, obejrzyj poniższy film:

Zastosowanie ogrodzenia

Stosowanie żywopłotu jest mniej popularną metodą wiązania ogórków wśród ogrodników niż inne metody, ale jest bardzo wygodne i proste. Żywopłot tworzy się z mocnej siatki, umieszczonej na kilku wysokich palikach i rozciągniętej wzdłuż rzędu ogórków.

Aby zabezpieczyć krzewy, przywiązuje się je do ogrodzenia liną. Zaletą tej metody jest to, że krzew można później łatwo przywiązać na różnych wysokościach.

Wiązanie na łukach i oślepianie

Czasami dużą partię ogórków umieszcza się pod łukami, do których są przywiązywane. Aby stworzyć te łukowe konstrukcje, używa się wygiętych prętów, które wkopuje się obok każdego rzędu ogórków.

Podczas oświetlania, główny pęd rośliny jest przymocowany do kratownicy. Następnie nadmiar pędów znajdujących się na szczycie krzewu jest odcinany.

Jak podwiązywać ogórki w inspektie lub szklarni?

Dwumetrowa kratownica służąca do podtrzymywania rośliny jest zamontowana na profilu znajdującym się w górnej części szklarni. Kratka jest zazwyczaj wykonana z materiałów takich jak:

• łyko;
• cienkie gałęzie;
• skrawki tkanin;
• sznurek jutowy.

Z kawałków bawełnianej tkaniny o szerokości 2-4 cm tworzy się kratownicę o wymaganej długości. W tym celu wykorzystuje się zszyte ze sobą skrawki starych tkanin. Niestety, takie kratownice są delikatne i nie przetrwają długo, dlatego najlepiej wykorzystać gałęzie z krzewów lub drzew.

Oczyszcza się je z pędów i obiera korę, a następnie do górnego profilu mocuje się drutem cienką gałązkę. Dolną część gałęzi zakopuje się w ziemi, aby zabezpieczyć kratownicę. Łodygi ogórków będą mocno trzymać się tej konstrukcji podporowej.

Najlepiej wykonać kratownicę z naturalnych materiałów, ponieważ nylon niszczy młode pędy. Sznurek mocuje się do górnego profilu, a następnie opuszcza do ziemi, mocując go pół metra od głównego pnia. siatka ogórkowa, wówczas nie ma potrzeby podwiązywania winorośli, gdyż roślina przyczepi się do siatki za pomocą wąsów czepnych i będzie rosła sama, bez konieczności stosowania podpór.

Rama z siatki jest przygotowywana bezpośrednio przed sadzeniem ogórków. Do jej wykonania potrzebnych będzie osiem palików, każdy o średnicy 8 cm i długości 2,5 m. Potrzebne będą również cztery listwy o długości 0,8 cm i cztery listwy o wymiarach 4 x 4 cm, każda o długości 2,5 m.

Następnie wbijamy 4 kołki, każdy o wysokości 1,8 m, w odstępach 1,25 m między nimi. Górne części kołków owijamy listwami, a na ramie mocujemy siatkę.

Formowanie krzewów, szczypanie

Podczas formowania krzewu, łodygę główną przywiązuje się do kratownicy, aby pędy boczne rozwinęły się przed pojawieniem się pierwszych pąków. Następnie pędy boczne należy pociągnąć w kierunku łodygi głównej. Wąs czepny wystający z pędu głównego należy kilkakrotnie ręcznie owinąć wokół pędu bocznego.

W przyszłości konieczne będzie okresowe powtarzanie tego procesu wiązania. Niepotrzebne pędy należy niezwłocznie usuwać.

Pędy boczne uszczykiwane są przed osiągnięciem 20 cm długości. Wierzchołek należy ostrożnie przyciąć, aby nie uszkodzić rośliny. Tę metodę stosuje się również w przypadku wąsów czepnych i pędów pachowych. Oto procedura uszczykiwania pędów ogórka:

• pierwsze 40-50 cm krzewu jest całkowicie „oślepiające”;
• po następnych 40-50 cm uszczypnąć nad pierwszym liściem;
• Po kolejnych 40-50 cm uszczypnij nad drugą, a potem nad trzecią pędem.

Jeżeli nie zostaną wykonane powyższe zabiegi pielęgnacyjne, wpłynie to negatywnie na kondycję krzewów i jakość przyszłych zbiorów.

Porady ogrodników

Ogrodnicy zalecają, aby podczas sadzenia i wiązania ogórków przestrzegać następujących zasad:

1. Krzewy podwiązuje się dopiero wtedy, gdy na łodydze znajduje się minimum 8-9 liści, odległość między krzewami wynosi 1,5 m.
2. Jeżeli w tej samej szklarni uprawiane są pomidory i ogórki, pomieszczenie dzieli się na dwie części, rozdzielone kurtyną foliową.
3. Ogórki są łatwe w uprawie, ale wymagają wilgotnego środowiska i częstego podlewania. Podlewaj rośliny tylko ciepłą wodą, aby zmniejszyć ryzyko chorób.
4. Wszystkie uszkodzone i wysuszone owoce należy usunąć zanim roślina osiągnie pełną dojrzałość.
5. Między łodygą a pędami powinien być kąt 60°, aby uniknąć uszkodzenia rośliny.
6. Podczas montażu podpór najlepiej mieć pod ręką drewniane paliki, ponieważ żelazne utleniają się podczas użytkowania i niszczą roślinę. Niezawodne podpory mogą być również wykonane z tworzywa sztucznego. Jednak dla zapewnienia maksymalnej niezawodności, plastikowe rury będą musiały być wbite bardzo głęboko w glebę.
7. Przed wbiciem kołków w ziemię ich końce należy potraktować roztworem soli fizjologicznej lub benzyną.

Podpieranie ogórków, mimo że jest pracochłonne, jest podstawową i niezbędną praktyką ogrodniczą. Zabieg ten pomaga poprawić jakość przyszłych zbiorów, zapobiega gniciu owoców i ułatwia pielęgnację w okresie dojrzewania.

Często zadawane pytania