Jak uprawiać ogórki w szklarni?

Uprawa ogórków w szklarni nie jest mniej wymagająca niż zbiór w gruncie. Przykrycie ich nie chroni przed szkodnikami i chorobami i wymaga dodatkowych nakładów inwestycyjnych i pracy. Jednak ta metoda pozwala na zbiory na dużą skalę o każdej porze roku.

Cechy uprawy w warunkach szklarniowych

Uprawa ogórków w pomieszczeniach ma swoje osobliwości:

• możliwość uprawy długich ogórków sałatkowych, które nie nadają się do uprawy w gruncie;
• należy uważnie monitorować jakość gleby, gdyż na ograniczonej powierzchni ilość składników odżywczych jest szybko zużywana przez rośliny;
• coroczna wymiana gleby lub sadzenie roślin pośrednich po ogórkach w celu zapobiegania rozwojowi chorób;
• zbiór w dowolnym czasie roku, bez względu na klimat;
• w przypadku metody uprawy wertykalnej kolor owoców jest jednolity;
• brak możliwości uszkodzeń mechanicznych i wpływu warunków atmosferycznych na wegetację ogórków.

Niezbędny sprzęt

Do uprawy ogórków w pomieszczeniach niezbędne są dwa czynniki: odpowiednia szklarnia i jej wyposażenie. Wybierając osłonę, należy pamiętać, że szklarnie poliwęglanowe oferują więcej zalet niż szklarnie foliowe czy szkieletowe. Są łatwe w transporcie, przenoszeniu i montażu, trwałe, charakteryzują się minimalną odpornością na warunki atmosferyczne i są bardziej szczelne.

Szklarnia powinna mieć co najmniej 10 metrów kwadratowych powierzchni i około 2 metrów wysokości. Nie zaleca się budowania wyższych szklarni, ponieważ utrzymanie mikroklimatu będzie utrudnione ze względu na grubą warstwę powietrza. Jednak niższa wysokość również nie nadaje się do uprawy ogórków. Wynika to z faktu, że pędy ogórków, uprawiane w pionie, będą miały mało miejsca; ich długość może przekraczać 3,5 metra.

Wybór miejsca na szklarnię jest kluczowy. Powinna znajdować się na równym podłożu lub lekko podwyższona, aby zapobiec przedostawaniu się wód gruntowych i powstawaniu pleśni.

Szklarnię należy zainstalować w kierunku północ-południe, aby zapewnić optymalny dostęp naturalnego światła słonecznego i ciepła.

Przygotowanie szklarni

Po wybraniu lokalizacji i zainstalowaniu schronu należy przeprowadzić prace przygotowawcze. Obejmują one następujące kroki:

• Sprawdź szklarnię pod kątem pęknięć i uszczelnij je. To ochroni ogórki przed negatywnym wpływem przeciągów.
• Należy pamiętać o zabezpieczeniu wnętrza schroniska środkiem przeciwgrzybicznym, aby uniknąć zanieczyszczenia gleby i sadzonek.
• Weź pod uwagę układ grządek i wybierz metodę ich formowania. Najczęściej rzędy podłużne układa się wzdłuż osłony. Mają one około 50 cm szerokości, z przejściem co najmniej 90 cm. Jeśli rozmiar osłony na to pozwala, możesz zastosować metodę rozmieszczenia, która polega na zbudowaniu skróconej grządki pośrodku z okrągłym przejściem i dwoma rzędami wzdłuż boków szklarni.
• Ogórki to rośliny lubiące ciepło, dlatego w zależności od planów uprawowych, może zaistnieć konieczność zainstalowania ogrzewania podłogowego pod grządkami, aby ogrzać glebę i umożliwić całoroczną uprawę ogórków.
• W schronie wskazane jest umieszczenie pojemników z wodą, które będą spełniać dwie funkcje: ogrzewać w ciągu dnia, oddawać ciepło w nocy i służyć jako źródło podlewania ciepłą wodą.
• Zapewnij system wentylacji. Może on obejmować dodatkowe otwory wentylacyjne lub automatyczny system wentylacji. Umieszczenie otworów wentylacyjnych na dachu i wzdłuż ścian w pobliżu sufitu umożliwia wentylację bez wysuszania gleby, co miałoby miejsce w przypadku otwarcia drzwi lub otworu wentylacyjnego na przeciwległej ścianie.

Wybór odpowiedniej odmiany

Uprawa ogórków w pomieszczeniach oznacza, że ​​owady zapylające nie będą miały dostępu do łodyg kwiatowych rośliny. Dlatego wybieraj odmiany samopylne lub takie, które w ogóle nie wymagają zapylania – odmiany partenokarpiczne. Cechy te są podane na opakowaniu nasion.

Ważne jest, aby odróżnić odmiany ogórków od ich hybryd. Sadząc odmiany, ich właściwości będą niezmienne rok po roku, a z najbardziej udanych zbiorów można wyhodować własne nasiona.

W przypadku stosowania hybryd, nasiona ogórków zbierane w domu nie zachowują właściwości i jakości poprzednich zbiorów. Oznacza to, że nasiona hybrydowe należy kupować co roku.

Przyjrzyjmy się niektórym odmianom i mieszańcom nadającym się do uprawy pod osłonami:

• Adam F1.Odmiana holenderska, samozapylająca się, dająca obfite, wczesne plony. Pierwsze ogórki można zbierać już po 1,5 miesiąca, a okres owocowania jest dość długi. W sprzyjających warunkach ogórki wytwarzają 5-7 owoców na węzeł. Owoce są małe, ciemne i mają drobne kolce. Nadają się zarówno do konserw, jak i do bezpośredniego spożycia.
• Herman F1.Wspaniała odmiana z holenderskiej selekcji. Bardzo wczesna, o długim okresie owocowania. Małe ogórki tworzą grona po 6-7 sztuk. Owoce są soczyste i jędrne. Odmiana odporna na wahania temperatury i choroby. Doskonała na świeżo i do przetworów. Nadaje się do sadzenia w gruncie i szklarniach.
• Zięć F1. Mieszaniec partenokarpiczny. Owoce rozwijają się w węzłach po 3-7, do 10 cm długości. Można zbierać w każdej fazie dojrzałości. Pyszne ogórki, plon do 6 kg z rośliny. Odporne na mączniaka prawdziwego i zgniliznę korzeni. Łatwo adaptują się do nagłych zmian warunków pogodowych.

Oprócz prezentowanych gatunków można wysiewać nasiona następujących odmian ogórków: Metelitsa, Prestige, Ararat, Tatiana, Syty Papa, Ku zazdrości wszystkich, itp.

Terminy

Sadzonki są gotowe do przesadzenia do szklarni po 25-30 dniach. Wiedząc to, można liczyć 30 dni wzrostu i 5 dni stabilnego kiełkowania od przewidywanego terminu sadzenia. Ten termin będzie optymalnym momentem na wysiew nasion.

Ta formuła jest uniwersalna dla regionów o dowolnych warunkach pogodowych. Wybierając odpowiedni termin sadzenia nasion, należy wziąć pod uwagę, czy szklarnia jest wyposażona w ogrzewanie i dodatkowe źródło światła.

Przygotowanie gleby

Do siewu nasion ogórków lepiej używać doniczek torfowych niż pojemników wielokrotnego użytku. Dzieje się tak, ponieważ ogórki nie lubią przesadzania, które zaburza ich system korzeniowy.

Ziemię do napełniania pojemników na nasiona można kupić w sklepach specjalistycznych i na stoiskach. Ta mieszanka gleby jest dezynfekowana i ma specjalny skład odpowiedni do uprawy ogórków.

Drugą opcją pozyskania gleby do sadzenia nasion jest samodzielne jej przygotowanie. W tym celu należy dokładnie wymieszać następujące składniki:

• darń - 1 część;
• kompost - 2 części;
• torf - 1 część;
• piasek - 1 część.

Tę mieszankę gleby należy zdezynfekować przed użyciem. Można w tym celu zastosować jedną z poniższych opcji:

• piec w piekarniku nagrzanym do 170-180 stopni przez 20 minut;
• poddać działaniu specjalnego generatora pary przez pół godziny;
• Rozcieńczyć 15 ml Fitosporinu w 10 litrach wody i podlać podłoże.

Po przetworzeniu, dodaj nawóz do mieszanki nasiennej, aby wzbogacić ją w składniki odżywcze i pierwiastki. Na każde 10 kg gleby dodaj:

• popiół drzewny - 200 g;
• nawozy fosforowe - 50 g;
• siarczek potasu - 35 g.

Po dokładnym wymieszaniu mieszanki należy ją zwilżyć. Wysokiej jakości gleba jest gotowa do siewu nasion ogórków.

Prawidłowe przygotowanie nasion do siewu

Nasiona zakupione w fabrycznie zapakowanych pojemnikach nie wymagają dodatkowego przygotowania. Jeśli jednak nasiona zostały zebrane samodzielnie lub pozyskane w inny sposób, konieczne jest wykonanie następujących czynności przygotowawczych:

• Wybór.Z masy wybierz największe i najbardziej jednorodne nasiona. Przygotuj roztwór soli z 1 łyżeczki soli i szklanki wody. Zanurz w nim wybrane nasiona. Wyrzuć te, które wypłyną na powierzchnię. Pozostałe nasiona opłucz czystą wodą i osusz, aż będą sypkie.
• Dezynfekcja.Przygotuj jasnoróżowy roztwór nadmanganianu potasu i mocz w nim pestki ogórka przez 15-20 minut. Unikaj zagęszczania roztworu i moczenia pestek dłużej niż zalecano. Spowoduje to ich spalenie i uniemożliwi ich użycie.
  

  Zamiast roztworu manganu można stosować Fitosporin-M lub Gamair-SP.

  Po przetworzeniu nasiona należy opłukać pod bieżącą wodą i wysuszyć.

• Narażenie na temperaturę.Aby przyspieszyć kiełkowanie, włóż nasiona do woreczka i ogrzej je w pobliżu elementu grzewczego. Skuteczna jest również metoda odwrotna: włóż nasiona do lodówki na 24 godziny.
• Kiełkowanie.Wyłóż płytki talerz kilkoma warstwami gazy. Rozłóż na niej pestki ogórka i dokładnie je zwilż. Przykryj wilgotną ściereczką. Upewnij się, że zarówno górna, jak i dolna warstwa nie wyschną.

Rosnące sadzonki

Po wybraniu pojemnika i przygotowaniu gleby oraz nasion, możesz rozpocząć sadzenie nasion. Aby to zrobić, wykonaj następujące kroki:

1. Ułóż warstwę drenażu na dnie doniczek torfowych, a następnie wypełnij je do 3/4 wysokości przygotowaną ziemią. Umieść doniczki w podstawce i nawilż.
2. Zrób dołek o głębokości około 1 cm na środku doniczki i umieść w nim kilka nasion. Przykryj je ziemią, lekko ją ugniatając.
3. Za pomocą butelki ze spryskiwaczem zwilż powierzchnię gleby wodą i przykryj ją szkłem lub folią plastikową.
4. Przenieś doniczki na słoneczny parapet lub inne miejsce, w którym temperatura wynosi 25-28 stopni.

Codziennie zdejmuj szkło lub folię, nawilżając i wietrząc uprawy. Zapobiegnie to pojawieniu się pleśni na powierzchni gleby.

Nawilżaj glebę nie poprzez podlewanie, lecz poprzez spryskiwanie jej wodą przy użyciu spryskiwacza.

Prawidłowa temperatura jest niezbędna do kiełkowania nasion. Siewki wschodzą po 5-6 dniach w temperaturze 27-28°C. Po pojawieniu się liści należy utrzymać temperaturę w ciągu dnia na poziomie 19-22°C, a w nocy 15-17°C.

Gdy na sadzonkach pojawią się pierwsze liście, należy je nawozić roztworem nawozu wieloskładnikowego.

Upewnij się, że rośliny nie wyciągają się w kierunku źródła światła. Aby to osiągnąć, okresowo obracaj pojemniki. W miarę wzrostu roślin, odsuwaj je od siebie, aby cień, który dają, nie zakłócał ich prawidłowego rozwoju.

Poniżej znajdują się szczegółowe informacje na temat tego, jak i kiedy sadzić sadzonki ogórków. Tutaj.

Hartowanie sadzonek

Po 14 dniach od wykiełkowania sadzonki należy stopniowo hartować, aby przygotować je do zmian temperatury i wzmocnić ich odporność. W tym celu należy umieścić je na noc w dobrze wentylowanym pomieszczeniu lub na ciepłym balkonie.

Przygotowanie gleby w szklarni

Ogórki dobrze rosną na luźnej, żyznej glebie, która zatrzymuje wilgoć i jest przepuszczalna. Dlatego nie owocują na glebach gliniastych ani piaszczystych. Te pierwsze nie przepuszczają niezbędnego powietrza, a te drugie zbyt szybko wysychają, umożliwiając wsiąkanie wody w głębsze warstwy.

Co wziąć pod uwagę:

• Jeśli poprzednią uprawą w szklarni były melony lub dynie, najlepiej wymienić glebę na świeżą, ponieważ jest ona uboga w składniki odżywcze i bardziej podatna na powszechne choroby i szkodniki. Ogórki najlepiej sadzić po kapuście, marchewce, ziemniakach, cebuli i papryce.
• Grządki w szklarni należy przygotować jesienią. Usuń wszystkie resztki roślinne i przekop ziemię, dodając próchnicę lub kompost w ilości 1 wiadra na metr kwadratowy. Dzięki temu rozwiązaniu można zrezygnować z nawozów organicznych przez 2-3 lata, stosując wyłącznie nawozy mineralne.
• Innym sposobem na uzupełnienie składników odżywczych podczas kopania grządek jesienią jest rozsypanie 2 łyżek superfosfatu i 1 szklanki mąki dolomitowej (można zastąpić popiołem drzewnym) na metr kwadratowy gleby. Wiosną, dwa tygodnie przed sadzeniem sadzonek, należy dodać do gleby torf, trociny i próchnicę, a następnie ponownie płytko przekopać.
• Aby zapobiec chorobom ogórków, należy koniecznie pokryć powierzchnię grządek roztworem siarczanu miedzi. Aby go przygotować, należy rozpuścić 1 łyżkę stołową roztworu w 10 litrach wody. Dawka wynosi 1 litr na 1 metr kwadratowy.
• Dobrym rozwiązaniem jest sadzenie jesienią nawozu zielonego, takiego jak gorczyca. Przed przymrozkami należy wykopać grządki z roślinami. Zimą ulegną one rozkładowi, wzbogacając glebę w składniki odżywcze i dezynfekując ją.

Ważnym aspektem uprawy ogórków jest ogrzewanie gleby. Jeśli grządki mają ciepłe podłoże, sadzonki można sadzić o każdej porze roku. Jeśli w szklarni nie ma takiego sprzętu, istnieją dwie możliwości: poczekać, aż gleba ogrzeje się naturalnie, lub ocieplić ją materią organiczną:

1. W tym celu należy zdjąć wierzchnią warstwę gleby na głębokość 15–20 cm, rozłożyć słomę, rozsypać na niej próchnicę i kompost, a następnie ponownie zasypać warstwą gleby.
2. Podlej grządki gorącą wodą i przykryj ciemną folią. Rozkładając się, materia organiczna uwalnia nie tylko składniki odżywcze, ale także ciepło, którego potrzebują sadzonki. Proces ten należy przeprowadzić kilka dni przed sadzeniem.

Przesadzanie

Sadzonki należy sadzić w szklarniach bez dodatkowego ogrzewania nie wcześniej niż pod koniec maja, gdy temperatura gleby w środku osiągnie 14-16 stopni Celsjusza (57-61 stopni Fahrenheita). Zapobiegnie to przemarznięciu delikatnych korzeni i pozwoli im zaadaptować się do nowych warunków. Aby zmierzyć temperaturę gleby, należy rano włożyć termometr na głębokość 20 cm w glebę na 30 minut.

Ogórki można sadzić w ogrzewanych osłonach, gdy sadzonki wykształcą cztery liście. Dzieje się to około 35 dni po wysianiu nasion.

Najczęściej stosowanym schematem sadzenia ogórków w szklarni jest:

• dwa rzędy ogórków umieszczono na podłużnej grządce;
• odległość między sąsiednimi krzewami w rzędzie utrzymuje się na poziomie 30-40 cm;
• sadzonki na jednej grządce, ale w sąsiednich rzędach, sadzi się równolegle lub w szachownicę, zachowując między nimi odległość co najmniej 50 cm;
• Otwór należy wykonać bezpośrednio pod kratownicą lub rozciągnąć siatkę na ogórki między rzędami.

Algorytm sadzenia sadzonek w szklarni:

1. Nawilż glebę w grządkach gorącą wodą.
2. Zrób dołki i umieść w nich doniczki torfowe z sadzonkami. Dołki powinny być na tyle głębokie, aby górna krawędź doniczki wystawała ponad powierzchnię gleby. Lekko ubij glebę.
3. Na wierzch posyp 2-centymetrową warstwę torfu z trocinami, ściółkując w ten sposób część korzeniową roślin.
4. Nie podlewaj posadzonych sadzonek przez 2 dni.

Obejrzyj film o sadzeniu sadzonek ogórków w szklarni:

Optymalne warunki uprawy ogórków

Aby zapewnić dobrą jakość uprawy ogórków, konieczne jest stworzenie i utrzymanie mikroklimatu o określonych warunkach, a także terminowe wykonywanie prac rolniczych.

Podlewanie

Grządki z ogórkami wymagają regularnego podlewania, ale należy uważać, aby nie dopuścić do ich zamoczenia. Podgrzewaj wodę na słońcu lub wyjmuj ją z pojemników w szklarni. Podlewanie zimną wodą sprzyja gniciu i powstawaniu plam.

Jeśli temperatura wody nawadniającej będzie zbyt niska, owoce staną się zwężone w środku i zdeformowane.

Po podlaniu należy spulchnić glebę, aby zapobiec tworzeniu się skorupy na powierzchni. Zablokuje to dostęp powietrza do systemu korzeniowego i przyspieszy wchłanianie wilgoci przez dolne warstwy gleby. Zabieg ten pomoże również przykryć korzenie wypłukane podczas podlewania. Pozwoli to na dłuższe utrzymanie wilgoci w grządkach. ściółkowanie.

Nawadnianie deszczowe jest kluczowe dla uprawy. Polega ono na obfitym opryskiwaniu zielonych części rośliny wodą. Dzięki temu płyn powoli spływa do korzeni, umożliwiając ogórkom lepsze wchłanianie wilgoci. Zwiększa to również wilgotność w szklarni, co korzystnie wpływa na rośliny.

Posypka

Nawożenie gleby w szklarni powinno być szczególnie ostrożne, ponieważ bezpośrednio wpływa na zawiązywanie i dojrzewanie owoców. Należy pamiętać, że nadmiar składników mineralnych w glebie jest równie niepożądany, jak ich niedobór. Należy obliczyć całkowitą ilość nawozu stosowanego w danym sezonie, wliczając w to nawozy i suplementy mineralne. Liczba nawozów stosowanych w glebie pod ogórki nie powinna przekraczać pięciu.

W przypadku niedoboru azotu owoc zwęża się na czubku i żółknie. W przypadku niedoboru potasu w glebie wykształcą się ogórki o kształcie gruszki.

Ogórki szczególnie dobrze reagują na napar z obornika kurzego, próchnicy i krowiego. Aby przygotować mieszankę, należy wymieszać 150-200 g materii organicznej z 10 litrami wody. Pozostawić w ciepłym miejscu do fermentacji na 2-3 dni, od czasu do czasu mieszając. Dodać 30 g superfosfatu. Stosować 1 litr naparu na 1 metr kwadratowy grządki lub na 4-5 roślin.

W okresie kwitnienia do naparu należy dodać 30 g soli potasowej.

Ilość składników mineralnych przypadająca na 10 litrów wody (na 1 m kw.) może się nieznacznie różnić w poszczególnych fazach wzrostu ogórka:

• przed owocowaniem:
  • azotan amonu - 5-10 g;
  • superfosfat - 20 g;
  • nawozy potasowe - 10 g.
• w okresie zawiązywania owoców:
  • azotan amonu - 20-25 g;
  • superfosfat - 20 g;
  • nawozy potasowe - 20 g.

Nawozy można stosować doglebowo lub dolistnie. Najlepiej stosować je wieczorem lub przy pochmurnej pogodzie.

Tryb oświetlenia

Dziesięciogodzinny dzień świetlny wystarcza do wzrostu i rozwoju ogórków. Wraz ze spadkiem ilości światła, tempo wzrostu znacznie spada. Dlatego w przypadku braku światła słonecznego z powodu warunków atmosferycznych, niezbędne jest zastosowanie fitolamp lub innych sztucznych źródeł światła.

Temperatura

Ogórki są silnie uzależnione od temperatury w szklarni. W różnych fazach wzrostu należy utrzymywać różne poziomy ciepła:

• sadzenie sadzonek - 20-22 stopnie;
• kwitnienie - 25-28 stopni;
• owocowanie - 25-30 stopni.

W temperaturach od 17 do 19 stopni i od 35 do 40 stopni nie dochodzi do tworzenia się jajników.

Krytyczne temperatury dla ogórków:

• zatrzymanie wzrostu - 15 stopni;
• zatrzymanie wzrostu - 10 stopni;
• śmierć - 7-8 stopni.

Wilgotność

Ogórki są bardzo wrażliwe na wilgoć, dlatego należy ją utrzymywać na poziomie 90–95%. Jeśli wilgotność spadnie poniżej tego poziomu, jajniki przestają się formować, a ogórki wolniej się rozwijają.

Wentylacja

Wentylacja jest niezbędna, aby zapobiegać rozprzestrzenianiu się chorób, zwłaszcza gnicia, które rozwija się w ciepłym i wilgotnym środowisku. Zapewnia również dodatkowy dostęp do czystego powietrza w szklarni. W upalne dni wentylacja pomaga obniżyć temperaturę powietrza do wymaganego poziomu.

Formacja krzewów

Formowanie pomaga zapobiegać nadmiernemu zagęszczeniu krzewów i optymalizuje ich plony. Sadzonki ogórków nie tylko pięknie wyglądają, ale także równomiernie nasłoneczniają się, łatwo się napowietrzają i są wygodne w różnych pracach rolniczych. Zabieg ten polega na uszczykiwaniu pędów i podwiązywaniu ich w celu wyprowadzenia pędu głównego.

Należy pamiętać, że wszelkie prace pielęgnacyjne nad ogórkami należy wykonywać ściśle przed kwitnieniem. Po pojawieniu się pierwszych kwiatów wszelkie prace związane z przesadzaniem pędów są zabronione.

Konieczność formowania krzewu tłumaczona jest następującymi argumentami:

• Gdy gałęzie stają się zbyt gęste, system korzeniowy nie jest w stanie zaspokoić potrzeb całej rośliny. Powoduje to deformację owoców i pogorszenie ich smaku.
• Gęsta roślinność uniemożliwia dostęp powietrza do liści. Ma to negatywny wpływ na owocowanie i stwarza sprzyjające środowisko dla patogenów.
• Plewienie, spulchnianie, opryskiwanie i podlewanie są wygodniejsze, gdy krzewy ogórków są już uformowane.

Szczypanie (pasierb)

Uszczykiwanie pomaga ograniczyć liczbę liści, co zapewnia bardziej aktywny i dłuższy okres owocowania. Usuwanie pędów z kwiatami męskimi, które nie owocują, stymuluje rozwój owocujących kwiatostanów żeńskich. Zwiększa to plon i jakość zbiorów.

Aby prawidłowo wykonać zabieg, należy umieć odróżnić kwiaty męskie od żeńskich:

• kwiatostany żeńskie tworzą się parami, a kwiaty puste po 6 sztuk;
• łodyga kwiatu żeńskiego jest dłuższa od łodygi kwiatu męskiego;
• Zalążnie występują jedynie w kwiatostanach żeńskich.

Uszczykiwania nie wykonuje się wyłącznie w przypadku specjalnie wyhodowanych mieszańców, które mają rozwój jednopędowy lub nie wytwarzają nadmiernej liczby pustych kwiatów.

W przypadku odmian samopylnych należy pozostawić wystarczającą liczbę kwiatów męskich, aby uzyskać mniej więcej taką samą liczbę kwiatów żeńskich. Odmiany partenokarpiczne nie wymagają kwiatów męskich.

Procedura szczypania ogórków po ich związaniu jest następująca:

1. Po wytworzeniu się piątego liścia usuwa się wszystkie pędy i wąsy znajdujące się poniżej.
2. Gdy pojawi się siódmy lub ósmy liść, z centralnego pnia wyrasta para pędów.
3. Po 11. liściu należy odcinać wierzchołki pędów, co stymuluje ich rozwój obwodowy i zawiązywanie owoców. Na każdym pędzie należy pozostawić trzy liście i trzy zawiązki owoców.
4. Odmiany partenokarpiczne prowadzi się poprzez pozostawienie pojedynczej łodygi. Po osiągnięciu 50 cm, rozłogi, kwiaty i pędy są usuwane, a pędy boczne przycinane do pierwszego liścia.

Usunięcie pędów bocznych sprawia, że ​​krzew przybiera kształt odwróconej piramidy.

Wiązanie

Ogórki podwiązuje się w celu:

• bicze nie były połączone ze sobą za pomocą wąsów;
• uproszczono proces pielęgnacji rośliny i zbioru;
• krzew miał wystarczającą ilość światła słonecznego dla wszystkich części rośliny.

Zabiegi te umożliwiają poziomą uprawę ogórków i formowanie krzewów. Zapobiegają one mechanicznym uszkodzeniom pędów i owoców, a także ich gniciu na podłożu. Podpieranie należy rozpocząć, gdy sadzonki w szklarni osiągną wysokość 30-40 cm. W tym czasie pędy są jeszcze elastyczne i nie łamią się podczas przesadzania.

Do wykonania robótki na podwiązkach potrzebne będą:

• podpory drewniane lub żelazne;
• mocny, mocno naciągnięty drut;
• siatka kratownicowa do ogórków;
• podwiązki wykonane z długich pasków bawełny lub nylonu o szerokości około 3 cm.

Unikaj używania cienkich sznurków lub drutu do wiązania ogórków, ponieważ będą one uciskać łodygi w miarę wzrostu. Przed użyciem zdezynfekuj wszystkie materiały do ​​wiązania, gotując je lub używając wybielacza.

Można kupić specjalne plastikowe opaski zaciskowe. Ich zacisk jest regulowany za pomocą nacięć i nadają się do wielokrotnego użytku.

Choroby i szkodniki

Naiwnością jest zakładać, że uprawa ogórków w pomieszczeniach chroni je przed szkodnikami i różnymi chorobami. Dlatego ważne jest, aby znać zagrożenia zagrażające uprawie i wiedzieć, jak z nimi walczyć. Najczęstsze są następujące choroby:

• Biała zgnilizna.Choroba grzybowa charakteryzująca się obecnością jasnego, prawie białego nalotu nie tylko na owocach, ale także na całej powierzchni krzewu. Rozprzestrzenia się szybko, niszcząc rośliny. Grzyb utrzymuje się w glebie. Środki zaradcze obejmują niszczenie porażonych roślin i wymianę gleby.
• Szara zgnilizna.Rozpoznaje się go po śliskich, szarych plamach na powierzchni owoców, kwiatów i zalążni. W pierwszym stadium zakażenia należy opryskać roztworem siarczanu miedzi (1 łyżeczka i 1 łyżka stołowa popiołu na 5 litrów wody). Preparat „Barrier” jest skuteczny. W zaawansowanych stadiach pomocne są tylko radykalne metody leczenia.
• Zgnilizna korzeni.Wysychanie liści, przebarwienia i pęknięcia łodyg to oznaki infekcji. Gnicie może być wywołane zbyt głębokim posadzeniem sadzonek, nadmiernym podlewaniem lub użyciem zimnej wody do podlewania.
  Posyp zaatakowane miejsca pokruszonym kredą lub popiołem drzewnym i pozostaw do wyschnięcia. Unikaj zamoczenia rośliny podczas podlewania. Zniszcz martwe rośliny ogniem i usuń ziemię z otworów, podlewając je roztworem nadmanganianu potasu lub siarczanu miedzi. Następnie wypełnij otwory nową ziemią.
• Mączniak prawdziwy.Charakteryzuje się pojawieniem białego nalotu, najpierw na liściach ogórka, a następnie na łodygach. Grzyb rozprzestrzenia się szybko w ciepłych i wilgotnych warunkach, dlatego w przypadku jego wykrycia należy jak najszybciej zastosować środek. Mączniaka prawdziwego skutecznie zwalcza się preparatami Topaz i Zaslon. Podczas przygotowywania roztworu należy zawsze przestrzegać instrukcji użycia.
• Mączniak rzekomy.Choroba objawia się pojawieniem się oparzeń na liściach ogórka. W ciągu kilku dni liście całkowicie zasychają. Aby powstrzymać rozprzestrzenianie się choroby i ją wyeliminować, należy opryskać ją preparatem Quadris (5 g na 10 litrów wody). Należy zaprzestać podlewania i częściej wietrzyć szklarnię, zapobiegając nadmiernej wilgotności powietrza.
• Brązowa plama.W przypadku zakażenia na owocach pojawiają się winnobrązowe plamy, które sączą się z wnętrza. Zgnilizna rozprzestrzenia się następnie na całą roślinę. Plamy w tym samym kolorze pojawiają się na liściach i łodygach. Rośliny obumierają w ciągu tygodnia.
  Do środków kontroli zalicza się niszczenie chorych roślin oraz obniżanie poziomu wilgotności gleby i powietrza w szklarni.
• Czarna pleśń.Objawami grzyba są plamy na liściach, które z czasem zlewają się i pokrywają czarną, pajęczynowatą pleśnią. Środki zapobiegawcze obejmują stosowanie zaprawionych nasion oraz dezynfekcję gleby i obszaru.

Oprócz chorób, uprawy szklarniowe mogą być atakowane przez szkodniki owadzie. Do najczęstszych należą:

• Mszyca melonowa.Negatywny wpływ mszyc objawia się zwijaniem i marszczeniem liści na pędach. Jeśli je odwrócisz, zauważysz skupisko małych owadów na spodniej stronie blaszki liściowej. Żywią się one sokiem roślinnym, co prowadzi do niedoborów składników odżywczych, zahamowania wzrostu i zasychania rośliny.
  Na małych obszarach zaleca się stosowanie tradycyjnych metod zwalczania mszyc. Należą do nich napar z łupin cebuli lub roztwór popiołu z dodatkiem detergentu do prania. W większych szklarniach stosuje się środki chemiczne.
• Przędziorek szklarniowy.Trudno go wykryć ze względu na niewielkie rozmiary, ale pajęczynowata powłoka na roślinie świadczy o obecności roztoczy. Pojawienie się owadów jest związane z obecnością chwastów w szklarni, co stwarza sprzyjające warunki dla pasożyta.
  Zaleca się zwalczanie go wyłącznie środkami chemicznymi, aby uniknąć straty cennego czasu. Dozwolone są produkty takie jak Plant-Pin, Actellic, Fitoverm i inne. Stosowanie należy wykonywać ściśle według instrukcji użytkowania.

Żniwny

Ogórki można zbierać po 7-14 dniach od kwitnienia. Czas ten zależy od odmiany i pożądanej wielkości owoców. Najlepiej nie dopuścić do wzrostu ogórków powyżej 10 cm długości i 5 cm grubości. Zmniejsza to tworzenie się nowych zalążni, a tym samym ogólny plon. Zbieraj ogórki co najmniej 2-3 razy w tygodniu.

Problemy i ich rozwiązania

Czasami, mimo wykluczenia infekcji, na plantacji nadal pojawiają się pewne problemy. Przyjrzyjmy się niektórym z nich.

Brak jajników

Przyczyny problemu z tworzeniem się jajników u ogórków:

• niewystarczająca wentylacja;
• niedobór substancji mineralnych w glebie;
• niemożność zapylenia (w przypadku odmian zapylanych);
• niekorzystne warunki temperaturowe lub mikroklimat w ogóle.

Dolne gałęzie wysychają

Takie objawy są możliwe z kilku powodów:

• palące promienie słoneczne;
• kontakt nawozów mineralnych do korzeni z liśćmi;
• nadmierne podlewanie lub brak wilgoci w glebie;
• niedobór lub nadmiar składników odżywczych;
• brak światła i powietrza.

Owoce rosną powoli

Powolny wzrost owoców jest spowodowany:

• materiał nasienny złej jakości;
• niedotrzymanie terminów sadzenia nasion lub przesadzania sadzonek;
• zaburzenia reżimu mikroklimatycznego;
• brak lub nadmiar składników odżywczych;
• gęste nasadzenia bez tworzenia krzewów.

Ogórki są gorzkie

Gorzki smak (nadmiar kukurbitacyny) w ogórkach może być spowodowany stresem rośliny z kilku powodów:

• zbyt jaskrawe, palące promienie słoneczne;
• nagłe zmiany temperatury;
• naruszenie reżimu temperaturowego niezbędnego do owocowania;
• brak azotu i fosforu w glebie;
• przerwy w podlewaniu lub zimna woda;
• Rośliny przeszkadzają sobie nawzajem ze względu na swoją bliskość.

Uprawa ogórków w szklarni nie jest łatwa. Wysoka jakość i obfitość plonów zależą od wielu czynników, które należy uwzględnić od etapu przygotowania do zbioru. Przestrzegając wszystkich właściwych praktyk rolniczych i tworząc odpowiednie warunki dla uprawy, będziesz cieszyć się uprawą ogórków, które będą Cię cieszyć aromatem owoców przez długi czas, przez cały rok.

Często zadawane pytania