Pieprz odmiany Bogatyr: charakterystyka, sadzenie i pielęgnacja

Pieprz Bogatyr jest wybierany do sadzenia w ogrodach ze względu na swoje liczne walory. Jest łatwy w pielęgnacji i przynosi obfite plony przez cały sezon. Owoce są duże, atrakcyjne, słodkie i korzystne dla organizmu.

Pieprzowy Bogatyr

Nasiona pieprzu Bogatyr

Pieprz Bogatyr ma duże i soczyste owoce

Pochodzenie pieprzu Bogatyr

Odmiana papryki Bogatyr została zarejestrowana w rosyjskim rejestrze państwowym w 1996 roku. Została pierwotnie wyhodowana przez hodowców z Mołdawskiego Instytutu Badań Naukowych. Za przodka tej odmiany uważa się paprykę ostrą o sękatym kształcie.

Roślina została następnie zaadaptowana przez rosyjską firmę rolniczą „Poisk” z obwodu moskiewskiego do uprawy na Północnym Kaukazie i w dolnym Wołdze. Odmiana ta dobrze rośnie również w Mołdawii i na Ukrainie.

Przeznaczona jest do uprawy w gruncie i warunkach szklarniowych, bardziej odpowiednia do strefy środkowej.

Opis i charakterystyka odmian papryki słodkiej

Papryka Bogatyr to odmiana średnio dojrzewająca. Pierwsze zbiory jasnozielonych papryk można zebrać po 125-135 dniach od posadzenia, a w pełni dojrzałe czerwone papryki można zbierać po 10-15 dniach.

Zbiór odbywa się stopniowo: po zebraniu pierwszej partii owoców, pozostałe aktywnie rosną na gałęziach.

Odmiana ta charakteryzuje się zdolnością do wzrostu w warunkach słabego oświetlenia.

Istnieje kilka odmian, różniących się wysokością krzewu, kształtem owoców i wagą w zależności od wybranych nasion.

Tabela cech odmiany Bogatyr:

Do ogólnej charakterystyki odmiany zaliczamy następujące parametry:

• krzew - ma mocny pień, pokrój rozłożysty, z licznymi gałęziami i odrostami;
• owoce są duże, o nierównej powierzchni, umiejscowione niemal na każdej gałęzi;
• budowa owocu – składa się z 2-4 komór, grubość ścianki od 0,6 do 0,8 mm;
• miąższ soczysty, o lekkim aromacie i słodkim smaku;
• Dojrzałość: owoc nadaje się do spożycia, gdy ma jasnozielony kolor, pełną dojrzałość osiąga, gdy przybiera intensywnie czerwony kolor.

Świeże owoce zawierają duże ilości kwasu askorbinowego i dobroczynnych mikroelementów. Obróbka cieplna powoduje utratę ponad połowy tych dobroczynnych substancji.

Zalety i wady odmiany

Roślina ta ma długą listę zalet. Należą do nich:

Ta odmiana ma bardzo niewiele wad. Główne wady to:

Jednakże niedociągnięcia te można łatwo wyeliminować, zachowując większą ostrożność.

Cechy uprawy

Nasiona powinny kiełkować pod koniec lutego – to najbardziej sprzyjający czas. Zanim młode sadzonki trafią na stałe miejsce, będą miały w pełni ukształtowany i wzmocniony system korzeniowy.

Selekcja i przygotowanie nasion

Prawie wszystkie nasiona Bogatyra kiełkują. Przed kiełkowaniem należy je wyselekcjonować i przygotować. To decyduje o tempie wzrostu, ukorzenieniu się gleby, odporności na nocne przymrozki i jakości plonu.

Wybierz nasiona z terminem przydatności do spożycia nie dłuższym niż trzy lata. Następnie wykonaj następujące kroki:

1. Obejrzyj nasiona i usuń te najmniejsze.
2. Przygotuj roztwór soli fizjologicznej: rozpuść 1 łyżeczkę soli w szklance wody.
3. Zanurz nasiona w roztworze na pół godziny.
4. Złap te, które wypłyną na powierzchnię; nie nadają się do kiełkowania, bo mają puste przestrzenie.
5. Pozostałe nasiona zanurzyć w 3% roztworze manganu na pół godziny.
6. Następnie należy umieścić go w stymulatorze wzrostu na 2–4 ​​godziny.

Nasiona są gotowe do kiełkowania. Owiń je wilgotną gazą i przykryj folią spożywczą. Pozostaw niewielką szczelinę, aby zapewnić dostęp tlenu. Umieść w temperaturze pokojowej. Zwilżaj okresowo przez około tydzień.

Przed posadzeniem w pojemnikach, należy włożyć wykiełkowane nasiona do lodówki na 3–5 godzin, aby stwardniały.

Siew, podlewanie i pielęgnacja sadzonek

Wykiełkowane nasiona wysiewa się na początku marca. Umieszcza się je w małych pojemnikach: doniczkach torfowych lub podłużnych skrzynkach. Rozmiar doniczki to 11 x 10 cm (0,5 l).

Przed sadzeniem należy potraktować pojemnik słabym roztworem nadmanganianu potasu.

Kup gotową ziemię lub zrób ją samodzielnie. Będziesz potrzebować:

• 2 części próchnicy;
• 1 część kompostu i 1 część piasku.

Przygotowaną glebę należy zdezynfekować. Włożyć ją do piekarnika na 10-15 minut w temperaturze 100°C.

Siew należy wykonywać w następujący sposób:

1. Napełnij pojemnik ziemią, pozostawiając 1-1,5 cm wolnego brzegu.
2. Zrób wgłębienie o głębokości 1-1,5 cm, w pudełku odległość między nasionami powinna wynosić 2 cm.
3. Umieść nasiona, przykryj ziemią i podlej.
4. Przykryj folią i umieść w oświetlonym pomieszczeniu na 9–14 dni.
5. Monitoruj temperaturę: w dzień – 24-26 °C, w nocy – 12-14 °C.

Gdy pojawią się siewki, zdejmij folię. Przenieś pojemnik z kiełkami do innego, chłodniejszego pomieszczenia o temperaturze 16-18°C.

Po dwóch tygodniach umieść pojemniki ponownie w pomieszczeniu o temperaturze pokojowej.

Wymagania dotyczące pielęgnacji sadzonek:

• Pomieszczenie musi mieć dostęp do świeżego powietrza, dlatego należy je wietrzyć, ale unikać przeciągów. Wilgotność powietrza w pomieszczeniu nie powinna przekraczać 65-75%.
• Podlewanie powinno być umiarkowane: unikaj przelania lub niedolewania. Używaj wyłącznie odstanej wody o temperaturze pokojowej.
• Oświetlenie powinno być ciągłe – około 13-14 godzin dziennie. Aby wydłużyć godziny dzienne, zainstaluj sztuczne oświetlenie z żarówkami o mocy 200 W. Umieść lampę 20-25 cm nad sadzonkami.

W okresie formowania się liścieni oświetlenie powinno być ciągłe przez okres 3–4 dni.

Więcej informacji na temat tego, kiedy i jak siać sadzonki papryki, znajdziesz tutaj. Tutaj.

Owocobranie

Gdy sadzonka wypuści 2-3 liście, przesadź ją do większego pojemnika. Pozostanie w nim do momentu przesadzenia do gruntu na stałe miejsce.

Kiełek i jego korzeń są bardzo delikatne. Przesadzanie należy wykonywać ostrożnie. Doświadczeni ogrodnicy używają specjalnego narzędzia – trzonka z zaostrzonym, włóczniowatym końcem.

Kolejność czynności podczas kompletacji:

1. Przygotuj pojemniki o pojemności 300-500 ml. Zdezynfekuj je roztworem nadmanganianu potasu.
2. Napełnij pojemnik ziemią do 2/3 jego pojemności. Skład gleby jest taki sam jak dla sadzonek.
3. Kilka godzin przed przesadzeniem należy obficie podlać glebę z sadzonkami.
4. Za pomocą ostrego narzędzia ogrodniczego usuń sadzonkę i odetnij końcówkę korzenia, co pobudzi roślinę do szerszego wzrostu.
5. Umieść sadzonkę w dołku w ziemi tak, aby szyjka korzeniowa miała 5 mm głębokości.
6. Trzymając pęd za liść, podlej go 30–40 ml ciepłej, odstanej wody. W przypadku mocno osiadłej gleby, posyp ją dodatkową warstwą ziemi.

Do przesadzania wybieraj tylko silne sadzonki. Słabe lub niedojrzałe sadzonki nie przyniosą obfitych plonów.

Doniczki z młodymi roślinami ustaw na parapecie, najlepiej od strony południowo-wschodniej. Temperatura powinna być pokojowa, a w nocy nie powinna spadać poniżej 15-16°C.

W okresie wzrostu papryka wymaga następującej pielęgnacji:

• Nawożenie: Rozpuścić 5 ml humatu potasu w 2 litrach wody. Można również użyć gotowych nawozów, takich jak Agricola, Krepysh lub Fertika Lux. Stosować dwukrotnie: 10-14 dni po przesadzeniu i po kolejnych 14 dniach.
• Gdy roślina urośnie i pojawią się liście, uszczypnij ją. W tym celu odetnij część rośliny powyżej czwartego lub piątego międzywęźla. Jest to konieczne dla silnego wzrostu korzeni.

Młodej rośliny nie należy wystawiać na bezpośrednie działanie promieni słonecznych. Szyby okienne można przykryć papierem.

Hartowanie sadzonek to obowiązkowa procedura przed posadzeniem ich na stałe miejsce. Wykonuje się ją 10 dni wcześniej.

Aby to zrobić potrzebujesz:

• otwieraj okna okresowo i codziennie: najpierw 3-4 razy dziennie, następnie stopniowo wydłużaj czas;
• Następnie pojemniki z roślinami należy przenieść w chłodne miejsce o temperaturze 17-19 °C;
• 3–4 dni przed przesadzeniem, należy ustawić pojemnik na noc w pobliżu miejsca sadzenia.

W nocy nie powinno być żadnych nagłych spadków temperatury.

Przesadzanie na otwarty grunt

Sadzenie na miejsce stałe odbywa się pod koniec maja.

W tym czasie młoda roślina powinna spełniać następujące wymagania:

• wiek 60-70 dni;
• wysokość 20-25 cm;
• mają 7-8 liści.

Wymagania dotyczące miejsca lądowania:

• przestrzeń powinna być otwarta, bez zacienienia i przeciągów;
• gleba jest gliniasta lub piaszczysto-gliniasta;
• kwasowość 6-7 pH;
• gleba jest miękka i dobrze odprowadza wodę;
• Niepożądane jest, aby w miejscu sadzenia w ciągu roku rosły: ziemniaki, pomidory lub bakłażany;
• Poprzednicy: warzywa korzeniowe, dynia, rośliny strączkowe, ogórek lub kapusta.

Przed sadzeniem należy przekopać ziemię i dodać kompost w ilości 3-4 kg na 1 m². Rzędy należy sadzić w odstępach 45-50 cm między nimi i 10-15 cm między otworami.

Pozostaw sadzonki w ziemi i umieść je w dołku. Szyjka korzeniowa powinna być równa z powierzchnią. Najpierw wypełnij dołek do połowy ziemią, a następnie dokładnie podlej i dodaj resztę ziemi.

Cechy pielęgnacji w terenie otwartym

Nie ma specjalnych wymagań pielęgnacyjnych, ponieważ roślina jest mało wymagająca. Należy jednak pamiętać, aby nie dopuścić do wyschnięcia gleby.

Podlewanie

Papryka wymaga starannego podlewania. Używaj tylko ciepłej wody o temperaturze około 25°C.

Zasady podlewania:

• Najlepszą porą jest poranek i wieczór, gdy nie praży słońce. Najlepiej używać słuchawki prysznicowej.
• Po podlaniu pamiętaj o spulchnieniu gleby, ale tylko z jednej strony rośliny. Następnym razem, gdy będziesz podlewać, spulchnij ją z drugiej strony. Zapobiegnie to tworzeniu się skorupy, która utrudni dostęp tlenu i zapewni równomierny rozwój korzeni.

Częstotliwość podlewania:

• Raz w tygodniu, aż do zawiązania się jajników, wymagane jest podlewanie w ilości 10-12 litrów na 1 m kw.;
• 2 razy w tygodniu w okresie kwitnienia i wzrostu owoców.

Po każdym podlewaniu usuwaj chwasty. Łatwo to zrobić, gdy gleba jest wilgotna.

Nawóz

Nawóz stosuje się trzykrotnie, jednocześnie z podlewaniem. Unikać kontaktu nawozu z łodygami i liśćmi.

Skład i termin stosowania nawozów na 1 wiadro wody:

Na początku trzeciego tygodnia po posadzeniu.

Brać w czymś udział:

• 10 g mocznika;
• 5 g superfosfatu.

W okresie kwitnienia.

Brać w czymś udział:

• 2 łyżki superfosfatu;
• 1 łyżeczka mocznika;
• 1 łyżeczka potasu.

W okresie owocowania.

Brać w czymś udział:

• 2 łyżeczki soli potasowej;
• 2 łyżeczki superfosfatu.

Każdy krzew potrzebuje około 1 litra nawozu.

Uszczykiwanie pędów bocznych i podwiązki

Krzew należy okresowo przycinać, aby nadać mu bardziej rozłożysty pokrój i stworzyć warunki do zawiązywania dużych owoców.

Rozpocznij, gdy roślina osiągnie 30-35 cm wysokości. Przytnij dolne gałęzie poniżej głównego rozwidlenia, usuń pąki koronowe z pędów bocznych i odetnij nadmiar pędów z gałęzi głównych.

Podczas usuwania pędów bocznych nie może być suchej pogody, aby nie dopuścić do wyschnięcia gleby chronionej przez liście.

Częstotliwość przycinania: co 10–14 dni.

Kiedy owoce dojrzewają, delikatne gałęzie mogą się uginać i łamać pod ciężarem. Podparcie jest niezbędne.

Starannie przywiąż dojrzałą roślinę bawełnianą tkaniną lub sznurkiem do palików wbitych w odległości 10-15 cm od siebie w pobliżu każdego krzewu. Możesz również rozciągnąć liny wzdłuż wszystkich podpór i stopniowo je przywiązywać w miarę wzrostu rośliny.

Zbiór i przechowywanie

Zbiór odbywa się w miarę dojrzewania owoców i trwa przez cały sezon. Z jednej rośliny można uzyskać do 2-3 kg, czyli 6-8 kg na metr kwadratowy.

Zieloną paprykę można przechowywać w temperaturze od +3 do +7°C do dwóch miesięcy. Można ją również umieścić w ciemnym miejscu, aby dojrzewała, aż osiągnie odpowiedni wygląd handlowy i głęboki czerwony kolor.

Choroby i szkodniki

Niedostateczna pielęgnacja może prowadzić do chorób roślin. Ważne jest, aby szybko rozpoznać rodzaj choroby i podjąć kroki w celu jej wyeliminowania.

Możliwe choroby:

• Septoria. Objawia się szarymi plamami pojawiającymi się na wszystkich częściach rośliny i jej owocach. W miarę postępu choroby plamy rozszerzają się i pokrywają całą roślinę.
  Choroba przenoszona jest z roślin z poprzedniego roku, które nie powinny były rosnąć w poprzednim sezonie.
  Leczenie całego krzewu preparatem Fitosporin pomaga wyeliminować chorobę.
• Alternaria. Objawia się ciemnymi, brudnymi smugami na liściach i ciemną warstwą na owocach.
  Powodem jest płodozmian i coroczne sadzenie papryki w tym samym miejscu.
  Zabieg wykonuje się przy użyciu płynu Bordeaux.
• Szuler. Atakuje dolną część łodygi.
  Dzieje się tak, ponieważ nasiona nie zostały zdezynfekowane.
  Krzew należy usunąć, a glebę poddać działaniu siarczanu miedzi.
• Mszyca. Owad ten jest szczególnie częsty w przypadku ataków roślin. Atakuje liście, pokrywając je warstwą nalotu.
  Warto usunąć wszystkie chwasty otaczające paprykę.
  Oprysk preparatem Karbofos pomaga się go pozbyć, ale nie w okresie kwitnienia.
• Przędziorek. Pokrywa tylną stronę liści cienką warstwą pajęczyny.
  Zaatakowane części rośliny należy usunąć.
  Umiera od spryskania roztworem mydła i czosnku.
• Ślimak. Żeruje na wszystkich częściach rośliny i powoduje ich gnicie.
  Aby zapobiec pojawieniu się ślimaków, należy posypać ziemię wapnem lub popiołem.
  Należy spulchnić glebę i dodać rozcieńczoną ostrą paprykę.

Aby w porę zauważyć chorobę, należy dokładnie obejrzeć krzew podczas podlewania i spulchniania gleby.

Zapraszamy do obejrzenia wideorecenzji odmiany Bogatyr:

Recenzje

Papryka słodka Bogatyr jest łatwa w uprawie. Można ją zbierać przez cały sezon. Owoce są duże i jaskrawoczerwone, o słodkim smaku i zdrowe. Aby zapewnić obfite zbiory, należy przestrzegać wskazówek dotyczących uprawy i pielęgnacji. Dzięki temu będziesz cieszyć się pysznymi, soczystymi owocami przez całe lato.

Często zadawane pytania