Jakie odmiany papryki nadają się do wyrobu przypraw i jak je prawidłowo uprawiać?

Papryka to wyjątkowa odmiana, z której wytwarza się popularną paprykę przyprawową. Jej smak zależy bezpośrednio od odmiany uprawianej papryki, dlatego może wahać się od wyjątkowo słodkiego do bardzo ostrego. Niektóre odmiany są wykorzystywane do produkcji wędzonej papryki.

Co to jest papryka?

Papryka to przyprawa o pikantnych, czerwonych nutach. Ta sproszkowana przyprawa jest używana w wielu potrawach kulinarnych. Termin „papryka” ma jednak również inne znaczenie – odnosi się do rodzaju rośliny (pieprzu), z której wytwarza się tę przyprawę.

Subtelności technologii produkcji przypraw:

• Używa się wyłącznie specjalnej odmiany pieprzu, uprawianej w ciepłych regionach;
• owoce powinny być jak najbardziej dojrzałe i mieć jaskrawoczerwony lub pomarańczowy kolor;
• Przed wyprodukowaniem proszku owoce papryki są dokładnie suszone, a następnie mielone za pomocą specjalistycznego sprzętu.

Papryka to zdrowe warzywo, a jej odmiana wyróżnia się tym, że po wysuszeniu zachowuje wszystkie swoje właściwości odżywcze. Dlatego ta przyprawa oferuje liczne korzyści zdrowotne:

• działa antyoksydacyjnie, opóźniając starzenie się komórek;
• zmniejsza ryzyko zachorowania na raka i choroby układu krążenia;
• wzmacnia układ odpornościowy;
• łagodzi ból w niewielkim stopniu;
• zmniejsza uczucie głodu;
• przyspiesza metabolizm;
• wspomaga utratę wagi itp.

Przyprawa ta może wyrządzić szkodę jedynie w przypadku przedawkowania lub indywidualnej nietolerancji, szczególnie jeśli występują następujące problemy:

• zapalenie trzustki;
• nieżyt żołądka;
• wrzód;
• zaburzenia jelitowe;
• padaczka;
• choroba nerek.

Skąd wzięła się papryka?

Ameryka Południowa jest uważana za kolebkę odmiany papryki Paprika. To właśnie stamtąd nasiona zaczęto transportować do Portugalii i Hiszpanii, a stamtąd do innych krajów europejskich. Papryka ta osiągnęła szczyt popularności w połowie XVI wieku, co doprowadziło do jej rozprzestrzenienia się na Rosję. To właśnie tam papryka stała się znana jako pieprz turecki.

Odmiana ta cieszyła się tak dużą popularnością wśród konsumentów i rolników, że wyhodowano z niej inne odmiany, których dziś jest wiele. Przyprawa pojawiła się po raz pierwszy w XIX wieku, ale proszek był stosowany wcześniej jako środek leczniczy, zwłaszcza podczas epidemii cholery.

Rodzaje pieprzu i papryki

Wiele osób błędnie uważa, że ​​parika (przyprawa) powinna mieć wyłącznie słodki smak, ale to nieprawda. Smak zależy od konkretnej odmiany, z której pochodzi przyprawa, więc może być nawet ostra.

Na poziomie globalnym wyróżnia się pięć typów:

• Węgierski - charakteryzujący się niepowtarzalnym zapachem, dzielący się na wiele podgatunków w zależności od stopnia słodkości/ostrości;
• Chilijski lub słowacki - ma lekki aromat i lekko ostry smak;
• Hiszpański - zawsze słodki;
• Bułgarski/Marokański – aromat i smak bardzo wyraziste.

W kuchni paprykę dzieli się na rodzaje, w zależności od użytego gatunku:

• Słodki. Najpopularniejszy. Często nazywany węgierskim. Przygotowywany z najsłodszych odmian papryki. Oprócz słodyczy, ma również nuty pieprzu i lekką cierpkość. Pasuje do wszystkich potraw. Ze względu na wysoką zawartość cukru, ciemnieje po usmażeniu. Ma delikatną konsystencję.
• Ostry. Używany do dań mięsnych, ma smak przypominający pieprz cayenne. Jest grubo zmielony. Dzieli się na podgatunki w zależności od stopnia ostrości:
  • lekko ostry – odpowiedni do pikli i wszelkiego rodzaju potraw;
  • średnio ostry – stosowany do mięs i marynat;
  • palenie - zawsze ma żółtawy odcień.
• Wędzony. Inna nazwa to hiszpańska. Ma wędzony smak i dobrze komponuje się z grillowanym mięsem i warzywami.
• Miękki. Charakteryzuje się średnim zmieleniem i łagodnym smakiem.
• Półsłodkie. Charakteryzuje się jasnoczerwonymi odcieniami.

Opis rośliny

Papryka dowolnej odmiany to roślina jednoroczna lub wieloletnia, charakteryzująca się rozgałęzionymi łodygami i nagimi pędami. Dolna część łodygi jest zdrewniała.

Główną różnicą w stosunku do zwykłej papryki jest to, że jest ona przeznaczona wyłącznie do suszenia, a nie do spożycia na świeżo. Inne ogólne cechy:

• średnia długość pędów – 100-150 cm;
• korzeń dobrze rozwinięty, sięgający głęboko do 90-100 cm;
• liście - gładkie, pojedynczo ułożone, lekko zaostrzone na końcach, standardowo w odcieniu zielonym;
• kwiaty - lekko fioletowe lub białe, pojedyncze;
• Owoce występują w różnych odcieniach, ale zawsze są mięsiste i niezbyt wodniste, a ich kształt może być okrągły, stożkowaty lub wydłużony.

Smak: słodki, średnio ostry lub pikantny.

Odmiany papryki do produkcji

Papryka jest produkowana z wielu specjalnych odmian, ale tylko kilka z nich uważa się za najpopularniejsze. Mogą to być pojedyncze odmiany lub hybrydy.

Bukiet Wschodu

To ognista, średnio wczesna odmiana hybrydowa, uprawiana na rabatach lub w szklarniach, która dojrzewa w ciągu 110 dni. Papryczki dorastają do wysokości nie większej niż 100 cm, a ich pokrój jest wąski i stożkowaty.

Owoce mają błyszczącą powierzchnię i są czerwone, gdy są w pełni dojrzałe. Ich ścianki mają grubość 3-4 mm, a każdy pieprz waży 100-120 g.

Wir

Ta ostra, średnio wczesna papryka jest gotowa do zbioru po 100 dniach. Łatwo adaptuje się do różnych klimatów i dorasta do maksymalnej wysokości 50 cm. Papryczki mają rubinowy odcień, ściankę o grubości 4 mm i ważą około 50 g.

Granat

Słodka odmiana o średnim okresie dojrzewania, dojrzewająca w ciągu 110-115 dni. Łodygi mają 45 cm długości, owoce są wydłużone i zaostrzone, a ich ścianki mają grubość 3,5 mm. Dojrzałe owoce mają ciemnoczerwony kolor, a ich waga wynosi maksymalnie 30 g.

Kaskada

Słodka, średniodojrzała odmiana o dużych owocach – do 120 g, o grubości ścianki 5 mm. Kolor jest jaskrawoczerwony, a kształt lekko wydłużony i zaokrąglony u dołu.

Cechą charakterystyczną tego krzewu jest bardzo wysoki plon. W przeciwieństwie do innych papryk, ta hybryda jest również wykorzystywana w kuchni.

Cudowna papryka

Wczesna odmiana średniej wielkości, której owoce ważą od 70 do 100 gramów, mają cienkie ścianki, jaskrawoczerwony odcień i wydłużony kształt. Papryka ta wytwarza aromatyczną i słodką paprykę. Szybko schnie nawet w warunkach naturalnych (dzięki cienkim ściankom).

Złota błyskawica

Średnio wczesna odmiana hybrydowa o jasnożółtym odcieniu i słodkim smaku. Każdy owoc waży około 110 g, krzew dorasta do 100-120 cm wysokości, a ścianki mają grubość 5 mm. Oprócz słodkiego smaku wyczuwalny jest lekko pikantny smak. Jej charakterystycznymi cechami są zwiększona odporność na choroby i szkodniki oraz odporność na niekorzystne warunki atmosferyczne, mróz i suszę.

Język teściowej

Roślina średniej wielkości, średnio wczesna, osiągająca wysokość 70 cm. Zbiór rozpoczyna się po 115 dniach. Owoce są jaskrawoczerwone, błyszczące, o wydłużonym, stożkowatym kształcie i słodkim smaku. Ścianki owoców mają grubość 2,5 mm, a średnia waga owocu wynosi 45 g. Ta odmiana jest bardzo plenna.

Papryka z Aelity

Firma rolnicza „Aelita” oferuje odmianę papryki o kształcie trąbki, z wydłużonym kształtem identycznym z paprykami ostrymi, ale ta odmiana jest słodka i aromatyczna.

Grubość ścianki 2-3 mm, barwa czerwona, waga od 30 do 50 g. Czas dojrzewania wynosi co najmniej 110 dni, odmiana zalecana do uprawy pod folią.

Szentesi Cherry Pepper

Papryka węgierska o nietypowych, okrągłych owocach o średnicy od 2 do 3 cm. Smak jest ostry i słodki, ścianki mają grubość 4 mm, a średni okres dojrzewania wynosi 115 dni.

Odmiana ta charakteryzuje się bardzo wysokim plonem oraz intensywnym czerwonym kolorem i wyrazistym pieprznym aromatem. Nadaje się nie tylko do produkcji przypraw, ale również do przetworów.

Hirös F1

Kolejna popularna odmiana papryki, wyhodowana przez węgierskich naukowców, charakteryzuje się intensywnym czerwonym odcieniem, bardzo wydłużonym, stożkowatym kształtem i ściankami o grubości do 2,5 mm. Przeznaczona jest wyłącznie do uprawy na wolnym powietrzu, jest wcześnie dojrzewająca i dość duża – każdy owoc waży około 50 g.

Pimenton

Ta hiszpańska papryka jest używana do produkcji ostrej wędzonej papryki. Owoce są duże, osiągają 20 cm długości, o dość mięsistych ściankach, ale o wysokiej zawartości suchej masy. Dlatego papryka szybko się suszy.

Wezyr

Lekko ostra papryka o wyjątkowym kształcie, która zachwyca nawet doświadczonych ogrodników. Można ją uprawiać pod folią lub w gruncie, ale dojrzewa później – średnio po 130 dniach.

Owoce mają błyszczącą, czerwoną powierzchnię i ważą do 30 g. Grubość ścianki wynosi maksymalnie 3 mm, a wysokość krzewu wynosi 100 cm. Odmiana ta należy do kategorii „silnej odporności”, czyli jest odporna na choroby i szkodniki.

Sztylet

Ostra, żółta papryka, która dojrzewa 105 dni po posadzeniu. Nadaje się nawet do uprawy w pomieszczeniach, jest wszechstronna i rośnie zwarto, osiągając maksymalną wysokość 50 cm. Papryczki są wydłużone i stożkowate, o bardzo aromatycznym, pieprznym smaku i ważą około 35 g.

Mały Książę

Ta papryka to odmiana nieokreślona o bardzo rozłożystym pokroju. Dojrzewa w ciągu 120 dni i wydaje małe owoce, o średniej wadze 10 g. Papryka ma owalny, okrągły kształt, czerwony kolor, ostry smak i miąższową konsystencję.

Wulkan ognia

Ostra papryka o wydłużonym, stożkowatym kształcie, ważąca około 20 g. Można ją uprawiać również na parapecie, ponieważ krzewy są dość zwarte. Strąki rosną nietypowo – końcówki papryczek skierowane są ku górze, a nie w dół. Dojrzała papryka ma czerwony kolor, błyszczącą skórkę i wyraźny aromat.

Ostry język

Papryka o pikantnym aromacie i smaku, używana jako przyprawa do grilla i barbecue. Dojrzewa w ciągu 110 dni, a krzew osiąga 115 cm wysokości. Owoce są wydłużone, stożkowate, czerwone i ważą około 18 g. Ścianki mają grubość 3 mm, papryczki rosną zwisająco, a liczba nasion jest niewielka.

Płomień Smoka

Ta papryka, sprzedawana przez firmę Gavrish, to odmiana wcześnie dojrzewająca, więc zbiór kończy się w ciągu trzech miesięcy. Krzewy są rozłożyste i niskie, osiągając maksymalną wysokość 60 cm. Owoce są czerwone, stożkowate i mają zaostrzony wierzchołek. Ważą 120 g i mają około 20 cm długości. Miąższ jest aromatyczny i pikantny.

Język smoka

Odmiana ta charakteryzuje się odpornością na zimno i rozłożystym krzewem, osiągającym 100 cm wysokości. Dojrzewa w ciągu 120 dni, wydając czerwone owoce o ostrym smaku i intensywnym aromacie. Każda papryka waży 10 g.

Wielki Tata

Najbardziej niezwykła słodka papryka uprawiana na paprykę, której owoce mają ciemnowiśniowe, liliowe, a nawet fioletowe odcienie. Papryczki dojrzewają w ciągu 120 dni i wyróżniają się wielkością – każda waży 100-150 g. Grubość ścianki wynosi 6-7 mm, a wysokość krzewu 65-75 cm. Plon jest bardzo wysoki – nieco ponad 7 kg z krzewu.

Prezent z Mołdawii

Papryka jest słodka i bardzo mięsista, waży od 70 do 90 gramów i ma standardowy czerwony kolor. Roślina dorasta do wysokości około 120-150 cm, a zbiór następuje po 135 dniach od siewu. Rośnie w różnych warunkach i jest wysoce odporna na niekorzystne warunki atmosferyczne i choroby.

Światło

Papryka słodka pochodzenia mołdawskiego, dojrzewająca w ciągu 130 dni. Krzew dorasta do 70-80 cm i jest uważany za odmianę standardową. Dobrze znosi suszę i mróz oraz jest odporna na choroby.

Owoce są aromatyczne i czerwone, ważą 90-110 g. Grubość ścianki wynosi 6-7 mm, kształt jest stożkowaty, a miąższ bardzo soczysty.

Korenowski

Słodka papryka o dość dużych owocach – do 200 g. Grubość ścianki wynosi 5-6 mm, wysokość krzewu 65 cm, a pokrój jest półrozłożysty. Ciemnoczerwone owoce dojrzewają w ciągu 110 dni. Papryka ma lekko żebrowaną i gładką powierzchnię. Nadaje się do uniwersalnego zastosowania.

Dzwonek

Kolejna papryka o nietypowym kształcie, przypominająca odmianę Vizier. Jest to jednak wysoka roślina, której krzewy osiągają prawie 200 cm wysokości. Dojrzewanie następuje późno, po 150 dniach od kiełkowania. Owoce są czerwone i drobne (maksymalnie 60-100 g). Smak jest słodki, ale jednocześnie lekko pikantny. Aromat jest bardzo bogaty.

Jak uprawiać paprykę?

Podstawową zasadą uprawy papryki jest zbiór jej w momencie osiągnięcia pełnej dojrzałości technicznej, kiedy miąższ osiąga największą intensywność i smak (słodycz/ostrość).

W regionach południowych nasiona wysiewa się bezpośrednio na otwarte grządki, w innych regionach lepiej jest używać sadzonek, a w bardzo surowym klimacie krzewy należy przesadzić do szklarni.

Przygotowanie gleby i nasion

W przeciwieństwie do innych odmian, papryka wymaga specjalnego podejścia do przygotowania podłoża. Jego skład jest nieco inny. Potrzebne będą 2 części torfu i ziemi ogrodowej oraz 1 część próchnicy i piasku rzecznego. Następnie należy zdezynfekować podłoże, stosując jedną z poniższych metod:

• pieczenie w piekarniku przez pół godziny w temperaturze 200 stopni;
• zalewając wrzątkiem lub różowym roztworem nadmanganianu potasu;
• zamrażanie kilkakrotnie przez 5 dni w zamrażarce.

Niezbędna jest mineralizacja mieszanki glebowej, w tym celu do każdych 10 kg podłoża można dodać jeden z poniższych składników:

• nitroammofoska – 40 g, popiół drzewny – 1 szklanka;
• potas i azot – 20 g każdy, fosfor – 40 g, węgiel drzewny – 1 szklanka.

Nasiona również wymagają przygotowania, ale pamiętaj, że jeśli kupisz je w sklepie, nie ma potrzeby przygotowywania; możesz po prostu pozwolić im wykiełkować. W przeciwnym razie wykonaj następujące kroki:

1. Kalibrację należy wykonać poprzez sortowanie ziaren, usuwanie nieodpowiednich i sortowanie ich w stosy według wielkości.
2. Teraz włóż je do lodówki na tydzień, aby je utwardzić.
3. Zdezynfekuj, mocząc je w jasnoróżowym roztworze nadmanganianu potasu lub nadtlenku wodoru przez 15–20 minut.
4. Namocz roślinę w stymulatorze wzrostu (Epin, Heteroauxin itp.) zgodnie z instrukcją dotyczącą konkretnego preparatu.
5. Pozostaw je w wilgotnej gazie na kilka dni, aby nasiona mogły wykiełkować.

Siew do rozsady i w gruncie

Siew sadzonek w otwartym gruncie przebiega standardowo: przygotowujemy miejsce, wykopujemy bruzdy i sadzimy nasiona na głębokość 2 cm. Następnie podlewamy, ściółkujemy i przykrywamy folią.

Proces w przypadku sadzonek jest identyczny, z tą różnicą, że zamiast wspólnych pojemników (ponieważ papryczki paprykowe nie lubią przesadzania), stosuje się kubki jednorazowe lub doniczki torfowe. W takich przypadkach nasiona sadzi się na głębokość zaledwie 1 cm, a nie 2 cm.

Uprawa sadzonek i przesadzanie do stałego miejsca

Przy uprawie sadzonek należy wziąć pod uwagę warunki wzrostu:

• Przed kiełkowaniem nasiona należy przechowywać pod przezroczystą pokrywką;
• sadzonki należy wietrzyć codziennie przez 15-20 minut;
• konieczne jest okresowe, umiarkowane podlewanie, aby zapobiec pojawieniu się suchej skorupy;
• godziny dzienne – 12-14 godzin;
• reżim temperaturowy do momentu wytworzenia dwóch liści wynosi +25-28 stopni, po czym należy go obniżyć do +16-18 stopni na tydzień, a następnie podnieść do zwykłego poziomu;
• Czasami zachodzi konieczność spulchnienia mieszanki glebowej.

Przesadzać do gruntu lub szklarni, gdy sadzonki osiągną wysokość 20 cm. Krzewy powinny mieć co najmniej 9-10 liści. Przesadzać wraz z bryłą korzeniową do przygotowanych wcześniej dołków wypełnionych żyzną glebą (powinny być wzbogacone materią organiczną – około 8-10 kg kompostu, przegniłego obornika lub próchnicy na metr kwadratowy).

Pielęgnacja papryki

Procedury pielęgnacyjne nie różnią się zbytnio od tych stosowanych w przypadku innych odmian papryki. Należy jednak pamiętać, że jeśli papryka jest słodka, ważne jest zapewnienie roślinom odpowiedniej ilości światła słonecznego, w przeciwnym razie owoce nie osiągną pożądanej słodyczy.

Podlewanie

Prawie wszystkie papryki nie tolerują nadmiernego podlewania – ich systemy korzeniowe są podatne na gnicie, dlatego należy unikać nadmiernego podlewania. Woda powinna sięgać maksymalnie 30 cm na głębokość i nie powinna tworzyć się w niej zastój.

Zaleca się ściółkowanie pnia trocinami, próchnicą itp. Dzięki temu zmniejszy się częstotliwość podlewania, gdyż wilgoć zostanie zatrzymana.

Nawozy i skład nawozów

Aby zapewnić roślinom prawidłowy rozwój i produkcję dużej liczby jajników, dokonuje się ich zapładniania:

• przed kwitnieniem z azotem;
• w okresie pączkowania i przed okresem zawiązywania się zalążni – fosforem;
• następnie potas i fosfor.

Czasami konieczne jest dodatkowe karmienie, na przykład w przypadku następujących problemów:

• jeśli jajniki zaczną odpadać, należy zastosować nawóz kwasem borowym – 1 łyżeczka substancji wystarcza na 10 litrów wody;
• jeśli papryka rozwija się powoli i słabo, należy zastosować roztwory popiołu i superfosfatu;
• Jeśli liście żółkną, potrzebny będzie azot - 1 łyżeczka mocznika na 10 litrów wody.

W drugim przypadku nie stosuje się dokarmiania dokorzeniowego, lecz dokarmianie dolistne (opryskiwanie).

Przycinanie, formowanie i zbiór

Niezależnie od odmiany papryki, ważne jest usuwanie zbyt długich i nieowocujących łodyg, a także tych osłabionych. Większość papryk nie wymaga przycinania, ale eksperci zalecają usunięcie pierwszych 1-2 kwiatów, co znacznie zwiększa plon.

Recenzje odmian papryki

Papryki dzielą się na różne pododmiany, które różnią się kształtem, kolorem, smakiem i ostrością. Jeśli preferujesz słodką ostrość, wybierz odpowiednie hybrydy, ale uprawiając paprykę, zwróć szczególną uwagę na sadzenie i pielęgnację. Zapewni to nie tylko obfite zbiory, ale także owoce o cechach identycznych z oryginalnymi odmianami.

Często zadawane pytania