Papryka czerwona Kurka: jak ją samemu wyhodować?

Pieprznik pospolity to nowoczesna odmiana hybrydowa charakteryzująca się stabilnym plonem i odpornością na niekorzystne warunki, choroby i szkodniki. Ma nietypowy pomarańczowy odcień, stąd jego nazwa. Uważa się, że jest łatwy w uprawie i można go uprawiać w gruncie lub z rozsady.

Kto i kiedy wyhodował tę odmianę?

Pieprznik pomarańczowoskrzydły pojawił się na początku tego stulecia, ale odmiana została zatwierdzona do uprawy dopiero w 2002 roku. Nad stworzeniem tej hybrydy pracowało trzech hodowców: Yu. V. Nekrasova, S. F. Gavrish i S. N. Rudneva.

Osobliwości

Pieprznik jadalny jest wszechstronny w uprawie – można go sadzić w gruncie, szklarniach, pod osłonami, na balkonach, a nawet na parapetach. Jest wykorzystywany do sałatek, przystawek, grilli, farszów i innych potraw. Można go również konserwować, suszyć i mrozić.

Charakterystyka owoców

Pieprznik pospolity jest rośliną niską, półstandardową i półrozłożystą, więc nie wymaga podpierania. Pędy mają średniej wielkości liście o standardowym zielonym kolorze, ale o pomarszczonej fakturze.

Na szczególną uwagę zasługuje wygląd owoców w pozycji zwisającej:

• waga – od 25 do 60 g;
• długość – od 7 do 20 cm;
• grubość ścianki – ok. 6 mm;
• powierzchnia - błyszcząca i gładka;
• liczba komór nasiennych – 2 lub 3 szt.;
• kolor - początkowo zielony, potem jaskrawo pomarańczowy, a nawet czerwonawy;
• kształt – stożkowy;
• miąższ jest soczysty i mięsisty;
• nasion jest całkiem sporo;
• smak – bogaty słodki;
• liczba owoców na jednym krzaku – 10-15 szt.

Dojrzewanie i plonowanie

Hybryda kurki jest uważana za wcześnie dojrzewającą, ponieważ pierwsze zbiory można zebrać po 100 dniach od kiełkowania lub 110-120 dniach od siewu. Plon jest dość wysoki: z metra kwadratowego można zebrać od 2 do 2,5 kg, a czasem nawet więcej.

Cechy technologii rolniczej

Hybryda Foxa jest uważana za bezpretensjonalną, ale aby uzyskać wysokie plony, wysoką jakość owoców i ich smak, konieczne jest przestrzeganie pewnych praktyk rolniczych.

Przygotowanie do wzrostu

Kurki, podobnie jak prawie wszystkie odmiany papryki, uprawia się z rozsady, z wyjątkiem gorącego klimatu południowego. W tym przypadku nasiona można sadzić głęboko w grządkach.

Prace przygotowawcze polegają na wcześniejszym przygotowaniu gleby, jesienią. Prace te wykonuje się zarówno w terenie otwartym, jak i w szklarniach.

Jak przygotować grządki:

1. Usuń z obszaru wszelkie śmieci, gałęzie, liście, chwasty i stare rośliny.
2. Przekop przyszłe grządki, jednocześnie dodając składniki odżywcze. Na metr kwadratowy potrzeba około 10 kg materii organicznej (kompostu, próchnicy, obornika itp.) (świeży obornik można dodać jesienią). Warto dodać superfosfat i sól potasową zgodnie z instrukcją.

Wiosną należy przygotować podłoże do uprawy sadzonek. Najczęściej producenci warzyw stosują mieszankę składającą się z równych części piasku, torfu, próchnicy i ziemi darniowej. Zapewnia to optymalną luźność, lekkość, kwasowość i przepuszczalność powietrza.

Kurki sadzi się z nasion dostępnych w sklepie, ponieważ mieszańców nie da się rozmnażać w domu, ponieważ nie zachowują one swoich właściwości owocowych. Dlatego nie ma potrzeby przygotowywania materiału sadzeniowego, zwłaszcza jeśli jest on w formie otoczki.

Wielu ogrodników dezynfekuje ziarna pieprzu poprzez moczenie ich w różowym roztworze nadmanganianu potasu lub nadtlenku wodoru przez 15–30 minut.

Wysiewanie nasion do sadzonek

Termin siewu nasion zależy od miejsca, w którym będą przesadzane. W przypadku gruntu otwartego, jest to początek marca; w przypadku szklarni, połowa lutego. Oto jak siać:

1. Przygotuj pojemniki. Najlepiej kupić doniczki torfowe o pojemności 500 ml, ponieważ nie ma potrzeby wyjmowania z nich sadzonek – krzewy przesadza się bezpośrednio do doniczek. Jeśli jednak nie jest to możliwe, można użyć jednorazowych kubków, które można po prostu rozciąć podczas przesadzania.
   Jeśli korzystasz ze wspólnych pojemników, będziesz musiał przesadzić papryki, które absolutnie nie tolerują przesadzania ze względu na wrażliwy system korzeniowy. Zrób dziury w dnie pojemników i zdezynfekuj je roztworem nadmanganianu potasu.
2. Przygotuj podłoże zgodnie z powyższym opisem. Pamiętaj jednak, że wszystkie składniki należy również zdezynfekować. W tym celu namocz je we wrzącej wodzie lub różowym roztworze nadmanganianu potasu. Możesz je również uprażyć w piekarniku przez 30-50 minut itd.
   Nie należy ignorować zasad dezynfekcji, gdyż pomoże to uchronić nasiona, sadzonki i dojrzałe rośliny przed infekcjami i szkodnikami (gleba itp. może zawierać bakterie, zarodniki grzybów, wirusy i larwy).
3. Wlać podłoże do szklanek.
4. Nawilż glebę, ale nie za bardzo.
5. Nasiona należy sadzić na głębokość 1-2 cm.
6. Posypać podłożem i przykryć folią spożywczą.

Przenieś rośliny w ciepłe, dobrze oświetlone miejsce. Optymalna temperatura to 27-28 stopni Celsjusza. W takim przypadku pierwsze pędy powinny pojawić się w ciągu tygodnia.

Rosnące sadzonki

Sadzonki wymagają odpowiedniej pielęgnacji – tylko wtedy będziesz mógł uzyskać silne rośliny do przesadzenia. Oto jak to zrobić:

• Zaraz po posadzeniu, codziennie otwieraj pokrywę, aby przewietrzyć doniczkę, aż kiełki wyrosną i osiągną wysokość 2 cm. Następnie całkowicie usuń folię.
• Pamiętaj o regularnym podlewaniu roślin, upewniając się, że nie utworzy się na nich sucha skorupa. Do nawilżania używaj pipety, strzykawki lub spryskiwacza. Używaj wyłącznie stojącej wody o temperaturze pokojowej.
• Kilka tygodni po posadzeniu należy nawozić sadzonki nawozem organicznym. Ogrodnicy zalecają stosowanie roztworu ptasich odchodów. W tym celu należy rozcieńczyć stężony roztwór w wodzie w stosunku 1:20.
• Długość dnia wynosi około 14 godzin, ale wczesną wiosną nie da się tego osiągnąć w sposób naturalny. Dlatego należy zainstalować nad sadzonkami świetlówki fluorescencyjne lub fitolampy.

Sadzenie sadzonek w inspektach/szklarniach

Paprykę przesadza się do szklarni na początku maja. W tym celu należy wykopać dołki w grządkach. Głębokość i średnica powinny odpowiadać rozmiarowi korzeni i bryły korzeniowej. Rośliny należy sadzić w odstępach 40-50 cm. Wyjąć sadzonki i posadzić je w dołkach. Temperatura w szklarni nie powinna być niższa niż 22-25°C w dzień i 18-20°C w nocy.

Sadzenie w otwartym terenie

Paprykę przesadza się na otwarte grządki w połowie lub pod koniec maja. Proces sadzenia jest identyczny jak w szklarni. Istnieją jednak pewne wymagania:

• pogoda powinna być pochmurna, a nie słoneczna;
• nie może być wiatru, w przeciwnym razie pędy złamią się lub przewrócą;
• krzewy należy przywiązać do drewnianych kołków, aby sadzonki nie przewróciły się pod wpływem naturalnego wiatru;
• W południe ważne jest, aby zacieniać krzewy, tak aby nie doszło do poparzenia młodych liści i łodyg.

Dalsza opieka

Po posadzeniu w szklarni lub ogrodzie, ważne jest, aby nauczyć się, jak prawidłowo pielęgnować paprykę pomarańczową Chanterelle. Oto, co należy zrobić:

• Podlewanie. Podlewanie wykonuje się wcześnie rano lub wieczorem, raz na 4-5 dni. Każdy krzew potrzebuje od 1 do 5 litrów stojącej wody, w zależności od jego wielkości.
• Ściółkowanie. Ważne jest, aby utrzymać wilgoć i ograniczyć wzrost chwastów. Jako ściółkę stosuje się słomę, trociny i przegniły obornik.
• Posypka. Nawóz należy stosować regularnie – raz na 10–14 dni i zawsze przed podlewaniem, aby uniknąć poparzenia korzeni. Co można stosować:
  • Superfosfat – 2 łyżki, mocznik – 1 łyżka, woda – 10 l;
  • siarczan potasu – 1 łyżka, woda – 10 l;
  • stężony roztwór popiołu drzewnego – 1 l, woda – 10 l;
  • jakakolwiek materia organiczna;
  • potas – w okresie wzrostu owoców.
• Tworzenie krzewów. Hybryda Fox nie wymaga formowania, ważne jest jednak całkowite usunięcie wszystkich łodyg, które nie owocują i są słabe.
• Rozluźnianie i pielenie. Oba zabiegi wykonuje się natychmiast po nawilżeniu gleby lub ustaniu deszczu. Pozwoli to wyeliminować chwasty i umożliwi korzeniom dostęp do niezbędnego tlenu.

Cechy uprawy i możliwe trudności

Uprawa papryki, w tym odmiany Foxtail, może wiązać się z nieoczekiwanymi problemami. Aby ich uniknąć, warto zastosować się do poniższych wskazówek doświadczonych hodowców warzyw:

• nigdy nie podlewaj gleby zbyt obficie (nie dopuść do zastoju wody), ponieważ mogą rozwinąć się choroby grzybowe;
• przeprowadzać opryski zapobiegawcze insektycydami (przeciwko szkodnikom) i fungicydami (przeciwko chorobom);
• Podczas pielenia i spulchniania gleby należy zwrócić uwagę na obecność szkodników lub ich larw - jeśli je zauważysz, zniszcz je i wykonaj zabieg pielęgnacyjny gleby i krzewów;
• Jeżeli krzewy na początku sezonu wegetacyjnego słabo rosną i rozwijają się, należy zastosować nawozy zawierające azot;
• Jeśli owoce wyschną lub liście nabiorą brązowofioletowego odcienia, należy zastosować nawóz fosforowy.

Typowe choroby i szkodniki

Papryka kurkowa jest dość odporna na choroby i szkodniki. Zdarzają się jednak okazjonalne przypadki:

• jeśli nie przeprowadzi się dezynfekcji gleby, nasion i narzędzi ogrodniczych;
• w przypadku nadmiernego podlewania lub zbyt deszczowego lata;
• w czasie silnej suszy;
• jeśli w pobliżu rosną porażone rośliny;
• w przypadku braku pielenia i spulchniania.

Najczęstsze choroby kurek to:

• Mączniak prawdziwy. Objawia się białawym nalotem na zielonych liściach rośliny. Aby temu zapobiec, wystarczy spryskać krzewy serwatką z jodyną. Do leczenia stosuje się Previkur.
• Zgnilizna korzeni. Chorobę można rozpoznać po więdnięciu rośliny i tworzeniu się żółtobrązowych wgnieceń na łodygach. Bliższe przyjrzenie się szyi korzeniowej ujawnia czarne przebarwienia. Zapobieganie polega na dezynfekcji, a leczenie – na siarczanie miedzi i płynie Bordeaux.

Nicienie atakują pieprznik jadalny. Do ich zwalczania używa się Hom.

Zalety i wady hybrydy

Żniwny

Zbiór do transportu na duże odległości powinien odbywać się, gdy papryka jest niedojrzała – około 10 dni przed osiągnięciem dojrzałości technicznej. W pełni dojrzałe papryki nadają się do spożycia na świeżo lub do przetwórstwa. Nie należy zbierać papryk ręcznie; należy je odciąć sekatorem, z pozostawionymi łodygami.

Recenzje

Pieprznik jadalny to smaczne i pełne życia warzywo, łatwe w uprawie. Kluczem jest unikanie nadmiernego podlewania, przestrzeganie terminów sadzenia i przesadzania, regularne nawożenie i podlewanie. Nie wymaga prowadzenia krzewów, co znacznie ułatwia pracę hodowcy.

Często zadawane pytania