Dlaczego warto sadzić pomidora Katiusza i jak prawidłowo go uprawiać?

Pomidor Katiusza wyróżnia się kompaktowym rozmiarem i rozłożystym pokrojem. Ta odmiana mieszańcowa jest wysoce odporna na wahania temperatury i nagłe susze, a także dobrze znosi upały. Ma jednak istotną wadę: jako odmiana F1 nie wytwarza samonasiennych nasion do dalszego siewu.

Wybór i regiony

Odmianę Katiusza wyhodowali A. W. Borisow, W. M. Nalizhity, W. A. ​​Skachko i D. W. Żemczugow, działający w ramach firmy hodowlano-nasiennej Manul. Odmiana została wprowadzona na rynek w 2007 roku.

Pomidory Katiusza wykazują odporność na niekorzystne warunki atmosferyczne, w tym upały, mrozy i krótkotrwałe okresy suszy. Dzięki temu odmiana ta może być z powodzeniem uprawiana w regionie Centralnego Czarnoziemu i na Dalekim Wschodzie, a także nadaje się do uprawy na Syberii, Uralu, w centralnej Rosji oraz w regionie Wołgi i Wiatki.

Opis krzewu i owoców

Rośliny tej odmiany są samokończące, więc ich wzrost jest ograniczony - w otwartym terenie wysokość krzewu nie przekracza 75-80 cm, ale w szklarniach może osiągnąć 120-150 cm.

Inne cechy odmianowe:

• liście średniej wielkości, ciemnozielone, o owalnym, ostro zakończonym kształcie;
• Odmianę tę uprawia się jako roślinę standardową o pojedynczych kwiatostanach, z których pierwszy tworzy się na krzewie powyżej 7-10 liści, a każdy następny jest umiejscowiony dwa liście dalej;
• niedojrzałe owoce są jasnozielone, natomiast pomidory w stanie dojrzałości technicznej są głęboko czerwone i należą do kategorii dużych, ważących od 90 do 335 g;
• gdy owoc jest dojrzały, jego kształt jest spłaszczony;
• Na każdym pędzlu tworzy się 5-6 owoców;
• Katiusza ma słodko-kwaśny smak i średnią gęstość, co pozwala na transport pomidorów na duże odległości – nawet do setek kilometrów od miejsca zbioru;
• po odparowaniu do postaci koncentratu pomidor ten daje do 4,8% suchej pozostałości (według masy));
• skórka jest gładka, błyszcząca i mocna;
• łodyga jest mocna, co pozwala na przechowywanie owoców po zbiorze – w lodówce przez co najmniej 10 dni;
• zawartość cukru nie przekracza 2,9% (umiarkowana).

Główne cechy

Katiusza to odmiana pomidora, którą można uprawiać zarówno w szklarniach, jak i na zewnątrz. Ta hybryda jest odporna na różne choroby, co czyni ją atrakcyjną dla początkujących.

Dojrzewanie i owocowanie, produktywność

Jako odmiana średniowczesna, Katiusza osiąga dojrzałość po około 115-120 dniach od posadzenia. Charakteryzuje się dobrym plonem:

• z każdego krzewu można zebrać do 4-5 kg;
• na hektar w Regionie Centralnej Czarnej Ziemi i Okręgu Centralnym – od 159 do 533 centnerów;
• w Dzielnicy Dalekowschodniej – od 240 do 423 centów;
• Z powierzchni 1 metra kwadratowego w otwartym terenie można uzyskać około 10 kg warzyw, a w szklarniach – nawet 16 kg.

Zakres stosowania

Ta odmiana dojrzewa stopniowo, pozwalając cieszyć się jej smakiem przez tygodnie, a nawet miesiące. Pomidory Katiusza mają słodki smak i soczysty miąższ, dzięki czemu są szeroko stosowane w kuchni:

• idealnie nadają się do przygotowywania zup, sałatek, dodatków, soków pomidorowych, past i keczupów;
• Ze względu na niewielkie rozmiary, Katiusza wykorzystywana jest do konserwowania i kiszenia (zachowuje swój smak nawet po obróbce cieplnej).

Jak uprawiać sadzonki?

Prawidłowe przygotowanie sadzonek jest kluczowe dla zapewnienia wysoce dochodowych zbiorów. Dlatego ważne jest, aby dokładnie rozważyć kroki niezbędne do osiągnięcia tego celu.

Przygotowanie nasion

Na konkurencyjnym rynku wybór odpowiednich nasion do sadzenia jest kluczowy. Doświadczeni ogrodnicy radzą uważnie przeczytać informacje na opakowaniu nasion przed zakupem. Warto również sprawdzić w internecie opinie o producentach nasion.

Działania przygotowawcze obejmują kilka prostych kroków:

• Przed posadzeniem nasion należy je zdezynfekować. Wystarczy gaza i nadmanganian potasu. Namocz sadzonki w 1% roztworze nadmanganianu potasu przez 10 minut. Pomoże to zapobiec potencjalnym chorobom sadzonek w przyszłości.
• Aby zwiększyć plon, zaleca się zaprawianie nasion nawozami, takimi jak Epin i Immunocytophyte. Po zaprawieniu nasiona należy osuszyć, nie płucząc ich wodą.
• Aby uzyskać szybszy zbiór, zaleca się kiełkowanie nasion. Umieść je w małym pojemniku i przykryj wilgotną gazą. Idealna temperatura do kiełkowania to około 25 stopni Celsjusza (77 stopni Fahrenheita). Ważne jest, aby gaza była wilgotna. Proces kiełkowania powinien trwać około trzech tygodni. Bez tego procesu nasiona mogą zgnić w glebie.

Pojemnik i gleba

Uprawa roślin zaczyna się od wyboru odpowiedniego pojemnika. Można wykorzystać wiele opcji, od drewnianych skrzynek, przez plastikowe pojemniki, aż po zwykłe słoiki po majonezie. Kluczem jest zapewnienie nasionom wystarczającej ilości miejsca do kiełkowania. Gleba jest nieco trudniejsza, ponieważ musi spełniać określone wymagania.

Podłoże można przygotować na dwa sposoby:

• Pierwszy - Stwórz własną mieszankę gleby. Składa się ona z czystej ziemi, popiołu drzewnego i kompostu w stosunku 2:1:1. Skorupki jaj mogą być dodatkowym składnikiem. Nie zapomnij o dezynfekcji mieszanki, do czego nadaje się nadmanganian potasu. Namocz glebę roztworem i dodaj środki przeciwgrzybicze (takie jak Fitosporin).
• Drugi sposób jest taki – Kup gotową ziemię doniczkową w sklepach ogrodniczych. Powinna być lekka i oddychająca. Takie mieszanki mają już odpowiednie pH i wilgotność. Zakup gotowego produktu pozwoli Ci zaoszczędzić czas i wysiłek.

Siew

Aby mieć pewność, że roślina będzie silna i owocowała, postępuj zgodnie z poniższymi wskazówkami:

1. Przygotuj odpowiedni pojemnik – może to być pudełko lub inny pojemnik na nasiona.
2. Przygotuj podłoże zgodnie z wymaganiami.
3. Przetwórz materiał sadzeniowy.
4. Napełnij pojemniki niewielką ilością ziemi doniczkowej i zrób w niej płytkie dołki, nie głębsze niż 2 cm.
5. Umieść jedno nasiono w każdym otworze i ostrożnie przykryj ziemią.
6. Podlej obficie natychmiast po posadzeniu, używając wyłącznie ciepłej wody, która odstała przez kilka dni. Gleba może wymagać dosypania po podlaniu, więc pamiętaj o dosypaniu jej do pojemnika.
7. Przykryj pojemniki folią spożywczą lub cienkim szkłem, aby utrzymać pożądany poziom wilgotności. Umieść je w ciepłym miejscu, na przykład w pobliżu kaloryfera.

Uprawa i pielęgnacja

Aby sadzonki dobrze rosły, potrzebują jasnego światła. Najlepiej wybrać najjaśniejszy kąt pomieszczenia, na przykład ten najbliżej okna. Jeśli jest za ciemno, należy zainstalować sztuczne oświetlenie z świetlówkami. W pierwszych kilku dniach po kiełkowaniu ciągłe światło pomoże nasionom rozwijać się efektywniej.

Inne wydarzenia:

• Ważne jest, aby młode rośliny stale przebywały w wilgotnym środowisku. Nie spiesz się ze zdejmowaniem folii ochronnej ani szkła; zamiast tego, stopniowo, począwszy od pierwszych dni, pozwól im oddychać, otwierając pokrywę każdego dnia. Całkowicie usuń warstwę ochronną dwa tygodnie po pojawieniu się pierwszych zielonych pędów.
• Kontroluj wilgotność, podlewając kiełki, gdy wierzchnia warstwa gleby wysycha, upewniając się, że woda dociera do podstawy łodygi. Można to łatwo zrobić za pomocą strzykawki lub pipety.
• Zwróć szczególną uwagę na codzienną poranną kontrolę sadzonek. Jeśli zauważysz oznaki niedoboru wilgoci, takie jak zwiędnięcie, natychmiast zwilż glebę.
• Po 2-3 tygodniach od wykiełkowania pędów, rozpocznij nawożenie sadzonek składnikami organicznymi. Powtarzaj ten zabieg co tydzień, aby utrzymać zdrowie i wzrost roślin.

Przenosić

Wybór miejsca i przygotowanie gleby pod uprawę pomidorów odmiany Katiusza rozpoczyna się wcześnie, jeszcze przed nadejściem zimy. Ważne jest dokładne przekopanie grządek i poprawa struktury gleby:

• Aby wzbogacić glebę w składniki odżywcze, można dodać kompost lub próchnicę, a także nawozy mineralne: superfosfat, siarczan potasu i popiół drzewny;
• W przypadku gleb kwaśnych zaleca się neutralizację mączki dolomitowej lub wapna.

Wraz z nadejściem wiosny konieczne jest ponowne nawożenie i spulchnienie gleby oraz wyznaczenie miejsc do sadzenia sadzonek poprzez wykopanie dołków w odstępach co 50-55 cm. Między rzędami powinno być co najmniej 60-70 cm odstępu.

Proces sadzenia sadzonek wygląda następująco:

1. Wykop dołki według wcześniej wybranego wzoru.
2. Ostrożnie wyjmij młode rośliny z pojemników.
3. Umieść każdą roślinę w środku wykopanego dołka, ostrożnie rozkładając system korzeniowy i przykrywając go ziemią.
4. Podlewaj rośliny, unikając kontaktu z liśćmi, a obszar pnia przykryj trocinami lub torfem.

W rejonach o wysokim ryzyku przymrozków zaleca się zabezpieczenie roślin folią rozciągniętą na metalowej ramie. Wygodniej jest, gdy konstrukcja jest łatwa w demontażu, aby można ją było usunąć, gdy pogoda się ustabilizuje.

Pielęgnacja

Katiusza nie jest rośliną trudną w uprawie, jednak bardzo ważne jest przestrzeganie zaleceń hodowcy dotyczących wymagań i preferencji odmiany.

Nawilżający

Pomidory wymagają systematycznego podlewania, które wykonujemy raz lub dwa razy w tygodniu stojącą, nie zimną wodą.

Aby zapobiec rozwojowi chorób, należy zwrócić szczególną uwagę na system korzeniowy, nawilżając glebę bezpośrednio przy korzeniach i nie podlewając jej nadmiernie.

Jeden krzew będzie potrzebował około 3-5 litrów wody. Optymalny czas na ten zabieg to godziny wieczorne lub pochmurne dni, aby uniknąć ewentualnego poparzenia słonecznego.

Nawożenie

Pierwsze nawożenie pomidorów odmiany Katiusza należy wykonać tydzień po posadzeniu ich na stałe miejsce. W tym celu należy rozpuścić 1 łyżkę nitrofoski i 500 ml rozcieńczonej dziewanny w wiadrze z wodą, a następnie rozprowadzić powstałą mieszankę w ilości 1 litra na roślinę.

W okresie wegetacji krzewy należy nawozić jeszcze dwukrotnie:

• Po uformowaniu się pierwszego pędzla kwiatowego. W tym celu można wykorzystać roztwór 500 ml obornika kurzego, 2 łyżeczek superfosfatu i 1 łyżeczki siarczanu potasu na 10 litrów wody.
• W trakcie formowania się trzeciego pędzla kwiatowego. W tym celu należy przygotować roztwór składający się z 10 litrów wody, 2 łyżeczek humatu potasu i takiej samej ilości nitrofoski. Pomoże to dostarczyć pomidorom niezbędnych składników odżywczych do dalszego wzrostu i owocowania.

Formacja krzewów

Wiele odmian pomidorów wymaga regularnej pielęgnacji, w tym usuwania nadmiaru pędów i wzmacniania łodyg, aby zapobiec ich wyciąganiu i uszkodzeniom, a także kurczeniu się owoców. Katiusza nie jest wyjątkiem, ale doświadczeni ogrodnicy zalecają prowadzenie krzewu na pojedynczej łodydze, aż do momentu, gdy naturalnie przestanie rosnąć, lub regularne zastępowanie wierzchołka pędami bocznymi.

Wybór metody zależy od warunków, w jakich uprawiane są pomidory (druga opcja jest bardziej typowa dla szklarni), ale aby uniknąć nieporozumień, można zdecydować się na formowanie wszystkich roślin w jedną łodygę.

Można to zrobić łatwo:

• gdy pod centralnym pędzelkiem z kwitnącymi kwiatami pojawi się pierwszy dodatkowy pęd, należy go usunąć, najlepiej zanim osiągnie długość 5 cm;
• Wszystkie kolejne zabiegi formowania wykonujemy w odstępach 10-11 dni, tak aby nowe pędy boczne miały czas nieco urosnąć, ale ich nie przerosły.

Zaleca się usuwanie pędów bocznych rano lub wieczorem, odłamując nadmiar pędów nie u nasady, ale pozostawiając pień o długości około 2 cm. Zapobiegnie to wzrostowi nowych, nadmiarowych pędów.

Spulchnianie gleby i odchwaszczanie

Uprawa gleby i jednoczesne usuwanie z niej niechcianych chwastów nie tylko nie zakłóci wzrostu pomidorów, ale wręcz wpłynie na ich szybki i pełny rozwój, zwłaszcza młodych roślin, które jeszcze się nie zadomowiły i nie przystosowały do ​​warunków gruntowych.

Zaleca się wykonywanie tych zabiegów po podlaniu, nie zagłębiając narzędzia na głębokość większą niż 15 cm. Ważne jest również zachowanie odpowiedniego odstępu od pnia krzewu i nie spulchnianie gleby zbyt blisko niego, aby nie uszkodzić słabych roślin ani nie wyrwać ich z korzeniami.

Glebę spulchnia się raz na 10 dni lub w razie potrzeby, gdy na powierzchni grządki utworzy się skorupa.

Cechy uprawy i możliwe trudności

Jednym z wyzwań związanych z uprawą pomidorów jest ryzyko infekcji grzybiczych i bakteryjnych. Mikroorganizmy te mogą pojawić się w wyniku nadmiernej wilgotności i ciepła. Aby temu zapobiec, konieczne są środki zapobiegawcze, takie jak nawożenie i opryskiwanie specjalnymi preparatami.

Istnieją również inne zalecenia:

• Aby zapewnić pomidorom odporność na zmieniające się warunki klimatyczne, niezbędne jest ich hartowanie już na etapie przygotowywania nasion. W tym celu należy owinąć nasiona gazą i umieścić je na noc w zamrażarce, a następnie pozostawić w temperaturze pokojowej na 24 godziny.
  Powtarzając te czynności kilkakrotnie, nasiona przyzwyczajają się do zmian pogody, co jest szczególnie ważne dla ogrodników w centralnej Rosji.
• Chociaż Katiusza jest bardzo odporna na wahania pogody, w centralnej Rosji zaleca się sadzenie jej w szklarni, aby uzyskać większe plony. Na południu kraju odmianę tę można uprawiać na zewnątrz.
• Pomidory wymagają okresowego nawożenia azotem. Jednak nadmierne ilości tego pierwiastka mogą prowadzić do chorób i zahamowania wzrostu liści, dlatego ważne jest, aby uważnie monitorować ilość i częstotliwość nawożenia.

Niuanse uprawy w gruncie otwartym i w szklarni

Przy uprawie pomidorów na wolnym powietrzu należy wziąć pod uwagę kilka kluczowych czynników:

• cechy klimatyczne w Twoim regionie;
• optymalnymi poprzednikami dla pomidorów są rośliny takie jak ziemniaki, ogórki i kapusta;
• Odległość między krzewami powinna być wystarczająca, aby zapobiec ich zbytniemu zagęszczeniu.

Jeśli zdecydujesz się na uprawę Katiuszy w szklarni, zwróć uwagę na następujące kwestie:

• obowiązkowa dezynfekcja gleby i wszystkich powierzchni;
• szybki wzrost krzewów w warunkach szklarniowych można uzyskać poprzez okresowe usuwanie pędów bocznych;
• Wysoka wilgotność w szklarni wymaga regularnej wentylacji, aby zapobiec potencjalnym problemom.

Zwalczanie szkodników i chorób

Żaden producent nasion nie może zagwarantować całkowitej ochrony przed infekcjami wirusowymi i owadami. Katiusza, podobnie jak inne odmiany pomidorów, jest podatna na infekcje spowodowane przez:

• Najgroźniejszą chorobą pomidorów jest zaraza ziemniaka. Grzyb ten, po wniknięciu do rośliny, zaczyna ją powoli niszczyć. Rozpoznanie zarazy ziemniaka jest łatwe: liście pokrywają się brązowymi plamami lub białym nalotem.
  Patogen ten rozprzestrzenia się między roślinami z niewiarygodną szybkością, dlatego szybka identyfikacja i usuwanie zainfekowanych roślin ma kluczowe znaczenie.
• Katiusza jest podatna na mozaikę tytoniu i mączniaka prawdziwego. Choroby te mogą być spowodowane niedoborem składników odżywczych lub nadmiarem azotu i wilgoci. Aby uniknąć tych problemów, należy wcześnie podjąć działania zapobiegawcze, aby uniknąć konieczności zmagania się z chorobą.
• Wśród szkodników na szczególną uwagę zasługują mączliki szklarniowe i przędziorki. Pasożyty te zaburzają metabolizm roślin, pozbawiając je najcenniejszych składników odżywczych, co prowadzi do obumierania upraw.

Plusy i minusy

Zalety pomidora Katiusza:

Odmiana Katiusza nie ma poważnych wad. Czasami jednak pojawiają się problemy z uprawą z powodu nadmiernego owocowania na jednej roślinie, co może prowadzić do łamania się gałęzi.

Recenzje

Jeśli szukasz wysokiej jakości pomidorów do swojego ogrodu, odmiana Katiusza będzie idealna. Nawet początkujący ogrodnik może zebrać obfite plony dzięki jej łatwej pielęgnacji. Pomidory tej odmiany charakteryzują się słodko-kwaśnym smakiem i przyjemnym aromatem, dzięki czemu idealnie pasują do każdego dania.

Często zadawane pytania