Recenzja i wskazówki dotyczące uprawy pomidorów Sir Elian

Pomidor Sir Elian szczyci się nie tylko szlachetną nazwą, ale również wyjątkowym wyglądem. Charakteryzuje się wydłużonym kształtem i lekkością. Jest soczysty i jędrny, dzięki czemu nadaje się zarówno do bezpośredniego spożycia, jak i do przetworów. Ta odmiana przyciąga ogrodników swoją wysoką odpornością, doskonałą trwałością i doskonałym smakiem.

Opis krzewu i owoców

Roślina jest wysoka, osiąga około 200 cm wysokości. Należy do odmian groniastych, owoce dojrzewają w gronach przez cały sezon.

Charakterystyczne cechy kultury:

• międzywęźla – średniej długości;
• liście - małe, ciemnozielone, o umiarkowanym ulistnieniu;
• kwiatostany – mają prostą strukturę;
• system korzeniowy – silny i dobrze rozwinięty;
• pomidory - niedojrzałe mają kolor zielony, ale dojrzewając nabierają intensywnego, czerwonego odcienia;
• waga - waha się między 57 a 107 g;
• długość - około 10 cm;
• miąższ – gęsty i mięsisty;
• obierać - gładkie z matowym wykończeniem.

Pomidory mają wydłużony, jajowaty kształt, co pozwala im równomiernie nagrzewać się w słońcu. Każdy grono wytwarza od 6 do 8 owoców, a krzew od 7 do 9 gron. Każda zalążnia wytwarza 8 pomidorów, które dojrzewają jednocześnie, co pozwala na ich zbiór w jednym czasie.

Główne cechy pomidora Sir Elian

Odmiana Sir Elian została wyhodowana we Francji przez hodowców z renomowanej firmy nasiennej Vilmorin SA. W 2017 roku została wpisana do rejestru państwowego i dopuszczona do uprawy.

Cechy i kluczowe cechy:

• Jest to odmiana średniowczesna, której okres dojrzewania wynosi 110–120 dni.
• Plon jest wysoki – przy odpowiedniej pielęgnacji można zebrać 14-16 kg dojrzałych i soczystych owoców z metra kwadratowego.
• Pomidory mają bogaty, słodko-kwaśny smak.

Pomidory najczęściej spożywa się na surowo, ale nadają się również do konserwowania, dodawania do sałatek i różnych potraw.

Uprawa odmiany

Sir Elian daje doskonałe rezultaty zarówno na grządkach otwartych, jak i w szklarniach. Aby uzyskać obfite plony, ważne jest odpowiednie przygotowanie sadzonek, zapewnienie roślinom odpowiednich warunków i przestrzeganie właściwych praktyk rolniczych.

Rosnące sadzonki

Ta odmiana najlepiej sprawdza się uprawiana z rozsady, ponieważ pozwala roślinom stać się silniejszymi i wcześniej zacząć owocować. Przed siewem należy przygotować materiał sadzeniowy, aby poprawić kiełkowanie i odporność na choroby.

Wykonaj następujące procedury:

• Dezynfekcja. Namocz ziarna w 1% roztworze nadmanganianu potasu przez 20-30 minut, a następnie spłucz czystą wodą. Możesz również użyć Fitosporyny lub nadtlenku wodoru.
• Kiełkowanie. Nasiona należy położyć na wilgotnej gazie lub tkaninie, owinąć i pozostawić na 12–24 godziny, aby napęczniały, co przyspieszy ich kiełkowanie.
• Hartowanie. Aby zwiększyć odporność na zmiany temperatury, nasiona należy umieścić na 2-3 dni w lodówce w temperaturze +2…+5 °C.

Optymalny czas siewu to 55-60 dni przed sadzeniem do gruntu. Nasiona należy wysiewać w luźnym, bogatym w składniki odżywcze podłożu, które można przygotować z mieszanki ziemi ogrodowej, torfu, próchnicy i piasku (w proporcjach 2:2:1:1).

Instrukcje krok po kroku:

1. Napełnij pojemnik lub pudełko mieszanką gleby i nawilż ją.
2. Wykonaj rowki o głębokości 1-1,5 cm w odległości 3-4 cm od siebie.
3. Nasiona należy sadzić w odstępach 1,5-2 cm i posypać cienką warstwą ziemi.
4. Spryskaj ciepłą wodą, przykryj folią lub szkłem, aby uzyskać efekt cieplarniany.
5. Umieścić pojemnik w ciepłym miejscu (+22…+25°C) i poczekać aż pojawią się siewki (zwykle 5-7 dni).

Gdy pojawią się kiełki, usuń osłonę i przenieś pojemniki do jasnego pomieszczenia. Stwórz sprzyjające warunki:

• temperatura - w pierwszych dniach +16…+18°C, następnie +20…+22°C;
• oświetlenie – co najmniej 12-14 godzin dziennie, w razie potrzeby stosować fitolampy;
• podlewanie – umiarkowany, gdyż wierzchnia warstwa gleby wysycha, najlepiej z ciepłą, stojącą wodą;
• zbieranie – przesadzać sadzonki do osobnych doniczek, gdy pojawią się 2-3 liście właściwe;
• pogłówne nawożenie – 10-14 dni po przesadzeniu należy zastosować nawóz złożony (azot, fosfor, potas).

Sadzenie w ziemi

Przesadź sadzonki na zewnątrz lub do szklarni, gdy gleba ogrzeje się do 14–16°C i minie ryzyko przymrozków. Rośliny powinny mieć wtedy 6–7 liści właściwych i mocną łodygę.

Postępuj zgodnie z poniższymi zaleceniami:

• Wybór lokalizacji. Powinno być słoneczne, z luźną, żyzną glebą. Najlepsze będą grządki, na których wcześniej rosła cebula, marchew, kapusta i rośliny strączkowe.
• Przygotowanie gleby. Na 1-2 tygodnie przed imprezą należy przekopać glebę, dodać próchnicę, popiół drzewny i superfosfat.
• Schemat sadzenia. Zachowaj odstęp 50 cm między krzewami, a odległość między rzędami powinna wynosić co najmniej 60 cm. Takie rozmieszczenie zapewni dobrą cyrkulację powietrza.
• Lądowanie. Sadzonki umieszczamy w przygotowanych dołkach o głębokości 15-20 cm, zasypujemy korzenie ziemią, lekko ubijamy i zwilżamy ciepłą wodą.

Ponieważ odmiana ta jest wysoka, należy zastosować w pobliżu krzewów podpory lub kratownice.

Cechy technologii rolniczej

Po przesadzeniu sadzonek do gruntu lub szklarni, pomidory wymagają pielęgnacji. Postępuj zgodnie ze standardowymi procedurami pielęgnacyjnymi:

• Podlewanie. Roślina nie toleruje nadmiaru wilgoci, ale wymaga regularnego podlewania gleby. 5-7 dni po posadzeniu należy podlać roślinę po raz pierwszy, aby umożliwić korzeniom ukorzenienie się. Optymalny harmonogram podlewania to 1-2 razy w tygodniu, a w upały nawet 3 razy co 7 dni. Podlewaj rano lub wieczorem ciepłą, odstającą wodą.
• Posypka. Przez cały okres wegetacji krzewy należy nawozić kompleksowym nawozem. 10-14 dni po posadzeniu należy zastosować roztwór dziewanny (1:10) lub obornika kurzego (1:20). W okresie kwitnienia należy stosować nawozy fosforowo-potasowe: superfosfat (20 g na 10 l wody) lub popiół drzewny (200 g na 10 l wody).
  W okresie owocowania należy rośliny nawozić złożonymi preparatami zawierającymi potas i wapń, można stosować napar z popiołu (200 g na 10 litrów wody).
• Formowanie się krzewu. Usuń pędy boczne (przybrane), pozostawiając jedną lub dwie łodygi główne. Rób to raz w tygodniu. Przywiąż łodygi do kratownicy lub palików, aby zapobiec ich wyleganiu i chronić pomidory przed kontaktem z podłożem.
  Stopniowo usuwaj dolne liście, zaczynając od momentu, gdy warzywa zaczną się zawiązywać - pomoże to poprawić cyrkulację powietrza i zredukować ryzyko wystąpienia chorób.

Zwalczanie szkodników i chorób

Uprawa ma dobrą odporność, ale jeśli nie będzie odpowiednio pielęgnowana, pomidory mogą paść ofiarą wielu problemów. Typowe choroby i szkodniki:

Plusy i minusy

Aby zapobiec różnym problemom, dokładnie zapoznaj się z zaletami i wadami pomidora Sir Elian. Ma on wiele zalet:

Wśród wad ogrodnicy wymieniają słabą odporność na zmiany pogody, konieczność podwiązywania i konieczność pielęgnacji we wczesnych fazach wzrostu.

Podobne odmiany

Kilka odmian jest podobnych do Sir Elian, o tych samych cechach i właściwościach. Poniżej przedstawiamy najpopularniejsze odmiany:

Recenzje

Sir Elian to wydajny pomidor, odpowiedni zarówno dla ogrodników amatorów, jak i dla osób sprzedających. Choć wrażliwy na zmiany pogody, odmiana ta jest warta wysiłku i poświęconego czasu, zachwycając wysokiej jakości pomidorami i regularnym owocowaniem przez cały sezon. Prawidłowa pielęgnacja to klucz do obfitych zbiorów.

Często zadawane pytania