Pomidor śliwkowy Stołypin: jakie są jego cechy?

Pomidor Stołypin pojawił się na rynku dopiero niedawno, ale już zyskał popularność wśród ogrodników-amatorów i letnich bywalców. Ta śliwkowa odmiana charakteryzuje się doskonałym smakiem i atrakcyjnością rynkową, a do tego godnymi pozazdroszczenia cechami i łatwością uprawy.

Opis odmiany

Pomidor Stołypin to odmiana samokończąca. Dorasta do 60-100 cm wysokości. Ma średniej wielkości, ciemnozielone liście, pojedyncze kwiatostany i łodygi o pędach łączonych.

Odmiana Stołypin wydaje owoce średniej wielkości. Mają 2-3 komory nasienne i rosną w gronach po 5-6 sztuk. Wyglądem przypominają pomidory śliwkowe.

Krótki opis owoców:

• Kolor niedojrzałych owoców: jasnozielony, bez plamki przy szypułce.
• Kolor dojrzałych owoców: czerwony.
• Kształt: eliptyczny.
• Skóra: gładka.
• Waga: 90-120 g.

Odmiana Stołypin została wyhodowana przez pracowników znanej rosyjskiej firmy Aelita LLC. Autorzy: N. V. Nastenko, V. G. Kachainik i M. N. Gulkin. Odmiana została wpisana do Państwowego Rejestru Federacji Rosyjskiej w 2012 roku.

Smak i przeznaczenie owoców

Owoce odmiany Stołypin są słodkie, soczyste i aromatyczne. Słodycz miąższu jest harmonijnie zrównoważona z lekką kwaskowatością.

Ta odmiana ma wszechstronne zastosowanie: jej owoce można spożywać na świeżo, wykorzystywać w kuchni i do przetworów. Ze względu na niewielki rozmiar owoce idealnie nadają się do przetworów w całości.

Główne cechy

Stołypin charakteryzuje się doskonałymi właściwościami agrotechnicznymi, co pozwala na uprawę zarówno pod osłonami, jak i w gruncie. Odmiana ta nadaje się do uprawy w każdym regionie kraju.

Wydajność

Ten pomidor to odmiana plenna. W uprawie pod osłonami plon wynosi 8,0–8,5 kg/m². Z jednego krzewu uzyskuje się średnio 3 kg owoców. Przy zwartym posadzeniu można uzyskać około 10 kg pomidorów z metra kwadratowego.

Czas dojrzewania

Uważana jest za odmianę wczesną. Od siewu do dojrzewania pierwszych owoców mija od 95 do 100 dni. Zbiory, w zależności od regionu uprawy i rodzaju gleby, przypadają na lipiec lub sierpień.

Odporność

Odmiana charakteryzuje się zwiększoną odpornością na zarazę ziemniaka i większość chorób psiankowatych. Jednak w okresach deszczowych pomidor ten może być atakowany przez makrosporiozę, septoriozę liści i szarą pleśń.

Dobrze znosi chłód, a w warunkach deszczu i niskich temperatur nie traci zdolności tworzenia jajników.

Plusy i minusy

Pomidor Stołypin to, bez przesady, prawdziwa kopalnia zalet. Nawet najbardziej doświadczeni hodowcy pomidorów wypowiadają się o tej odmianie z uznaniem.

Ta odmiana nie ma żadnych wad, poza tym, że niektórzy ogrodnicy mogą uważać proces formowania krzewu za uciążliwy, ale ta cecha jest typowa dla wielu pomidorów.

Funkcje lądowania

Udana uprawa pomidora odmiany Stołypin zależy od właściwych praktyk rolniczych na każdym etapie. Szczególnie ważne jest uzyskanie silnych i zdrowych sadzonek, co wymaga starannej pielęgnacji przez dwa miesiące.

Przygotowanie nasion

Nasiona należy sprawdzić pod kątem żywotności, zanurzając je w roztworze soli (1 łyżeczka soli na 250 ml wody). Dobre nasiona natychmiast opadną na dno, a nieżywe będą unosić się na powierzchni. Po przesortowaniu nasiona myje się i dezynfekuje roztworem nadmanganianu potasu (1 mg na 100 ml wody).

Aby zwiększyć witalność nasion, umieszcza się je w stymulatorze wzrostu, takim jak Epin, Cyrkon lub podobne substancje. Zabieg ten poprawia kiełkowanie nasion, co skutkuje zdrowszymi, silniejszymi i bardziej odpornymi na czynniki zewnętrzne sadzonkami.

Wybór witryny

Pomidory odmiany Stołypin najlepiej rosną w dobrze oświetlonych i ciepłych miejscach po południowej stronie działki. Powinny być równe lub lekko podwyższone, bez cienia i dobrze osłonięte od przeciągów i północnych wiatrów. Należy pamiętać, że niedostateczne światło może negatywnie wpłynąć na smak owoców.

Roślin psiankowatych nie należy uprawiać w miejscu, w którym planuje się uprawę pomidorów. Między sadzeniem pomidorów a uprawą ziemniaków, bakłażanów i papryki powinny upłynąć trzy do czterech lat. Pomidory dobrze rosną po cebuli, kapuście, ogórkach i dyni.

Przygotowanie gleby

Przygotowanie gleby rozpoczyna się jesienią. Przekopuje się ją na głębokość 30-35 cm, dodając składniki odżywcze i inne składniki, które mogą poprawić strukturę gleby lub regulować jej kwasowość. Optymalne pH powinno wynosić od 5,5 do 6,5. Kwasowość można zmierzyć za pomocą pasków lakmusowych, dostępnych w sklepach ogrodniczych.

Jesienią, przed kopaniem, należy dodać materię organiczną – kompost, próchnicę, przegniły obornik – a także nawozy mineralne, takie jak superfosfat, sól potasowa itp. Jeśli nie udało się przygotować działki jesienią, można to zrobić wiosną. Aby spulchnić ciężkie i gliniaste gleby, zaleca się dodanie piasku w ilości 10 kg na metr kwadratowy.

Rosnące sadzonki

Siew sadzonek odbywa się w zależności od warunków klimatycznych i rodzaju gleby, w której będą uprawiane pomidory. Zazwyczaj siew odbywa się między końcem lutego a połową kwietnia.

Cechy uprawy sadzonek:

• Przed napełnieniem ziemią należy zdezynfekować pojemniki do sadzenia, płucząc je wrzątkiem lub roztworem nadmanganianu potasu lub nadtlenku wodoru. Pojemniki powinny mieć około 15 cm wysokości i posiadać otwory drenażowe. Sadzonki można uprawiać nie tylko w pojemnikach, tackach i kubkach, ale także w doniczkach torfowych. Jest to droższa metoda, ale pozwala na bezstresowe przesadzanie sadzonek do gleby wraz z pojemnikami.
• Doniczki do sadzenia wypełnia się ziemią kupioną w sklepie lub przygotowaną w domu. Można ją przygotować na przykład mieszając torf, próchnicę i ziemię ogrodową. Do mieszanki dodaje się piasek lub wermikulit w celu spulchnienia.
• Wysiej 2-3 nasiona do każdego kubka i zrób płytkie bruzdy w doniczkach, zachowując odstęp 1 cm między nasionami. Zachowaj 2-3 cm odstępu między rzędami. Sadź na głębokości 2 cm. Posyp nasiona cienką warstwą ziemi o grubości 1 cm. Przykryj sadzonki folią i umieść je w ciepłym, słonecznym miejscu, aby stymulować kiełkowanie.
• Po wzejściu siewek folia jest usuwana. Jeśli przed wzejściem temperatura utrzymywała się na poziomie +20…+25°C, to następnie obniża się ją do +10…+15°C. W nocy powinna spaść do +6…+7°C. Siewki utrzymuje się w tym surowym reżimie temperaturowym przez tydzień. Zapobiega to ich wyciąganiu. Następnie temperatura w ciągu dnia wzrasta do +18…+25°C, a w nocy do +8…+10°C.
• Gdy sadzonki wykształcą co najmniej kilka liści właściwych, można je przesadzać do pojedynczych (lub większych) pojemników. Do przesadzania należy używać pojemników o pojemności co najmniej 0,5 litra. Wypełnij je tą samą mieszanką gleby, co przed przesadzeniem.
• Podczas wzrostu sadzonek należy je regularnie podlewać. Należy to robić umiarkowanie, pozwalając glebie wyschnąć między podlewaniami. Najlepszą porą na podlewanie jest poranek. Wieczorem gleba powinna wyschnąć. Należy używać ciepłej, odstanej wody. Delikatnie podlewać ją z konewki pod korzenie, uważając, aby nie zalać liści i łodyg sadzonek.
• Pierwsze nawożenie sadzonek wykonuje się 2-3 tygodnie po pojawieniu się pierwszych liści właściwych. Do korzeni dodaje się złożony nawóz do sadzonek rozpuszczony w wodzie. Następnie nawożenie powtarza się co 2-3 tygodnie.
• Na tydzień lub dwa przed sadzeniem sadzonki zaczynają się hartować. Stopniowo przyzwyczaja się je do zimna, wynosząc je na zewnątrz na krótkie okresy czasu, początkowo na 15-20 minut, a następnie stopniowo wydłużając ten czas do 3-4 godzin. Można nawet pozostawić sadzonki na zewnątrz na noc przed sadzeniem, ale tylko wtedy, gdy temperatura nie spadnie poniżej 10°C.

Przesadzanie sadzonek

Sadzonki sadzi się z uwzględnieniem ustalonych temperatur dziennych i nocnych – nie powinny one spadać poniżej +8…+10°C. W ciągu dnia powietrze powinno nagrzewać się do +16…+18°C. Gleba powinna nagrzać się do głębokości 10-15 cm do +14°C.

Cechy sadzenia sadzonek:

• Przed posadzeniem sadzonki podlewamy, aby można je było łatwo wyjąć z doniczek.
• Przygotuj dołki o głębokości około 15 cm i średnicy 20 cm. Zalecany rozmiar nasadzeń to 50 x 40 cm.
• Sadzenie najlepiej przeprowadzać rano, wieczorem lub przy pochmurnej pogodzie.
• Do otworów wsypuje się garść popiołu drzewnego; jeśli gleba jest uboga, dodaje się nawóz mineralny. Następnie otwory podlewa się i pozostawia na około godzinę, aby woda wsiąkła, a gleba lekko osiadła.
• Sadzonki umieszcza się w dołkach, korzenie zasypuje ziemią, a glebę ubija. Jeśli sadzonki są lekko przerośnięte, usuwa się 2-3 dolne liście i sadzi pod kątem, końcówkami skierowanymi na południe. Łodygi pozostawia się nie wyżej niż 20 cm nad ziemią, a następnie kopie na głębokość 3-4 cm. Posadzone pomidory ponownie podlewa się, upewniając się, że jest to stała, ciepła woda; zimna woda może sprzyjać chorobom.

Niuanse dbania o różnorodność

Pomidor Stołypin wymaga standardowej pielęgnacji. Jakość i ilość plonów bezpośrednio zależą od regularności podlewania i nawożenia. Ważne jest również regularne stosowanie oprysków profilaktycznych i monitorowanie stanu roślin.

Podlewanie i spulchnianie

Po posadzeniu pomidorów nie podlewa się przez 10-12 dni, aby stymulować rozwój korzeni. Następnie podlewanie staje się regularne, 1-2 razy w tygodniu, w zależności od warunków pogodowych.

Posypka

Jeśli pomidory uprawiane są na żyznej glebie, nie wymagają dodatkowego nawożenia; składniki odżywcze dostarczone jesienią i podczas sadzenia są wystarczające. Po podlaniu zaleca się jednak posypanie przestrzeni między rzędami przesianym popiołem drzewnym – jest to zarówno źródło potasu, jak i środek zapobiegający chorobom grzybowym.

Na ubogich glebach zaleca się regularne nawożenie fosforowo-potasowe – raz na dwa tygodnie. Można również nawozić krzewy siarczanem potasu w okresie zawiązywania owoców. Dla uzyskania maksymalnej skuteczności nawożenie należy stosować bezpośrednio po podlaniu.

Kształtowanie i podwiązki

Zaleca się prowadzenie pomidora Stołypin w 1-2 pędy. Krzewy należy również podwiązywać i przycinać bocznie – usuwając pędy wyrastające z kątów liści.

Zwalczanie szkodników i chorób

Aby zapobiec zakażeniu krzewów patogenami, zaleca się regularne stosowanie środków zapobiegawczych – zarówno podczas uprawy sadzonek, jak i przesadzania ich do gruntu (lub szklarni). Należy zraszać glebę wrzątkiem lub siarczanem miedzi, przestrzegać zasad płodozmianu oraz opryskiwać krzewy różnymi naparami i roztworami przygotowanymi według tradycyjnych receptur.

W przypadku wystąpienia objawów choroby zaleca się zastosowanie roztworu kwasu borowego, siarczanu miedzi oraz skutecznych fungicydów, takich jak Alirin-B lub Gamair. Do zwalczania chorób można również stosować Fitosporin-M i inne preparaty biologiczne.

Do zwalczania mszyc, mączlików i małych roztoczy, które mogą atakować krzewy, należy stosować napar z czosnku lub tytoniu. W przypadku dużych inwazji szkodników należy stosować insektycydy takie jak Fosbecid lub Citcor.

Jak zbierać i przechowywać plony?

Zbiór owoców przypada na lipiec i sierpień. Ponieważ pomidorów jest dużo i dojrzewają jeden po drugim, dojrzałe pomidory należy zbierać codziennie, aby zapobiec ich przejrzałości. Najlepiej zbierać pomidory w suchą pogodę, rano lub wieczorem.

Niedojrzałe pomidory zachowują swoją wartość handlową i jakość przez 1,5-2 miesiące. Ich gruba skórka pozwala na ich dobre przechowywanie bez utraty wartości odżywczych i smaku. Pomidory przechowuje się w kartonach, nie grubszych niż dwie warstwy, w chłodnym miejscu. Optymalna temperatura wynosi 10-11°C. Wilgotność: 80-85%.

Recenzje

Pomidor Stołypin, nazwany na cześć wielkiego reformatora, zasługuje na Państwa pełną uwagę. To naprawdę ciekawa i obiecująca odmiana, praktycznie bez wad. Z pewnością przypadnie do gustu miłośnikom odmian o niskich krzewach i małych, śliwkowych owocach, idealnych do przetworów z całych owoców.

Często zadawane pytania