Wszystko o białej rzodkwi: właściwości, korzyści i uprawa

Biała rzodkiew pochodzi z krajów azjatyckich i obecnie jest popularnym warzywem korzeniowym. Wielu ogrodników preferuje tę odmianę rośliny ze względu na jej szeroki wachlarz dobroczynnych właściwości. Uprawa i pielęgnacja białej rzodkwi jest prosta, a w tym artykule omówimy każdy etap tego procesu – od sadzenia nasion po przechowywanie zbiorów.

O kulturze

Biała rzodkiewka to jednoroczna (typowa dla odmian letnich i wczesnych) lub dwuletnia (odmiany zimowe) roślina warzywna z rodziny kapustowatych. To białe warzywo korzeniowe występuje w różnych kształtach: okrągłym, wydłużonym lub stożkowatym.

Warzywo zawiera:

• witaminy A, C, E, H, PP;
• Witaminy z grupy B;
• minerały: magnez, wapń, jod, miedź, itp.;
• fitoncydy;
• biotyna;
• musztarda i olejki eteryczne.

Dania z białej rzodkwi są polecane podczas epidemii różnych chorób wirusowych, a także wspomagają szybką rekonwalescencję. Biała rzodkiew wspomaga również rekonwalescencję po niektórych chorobach i ma właściwości odmładzające. Ta lista korzyści sprawia, że ​​biała rzodkiew jest niezastąpiona w Twoim ogrodzie.

Odmiany białej rzodkwi

Wyróżnia się następujące odmiany rzodkwi białej:

• DaikonKorzenie mogą osiągać 60 cm długości i są cenione za łatwość uprawy i słodki smak. Plony wahają się od 2,5 do 3 kg z metra kwadratowego. Okres wegetacji daikon wynosi do 60 dni.
  
• MinovasiTa średnio dojrzewająca odmiana ma smaczny, chrupiący miąższ o lekko kwaskowatym smaku i nadaje się do długotrwałego przechowywania. Ma wydłużony, cylindryczny kształt. Dobrze znosi suszę i upały, dojrzewając w ciągu 60 dni.
  
• Móc.Owoce mają owalny kształt, soczysty, delikatny, lekko kwaskowaty smak. Odmiana ta nie nadaje się do przechowywania przez zimę, lecz spożywana jest na świeżo latem. Pierwsze owoce dojrzewają po 50-60 dniach od kiełkowania (odmiana wczesna).
  
• Moskiewski bogatyrBardzo wczesna odmiana selekcji krajowej, osiągająca wysokość 70-80 cm, nadaje się do bezpośredniego spożycia i charakteryzuje się długim okresem przydatności do spożycia. Miąższ jest soczysty, chrupiący i bez goryczki. Owocuje w ciągu 80-85 dni od kiełkowania, osiągając plon 16-17 kg z metra kwadratowego.
  
• Wieża strażniczaTa odmiana średnio dojrzewająca (ok. 70 dni) waży 700-850 g. Ma cylindryczny kształt, biały miąższ i delikatny, lekko gorzkawy smak. Owoce charakteryzują się doskonałą trwałością.
  
• Ząb smokaTa nowa odmiana o średnim okresie wegetacji oferuje wysokie plony. Nie nadaje się do przechowywania, a pojedyncze owoce mogą ważyć nawet 1,5 kg. Okres od kiełkowania do zbioru wynosi 60-70 dni, a korzenie są długie i cylindryczne. Plony wynoszą 11-13 kg z metra kwadratowego.
  
• Zimowa okrągła biała.Ta średnio dojrzewająca rzodkiewka ma długi okres przydatności do spożycia (kilka miesięcy w piwnicy). Jej miąższ jest soczysty, a smak średnio ostry. Ma okrągły kształt i dojrzewa w ciągu 80 do 100 dni.
  
• SmokTa odmiana średniowczesna potrzebuje 65-70 dni od kiełkowania do zbioru. Korzeń jest cylindryczny ze stożkowatym zakończeniem i waży 0,9-1,0 kg. Miąższ jest soczysty, delikatny i biały, o lekko słodkim, nieostrym smaku.
  
• Nosorożec.To odmiana wczesna – można spróbować jej sałatki pod koniec czerwca. Okres dojrzewania wynosi 53-57 dni. Długie korzenie z zaokrągloną, zielonkawą główką mają słodki, orzeźwiający smak, bez nuty goryczki. Plony do 7 kg z metra kwadratowego.
  
• Graivoronskaya.Późna, plenna odmiana o dużych, białych owocach, dochodzących do 50 cm długości i wadze do 2 kg, nadających się do długotrwałego przechowywania. Miąższ jest biały, jędrny, lekko soczysty i o kwaskowatym smaku. Plony do 4,5 kg z metra kwadratowego. Okres dojrzewania 110-120 dni.
  
• WakulaOdmiana średnio dojrzewająca (50-60 dni), ceniona za długi okres przydatności do spożycia. Roślina rodzi duże, białe, soczyste owoce, które mogą osiągać do 50 cm długości, o delikatnym miąższu i bez ostrości.
  
• Kieł słonia.Ta średniowczesna odmiana ma wydłużony, cylindryczny kształt, dorasta do 25 cm długości i białą barwę. Dobrze przechowuje się przez zimę. Smak jest soczysty, słodki i pikantny. Nadaje się do dojrzewania latem i wiosną. Okres od kiełkowania do zbioru wynosi 65-75 dni. Plon wynosi 5-6 kg z metra kwadratowego.
  
• SaszaJest to warzywo wcześnie dojrzewające (35-45 dni), o masie od 100 do 400 g. Ma krótki okres przydatności do spożycia, owalny kształt i delikatny miąższ o kwaskowato-słodkim smaku. Wydajność: 2,5 kg z metra kwadratowego.
  

Zgodność z innymi warzywami

Uprawiając warzywa w ogrodzie, możesz zauważyć, że plony stają się uboższe z roku na rok. Wynika to z braku odpowiedniego płodozmianu podczas sadzenia warzyw. Jeśli nie przestrzegasz zasad kompatybilności, nie możesz oczekiwać obfitych plonów. Jeśli jednak posadzisz kompatybilne rośliny, znacznie ułatwisz sobie proces pielęgnacji, ponieważ wymagają one mniej więcej tych samych procedur i warunków.

Sadzenie roślin niekompatybilnych z rzodkiewką może prowadzić do szeregu problemów:

• rozwój zakażeń grzybiczych;
• przyciąganie szkodników;
• słaby rozwój kulturalny;
• małe zbiory.

Za najlepszych poprzedników białej rzodkwi uważa się rośliny strączkowe:

• soczewica;
• arachid;
• fasola;
• groszek.

Można również sadzić po następujących uprawach:

• ogórki;
• papryka;
• cukinia;
• warzywa;
• bakłażany.

Rzodkiewek nie można sadzić po roślinach z rodziny krzyżowych:

• marchew;
• chrzan;
• kapusta;
• buraczany;
• rzodkiewka.

Rzodkiewki można sadzić dopiero po 3–4 latach.

Przygotowanie do lądowania

Rzodkiewki można sadzić zarówno w szklarniach, jak i w gruncie. Każda metoda ma swoje niuanse.

W szklarni

Odmiany letnie można uprawiać w szklarniach foliowych; wysiewa się je jednocześnie z rzodkiewkami, na początku kwietnia. Przed siewem należy przekopać grządki i na każdy metr kwadratowy dodać:

• 20-25 g azotanu amonu;
• 40-50 g superfosfatu;
• 25 g soli potasowej.

Nasiona wysiewa się w rzędach rozstawionych co 20 cm, zachowując odstęp 5-6 cm między roślinami. Wysiew odbywa się na głębokość 1-1,5 cm, z gęstością 2 g nasion na metr kwadratowy. Następnie sadzonki przykrywa się masą celulozową (spunbond), aby podnieść temperaturę gleby i utrzymać wilgotność. Masę tę usuwa się po wzejściu siewek.

Idealna temperatura do kiełkowania wynosi 18-20°C (64-70°F). Następnie temperaturę obniża się i utrzymuje na poziomie 6-8°C (43-48°F) z wentylacją przez 3-4 dni. Podlewanie należy przeprowadzać co 3-4 dni, unikając przesuszenia, w przeciwnym razie rzodkiewki wystrzelą w pędy. Zbiór odbywa się selektywnie.

Na otwartym terenie

Rzodkiewki z łatwością znoszą temperatury sięgające -3-4 stopni Celsjusza. Są odporne na mróz, a sadzonki mogą kiełkować nawet w temperaturach spadających do +3-5 stopni Celsjusza.

Rzodkiewki można sadzić zarówno latem, jak i zimą. Optymalny termin sadzenia to koniec kwietnia – początek maja. Odmiany o długim okresie przechowywania należy sadzić już w drugiej połowie czerwca. Odmiany wczesne należy wysiewać od lipca do początku sierpnia.

Dobre plony można uzyskać sadząc rzodkiewkę w odpowiednim miejscu – niezbędne jest dobrze oświetlone miejsce. Rzodkiewka najlepiej rośnie na żyznej, gliniastej glebie – lekkiej, bogatej w próchnicę, o pH 6-7. Jeśli gleba jest zbyt kwaśna, należy ją wapnować, w przeciwnym razie roślina zachoruje, a korzenie zaczną się psuć.

Oprócz gleby, należy również przygotować nasiona – wybierz te największe i najwyższej jakości. Aby wybrać najlepsze, namocz nasiona w roztworze soli (1 łyżka soli na szklankę wody), a następnie przełóż je do słabego roztworu nadmanganianu potasu, aby zapobiec chorobom.

Sam proces lądowania wygląda następująco:

1. W grządkach należy wykonać bruzdy w odstępach co 30 cm i na głębokość 1,5-2 cm.
2. Umieszczaj nasiona w otworach, po 3 na raz, w gniazdach. Odległość między gniazdami powinna wynosić co najmniej 15 cm.
3. Wypełnij bruzdy glebą i lekko ją ubij.
4. Podlej obficie i przykryj folią.
5. Po 5 lub 6 dniach w każdym gnieździe pozostaw najsilniejszy pęd.

Metody sadzenia

Jak już wspomniano, rzodkiewki można sadzić zarówno wiosną, jak i latem. Możliwe jest również sadzenie zimowe, z wykorzystaniem sadzonek konkretnych odmian. Istnieją dwie główne metody sadzenia: siewka bezpośrednia i siewka z rozsady, które omówimy poniżej.

Beznasienny

Wysiew nasion białej rzodkwi przeprowadza się w dobrze ogrzanej, uprawnej glebie, postępując w następujący sposób:

• wykonać dołki do sadzenia na obwodzie rabaty – w odległości 60 cm między rzędami, pozostawiając między nimi odstęp 30–35 cm;
• do każdego dołka wlać 0,5-1 litra ciepłej wody i wysiać 2-3 nasiona;
• Posyp uprawy ziemią, którą należy najpierw lekko ubić;
• Na ostatnim etapie powierzchnię grządek ściółkujemy suchym torfem.

Metoda beznasienna jest stosowana w przypadku odmian daikon o długich korzeniach. Pozwala ona również na późny siew, od końca lipca do połowy sierpnia.

Sadzonka

Do siewu wiosennego sadzonki rzodkiewki można wyhodować z nasion w pomieszczeniu. Do siewu nasion białej rzodkiewki należy użyć:

• doniczki torfowe o pojemności do 0,5 l;
• tabletki torfowe;
• pojemniki plastikowe o głębokości co najmniej 10 cm.

Gleba – neutralna i lekko zasadowa – może pochodzić z ogrodu lub być zakupiona do sadzonek warzyw. Aby posadzić sadzonki warzyw korzeniowych, postępuj zgodnie z poniższymi prostymi instrukcjami:

• napełnij doniczki ziemią i ją zwilż;
• Nasiona należy umieścić w pojemnikach i zasypać warstwą ziemi o grubości 2-3 cm;
• przykryj doniczki folią spożywczą i odstaw w ciepłe miejsce;
• Po pojawieniu się pierwszych pędów należy zdjąć folię i ustawić doniczki w oświetlonym miejscu;
• przesadzać na rabaty po pojawieniu się 3-4 liści.

Przed wysiewem rozsady zaleca się usunięcie z nasion najsłabszych pędów, gdyż nie przyniosą one obfitych plonów.

Pielęgnacja rzodkiewek

Biała rzodkiewka jest warzywem mało wymagającym i nie sprawia szczególnych trudności w uprawie.

Posypka

W ciągu całego cyklu rozwojowego rośliny nawożenie należy wykonywać dwukrotnie:

• pierwszy raz - po uformowaniu i otwarciu liścieni;
• drugi raz - tydzień po pierwszym karmieniu.

Ponieważ wczesne odmiany rzodkiewki mają krótki okres dojrzewania, należy je nawozić wyłącznie nawozami zawierającymi azot, np. 0,2% azotanem sodu lub saletrą wapniowo-amonową.

Odmiany późno dojrzewające nawozi się raz w tygodniu roztworem nawozów mineralnych (60 g superfosfatu, 20 g mocznika i 15 g chlorku wapnia). Na każde 20 m rzędu stosuje się wiadro wody. Roślina wymaga dużych dawek azotu, dlatego nawozy złożone należy stosować naprzemiennie z nawozami azotowymi. Na trzy tygodnie przed zbiorem należy zaprzestać nawożenia.

Do nawożenia nie stosuje się obornika, gdyż „stymuluje” on podział warzyw.

Rębnia

Przerzedzanie jest zabiegiem koniecznym, gdyż gęste nasadzenia zwiększają ryzyko wytworzenia się łodyg kwiatowych, deformacji owoców i ich zgrubienia.

Przerzedzanie należy przeprowadzić po wytworzeniu się pary liści właściwych – rośliny można całkowicie usunąć lub uszczykiwać, pozostawiając odstęp 8-10 cm. Następnie przerzedzamy rzodkiewki, gdy będą miały 4-5 liści, w odstępie 12-15 cm; odmiany zimowe – 20 cm.

Podlewanie

Odmiany wczesne wymagają podlewania 2-3 razy w tygodniu, natomiast rzodkiewki jesienne wymagają rzadszego podlewania – tylko 4-5 razy w ciągu sezonu. Rzodkiewki wymagają obfitego podlewania – 11-13 litrów na metr kwadratowy.

Kluczem do podlewania jest regularność, ponieważ nadmierna wilgoć po długiej suszy może spowodować pękanie korzeni, a niedobór wody może spowodować, że miąższ stanie się twardy i zdrewniały. Ściółkowanie pomaga oszczędzać wodę i minimalizować częstotliwość podlewania.

Przetwarzanie rzodkiewek

Jeżeli rzodkiewkę atakują choroby grzybowe, należy ją opryskać preparatem zawierającym miedź, np.:

• Mieszanka Bordeaux;
• tlenochlorek miedzi;
• siarczan miedzi.

Należy ściśle przestrzegać zaleceń na opakowaniu produktu dotyczących pielęgnacji krzewów. Jeśli rzodkiewka została zainfekowana mozaiką, porażone rośliny należy usunąć z gleby i zniszczyć, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się choroby na sąsiednie krzewy.

Aby pozbyć się szkodników, należy zabezpieczyć grządki insektycydami, dostępnymi w sklepach specjalistycznych. Jednak główną metodą ochrony upraw przed chorobami i szkodnikami jest zaprawianie nasion i gleby przed sadzeniem, a także stosowanie płodozmianu i zasad uprawy białej rzodkwi.

Choroby i szkodniki

Przynależność rzodkiewki do rodziny krzyżowych (Cruciferae) determinuje listę chorób i szkodników, które stanowią dla niej zagrożenie:

• Chrząszcz krzyżowyMoże zniszczyć wszystkie liście roślin, co zaburza proces fotosyntezy i hamuje wzrost korzeni.
• Bielinek kapustnikSkłada jaja w liściach rzodkiewki, a gąsienice, które w krótkim czasie się z nich wykluwają, są w stanie zniszczyć wierzchołki, co prowadzi do obumarcia rośliny.
• Mucha kapuścianaSzkodnik ten jest niebezpieczny dla odmian wczesnych, dojrzewających w maju. Muchówki składają jaja w glebie w pobliżu upraw roślin krzyżowych. Larwy żerują na korzeniach roślin, co prowadzi do zamierania sadzonek rzodkiewki.
• ŚlimakiSą niebezpieczne dla dojrzewających roślin korzeniowych. Pojawiają się nocą i atakują łodygi oraz wystającą ponad powierzchnię część rzodkiewki.
• BakteriozaChoroba wirusowa wywoływana przez nadmiar wody w glebie. Występuje w dwóch postaciach: naczyniowej i śluzowej.
• Biała zgniliznaUszkodzenie tkanek i przebarwienia.
• Mączniak prawdziwyAtakuje ogonki liściowe i liście, czasami łodygi.
• SzulerZakażenie grzybicze górnej części korzenia i dolnej części rozety liściowej.

Problem strzelania

Czasami, zamiast owocować, rzodkiewki zaczynają się mocno rozrastać i wypuszczać pędy. Przyczyn może być kilka:

• termin sadzenia nie odpowiada wymaganiom odmiany;
• ekstremalne upały, niewystarczające podlewanie;
• nadmierne stosowanie nawozów organicznych.

Jeśli rzodkiewka wypuściła pędy, należy ją wyrzucić – korzeń będzie twardy i słabo rozwinięty. Czasami para takich kwitnących roślin może pozostawić nasiona, aby dojrzały i mogły być dalej rozmnażane. Rośliny wypuszczające pędy nie nadają się jednak na żywność.

Pojawienie się strzałki oznacza, że ​​trzeba przemyśleć pielęgnację - jeśli termin sadzenia jest zbyt wczesny, można uratować zbiory poprzez sztuczne skrócenie godzin dziennych (przykrycie grządki).

Jeśli przyczyną wybijania w pędy kwiatowe jest upał, można temu zapobiec podlewając rośliny małymi ilościami rano i wieczorem – stymuluje to wzrost roślin korzeniowych.

Zmniejszenie zawartości składników odżywczych w glebie jest trudniejsze, ale można spróbować ją zakwasić. Aby skorygować pH, podlej rzodkiewki roztworem kwasu cytrynowego w ilości 2 łyżek stołowych na wiadro wody. Otrzymany roztwór należy stosować równomiernie, nie więcej niż dwa razy w ciągu całego sezonu wegetacyjnego.

Zbiór i przechowywanie

Zbiór wczesnych rzodkiewek uprawianych w szklarniach rozpoczyna się pod koniec maja, kiedy wykopuje się korzenie o średnicy 3-4 cm. Pozostałe warzywa sortuje się w miarę dojrzewania przez całe lato.

Odmiany średniowczesnojesienne, wysiewane na początku czerwca, wykopuje się pod koniec sierpnia. Rzodkiewki zimowe można zbierać późną jesienią, ale pogoda musi być sucha i bez przymrozków. Rzodkiew japońską wykopuje się zazwyczaj w październiku.

Wykopane warzywa korzeniowe są strząsane z ziemi, usuwane są małe korzenie, a wierzchołki przycinane. Przed przechowywaniem warzywa są sprawdzane, a wszelkie uszkodzone warzywa korzeniowe są usuwane.

Rzodkiewki letnie przechowuje się w pudełkach lub plastikowych workach z otworami:

• w temperaturze pokojowej – tydzień;
• w lodówce – do 20 dni.

Odmiany jesienne i zimowe umieszcza się w skrzynce i przykrywa wilgotnym piaskiem. Rzodkiewki przechowuje się w lodówce lub w piwnicy.

Temperatura przechowywania powinna wynosić 1-3 stopnie Celsjusza, a wilgotność 80-90%. Okres przydatności do spożycia tej rzodkiewki wynosi 200 dni. W piwnicy rzodkiewki należy przechowywać w pobliżu marchwi i ziemniaków.

Biała rzodkiewka z roku na rok zyskuje na popularności – niemal każdy ogrodnik dąży do wyhodowania grządki z tym warzywem, które szczyci się imponującymi właściwościami zdrowotnymi. Znajomość podstawowych zasad sadzenia warzyw sprawi, że sadzenie rzodkiewki będzie proste, a plony obfite.

Często zadawane pytania