Charakterystyka egipskich buraków płaskich i praktyk rolniczych

Pomimo wielowiekowej historii tej odmiany, burak ćwikłowy egipski cieszy się niesłabnącym popytem wśród ogrodników. Jego popularność wynika z szeregu zalet: wyśmienitego smaku, obfitych plonów i łatwości rozmnażania. Aby jednak zachować jego smak, podczas uprawy należy ściśle przestrzegać zasad rolnictwa.

Historia pochodzenia

Wiele osób uważa, że ​​nazwa wskazuje na egipskie pochodzenie, ale odmianę tę wyhodowali rosyjscy hodowcy w Federalnym Centrum Badawczym Rolnictwa im. W. W. Dokuczajewa w Woroneżu i po raz pierwszy zgłoszono ją do badań w 1937 roku.

Odmiana egipska płaska zyskała dużą popularność po 1943 roku, kiedy została wpisana do Państwowego Rejestru Zatwierdzonych Odmian.

Wprowadzenie do odmiany

Ta odmiana słynie z doskonałego smaku i może być z powodzeniem uprawiana w całej Rosji, co czyni ją ulubioną odmianą wśród miłośników ogrodnictwa. Egyptian Flat to odmiana średniosezonowa.

Ta odmiana buraka nadaje się do spożycia na surowo, gotowana i duszona. Jest odporna na krótkotrwałe susze i niekorzystne warunki pogodowe. Daje obfite i niezawodne plony oraz jest odporna na gnicie pąków.

Charakterystyczne cechy wierzchołków i owoców

Krzew ma prosty pień i tworzy rozety liści o wysokości 45-55 cm. Odmianę można rozpoznać po innych cechach:

• Ogonki liściowe mają 20-30 cm długości i do 1-1,5 cm średnicy, a ich różowoczerwony kolor wskazuje na wysoki poziom antocyjanów.
• Z czasem kolor liści staje się coraz bardziej intensywny, osiągając maksymalną intensywność pod koniec sezonu wegetacyjnego.
• Liście tej odmiany buraka są ciemnozielone. Są średniej wielkości, osiągają 21-23 cm długości i 12-15 cm szerokości. Są wydłużone, o lekko pofalowanych brzegach.
• Blaszka liściowa ma lekko błyszczącą powierzchnię i lekkie wybrzuszenie. Nerwy centralne i boczne są w odcieniach czerwono-fioletowych.
• Korzenie tego buraka mają charakterystyczny spłaszczony, okrągły kształt, od którego pochodzi nazwa odmiany. Są mocno spłaszczone bocznie, zawierają małą główkę i wydłużony, średniej wielkości korzeń osiowy.
• Korzenie osiągają średnicę od 6 do 13 cm i wysokość do 7-8 cm. Średnia masa buraków waha się od 200 do 400 g, ale zdarzają się okazy ważące nawet 500-520 g.
• Miąższ jest ciemnoczerwony, czasem z fioletowym odcieniem, ma jędrną konsystencję, jest soczysty i nie ma białawych żyłek. Pierścienie w miąższu są słabo widoczne.
• Skórka owocu jest cienka, ale dość mocna, o gładkiej powierzchni, w odcieniu ciemnego burgunda, łatwa do obrania.

Jakość smaku, cel

Ich wyjątkowy smak, umiarkowana słodycz i odpowiednia zawartość wilgoci sprawiają, że można je wykorzystywać do świeżych sałatek, zup i dań na ciepło, a także do karmienia niemowląt i osób na ograniczonej diecie.

Dojrzałość

Popularna odmiana buraka Egyptian Flat jest odmianą średniowczesną, co oznacza, że ​​od siewu do zbioru mija 100–120 dni, co odpowiada około 4 miesiącom.

Okres dojrzewania przypada zazwyczaj między 20 czerwca a 10 lipca, jeśli sadzonki posadzono w pierwszej dekadzie marca. Czas dojrzewania może się nieznacznie różnić w zależności od warunków pogodowych i klimatu, ale zmiany te są zazwyczaj niewielkie.

Wydajność

Ta odmiana jest bardzo plenna – z jednego metra kwadratowego można zebrać od 5 do 9 kg korzeni. Podczas wzrostu pozostają one w glebie na głębokości około połowy swojej długości lub nieco głębiej.

Najważniejsze punkty:

• Burak ćwikłowy egipski jest odporny na nagłe spadki temperatury i susze, co pozwala na jego udaną uprawę w całej Rosji.
• Odmiana ta charakteryzuje się brakiem tendencji do kwitnienia, co zapewnia stabilny plon roślin korzeniowych, wykluczając zawiązywanie kwiatów, co jest przyczyną jej wysokiej produktywności.
• Warzywa korzeniowe charakteryzują się dobrą trwałością i transportem, co pozwala na ich dalszą sprzedaż lub przetwórstwo. Prawidłowo przechowywane buraki zachowują swoją jakość przez całą jesień i zimę, a oficjalne wskaźniki przechowywania wahają się od 75% do 89%.
• Mniejsze, płaskie owoce buraka egipskiego mają tendencję do tracenia na wadze i stają się mniej atrakcyjne, dlatego zaleca się ich spożycie zaraz po zbiorze lub przechowywanie na zimę.

Odpowiednie regiony

Polecana do sadzenia na rozległym terytorium Rosji: od Pasa Centralnego po Daleki Wschód, w tym na terenach Czarnoziemu i Wołgi, a także na Uralu.

Od wielu lat odmiana ta jest z powodzeniem uprawiana nie tylko w Rosji, ale również na terenach sąsiednich, m.in. na Ukrainie, w Armenii, Tadżykistanie i Kirgistanie.

Cechy charakterystyczne

Odmiana Egyptian Flat wyróżnia się wytrzymałością i szybkim wzrostem, dając 10-rzędową rabatę z zaledwie 5 gramów nasion. Ma dobrą zdolność kiełkowania, nawet w niesprzyjających warunkach pogodowych, takich jak częste opady deszczu i obfite zachwaszczenie. Rośliny okopowe uprawiane w takich warunkach pozostają silne i zdrowe.

Buraki w swojej naturalnej postaci (bez dodatków) są szczególnie cenne ze względu na zawartość dobroczynnych pierwiastków, takich jak magnez, jod i mangan, które pomagają usuwać radionuklidy i metale ciężkie z organizmu. Sok z buraków jest stosowany w medycynie w leczeniu różnych dolegliwości.

Jak sadzić buraki ćwikłowe?

Buraki ćwikłowe egipskie uprawia się dwiema metodami: z rozsady lub przez siew bezpośredni do gruntu. Proces ten można rozpocząć o każdej porze roku – wiosną lub jesienią.

Wymagania

Na powierzchnię 10 metrów kwadratowych potrzeba średnio 11 gramów nasion. Płodozmian jest ważny, dlatego buraki najlepiej uprawiać na terenach, na których wcześniej rosła kapusta, ogórki lub pomidory.

Należy również przestrzegać innych zasad odmianowych:

• Aby uzyskać maksymalny plon, roślinę należy umieścić w dobrze oświetlonym miejscu.
• Najlepsza jest gleba o odczynie obojętnym, czyli o pH około 7. Gleby kwaśne nie nadają się pod uprawę buraków, ale można je obniżyć, stosując wapno i nawozy fosforowe z borem.
  Gleby zasadowe zakwasza się kompostem z liści klonu i dębu, torfu oraz igieł sosnowych lub świerkowych. Należy pamiętać, że bez odpowiedniej regulacji zasadowości buraki mogą mieć problemy z gniciem owoców.
• Przygotowanie dołków pod sadzonki zaczyna się już wcześniej – gleba zostaje przekopana i nawożona.
• Termin siewu zależy od metody sadzenia i warunków klimatycznych danego obszaru:
  • W przypadku sadzonek najlepszy czas to okres od 5 marca do 15 kwietnia, a sadzenie do gruntu lub szklarni zakłada się tuż po pojawieniu się pierwszych zielonych pędów.
  • Sadzenie w gruncie odbywa się od 20 kwietnia do 15 maja, gdy temperatura gleby osiągnie co najmniej 6 stopni Celsjusza.
  • Siew zimowy przeprowadza się od 15 października do 10 listopada. Wykorzystuje się wyłącznie suche nasiona.
• Najlepsze warunki do kiełkowania nasion to temperatura 10 stopni.
• Optymalna temperatura dla rozwoju siewek wynosi 26 stopni, ale jej podniesienie może mieć negatywny wpływ na rośliny.
• Aby sprawdzić temperaturę gleby, wystarczy zakopać termometr na głębokość 5–8 cm i pozostawić go tam na 5–10 minut.

Metoda uprawy sadzonek

W komentarzach do opisu odmiany ogrodnicy często wspominają o problemie słabego kiełkowania nasion. Zazwyczaj wynika to z niewystarczająco starannego doboru i przygotowania nasion.

Zanim zaczniesz sadzić, powinieneś wykonać kilka czynności:

1. Sprawdź kiełkowanie nasion, umieszczając je w roztworze soli i odczekując 5-6 minut. Nasiona, które nie zatonęły, należy wyrzucić.
2. Nasiona należy umieścić w ciepłej wodzie i pozostawić do całkowitego napęcznienia, co może zająć kilka godzin.
3. Umieść pojemnik z materiałem sadzeniowym na dnie lodówki na tydzień.
4. Po wykonaniu tych czynności można przystąpić do sadzenia.

Aby to zrobić, postępuj zgodnie z poniższymi zaleceniami:

1. Wymieszaj podłoże glebowe składające się z torfu, czarnego torfu, próchnicy i piasku w stosunku 2:1:1:1.
2. Wlać mieszankę do pudełek lub pojemników.
3. Nasiona wysiewać na głębokość 1,5-2 cm, w odstępach 3-5 cm.
4. Zalej wodą, przykryj szklanką i przechowuj w temperaturze 18-20 stopni.

Siewki pojawiają się w ciągu 15-20 dni, co jest normalne. Po tym czasie zaleca się obniżenie temperatury do 15 stopni Celsjusza.

Sadzenie w otwartym terenie

Wiosną należy nawozić glebę: podczas przekopywania dodać 1,5-2 łyżki superfosfatu, 1 łyżkę siarczanu potasu i taką samą ilość saletry amonowej na 1 metr kwadratowy.

W przypadku zwiększonej kwasowości gleby do nawozu dodaje się mączkę dolomitową lub wapno.

Jeżeli zasoby gleby nie są dostatecznie bogate w składniki odżywcze, stosuje się związki organiczne.

Aby wyhodować buraka ćwikłowego egipskiego, należy go sadzić według następującego schematu:

• głębokość sadzenia 2-3 cm;
• odstęp między bruzdami wynosi 15-20 cm;
• odstęp między ziarnami w rzędzie wynosi 6-7 cm.

Proces siewu składa się z kilku etapów:

1. Najpierw należy skalibrować nasiona, wybierając całe i duże okazy bez uszkodzeń.
2. Następnie zanurz je w ciepłej wodzie i odstaw na najniższą półkę lodówki na tydzień, aby stwardniało.
3. Na przygotowanym terenie należy stworzyć grządki zachowując odstępy 20 cm.
4. Umieść materiał sadzeniowy w glebie na głębokość 3 cm, zachowując 10 cm odstępu między nasionami.

Przerzedzanie rozpoczyna się, gdy siewki osiągną 10-12 cm wysokości. Jeśli pozwala na to miejsce, nadmiar roślin przesadza się na sąsiednią grządkę.

Pielęgnacja buraków płaskich egipskich

Techniki uprawy buraków są proste, ale aby uzyskać duże, smaczne i trwałe owoce, należy przestrzegać kilku prostych zaleceń pielęgnacyjnych:

• Gdy młode rośliny wykształcą dwa liście właściwe, rozpoczyna się drugi etap przerzedzania. Odstępy między rzędami buraków ustala się na podstawie pożądanego rozmiaru korzeni: w przypadku większych roślin zaleca się odstęp 10 cm.
  Należy jednak pamiętać, że średnie i małe warzywa korzeniowe mają bogatszy kolor i bardziej wyrazisty smak.
• Po przerzedzeniu, po raz pierwszy nawoź buraki płynnym nawozem z obornika lub kurzego nawozu. Gdy roślina wytworzy liście, nawoź ją związkami bogatymi w potas, takimi jak popiół drzewny, który wspomaga rozwój korzeni.
  Buraki szczególnie dobrze reagują na opryskiwanie dolistne, podczas którego nawozy stosuje się na wierzchołkach roślin w postaci złożonych preparatów mineralnych z mikroelementami, ale w postaci słabo stężonego roztworu.
• Regularnie pielęgnuj glebę, od momentu pojawienia się pierwszych zielonych pędów aż do zamknięcia liści. Spulchnij i usuń chwasty na głębokość około 4-6 cm, aby zapobiec tworzeniu się skorup na powierzchni.
  Szczególną uwagę należy zwrócić na spulchnienie gleby po każdym podlewaniu lub po deszczu, aby zapewnić jej odpowiednią wentylację.
• Aby ułatwić utrzymanie rzędów buraków, można wykorzystać skoszoną trawę do wzbogacenia gleby. Wyeliminuje to potrzebę pielenia i spulchniania, a także zmniejszy ryzyko wysychania gleby.
• Buraki wymagają umiarkowanego podlewania. Podlewaj tylko w razie potrzeby, gdy gleba zaczyna wysychać. Do nawadniania używaj odpowiedniej ilości wody – co najmniej 20 cm głębokości i 20-30 litrów na metr kwadratowy grządki.

Cechy uprawy i możliwe trudności

Młodzi ogrodnicy, którzy stawiają pierwsze kroki w ogrodnictwie, mogą napotkać szereg problemów podczas uprawy:

• Nie spiesz się z siewem – siew zbyt wczesny może zakłócić rozwój roślin korzeniowych, co z kolei może wywołać choroby i spowolnić ogólny rozwój krzewu.
• Sadzenie buraków w glebie bogatej w torf (zazwyczaj bardzo kwaśnej) może zagrozić zbiorom. Rośliny będą słabe, korzenie nieatrakcyjne i nie będą się dobrze przechowywać. Dlatego nie pomijaj tego kroku przygotowawczego.
• Młode kiełki buraka mają tendencję do przewracania się po podlaniu. Należy temu zapobiec, ostrożnie je podnosząc i prostując.
• Buraki, podobnie jak wszystkie warzywa korzeniowe, mogą akumulować azotany, dlatego niezwykle ważne jest przestrzeganie zalecanych dawek nawozu wiosną i późniejsze nawożenie zgodnie z instrukcją.

Buraki dobrze reagują na podlewanie roztworem soli: 2 łyżki soli kuchennej na 20 litrów wody. Zabieg ten sprzyja bogatszemu smakowi i lepszemu przechowywaniu w zimie.

Zwalczanie chorób i szkodników

Ta odmiana buraka charakteryzuje się dobrą odpornością na większość chorób i szkodników. Burak egipski jest jednak podatny na:

• Ryzyko wystąpienia grzybicy Phoma i cerkospory jest wysokie, jeśli roślina nie jest odpowiednio pielęgnowana. Aby temu zapobiec, należy poprawić kwasowość gleby, jeśli jest zbyt wysoka, a przy pierwszych oznakach choroby zastosować fungicydy, takie jak Acanto Plus, Rias, Benorad, Sfera Max, Falcon, Skalpel i inne.
• Płastuga egipska może stać się celem ataków świerszczy, pluskiew, mszyc, much i innych szkodników. Aby zminimalizować ryzyko, należy przestrzegać zaleceń dotyczących podlewania, regularnie spulchniać glebę, odchwaszczać i usuwać uszkodzone części rośliny.
  W przypadku inwazji owadów zaleca się stosowanie środków ludowych, takich jak napar z pyłu tytoniowego, wywary z wierzchołków pomidorów i ziemniaków, roztwory popiołu, a także insektycydów, w tym Medvetoks, Biotlin, Aktara, Confidor, Inta-Vir i inne.

Zbiór i przechowywanie

Buraki egipskie można wykopać już w połowie lata. Jednak główny zbiór przypada na sierpień. Odmiana ta wyróżnia się zwiększoną tolerancją na długotrwałe przechowywanie, dzięki czemu nadaje się do przechowywania zimowego.

Żółknięcie i więdnięcie liści to znak, że zbiory są już blisko. Wskazówki dotyczące kopania i przechowywania:

• Zaleca się, aby zbiór odbywał się w pogodny, słoneczny dzień.
• Używając łopat ostrożnie usuń warzywa korzeniowe, uważając, aby ich nie uszkodzić.
• Liście odcinamy ostrym narzędziem, a same buraki dokładnie oczyszczamy z ziemi.
• Następnie plon rozkłada się na otwartej przestrzeni w celu wysuszenia.
• Sortujemy warzywa, usuwając uszkodzone i zgniłe owoce.
• Do długotrwałego przechowywania wymagane jest ciemne i wentylowane pomieszczenie, w którym temperatura wynosi od 0 do 2 stopni Celsjusza, a wilgotność nie przekracza 90%.
• Uszkodzone i nieodpowiednie warzywa korzeniowe są natychmiast przetwarzane i wykorzystywane do celów spożywczych.

Kucharze mają cały arsenał pomysłów na konserwowanie żywności na zimę: od sosu barszczowego, przez marynowane buraki, po różnorodne sałatki. Egipska odmiana buraka ćwikłowego, o bogatym miąższu, stanowi doskonały dodatek do marynowanej kapusty i innych warzyw.

Cechy pozytywne i negatywne

Ogrodnicy wysoko cenią tę odmianę ze względu na szereg zalet:

Doświadczeni ogrodnicy zauważają, że jedną z wad jest opóźnione kiełkowanie nasion, co może prowadzić do podejrzeń u początkujących ogrodników, że materiał do sadzenia jest wadliwy lub niewystarczający. Istnieją również inne wady:

Recenzje

Odmiana buraka Egyptian Flat jest atrakcyjna ze względu na niezmiennie wysoki plon, łatwość uprawy i odporność na suszę. Jej dogodny kształt, żywy kolor i doskonały smak przyczyniają się do jej popytu rynkowego. Buraki dobrze przechowują się do wiosny, co pozwala na równomierną dystrybucję produktu.

Często zadawane pytania