Dynia piżmowa jest najsłodszą dynią o wyjątkowym aromacie.

Istnieje wiele odmian dyni, ale wszystkie jadalne owoce można podzielić na trzy grupy: dynię o twardej skórce, dynię wielkoowocową i dynię piżmową. Dynia piżmowa jest uważana za dynię o najsmaczniejszym miąższu, charakteryzującą się łagodnym, gałkowym smakiem, cienką skórką i rekordowo wysoką zawartością cukru (do 15%). Dowiedzmy się, które odmiany zaliczają się do dyni piżmowej i jak je uprawiać.

Co to za dynia?

Dynia piżmowa, czyli moschata, należy do rodziny dyniowatych, pochodzącej z Ameryki. Różni się od innych gatunków dyni następującymi cechami:

• Należy do odmian późno dojrzewających, dlatego też, ze względu na brak ciepła, uprawiana w środkowej strefie może nie wytwarzać owoców, a nawet zalążni;
• owoce mogą osiągać ogromne rozmiary, nawet do 100 kg;
• kształt owocu zwykle nie jest okrągły, lecz podłużny i przypomina cukinię, która jest nieco zwężona w środku i pogrubiona w miejscu kwitnienia;
• Skórka owocu może być gładka lub żebrowana, ma jaskrawopomarańczową lub żółtobrązową barwę i zielone podłużne paski, jest jednak bardzo cienka, więc można ją łatwo usunąć nawet zwykłym nożem;
• Owoce mają stosunkowo małe gniazdo rodzinne, ale zawierają dużo soczystego, włóknistego, pomarańczowego miąższu, który ma słodki smak i delikatny aromat muszkatołowy.

Jeśli chodzi o smak, dynia piżmowa zajmuje czołowe miejsce w swojej rodzinie.

Wartość energetyczna i skład

Dynia piżmowa to wszechstronny produkt dietetyczny, który jest łatwostrawny. 100 gramów miąższu zawiera do 45 kcal, przy czym wartość energetyczna jest następująca:

• białka – 1 g;
• tłuszcze – 0,1 g;
• węglowodany – 9,69 g;
• błonnik pokarmowy – 2 g;
• woda – 86,41 g.

Należy pamiętać, że owoce zawierają wyłącznie tłuszcze wielonienasycone, a zatem nie zawierają cholesterolu.

Dynia ceniona jest również za wysoką zawartość witamin, soli mineralnych, pektyn i karotenu, których jest 2-3 razy więcej niż w marchwi.

Dokładną zawartość witamin w owocach tej ciepłolubnej rośliny można sprawdzić w tabeli:

Witamina	Treść
B1 (tiamina)	0,1 mg
B2 (ryboflawina)	0,02 mg
B3 (ekwiwalent niacyny, witamina PP)	1,2 mg
B5 (kwas pantotenowy)	0,4 mg
B6 (pirydoksyna)	0,15 mg
B9 (kwas foliowy)	27 mcg
C (kwas askorbinowy)	21 mg
K (filochinon)	1,1 mcg
E (alfa-tokoferol)	1,44 mg

Nie mniejszą ilość minerałów zawiera dynia, których listę przedstawia poniższa tabela:

Substancja mineralna	Treść
Żelazo	0,7 mg
Potas	352 mg
Wapń	48 mg
Magnez	34 mg
Mangan	0,2 mg
Miedź	0,07 mcg
Sód	4 mg
Selen	0,5 mcg
Fosfor	33 mg
Cynk	0,15 mg

Korzystne właściwości

Dzięki bogatemu składowi regularne spożywanie dyni piżmowej korzystnie wpływa na organizm człowieka:

• oczyszcza organizm z toksyn, cholesterolu i produktów przemiany materii, pomaga pozbyć się złogów tłuszczu (z tego powodu dynię można bezpiecznie włączyć do diety w walce z otyłością);
• normalizuje metabolizm i wspomaga funkcjonowanie przewodu pokarmowego;
• wzmacnia układ odpornościowy, nasycając organizm witaminami i składnikami odżywczymi;
• działa żółciopędnie i moczopędnie, wspomagając usuwanie soli metali ciężkich (w związku z tym dynia jest zalecana w chorobach wątroby i nerek);
• poprawia stan zdrowia w chorobach układu moczowego, m.in. wspomagając rozpuszczanie kamieni w pęcherzu moczowym;
• poprawia ostrość widzenia dzięki wysokiej zawartości karotenu;
• regularnie spożywany spowalnia proces starzenia, gdyż nasyca organizm witaminą K;
• zapobiega chorobom układu krążenia i korzystnie wpływa na stan naczyń krwionośnych i krwi, gdyż zawiera potas (z tego powodu dynia pomaga pozbyć się anemii);
• Łagodzi stany zapalne wątroby i gruczołu krokowego.

Aby skorzystać z dobrodziejstw dyni, można ją jeść duszoną, pieczoną, gotowaną, a nawet surową. W celach leczniczych zaleca się picie 1/3 szklanki soku z dyni lub wywaru z pędów rośliny kilka razy dziennie.

Istnieje tylko jeden przypadek, w którym dynia piżmowa nie powinna być włączana do diety: w przypadku indywidualnej nietolerancji.

Najlepsze odmiany dyni piżmowej

Grupa dyni piżmowej obejmuje wiele odmian, które różnią się kształtem, rozmiarem, czasem dojrzewania i wieloma innymi cechami. Do najpopularniejszych odmian należą:

Witamina

Okres wegetacji wynosi około 130 dni, co czyni ją odmianą późno dojrzewającą. Długie pędy owocują szerokimi, owalnymi lub cylindrycznymi owocami o wadze od 4,5 do 6,8 kg. Skórka jest cienka, a jadalna, jasnopomarańczowa część osiąga grubość 10 cm. Ma charakterystyczny brązowy kolor i jest pokryta drobnymi żółtymi i zielonymi plamkami. Miąższ ma słodki smak i chrupiącą, a jednocześnie delikatną konsystencję.

Prikubanskaja

Okres wegetacji waha się od 91 do 136 dni. Owoce mają kształt gruszki i ważą średnio od 2,3 do 4,6 kg. Miąższ ma grubość około 4 cm, cienką skórkę i kremowy odcień po przekrojeniu. Miąższ jest czerwonopomarańczowy, delikatny i słodki, ale bliżej szypułki staje się jędrny i gęsty. Dynię można przechowywać do trzech miesięcy po zbiorze. Odmiana ta została opracowana w Wszechrosyjskim Instytucie Badawczym Ryżu w Krasnodarze.

Nowy produkt

Okres wegetacji wynosi około 110-115 dni. Owoce są wydłużone, cylindryczne lub gruszkowate, lekko rozszerzające się w pobliżu kwiatostanu. Dorastają do 5-6 kg. Skórka jest cienka, pomarańczowa, pokryta ciemnopomarańczowymi plamkami i paskami. Miąższ jest średnio jędrny, słodki i soczysty. Średni plon tej odmiany wynosi 50-70 ton z hektara. Ta nowa odmiana charakteryzuje się długim okresem przydatności do spożycia, wynoszącym 6-8 miesięcy.

źdźbło trawy

Okres wegetacji wynosi 115-120 dni. Średnia waga owoców wynosi 4-4,8 kg. Plony z hektara wynoszą 25 ton. W przeciwieństwie do wielu odmian, Bylinka ma grubą skórkę, od jasnoszarej do ciemnoszarej (która zmienia kolor w trakcie dojrzewania). Miąższ jest tradycyjnie jasnopomarańczowy, gruby, jędrny, słodki i soczysty, ale bez charakterystycznego dyniowego posmaku. Dynia ta charakteryzuje się długim okresem przydatności do spożycia – aż do następnego sezonu. Odmiana ta została wyhodowana przez chersońską firmę hodowlaną Yuzhnaya GSOS.

Perła

Okres wegetacji trwa średnio 115-130 dni. Owoce ważą około 2,6-5,6 kg i osiągają 50 cm długości. Mają kształt okrągło-cylindryczny, ale zdarzają się również dynie okrągłe lub owalne o wyraźnie żebrowanej fakturze. Skórka jest cienka i jasnopomarańczowa, ale w trakcie dojrzewania odcień może zmieniać się z szarozielonego na zielonkawopomarańczowy. Miąższ jest gruby i soczysty, o charakterystycznym pomarańczowożółtym odcieniu. Roślina rośnie dość silnie, wytwarzając 4-7 pędów bocznych.

Maskat Prowansalski

Okres wegetacji wynosi 110-115 dni, co czyni tę odmianę średnio wczesną. Owoce ważą średnio 4 kg, ale przy szerokim wysiewie i odpowiednim nawożeniu gleby mogą osiągnąć wagę nawet 8 kg. Owoce są okrągłe i lekko spłaszczone. Skórka jest pomarańczowobrązowa, cienka i żebrowana. Miąższ jest słodki i aromatyczny, bogaty w cukier i karoten. Ta francuska odmiana ma okres przydatności do spożycia wynoszący 4 miesiące, ponieważ jest odporna na wiele chorób.

Gitara

Okres wegetacyjny trwa od 110 do 120 dni. Owoce wyróżniają się wydłużonym kształtem, przypominającym gitarę. Ich średnia waga wynosi 2-4 kg, ale czasami może osiągnąć nawet 8 kg. Każda dynia ma około 70-80 cm długości, ale w żyznej glebie może osiągnąć nawet 1 m. Skórka jest cienka i gładka, a po dojrzeniu przybiera jaskrawopomarańczowy kolor. Miąższ stanowi około 90-95% owocu, co wyróżnia tę odmianę spośród innych.

Puzon

Okres wegetacji wynosi około 110 dni. Owoce mają unikalny, skręcony kształt i dorastają do 50 cm długości, dzięki czemu często służą jako dekoracja wiejskich domów. Ważą średnio 6-8 kg, ale w sprzyjających warunkach glebowych mogą osiągnąć nawet 18 kg. Skórka jest gruba i pomarańczowa lub zielona. W pełni dojrzały miąższ staje się jaskrawopomarańczowy i bardzo aromatyczny. Dynię tę można przechowywać ponad rok. Odmiana ta została wyhodowana przez włoskich hodowców i ma kilka nazw, w tym „Albenga Trumpet” (Albenga to miasto we Włoszech), „Tromboncino” (mała trąbka) i „Zucchetta”.

Chudo-Yudo

Okres wegetacji trwa do 120 dni. Owoce są owalne i ważą do 6-8 kg. Skórka jest pomarańczowa, z charakterystycznym siateczkowym wzorem i szarym nalotem. Miąższ jest jaskrawopomarańczowy z czerwonymi żyłkami i nadaje się do spożycia na świeżo, ponieważ jest bardzo smaczny, zawiera dużo karotenu (25,5%) i cukru (4,25%).

Barbara F1

Okres wegetacji wynosi 50-60 dni, co czyni ją wczesną, wszechstronną odmianą hybrydową, odpowiednią do uprawy w różnych regionach. Jeśli dynia ma być przechowywana, najlepiej zbierać ją po 85-90 dniach od kiełkowania. Owoce ważą około 2-6 kg, ale w żyznej glebie mogą osiągnąć nawet 15 kg. Są cylindryczne, zgrubiałe na jednym końcu. Skórka jest pomarańczowa, pokryta ciemnozielonymi, podłużnymi paskami. Miąższ jest słodki i smaczny, średniej grubości i jasny.

Masło orzechowe

Okres wegetacji wynosi około 85 dni, co czyni ją wczesną odmianą wyhodowaną w Niemczech. Owoce mają gruszkowaty kształt i ważą do 4 kg. Skórka ma przyjemny kremowy kolor, a miąższ jest jaskrawopomarańczowy. Smak jest słodki i chrupiący, z przyjemnym aromatem gałki muszkatołowej i orzeszków ziemnych. Owoce można przechowywać przez 6-12 miesięcy.

Masło z orzechów piżmowych

Okres wegetacyjny trwa 125-130 dni, co czyni tę odmianę średnio-wczesną. Ta dynia to wszechstronny owoc, ważący 500-700 gramów, z nawet 30 owocami na jednej roślinie. Ta odmiana jest wyjątkowa, ponieważ kawałek dyni można odciąć i wykorzystać w razie potrzeby w trakcie wzrostu, podczas gdy reszta dyni nie zgnije, lecz wytworzy nową skórkę i będzie dalej rosła. Dynia ma gruszkowaty kształt i kremowo-beżowy kolor. Miąższ jest jaskrawo pomarańczowy, gęsty, maślany i ma bogaty, orzechowy smak. Odmiana ta została wyhodowana przez Massachusetts Agricultural Experiment Station poprzez skrzyżowanie dzikiej dyni afrykańskiej i dyni piżmowej.

Wiele odmian dyni zwyczajnej jest ciepłolubnych, ale można również wybierać okazy uniwersalne, które są przystosowane do chłodniejszego klimatu, na przykład wcześnie dojrzewającą mieszańcową odmianę Barbara F1.

Metody sadzenia

Dynię piżmową sadzi się głównie z rozsady, co jest szczególnie przydatne w chłodnym klimacie umiarkowanym. Jeśli roślina uprawiana jest w klimacie tropikalnym, subtropikalnym lub podrównikowym, można ją sadzić bezpośrednio do gruntu. Każdą metodę należy rozważyć osobno.

Sadzenie przez sadzonki

Doświadczeni rolnicy preferują uprawę dyń z sadzonek, niezależnie od temperatury panującej w regionie. Pierwsze kilka dni jest kluczowe dla rozwoju smaku przyszłych owoców, dlatego należy unikać narażenia na niekorzystne warunki pogodowe. Ponadto uprawa dyń z sadzonek może przyspieszyć proces owocowania.

Sadzonki należy przygotować zgodnie ze standardowymi praktykami rolniczymi 20 dni przed przesadzeniem do gruntu, czyli w kwietniu lub maju. Postępuj zgodnie z poniższymi krokami:

• Przygotowanie nasionNamocz nasiona przez 3-4 godziny w gorącej wodzie (około 45°C), a następnie owiń je wilgotną ściereczką i przechowuj w temperaturze pokojowej do momentu wykiełkowania (zwykle 2-3 dni). To przygotowanie przyspieszy kiełkowanie i ochroni je przed szkodnikami. Doświadczeni ogrodnicy zalecają również hartowanie nasion w celu zwiększenia ich odporności na zimno podczas uprawy dyni piżmowej. Na przykład, już wykiełkowane nasiona dyni należy przechowywać w tej samej wilgotnej ściereczce na dolnej półce lodówki przez 3-5 dni. Przed kiełkowaniem nasiona można posypać popiołem jako nawozem mikroelementowym.
• Wybór konteneraSadzonki dyni nie przesadzają się dobrze, dlatego zaleca się sadzenie nasion w pojedynczych doniczkach torfowych o wymiarach nie mniejszych niż 6x6 cm. Niektórzy ogrodnicy uprawiają sadzonki w domowych doniczkach papierowych. Można je łatwo przyciąć bez uszkadzania systemu korzeniowego rośliny. W ostateczności można użyć zwykłych drewnianych skrzynek.
• Przygotowanie podłożaAby przygotować mieszankę gleby dla sadzonek, należy wymieszać 2 części torfu, 1 część przegniłych trocin i 1 część próchnicy. Dodać 1 łyżeczkę nitrofoski na 1 kg podłoża jako nawóz. Dokładnie wymieszać. Warto zauważyć, że ogrodnicy mogą również kupić gotową ziemię w sklepie – zwykłą ziemię warzywną lub ziemię polecaną do ogórków.
• Siew nasionNapełnij doniczki podłożem, obficie podlej i przygotuj małe dołki, w których umieścisz nasiona. Optymalna głębokość sadzenia to 4-6 cm. Jeśli sadzonki rosną w skrzynkach, przed dosypaniem ziemi należy posypać dno doniczki 3-4 cm warstwą trocin.

Doniczki z sadzonkami należy ustawić na dobrze oświetlonym parapecie, najlepiej od strony południowej. Dzięki temu sadzonki będą silne i odporne na warunki atmosferyczne, bez konieczności dodatkowego oświetlenia. Równie ważna jest odpowiednia pielęgnacja sadzonek dyni, która obejmuje:

• Przed wzejściem sadzonek należy przykryć powierzchnię pojemników z sadzonkami szkłem lub folią, aby stworzyć efekt cieplarniany, utrzymując temperaturę w ciągu dnia na poziomie +18…+25°C, a w nocy na poziomie +15…+18°C;
• po wzejściu siewek, co następuje około 6-7 dnia, obniżyć temperaturę dzienną do +15…+18°C, a nocną do +12…+13°C, a po 5-7 dniach podnieść ją ponownie, lecz już nie tak intensywnie, jak na początku;
• Podlewaj sadzonki regularnie, ale umiarkowanie, aby zapobiec ich wyschnięciu lub przelaniu;
• W 7-10 dniu od wschodów stosujemy nawóz – nitrofoskę (15 g na 10 l wody) lub roztwór dziewanny (dziewannę zalewamy gorącą wodą w stosunku 1:10, odstawiamy na 3-4 godziny, ponownie rozcieńczamy w stosunku 1:5 i podlewamy młode rośliny);
• Tydzień przed sadzeniem w gruncie należy zahartować rośliny poprzez stopniowe obniżanie temperatury dziennej do +15…+16°C i temperatury nocnej do +13…+14°C.

Sadzonki można przesadzać do gruntu po pojawieniu się 2-3 prawdziwych, jasnozielonych liści. Do tego czasu sadzonki osiągną wysokość 15-20 cm. Do ich uprawy należy wybrać miejsca, w których wcześniej uprawiano następujące rośliny:

• ziemniak;
• rośliny strączkowe;
• pomidory;
• wszelkiego rodzaju kapusty;
• cebula.

Dyń nie należy przesadzać do gleby zajmowanej wcześniej przez inne rośliny, takie jak cukinia, ogórki i melony. Ponadto stanowisko powinno być dobrze zdrenowane, suche, ciepłe i osłonięte od wiatru.

Sam przeszczep przeprowadzany jest według następujących zasad:

1. Jesienią należy wykopać grządki i nawozić je: na 1 metr kwadratowy należy dodać 3-5 kg ​​próchnicy, 200 g wapna i 30-40 g złożonych nawozów mineralnych.
2. Pod koniec maja lub na początku czerwca, gdy gleba ogrzeje się do co najmniej 18°C, należy przygotować dołki o głębokości co najmniej 5 cm, w pochmurną pogodę lub wieczorem. Odległość między dołkami powinna wynosić 60-100 cm.
3. Jeśli sadzonki były uprawiane w doniczkach torfowych, ostrożnie rozbij ich grube ścianki zewnętrzne. Jeśli nasiona były wysiewane w pojemnikach, powstałe sadzonki należy usunąć wraz z grudką ziemi, aby uniknąć uszkodzenia delikatnych korzeni.
4. Zasadź młode rośliny w przygotowanych dołkach i obficie podlej.
5. Przykryj sadzonki folią, aby chronić je przed mrozem. Gdy temperatura wróci do normy, osłonę można zdjąć i używać tylko w chłodne noce.

Prawidłowo posadzona dynia wytwarza duże i ciężkie owoce, na każdej roślinie dojrzewają 2-3 zalążnie.

Siew w otwartym terenie

W ciepłych regionach południowych nasiona można wysiewać bezpośrednio do gruntu. Należy to zrobić w pierwszej dekadzie maja pod osłoną foliową. Optymalna temperatura do uprawy wynosi od 20 do 25°C.

Sadzenie powinno odbywać się w dobrze oświetlonym miejscu, osłoniętym od cienia i wiatru. Należy pamiętać, że gleba bogata w wodę gruntową nie nadaje się do uprawy melonów, ponieważ ich system korzeniowy sięga głęboko pod ziemię i może po prostu obumrzeć z powodu nadmiaru wilgoci.

Nasiona przygotowane w sposób opisany powyżej należy wysiewać wzdłuż grządki na głębokość 5-6 cm i w odstępach 80-90 cm. W każdy dołek wkładamy po dwa nasiona, a po wzejściu siewek usuwamy słabszą roślinę za korzenie.

Pielęgnacja dyni piżmowej

Bez względu na sposób sadzenia, roślina wymaga odpowiedniej pielęgnacji, na którą składają się następujące czynności:

• Podlewanie i spulchnianieDynie należy obficie podlewać ciepłą wodą (około 20°C), optymalnie 5-6 litrów na roślinę lub 15-20 litrów na metr kwadratowy powierzchni sadzenia. To wystarczy, aby zapewnić dyni pożywną wilgoć, zapobiegając jednocześnie pękaniu owoców. Do momentu zawiązania owoców podlewaj raz w tygodniu, a następnie co dwa tygodnie. Po każdym podlewaniu pamiętaj o spulchnieniu gleby wokół roślin.
• PosypkaPomaga zwiększyć plon odmiany i poprawić jakość owoców. Pierwsze zastosowanie nitrofoski stosuje się po wytworzeniu piątego liścia właściwego. Drugie zastosowanie, z roztworem dziewanny, stosuje się w fazie formowania pędów. Dodatkowo, w okresie kwitnienia, dynie można podlewać ciepłą wodą z dodatkiem popiołu drzewnego.
• Pielenie i szczypanieZanim uformują się pnącza, niezwykle ważne jest szybkie usuwanie chwastów. Po uformowaniu się pnączy nie będzie to już konieczne. Nie zaleca się jednak przesadzania węzłów ani pnączy, które się rozwinęły, zwłaszcza w okresie kwitnienia, ponieważ może to uszkodzić kwiaty i opóźnić rozwój owoców. Równie ważne jest uszczykiwanie zalążni.
• Ochrona przed szkodnikami i chorobamiZapobiegawczo roślinę należy traktować biofungicydami lub stymulatorami wzrostu, takimi jak Immunocytophyte, Krezacin, Silk i Epin. Dodatkowo krzewy można opryskać preparatami Acrobat lub Kurzat.

Mimo stosowania środków zapobiegawczych dynia może paść ofiarą różnych chorób i szkodników:

• Mączniak prawdziwyChoroba ta jest wywoływana przez nagłe zmiany temperatury w ciągu dnia i nocy. Na owocach pojawiają się plamy, a liście żółkną, usychają i opadają. Aby zapobiec mączniakowi prawdziwemu, należy przykryć roślinę folią na noc. Równie ważne jest obfite i regularne podlewanie rośliny.
• AntraknozaChoroba ta najczęściej atakuje dynie uprawiane w pomieszczeniach lub szklarniach. Rzadziej występuje u roślin uprawianych w gruncie. Antraknoza objawia się symetrycznym atakiem na liście, a następnie na łodygi i owoce. Na powierzchni tworzą się różowe wrzody. Roślina całkowicie obumiera, gdy choroba atakuje korzenie. Antraknoza rozwija się w warunkach nadmiernej wilgotności powietrza. Może również pojawić się w upalne letnie dni, gdy owoce są nadmiernie podlewane.
• AskochytozaAtakuje nadziemne części roślin, gdy gleba jest nadmiernie wilgotna lub gdy występują przymrozki. Na liściach, łodygach i owocach pojawiają się czarne plamy. Aby zapobiec rozprzestrzenianiu się choroby, sadzonki należy przykryć folią.
• Mszyca melonowaSą to owady, które wysysają z rośliny soki odżywcze, powodując zasychanie liści z powodu braku wilgoci i składników odżywczych. Do zwalczania mszyc można stosować specjalistyczne preparaty lub środki ludowe, takie jak napary z rumianku lub piołunu. Mszyce można odstraszyć od dyni, stosując wierzchołki ziemniaków lub pomidorów albo popiół.
• ŚlimakiSzkodniki te mogą zrujnować plony, ponieważ składają jaja w glebie, a następnie żerują na roślinie nocą, robiąc dziury w owocach. Aby zwalczać ślimaki, warto ogrodzić teren jutą, a nawet posadzić tam łopian. W ciągu dnia ślimaki gromadzą się pod jutą, a wieczorem należy je wytępić popiołem.

Stosując się do wszystkich zaleceń dotyczących pielęgnacji dyni zwyczajnej, możesz cieszyć się doskonałymi zbiorami aromatycznych owoców od połowy sierpnia do końca września.

Zbiór i przechowywanie

Zbiór można przeprowadzić już w połowie sierpnia lub przed nadejściem jesiennych chłodów. W tym celu należy ostrożnie odciąć owoc od łodygi, nie uszkadzając kory i pozostawiając ogonek o długości do 5 cm.

Zebrane owoce należy suszyć w ciepłym miejscu przez 14 dni, a następnie przechowywać w suchym miejscu. Jeśli dynia ma być spożyta natychmiast po zbiorze, należy odczekać kilka dni, aby w pełni dojrzała, rozwinęła swój charakterystyczny smak i nabrała pomarańczowego koloru.

Dynia piżmowa to produkt dietetyczny, który jest lekkostrawny, wzmacnia układ odpornościowy i łagodzi schorzenia nerek i wątroby dzięki swoim właściwościom żółciopędnym. Ponadto, dynia piżmowa ma charakterystyczny smak, dzięki czemu idealnie nadaje się do jedzenia na świeżo lub do wykorzystania w wytrawnych potrawach.

Często zadawane pytania