Zielone odmiany dyni z opisami i zdjęciami

Dynia zielona to odmiana dyni, a jej kolor nie wskazuje na niedojrzałość. Występuje w wielu odmianach, w tym ozdobnych, wykorzystywanych do dekoracji ogrodu i domu. Zielony kolor jest typowy dla skórki, natomiast miąższ może być pomarańczowy, żółty, biały i inne. Powierzchnia jest zazwyczaj pokryta plamami lub paskami o różnym odcieniu.

Opis zielonej dyni

Niedojrzałe dynie innych odmian z czasem nabierają innego koloru (typowego dla danej odmiany). Zielone dynie nie zmieniają koloru, ponieważ jest to ich naturalny kolor.

Ogólna charakterystyka zielonych dyni:

• miąższ jest soczysty, słodki i lekko włóknisty;
• smak jest zazwyczaj słodki, aromat wyraźny;
• kolor miąższu jest najczęściej intensywnie pomarańczowy lub żółty;
• przeznaczenie - przygotowywanie potraw, deserów, soków, odżywek dla dzieci;
• typ rośliny - płożąca;
• system korzeniowy jest silny, z głównym pniem o długości do 3 m i pędami bocznymi, które rozchodzą się na boki na powierzchni do 5 m średnicy;
• liście duże, pięciokątne, zielone;
• pędy z kolcami i włoskami;
• średnia długość winorośli od 5 do 8 m;
• masa owocu od 10 do 15 kg;
• powierzchnia dyni jest szorstka, nierówna lub gładka, dość gęsta;
• kształt: okrągły, gruszkowaty, owalny.

Pod koniec sezonu wegetacyjnego zielone odmiany stają się jaśniejsze, a na ich powierzchni pojawiają się paski i różnego rodzaju plamki.

Dynie zielone klasyfikuje się jako jednoroczne i wieloletnie. Na podstawie sposobu wzrostu części nadziemnej, klasyfikuje się je następująco:

1. Gatunek o długich rzęsach. Pęd zawsze rozrasta się po ziemi, przy czym pęd główny jest najdłuższy. Wytwarza liczne pędy boczne. Aby zaoszczędzić miejsce, ogrodnicy prowadzą pnącza wzdłuż płotów, podpór i innych konstrukcji, do których wąsy mogą się przyczepiać.
2. Gatunek krzaczasty. Pędy są krótkie (do 2 m), z pędami bocznymi nieobecnymi lub nielicznymi, a międzywęźla położone blisko siebie. Rośnie pojedynczo na otwartych rabatach.

Odmiany o twardej korze

Łacińska nazwa odmian o twardej skorupie to Cucurbita pepo. Odmiana ta charakteryzuje się szybkim dojrzewaniem i doskonałym smakiem nasion, które mogą być bezłupinowe. Do wad należą słaba słodkość i krótki okres przydatności do spożycia. okres przechowywania.

Pieg

Dynia krzaczasta, klasyfikowana jako odmiana wczesna. Dojrzałość technologiczną osiąga po 90-100 dniach. Uważana za kompaktową (nie zajmuje dużo miejsca w ogrodzie).

Opis:

• kształt zaokrąglono-spłaszczony;
• cechy miąższu: jasnopomarańczowy, soczysty i delikatny, o smaku gruszki;
• Cechy owocu: jasnozielony kolor, na powierzchni nakrapiane plamki o jasnożółtym odcieniu;
• waga od 0,8 do 2,0 kg;
• Preferowanym regionem uprawy jest Petersburg, obwód moskiewski i inne regiony z częstymi opadami deszczu i wahaniami temperatur;
• zastosowanie - do wszystkiego, ale jeśli robisz sok, będziesz musiał dodać cukier;
• Cecha: Zwiększona odporność na zimno.

Miranda

Ta odmiana należy do grupy nagonasiennych, jest odmianą średniowczesną (okres dojrzewania 110–115 dni). Pnącza są długie – do 7 m – i płożą się po ziemi.

Opis:

• kształt jest okrągły;
• cechy miąższu: odcień pomarańczowy, zwiększona soczystość;
• Cechy owocu: soczysta zielona barwa z białymi plamkami (przypominająca marmur);
• waga - 3-4 kg;
• preferowany region uprawy - dowolne warunki klimatyczne;
• zastosowanie - ze względu na słodszą od innych odmian o twardej korze odmianę tę wykorzystuje się do przygotowywania posiłków dla niemowląt i deserów;
• Cechy: Zwiększona odporność na niskie temperatury (do -2°C), niestosowana do uprawy rozsady (wyjątek stanowią rejony północne).

Gribovskaya-189

Odmiana wczesna. Zbiór następuje po 80–95 dniach. Odmiana ma krzaczasty pokrój (pędy nie rozrastają się).

Opis:

• wydłużony kształt przypominający cukinię;
• cechy miąższu: jasnożółty odcień, klasyczny dyniowy smak i aromat, gęsta struktura;
• Cechy owocu: skórka jest ciemnozielona, ​​ale przechowywana w temperaturze pokojowej żółknie;
• waga od 2,5 do 5,5 kg;
• preferowany region uprawy: Syberia, Ural;
• aplikacja - standard;
• Cechy: mrozoodporna, nadaje się do uprawy z rozsady, odporna na szkodniki i choroby.

Żołądź

Należy do rodziny dyniowatych. Jest uważana za dynię owocową ze względu na wysoką słodycz. Jest również uważana za ziemniaka ze względu na wysoką zawartość skrobi. Jest również uważana za dynię zimową. Dojrzewa w ciągu 80–90 dni.

Opis:

• forma w kształcie żołędzia;
• cechy miąższu: kolor pomarańczowy, cukinia i orzechowy smak;
• Cechy owocu: powierzchnia żebrowana, kolor od jasnozielonego do ciemnozielonego;
• waga 700–900 g;
• do uprawy preferowane są regiony o chłodnym klimacie;
• zastosowanie - do deserów;
• Cechy charakterystyczne: uprawiana wyłącznie z sadzonek.

Gatunki o dużych owocach

Nazwa łacińska to Cucurbita maxima. Ta odmiana jest popularna ze względu na wysoką plenność, słodkość, duży rozmiar i długi okres przydatności do spożycia, nawet w ciepłych warunkach.

Kobieta rolnika

To odmiana średniowczesna. Dojrzałość technologiczna następuje po 90–130 dniach, w zależności od pogody. Jest uważana za roślinę długopnącą, ponieważ jej pędy osiągają do 8 metrów długości. Znana jest z doskonałej trwałości i łatwości transportu.

Opis:

• kształt cylindryczny;
• cechy miąższu: jasnożółty, średnio słodki, soczysty i chrupiący;
• cechy owocu: ciemnozielony kolor;
• waga od 7 do 11 kg;
• nie ma specjalnych preferencji regionalnych;
• uniwersalne zastosowanie;
• Cecha: Odporność na zimno.

Hubbard

To odmiana o dużych owocach i muszkatołowym smaku. Owoce dojrzewają w ciągu 100–155 dni.

Opis:

• gruszkowaty;
• cechy miąższu: jasnopomarańczowy, ale suchy, o orzechowym smaku;
• Cechy owocu: ciemnozielona skórka z delikatnymi żebrami;
• waga od 8 do 10 kg;
• uprawiane wszędzie;
• zastosowanie - przygotowywanie potraw, deserów;
• nie ma szczególnych cech charakterystycznych dla uprawy dyni (standard w uprawie dyni).

Świt

Uważana za odmianę średnio wczesną, osiąga dojrzałość techniczną w ciągu 100–115 dni. Pędy są silne i długie.

Opis:

• kształt zaokrąglono-spłaszczony;
• cechy miąższu: jaskrawopomarańczowy kolor, zwarta struktura, słodki, ale nie soczysty;
• Cechy owocu: powierzchnia segmentowana, odcień jasnoszarozielony, po osiągnięciu pełnej dojrzałości pojawiają się różowe lub żółte plamki;
• waga od 5 do 7 kg;
• uprawiana we wszystkich strefach klimatycznych;
• zastosowanie - żywność dla niemowląt, gdyż odmiana zawiera przeważający karoten;
• Cechy: odporność na bakteryjną grzybnię i mączniaka prawdziwego.

Nagonasienne

Dynia charakteryzuje się Ma tylko jeden pęd, osiągający do 14 metrów długości. Dojrzewa w 120 dni (odmiana średnio dojrzewająca) i ma dużą liczbę nasion. Cechą charakterystyczną jest to, że nasiona nie zawierają osłonki ochronnej.

Opis:

• okrągły kształt;
• cechy miąższu: jasnozielony kolor, słodki smak;
• Cechy owocu: zielona skórka z pionowymi pomarańczowymi paskami i jasnymi plamkami;
• waga - 7-9 kg;
• preferowany region uprawy: od południowej do wschodniej Syberii;
• zastosowanie - do gotowania, ale głównie do zbierania nasion;
• funkcja - wymaga obowiązkowego szczypania.

Księżniczka Żaba

Jest to odmiana średnio-późna, której okres zbiorów wynosi 120–130 dni. Należy do odmiany długopniowej.

Opis:

• w kształcie turbanu;
• cechy miąższu: barwa żółta, średnia soczystość, ale chrupkość;
• cechy owocu: powierzchnia segmentowana, nierówna i pomarszczona, odcień zielony, przechodzący od szarawego do ciemnego;
• waga od 4 do 7 kg;
• preferowany region uprawy - Rosja Centralna, Południe;
• uniwersalne zastosowanie;
• Odmiana ta jest mało wymagająca, jeśli chodzi o warunki uprawy.

Wosk

Cechą charakterystyczną dyni jest woskowy nalot na powierzchni owocu. Czas dojrzewania wynosi od 130 do 150 dni. Łodygi są grube, a pędy długie.

Opis:

• wydłużony kształt;
• cechy miąższu: jasnomleczny, słodki i soczysty;
• Cechy owocu: jasnozielony kolor, twarda skorupa, gładka powierzchnia;
• waga od 10 do 15 kg (długość sięga pół metra);
• regionalność nie ma znaczenia;
• zastosowanie - pieczenie;
• Cecha: nie wymaga spełnienia szczególnych warunków.

Figowiec

Owoce dojrzewają w ciągu 110–115 dni. Krzew jest zwarty, ale główny pęd długi.

Opis:

• kształt owalny;
• cechy miąższu: soczysty, bardzo słodki, barwa biało-zielona;
• charakterystyka owocu - wyglądem przypomina arbuza, gdyż na gęstej, ciemnozielonej skórce znajdują się arbuzowe plamki o jasnym odcieniu, powierzchnia jest brodawkowata;
• waga - 3-6 kg;
• uprawiane wszędzie;
• uniwersalne zastosowanie;
• Cechy: dobrze znosi chłód, upał, suszę, można sadzić w cieniu, jednak często jest podatna na choroby grzybowe.

Leczniczy

Wysokoplenna, średnio wczesna odmiana (zbiór możliwy już po 100 dniach). Pędy główne i boczne krótkie. dynia lecznicza — stosowany w chorobach układu pokarmowego i otyłości.

Opis:

• spłaszczony kształt;
• cechy miąższu: chrupiący i soczysty, słodki i delikatny, pomarańczowy;
• cechy owocu: powierzchnia lekko segmentowana, odcień szarozielony z jasnymi paskami;
• waga około 5-6 kg;
• preferowany region uprawy: Ural, Syberia, centralna Rosja;
• zastosowanie - soki, desery, przeciery, zapiekanki;
• Nie ma żadnych szczególnych cech podczas uprawy.

Odmiany muszkatołowe

Nazwa łacińska to Cucurbita moschata. Odmiany te uważane są za elitarne i najsmaczniejsze ze wszystkich (ich smak przypomina gałkę muszkatołową). Absolutnie wszystkie gatunki są wszechstronne i nadają się do ciepłego klimatu. W uprawie w strefie centralnej stosuje się sadzonki.

Witamina

Okres dojrzewania jest średnio-późny – dynie osiągają dojrzałość techniczną po co najmniej 130 dniach. dynia witaminowa Cechą charakterystyczną jest wydłużona łodyga, a miąższ zawiera dużą ilość witamin, szczególnie karotenu.

Opis:

• kształt jest okrągły lub wydłużony;
• cechy miąższu: smakuje jak melon, ma kolor prawie czerwony (ognistopomarańczowy);
• Cechy owocu: powierzchnia lekko żebrowana, zielona z żółtawymi plamami (jeśli zerwiemy niedojrzały owoc i pozostawimy go w ciepłym pomieszczeniu, jego skórka nabierze brązowego lub żółtawego odcienia), skórka cienka;
• waga - 4-7 kg;
• Najlepiej uprawiać w klimacie ciepłym i umiarkowanie ciepłym;
• zastosowanie jest różnorodne;
• Cechy: Roślinę najlepiej sadzić z rozsady (oprócz południa), a po przesadzeniu przykryć folią na okres 1–2 tygodni.

Marina di Chioggia

Odmiana ta została wyhodowana przez włoskich hodowców. Jest uważana za późno dojrzewającą (dojrzałość technologiczna występuje po 135–150 dniach). Jest to roślina o długim pniu. Jej nietypowy pokrój sprawia, że ​​jest popularna jako dynia ozdobna.

Opis:

• w kształcie turbanu;
• cechy miąższu: żółtopomarańczowy, słodki i gęsty, ale skrobiowy;
• cechy owocu: skórka pomarszczona i nierówna, z zielonkawym odcieniem i niebieskawym nalotem;
• waga - 10-14 kg;
• nie ma preferencji regionalnych;
• Zastosowanie: Doskonałe do spożycia na świeżo;
• Cechy: wymaga większej żyzności i pulchności gleby.

Augustyn

Ta dynia to odmiana o długich pędach i wczesnym dojrzewaniu. Dojrzewa w ciągu 100–105 dni.

Opis:

• kształt jest cylindryczny, ale przy bliźnie kwiatowej widoczne jest lekkie zwężenie i poszerzenie;
• cechy miąższu: żółtawy i chrupiący, średnio soczysty i gęsty, lekko włóknisty;
• cechy charakterystyczne owocu: powierzchnia gładka, ale z woskowym nalotem i lekkimi wtrąceniami, ciemnozielona;
• waga od 4 do 6 kg;
• uprawiana we wszystkich strefach klimatycznych;
• zastosowanie - do sałatek, kasz, puree ziemniaczanego;
• Cechy: odmiana podatna na choroby grzybowe, wymagająca dużo miejsca, dobrze znosząca nagłe zmiany temperatur.

Rodzina

To odmiana późno dojrzewająca, osiągająca co najmniej 135 dni. Pędy są długie i sztywne. Komora nasienna jest bardzo mała.

Opis:

• kształt cylindryczno-wydłużony;
• cechy miąższu: chrupiący, średnio soczysty, o dużej gęstości, smak dyni, kolor pomarańczowy;
• cechy charakterystyczne owoców: ciemnozielona barwa z woskowym nalotem;
• masa od 8 do 16 kg, ale zdarzają się okazy olbrzymie ważące 30–35 kg;
• preferuje wyłącznie południowe szerokości geograficzne, ale sadzonki można uprawiać także w regionach o klimacie bardziej umiarkowanym; na północy uprawa jest zabroniona;
• uniwersalne zastosowanie;
• Cecha: odporność na suszę.

Słodka zielona dynia

Słodkie dynie zawdzięczają swoją nazwę wysokiej zawartości cukru – około 15%. Pomimo tych wartości, produkt ten jest uważany za dietetyczny (zawartość kaloryczna nie wzrasta znacząco).

Kolejną cechą jest jego wszechstronność. Słodkie odmiany można jeść nawet na surowo.

Dziecko

Odmiana wczesna, zbiór rozpoczyna się po 80 dniach. Pokrój krzaczasty, pędy skrócone.

Opis:

• spłaszczony kształt;
• cechy miąższu: średnia soczystość i gęstość, chrupiący, barwa pomarańczowa;
• Cechy owocu: na ciemnozielonym tle występują odcienie szarości i brązu;
• waga od 2 do 3 kg;
• preferowany region uprawy: obwód moskiewski;
• uniwersalne zastosowanie;
• Nie ma żadnych szczególnych cech podczas uprawy.

Słodycz

Wysokoplenna odmiana dyni, dojrzewająca 85–95 dni po siewie. Cechą charakterystyczną jest zielony kolor skórki, który praktycznie nie zmienia się z upływem czasu. Pęd jest średni.

Opis:

• kształt jest okrągły;
• cechy miąższu: barwa pomarańczowa, bardzo słodki, ale mało soczysty, o dużej zawartości skrobi;
• Cechy owocu: gładka i żebrowana powierzchnia zielona;
• waga - 5-7 kg;
• preferowany region wzrostu - klimat o dużej wilgotności, strefa środkowa;
• aplikacja - wykorzystywana w dowolnym celu;
• Cechy charakterystyczne: preferuje wilgotne środowisko, ale nie ginie w czasie suszy (krótkotrwałej).

Stodoła

Uważana za najsmaczniejszą i najłatwiejszą w uprawie odmianę średniosezonową, dojrzewa po 120 dniach od posadzenia. Łodyga główna ma około 7 m długości, a komora nasienna jest duża.

Opis:

• kształt jest okrągły i lekko spłaszczony;
• cechy miąższu: pomarańczowy odcień, soczysty i gęsty;
• cechy charakterystyczne owoców: ciemnozielony kolor z ciemnymi plamkami lub jasnymi paskami, gładka powierzchnia;
• waga - 4,5–5,5 kg;
• region uprawy nie ma znaczenia, ale w chłodniejszym klimacie uprawia się ją w szklarniach;
• zastosowanie - najlepiej nadaje się do soków, deserów, galaretek, dżemów itp.;
• Cechy: nie wymaga dużej żyzności gleby, podatna na choroby.

Lazur

Odmiana o okresie wegetacji 100–120 dni. Pędy są silne i długie.

Opis:

• kształt jest okrągły i spłaszczony;
• cechy miąższu: jaskrawopomarańczowy kolor, gęsta, chrupiąca struktura;
• Cechy owocu: barwa zasadnicza ciemnozielona, ​​ale na powierzchni występuje szary odcień, skórka żebrowana;
• waga około 5 kg;
• w każdym regionie uprawy, gdyż łatwo przystosowuje się do chłodnych warunków;
• zastosowanie - do kaszek mlecznych i zup krem;
• Cechy: preferuje gleby piaszczysto-gliniaste o dużej żyzności.

Zimowe słodkości

To odmiana średniowczesna. Dojrzewa po co najmniej 110 dniach. Uważana za odmianę pnącą.

Opis:

• kształt kulisto-spłaszczony;
• cechy miąższu: odcień pomarańczowy, gęsta struktura;
• cechy owocu: skórka segmentowana z wypukłościami, barwa - zbliżona do ciemnooliwkowej (zielonej z szarym), obecne są jasnoszare plamki;
• waga od 5 do 12 kg;
• preferowany region uprawy: Syberia, Ural;
• zastosowanie - gotowanie w domu, konserwowanie, spożywanie na surowo;
• Cechy: odporna na suszę i chłód, nie kumuluje azotanów, odporna na mączniaka prawdziwego i antraknozę.

Gatunki ozdobne

Większość dyń ozdobnych jest uważana za niejadalną, ponieważ nie mają smaku, zapachu ani słodyczy. Jeśli spróbujesz jednej z nich, możesz pomyśleć, że żujesz trawę. Niektóre odmiany są wykorzystywane do dekoracji ogrodu i do pozyskiwania olejów. Są jednak odmiany, które nadają się do spożycia.

Lagenaria

To bardzo nietypowy gatunek dyni, rzadko spotykany na naszych szerokościach geograficznych. Ma wiele nazw:

• gurda;
• tykwa butelkowa;
• serpentynowy;
• Ogórek indyjski;
• cukinia po wietnamsku;
• tykwa.

Opis:

• kształt jest kulisty, spłaszczony, wężowaty, butelkowaty, cylindryczny, gruszkowaty – w zależności od odmiany;
• cechy miąższu: soczysty, niekiedy włóknisty, ale wysycha po osiągnięciu dojrzałości biologicznej;
• Cechy owocu: gdy owoc dojrzeje, jego skórka staje się zdrewniała, a kolor zmienia się;
• waga od 2 do 32 kg, ale zdarzają się okazy osiągające 150 kg;
• zastosowanie - w kuchni, kosmetyce, sztuce (wyrób naczyń, instrumentów muzycznych itp.), jako dekoracja.

Marmur

Kolejna jadalna dynia o dekoracyjnym wyglądzie. Jej charakterystyczne ubarwienie czyni ją wyjątkową. Marmurkowa dynia odmiana późna, dojrzewająca po 140–150 dniach.

Opis:

• okrągły kształt;
• cechy miąższu: soczysty, pomarańczowy, bardzo słodki (do 12%);
• cechy owoców: segmentacja i pryszcze;
• powierzchnia dyni ma soczystą zieloną barwę i białe smugi, które tworzą marmurkowy wzór;
• waga około 5 kg;
• preferowany region uprawy: Kaukaz, obwód Powołża;
• zastosowanie - dekoracja, gotowanie;
• cecha charakterystyczna - owoce pękają pod wpływem nadmiaru wilgoci lub suszy.

Dyniowate

Cucurbita, co po łacinie oznacza dynię, jest wykorzystywana do celów dekoracyjnych w różnych odmianach, takich jak Corona, Little Boo, Czerwony Kapturek i inne. Dynie wyróżniają się nietypowymi kształtami.

Jeśli interesuje Cię uprawa tego warzywa (do dekoracji ogrodu), pamiętaj o zbiorze przed przymrozkami. W przeciwnym razie dynia się zepsuje.

Uprawa zielonej dyni: sadzenie, uprawa i pielęgnacja

Dynie zielone można sadzić na dwa sposoby: z rozsady lub bezpośrednio do gruntu. Jest to roślina ciepłolubna, dlatego ważne jest, aby wybrać dobrze przepuszczalne stanowisko. Niezbędna jest żyzna gleba i następujące cechy:

• poziom kwasowości: 6,5–7,5 pH;
• konstrukcja - luźna, lekka;
• Składniki odżywcze: fosfor, azot, potas.

Płodozmian:

• dobrymi poprzednikami są ziemniaki, marchew, cebula, kapusta, buraki;
• Niepożądane: wszystkie rodzaje dyni, cukinia, kabaczek, rośliny psiankowate, ogórki.

Dynia zielona nie jest zbyt wymagająca pod względem uprawy i pielęgnacji, należy jednak pamiętać o przestrzeganiu następujących warunków:

1. Nawilżający. Unikaj wysychania gleby. Najlepiej, aby gleba była stale wilgotna. Podlewaj tylko wczesnym rankiem.
2. Rozwolnienie. System korzeniowy wymaga napowietrzenia. Wykonuj to 2-3 razy w tygodniu.
3. Posypka. Stosuj nawóz około cztery razy w sezonie wegetacyjnym. Używaj dziewanny, obornika kurzego, popiołu drzewnego i naparów ziołowych. Czasami (jeśli gleba tego wymaga) stosuje się komercyjne nawozy mineralne.
4. Ściółkowanie. Jest to konieczne dla utrzymania wilgoci i luźnego podłoża. Pod dynią należy umieścić słomę, torf, trociny lub siano.

Recenzje

Dynia zielona jest uważana za zdrową, pożywną i dietetyczną żywność. Jest wykorzystywana w wielu potrawach, do przetworów i jako pasza dla zwierząt. Odmiany różnią się jędrnością skórki, słodkością, rozmiarem i innymi cechami.

Często zadawane pytania