Istnieje wiele odmian pietruszki, a jedną z najpopularniejszych jest pietruszka kędzierzawa. Po raz pierwszy została wykorzystana w kuchni w VI wieku przez mieszkańców basenu Morza Śródziemnego. Wówczas, nieświadomi jej dobroczynnych właściwości, byli przyciągani jej unikalnym wyglądem i przyjemnym, charakterystycznym aromatem. Dziś pietruszka kędzierzawa jest dobrze zbadana i szeroko stosowana.
Pietruszka kędzierzawa
Nasiona pietruszki kędzierzawej
Pietruszka kędzierzawa przyciąga uwagę ogrodników i plantatorów warzyw nie tylko swoim atrakcyjnym wyglądem, ale również ostrym, korzennym aromatem.
Opis
Pietruszka kędzierzawa to rozgałęziona roślina dwuletnia o prostej łodydze dorastającej do 100 cm wysokości. W pierwszym roku po posadzeniu korzeń ma wrzecionowaty kształt i biało-szary miąższ. W drugim roku system korzeniowy się rozgałęzia.
Liście są trójkątne, błyszczące z wierzchu i matowe od spodu, klapowane. Kwitnie od początku do połowy lata. Baldachy składają się z małych, żółtozielonych kwiatów. Owoce są dwunasienne, bocznie spłaszczone i zielonobrązowe.
Jego piękny wygląd sprawia, że idealnie nadaje się do dekoracji potraw i stołu. Delikatne warzywa mają przyjemny smak i doskonały aromat. Nie wymagają specjalnych warunków przechowywania.
Zalety i wady pietruszki kędzierzawej
Zalety pietruszki kędzierzawej w porównaniu ze zwykłymi odmianami liściastymi to m.in.:
- wygląd estetyczny;
- bezpretensjonalność;
- lepiej znosi suszę;
- dobrze się trzyma.
Ale ten rodzaj pietruszki ma też swoje wady:
- po obróbce cieplnej traci zapach;
- w stanie świeżym aromat jest mniej intensywny;
- Zielone są twardsze.
Skład chemiczny i właściwości
Pietruszka zawiera wiele cennych pierwiastków: ryboflawinę, karoten, śluz, białka i węglowodany, dużą ilość witamin (B1, C, PP, A, B9) i mikroelementów (selen, cynk, sód, magnez, potas).
Aromat pietruszki zawdzięcza złożonym olejkom eterycznym zawierającym kwasy tłuszczowe. Dzięki bogatemu składowi pietruszka znajduje zastosowanie nie tylko w kuchni, ale również w medycynie. Ma następujące właściwości:
- przeciwzapalny;
- moczopędny;
- ogólny tonik;
- przeciwskurczowy;
- gojenie : zdrowienie;
- żółciopędny.
Uprawa pietruszki
Pietruszkę kędzierzawą można uprawiać przez cały rok, ponieważ nie wymaga specjalnych warunków i dobrze adaptuje się do nowych stanowisk. Ważne jest jedynie, aby pamiętać o odpowiednich praktykach rolniczych.
Przygotowanie gleby
Miejsce sadzenia i uprawy pietruszki kędzierzawej należy rozważyć jesienią. Należy oczyścić teren z resztek roślinnych po innych uprawach i przekopać go, dodając próchnicę. Wiosną, w razie potrzeby, należy oczyścić glebę z szkodników i chorób oraz wzbogacić ją nawozami mineralnymi.
Siew nasion
Pietruszka dobrze znosi chłód, więc można ją wysiewać bez czekania na stabilną, ciepłą pogodę. Siew można rozpocząć już w połowie kwietnia. Nie należy robić głębokich bruzd; wystarczy 1 cm. Podczas siewu należy zachować 20-25 cm odstępu między rzędami.
- ✓ Optymalna temperatura gleby do kiełkowania nasion: 4-6 ºС.
- ✓ Maksymalna mrozoodporność sadzonek: do -9 ºС.
Przed siewem zaleca się namoczenie nasion w ciepłej wodzie przez 2-3 dni, a następnie wysuszenie ich, aż będą sypkie. To pomoże w szybszym wzejściu siewek.
Aby utrzymać wilgotność gleby, należy przykryć miejsce sadzenia folią. Temperatura 4-6°C (4-6°F) jest wystarczająca do kiełkowania nasion i pojawienia się pierwszych pędów. Wschodzące rośliny są odporne na mrozy do -9°C (-9°F). Pietruszkę kędzierzawą można wysiewać przez całe lato.
Uprawa pietruszki z sadzonek
Aby wyhodować sadzonki, należy wykonać następujące czynności:
- Wybierz glebę. Możesz kupić gotową ziemię, ale lepiej wymieszać 2 części ziemi z grządki z 1 częścią ziemi kupionej w sklepie. Jeśli gleba jest bardzo kwaśna, dodaj 20-30 gramów kredy na wiadro mieszanki glebowej do przygotowanej gleby.
- Rozłóż przygotowaną mieszankę gleby w formach lub skrzynkach, w których będą sadzone nasiona.
- Namocz nasiona w wodzie o temperaturze 30-35°C przez kilka dni, aby usunąć olejki eteryczne, które mogą opóźnić kiełkowanie. Regularnie wymieniaj wodę.
- Wysusz nasiona, aż będą luźne, lub odsącz wodę i rozłóż je cienką warstwą na wilgotnej gazie. Utrzymuj wilgotność, okresowo spryskując gazę niewielką ilością wody.
- Gdy nasiona wykiełkują, posadź je w doniczkach wypełnionych ziemią doniczkową. Zrób dołki o głębokości 0,5 cm, ostrożnie rozłóż nasiona i przykryj je ziemią.
- Umieść foremki na słonecznym parapecie lub w szklarni. Jeśli temperatura utrzyma się na poziomie co najmniej 25°C, sadzonki wykiełkują bardzo szybko.
- Codziennie wietrz sadzonki, upewniając się, że gleba nie wysycha. Możesz podlewać je strzykawką lub spryskiwać słabe sadzonki spryskiwaczem. Silniejsze rośliny podlewaj łyżką.
- Gdy pojawią się drugie liście, jeśli zajdzie taka potrzeba, przesadź sadzonki do osobnych doniczek lub przerzedź je i posadź w glebie szklarni.
- Pietruszkę można sadzić w ogrodzie na początku maja. Rzędy należy sadzić w odstępach co najmniej 20 cm, a odległość między sadzonkami powinna wynosić około 10 cm.
Instrukcje dotyczące pielęgnacji
Pietruszka kędzierzawa wymaga regularnego podlewania i spulchniania gleby. Należy jednak uważać, aby nie przelać grządek. Jeśli sadzonki były nawożone nawozem wieloskładnikowym podczas uprawy w szklarni, po ukorzenieniu się i przesadzeniu należy je nawozić.
- × Unikaj nadmiernego podlewania gleby, gdyż może to prowadzić do chorób grzybowych.
- × Nie należy stosować świeżego obornika do nawożenia, gdyż może on spowodować oparzenia systemu korzeniowego.
Nawożenie systemu korzeniowego pietruszki
Przygotowując glebę na kolejny sezon jesienny, należy nawozić glebę pod uprawę pietruszki kędzierzawej próchnicą i przekopać. Przed sadzeniem sadzonek lub siewem nasion należy zastosować nawozy azotowe, fosforowe i potasowe. Odmiany liściowe nie wymagają dodatkowego nawożenia.
Jeśli planujesz wykorzystać korzeń w celach spożywczych lub leczniczych, to jesienią ponownie nawoź rośliny nawozami zawierającymi fosfor i potas.
Żniwny
Liście pietruszki wykorzystuje się w miarę ich wzrostu. Zbiór rozpoczyna się jesienią, koncentrując się na okresie, gdy nasiona osiągną dojrzałość. Materiał roślinny jest ścinany, ewentualnie miażdżony i zamrażany lub tłoczony na olej. Suszenie liści powoduje utratę ich korzennego aromatu.
Korzeń pietruszki kędzierzawej zbiera się w pierwszym roku, gdy ma jeszcze wrzecionowaty kształt. W następnym roku nadaje się wyłącznie do celów leczniczych.
Wykop korzeń, oczyść go z ziemi, wysusz i schowaj w piwnicy. Bez tych środków ostrożności może szybko się zepsuć i zgnić.
Aby uzyskać nasiona, należy odciąć baldachy, wysuszyć je w cieniu i zmłócić.
Choroby i szkodniki pietruszki kędzierzawej
Jak wszystkie rośliny ogrodowe, pietruszka jest podatna na szereg chorób:
- Mączniak prawdziwy -Choroba grzybowa charakteryzująca się pojawieniem się białego nalotu na roślinie. W miarę dojrzewania grzybni nalot ciemnieje. Grzyb rozprzestrzenia się przez wiatr, deszcz lub krople wody. Może szybko rozprzestrzenić się na dużym obszarze, uszkadzając uprawę.
- Cerkosporioza - Atakuje liście roślin. Na liściach tworzą się zapadnięte żółte plamy, które z czasem bledną. Wokół plam pozostaje brązowy pierścień. Choroba rozwija się przy nadmiarze wilgoci i dużym zagęszczeniu roślin.
- Stolbur -Uszkadza liście, nadając im czerwonawy odcień. Choroba powoduje, że nasiona dojrzewają i stają się bezużyteczne. Rośliny często usychają i zamierają.
- Rdza — charakteryzuje się pojawieniem się żółtopomarańczowych plam, które zlewają się i ciemnieją w miarę rozprzestrzeniania się i dojrzewania grzyba. Choroba powoduje zasychanie pietruszki.
- Septoria -Uszkadza liście od dolnych liści, rozprzestrzeniając się na cały krzew. Krzew brązowieje i obumiera, pozostawiając zarodniki grzyba w środku.
- Fomoz - Choroba grzybowa. Objawia się brązowymi plamami na nerwach liści. Na korzeniu rozwija się zapadnięta, zgniła plama. Zainfekowane rośliny nie nadają się do przechowywania.
Do środków zwalczania chorób grzybowych zalicza się stosowanie fungicydów do gleby i liści, płodozmian i regularne praktyki rolnicze.
Szkodniki pietruszki kędzierzawej:
- Mszyca melonowa -Są to małe, czarne lub zielone owady, które żywią się sokiem roślinnym. To powoduje, że pietruszka cierpi na niedobory składników odżywczych, osłabiając się i karłowaciejąc. Jeśli nie zastosuje się środków zwalczających mszyce, rośliny obumrą.
- Nicień łodygowy — pasożytniczy robak, który żyje w łodygach i korzeniach pietruszki. Żywi się sokiem i miąższem rośliny. Jego obecność można rozpoznać po matowym kolorze liści, nierównomiernym kiełkowaniu i wzroście.
- Mucha marchewkowa Dorosły owad nie wyrządza szkód roślinom, ponieważ żywi się wyłącznie nektarem z kwiatów pietruszki. Młode osobniki są niebezpieczne, wyrządzając nieodwracalne szkody i niszcząc zieleń.
- Psyllid marchwiowy Bezpośrednim szkodnikiem jest larwa owada, która żywi się sokiem pietruszki. W przypadku poważnych i długotrwałych uszkodzeń system korzeniowy przestaje funkcjonować, a roślina obumiera.
| Szkodnik | Metoda walki | Efektywność |
|---|---|---|
| Mszyca melonowa | Leczenie roztworem mydła | Wysoki |
| Mucha marchewkowa | Wykorzystanie siatki jako schronienia | Przeciętny |
Ważne jest, aby szybko identyfikować szkodniki i niezwłocznie podejmować działania w celu ich wyeliminowania, ponieważ owady oprócz wyrządzania bezpośrednich szkód mogą również przenosić choroby grzybowe.
Recenzje ogrodników
Niezależnie od prawidłowego doboru nasion, odpowiednie praktyki rolnicze, nawożenie oraz zwalczanie chorób i szkodników pomogą zapewnić zdrowe i obfite plony. Pietruszka kędzierzawa będzie Twoim towarzyszem w dekorowaniu stołu i przygotowywaniu pysznych potraw.