Zielony rabarbar to zdrowa roślina wykorzystywana w kuchni. Jego słodko-kwaśny smak sprawia, że jest niezastąpionym składnikiem dżemów, kompotów i innych deserów, a jego wygląd czyni go piękną ozdobą ogrodu. Istnieje wiele popularnych odmian rabarbaru o atrakcyjnych cechach.
Najlepsze odmiany z zielonymi ogonkami
Istnieje kilka odmian rabarbaru zielonego, z których każda ma unikalne cechy. Należą do nich długość ogonków liściowych, wielkość liści, smak i plon. Wybór odpowiedniej odmiany zależy od preferencji i celów uprawowych.
| Nazwa | Odporność na choroby | Wysokość rośliny | Okres dojrzewania |
|---|---|---|---|
| Waltham Yellow | Wysoki | Przeciętny | Wczesny |
| Sikkimski | Przeciętny | Wysoki | Późno |
| Ob | Wysoki | Niski | Przeciętny |
| Cyklon | Przeciętny | Wysoki | Przeciętny |
| Kompot | Wysoki | Przeciętny | Wczesny |
| Monarcha | Wysoki | Wysoki | Późno |
| Królewski Albert | Przeciętny | Przeciętny | Wczesny |
| Tukumski-5 | Wysoki | Przeciętny | Przeciętny |
| Uparty | Wysoki | Niski | Wczesny |
| Lek | Przeciętny | Wysoki | Późno |
| Wielkoogonkowe | Wysoki | Przeciętny | Przeciętny |
| Moskwa 42 | Wysoki | Przeciętny | Przeciętny |
| Seria Goliat | Wysoki | Wysoki | Późno |
- ✓ Optymalne pH gleby dla rabarbaru wynosi 5,5-6,5. Przy wyższych wartościach konieczne jest zakwaszenie.
- ✓ Minimalna głębokość warstwy żyznej: 40 cm. Rabarbar ma głęboki system korzeniowy.
Waltham Yellow
Odmiana rabarbaru wyróżniająca się bogato ubarwionymi łodygami i dużymi, soczystymi liśćmi. Jest odporna na choroby i znana z obfitych plonów. Kolor łodyg sprawia, że jest to szczególnie ozdobna roślina, odpowiednia zarówno do ogrodu, jak i do gotowania.
Odmiana ma słodko-kwaśny smak. Jej żywy kolor zachowuje się po ugotowaniu. Ta odmiana jest ceniona za walory ozdobne i łatwość pielęgnacji. Preferuje stanowiska słoneczne lub półcieniste oraz umiarkowanie wilgotne podłoże.
Sikkimski
To olbrzymia roślina zielna pochodząca z Himalajów. Jej zasięg rozciąga się od północno-wschodniego Afganistanu po regiony wschodnie, w tym północny Pakistan, Indie, Nepal, Sikkim (w Indiach), Bhutan, Tybet i Mjanmę, gdzie występuje w strefie alpejskiej na wysokości 4000–4800 m n.p.m.
Ta niezwykła odmiana rabarbaru wytwarza monokarpiczne kwiatostany o wysokości 1-2 m, które wyrastają ponad otaczające krzewy i niskie trawy, widoczne z odległości do 1,5 km. Cechy odmiany:
- Jest to stożkowata wieża złożona z delikatnych, słomkowych, błyszczących, półprzezroczystych podsadek, których górne krawędzie są różowe.
- Duże, błyszczące, zielone liście odziomkowe tworzą szeroką podstawę rośliny.
- Po rozwinięciu podsadek ukazują się błoniaste, delikatne, różowe przylistki. Wewnątrz nich znajdują się krótkie, rozgałęzione wiechy miniaturowych, zielonych kwiatów.
- Korzeń osiąga długość 1-2 m i grubość ramienia, a jego wnętrze jest jasnożółte.
- Po kwitnieniu łodyga wydłuża się, podsadki stają się szorstkie, czerwonobrązowe i oddzielają się od siebie.
Łodygi mają przyjemny, lekko kwaśny smak i są spożywane przez miejscowych, którzy nazywają roślinę „chuka”. W zagłębieniach znajduje się duża ilość czystej wody.
Ob
Ta wieloletnia roślina o delikatnym miąższu, której owoce wykorzystuje się do przetwórstwa, produkcji dżemów i kompotów, nadaje się do uprawy w całej Rosji.
Dane techniczne:
- Długość ogonków liściowych – 22-23 cm.
- Waga - 44-84 gramów;
- Smak - słodko-kwaśny;
- Produktywność – 1,6-2,1 kg na 1 m2.
Cyklon
Roślina to silny krzew o grubych łodygach, osiągających 1,5-2 m wysokości i do 4 cm średnicy. Owalne liście tworzą półwzniesioną rozetę. Ogonki liściowe są zielone, o soczystym miąższu, osiągają do 70 cm długości i wagę 100-150 g, osiągając do 4 cm szerokości.
Roślina zawiera cenne kwasy organiczne, niezbędne do odżywiania: jabłkowy, cytrynowy, szczawiowy, bursztynowy i salicylowy. W okresie wegetacji plon wynosi 2,5-3,5 kg z metra kwadratowego.
Kompot
Polecana do spożycia na świeżo i do przetworów. Okres od wiosennego odrostu do dojrzałości handlowej wynosi 35-45 dni. Ta bylina ma pionową rozetę liści. Liście są duże, zielone, średniopęcherzykowe, z falistym brzegiem i zaostrzonym czubkiem.
Ogonek liściowy jest średniej długości (40-45 cm), średniej szerokości i grubości, zielony z antocyjanowym zabarwieniem u nasady, lekko żebrowany, o zielonym miąższu. Waga każdego ogonka wynosi 45-80 g. Plon jest wysoki – 2,6-4 kg z metra kwadratowego.
Monarcha
Rabarbar Monarho to jedna z najdłuższych odmian, wyróżniająca się gładkimi, bardzo grubymi i mięsistymi, jasnozielonymi ogonkami liściowymi, zaokrąglonymi u dołu i rowkowanymi u góry. Blaszki liściowe są bardzo duże i jasnoniebieskozielone.
Królewski Albert
Jedna z najwcześniejszych odmian. Ogonki liściowe są duże, początkowo jasnoczerwone, później jasnozielone. Są gładkie, zaokrąglone u dołu, lekko żłobkowane u góry, z lekko wystającymi żebrami i ostrymi krawędziami. Blaszki liściowe są jasnozielone.
Tukumski-5
Ta bylina jest uprawiana w całej Rosji. Dojrzałe ogonki liściowe są wykorzystywane w kuchni i do przetworów. Charakteryzuje się walorami dekoracyjnymi i jest uważana za odmianę stołową.
Dane techniczne:
- Długość ogonka – 50-70 cm.
- Waga - 100-106 gramów.
- Smak - przyjemny, kwaśny z nutą słodyczy.
- Produktywność – do 4,3 kg na 1 m2.
Uparty
Wczesna odmiana rabarbaru, dojrzewająca od wiosennego wzrostu do technicznej dojrzałości po 41-44 dniach. Rozeta liści jest wzniesiona, o wysokości 68-83 cm i średnicy 130-140 cm, z 17-30 liśćmi.
Ogonki liściowe są duże, jasnozielone, z antocyjanowym zabarwieniem u nasady, mają 49-55 cm długości i ważą 104-180 g. Rabarbar jest odporny na wybijanie w pędy kwiatowe.
Leczniczy (Rheum officinale)
Ta wieloletnia roślina zielna z rozwiniętym systemem korzeniowym osiąga wysokość do 2 m. Ma delikatną, prostą, drobno bruzdowaną, pustą łodygę z drobnymi włoskami. Ogonki liściowe są soczyste, ale lekko kwaśne.
Liście są duże, szorstkie i mięsiste, dłoniasto klapowane. Kwiatostan jest duży, wiechowaty i ulistniony, szeroko rozgałęziony i rozłożysty. Owocem są trójkątne orzechy.
Wielkoogonkowe
Wczesna odmiana o średnio zwartej rozecie. Ogonki liściowe są zielone, z intensywnym wiśniowym przebarwieniem od spodu i plamkami wzdłuż żeberek na górnej stronie. Mają głęboki rowek i jasnozielony miąższ, czasami z różowymi plamkami.
Długość ogonka liściowego wynosi 58-62 cm, a szerokość 2,1-2,5 cm. W uprawie w gruncie obserwuje się znaczną zdolność do tworzenia pędów.
Moskwa 42
Odmianę rabarbaru kędzierzawego można uprawiać w każdym regionie kraju. Roślina tworzy bujny krzew o grubych łodygach i dużych, gładkich liściach. Dojrzałe ogonki liściowe nadają się zarówno do gotowania w domu, jak i do przetworów.
Dane techniczne:
- Długość ogonka – 50 cm.
- Waga - od 100 do 150 g.
- Smak - kwaśny, słodki.
- Produktywność – do 6 kg na 1 m2.
Seria Goliat
Bylina dorastająca do 80-100 cm wysokości. Łodygi są wyprostowane, słabo rozgałęzione i zielone. Liście są duże, o kręconych brzegach. Kwiaty są kremowe, zebrane w gęste, wiechowate kwiatostany. Roślina kwitnie w lipcu.
Gatunek ten jest mrozoodporny, wytrzymuje temperatury do -30°C. Preferuje wilgoć, ale jej nadmiar wiosną może prowadzić do gnicia kłączy i pąków. Roślina nie ma dużych wymagań świetlnych, ale rośnie wolniej w cieniu. Wymaga żyznej, dobrze nawożonej gleby.
- × Nadmierne podlewanie gleby w okresie spoczynku (jesień-zima) prowadzi do gnicia kłączy.
- × Stosowanie świeżego obornika jako nawozu powoduje oparzenia korzeni.
Rabarbar olbrzymi jest uprawiany na rabatach kwiatowych. Może być również ozdobą rabaty. Jego korzenie i bulwy mają właściwości lecznicze. Młode, soczyste ogonki liściowe i liście są jadalne.
Zalety i wady zielonego rabarbaru
Zielony rabarbar to popularna roślina wykorzystywana zarówno w kuchni, jak i w medycynie. Jego najważniejsze zalety to:
Wśród wad ogrodnicy wymieniają zawartość kwasów i szczawianów, wymagania glebowe i niektóre warunki uprawy.
Zielony rabarbar to cenny składnik zdrowej diety. Wybór odpowiedniej odmiany do Twojej działki pomoże Ci stworzyć piękny i żyzny ogród, cieszący oko i dający radość z uprawy i korzystania ze świeżych, ekologicznych produktów. Różnorodność odmian pozwala na stworzenie kulinarnych arcydzieł.