Jak uprawiać seler zwyczajny z Utah w ogrodzie?

Yuta to odmiana selera naciowego o średnio wczesnej łodydze. Ogrodnicy cenią ją za obfite plony, atrakcyjny wygląd, doskonały smak i długą trwałość. Jest uprawiana zarówno na potrzeby własne, jak i na sprzedaż komercyjną. Odmiana ta jest również interesująca dla rolników zajmujących się przemysłową produkcją warzyw.

Wprowadzenie do odmiany

Yuta to odmiana selera naciowego o najwyższych plonach, zarówno łodygowych, jak i liściastych. Właściciele domów i rolnicy wybierają tę odmianę ze względu na bogate w witaminy warzywa liściowe w krótkim sezonie, które można zbierać w każdej fazie wzrostu. Wyróżnia się zwiększoną odpornością na wybijanie w pędy kwiatowe i kwitnienie.

Cechy selekcji

Ta odmiana jest produktem krajowej hodowli. Została opracowana przez naukowców A. N. Khovrina, S. V. Maksimova i N. N. Klimenko. Została wpisana do rosyjskiego rejestru państwowego w 2007 roku. Przeznaczona jest do uprawy na zagonach otwartych w następujących klimatach:

• Północny;
• Północny-zachód;
• Centralny;
• Wołga-Wiatka;
• Region Centralnej Czarnej Ziemi;
• Północnokaukaski;
• Środkowa Wołga;
• Dolna Wołga;
• Ural;
• zachodniosyberyjski;
• wschodniosyberyjski;
• Daleki Wschód.

Opis wyglądu

Rośliny z Utah charakteryzują się wysoką, wyprostowaną lub półwyprostowaną rozetą zbudowaną z ciasno upakowanych ogonków liściowych. Ich wysokość waha się od 45 cm do 70 cm (średnia wysokość to 65 cm). Rozeta waży 350-450 g.

Ogonki liściowe, dla których ogrodnicy uprawiają tę odmianę, mają następujące cechy:

• intensywny zielony kolor, od jasnozielonego do ciemnozielonego;
• długi, lekko zakrzywiony kształt;
• powierzchnia lekko żebrowana;
• konsystencja mięsista, nie włóknista, delikatna;
• niewielka liczba liści wieńczących ogonek, zielonych, średniej wielkości.

Smak i zastosowanie

Odmiana Utah znana jest z doskonałego smaku i bogatego, pikantnego aromatu. Ogonki liściowe i liście zawierają wiele cennych składników odżywczych: witaminy, aminokwasy, minerały, błonnik i olejki eteryczne. Są uważane za produkt dietetyczny.

Liście selera najlepiej smakują świeże i wykorzystywane w kuchni domowej. Domowi kucharze wykorzystują soczyste, mięsiste łodygi w następujący sposób:

• dodawany do sałatek, przystawek warzywnych;
• gotowany na parze;
• pieczony;
• dodawany jako dodatek smakowy i aromatyczny do zup, bulionów, dań mięsnych i rybnych, gulaszów warzywnych;
• suszone w celu uzyskania pikantnej przyprawy.

Doświadczeni kucharze unikają dodawania dolnej części łodygi (białej części) do świeżych sałatek, ponieważ nie jest ona wystarczająco miękka. Najlepiej ją ugotować. Dodatek dolnej części łodygi do bulionu lub gulaszu. Ten składnik dosłownie odmienia smak zupy z ryb słodkowodnych.

Czas dojrzewania i plon

Ta odmiana warzywna należy do odmian średniowczesnych i mieszańców. Dojrzewanie następuje po 130–160 dniach. W niesprzyjających warunkach może trwać nawet 180 dni. Ogrodnicy mogą zebrać do 3,7 kg łodyg selera naciowego z metra kwadratowego grządki.

Lądowanie

Do uprawy sadzonek selerowych z Utah należy używać lekkiej, luźnej gleby bogatej w składniki odżywcze. Najlepiej sprawdza się podłoże zawierające próchnicę i torf. Plantatorzy warzyw uprawiają seler z Utah z sadzonek, przestrzegając następujących zasad:

• Luty-marzec - siew nasion w celu uzyskania rozsady;
• druga połowa maja (przy ustabilizowanym cieple, w ciągu dnia od +16-18°C) – przesadzanie rozsady na otwartą grządkę;
• Od lipca do września – zbiory.

Nie ma potrzeby głębokiego sadzenia nasion. Wystarczy rozsypać je na powierzchni gleby i spryskać ciepłą wodą. Przykryć nasiona szkłem (lub folią). Postawić na słonecznym parapecie. Utrzymywać wilgotność gleby i wietrzyć pomieszczenie. Gdy pojawią się kiełki, przykryć je ziemią (ok. 0,5 cm).

Po masowym wykiełkowaniu siewek zdejmij szkło (lub folię). Przechowuj sadzonki w jasnym pomieszczeniu o temperaturze 15°C. Takie warunki zapobiegną wyciąganiu się sadzonek i zapewnią im silny i zdrowy wzrost. Przesadź je do ogrodu w maju, zachowując rozstaw 35x40 cm.

Miejsce uprawy selera musi spełniać następujące wymagania:

• być nasłonecznionym (ogonki liściowe rosnące w półcieniu lub cieniu mają zbyt silny aromat i ograniczony smak);
• bezwietrzny;
• na glebie żyznej, lekkiej i luźnej, o odczynie obojętnym (warzywo nie rośnie na glebach ciężkich, zwartych i kwaśnych).

Instrukcje dotyczące pielęgnacji

Seler naciowy wymaga więcej pielęgnacji niż inne rośliny ogrodowe, takie jak pietruszka i marchew. Wymaga regularnego podlewania, nawożenia, spulchniania gleby i kopczykowania. Warzywo to wymaga również wybielenia łodyg, co odbywa się poprzez owijanie ich grubym papierem na 14 dni przed zbiorem.

Zawiłości podlewania i nawożenia

Ta roślina jest bardzo wilgotna. Wymaga częstego i obfitego podlewania korzeni, aby zapewnić obfite plony. Należy unikać spływania wody poza łodygi i liście. Nadmierne podlewanie jest równie szkodliwe dla selera, jak susza, prowadząc do gnicia łodyg. Schemat nawadniania jest następujący:

• częstotliwość podlewania - raz na 2-3 dni (częstotliwość podlewania należy zwiększyć 5 tygodni przed zbiorem, a ostatnie, najobfitsze podlewanie wykonać 10 dni przed);
• zużycie wody (koniecznie ciepłej i odstanej) – 20 litrów na 1 m2 grządki;
• Po podlaniu należy ściółkować glebę czystymi trocinami lub skoszoną trawą, aby zatrzymać wilgoć;
• Łączne zużycie wody w całym sezonie wegetacyjnym wynosi 5-6 metrów sześciennych (w przypadku stosowania zraszania zużycie wzrasta do 9 metrów sześciennych).

Glebę w grządce należy spulchnić po deszczu i podlewaniu. Rób to co najmniej sześć razy w sezonie. Pamiętaj o usypaniu roślin.

Nawożenie upraw warzywnych należy wykonywać według następującego schematu:

• Cztery tygodnie po przesadzeniu sadzonek na grządkę, nawozimy je saletrą amonową (20 g na 1 m²), superfosfatem (15 g na 1 m²) i solą potasową (10-15 g na 1 m²). Można również zastosować roztwór obornika kurzego (1:10).
• Ponownie nawoź seler w połowie lata. Użyj dowolnego nawozu bogatego w potas. W tym okresie warto również dodać magnez i bor.

Występowanie chorób, zagrożenie szkodnikami

Nieprawidłowo lub źle posadzony seler naciowy jest podatny na choroby. Jest szczególnie podatny na nadmierne podlewanie i zaniedbane spulchnianie gleby (z powodu gęstej skorupy glebowej powietrze nie dociera do korzeni rośliny). Niedobory składników odżywczych osłabiają również odporność rośliny.

Spośród chorób najbardziej podatne na poniższe infekcje są zielone warzywa:

• Plamistość liści wywołana przez CercosporęTa choroba grzybowa objawia się plamami na liściach i łodygach. Plamy mają jasny środek i czerwone brzegi. Z czasem zaczynają wysychać. Stosowanie fungicydów na materiał sadzeniowy to doskonały środek zapobiegawczy.
  Jeśli roślina została uszkodzona przez grzyby, zastosuj nawóz mineralny i opryskaj rośliny preparatem Fitosporin, Fitoverm lub innym fungicydem.
• SeptoriaOgrodnicy rozpoznają chorobę po żółtych, wydłużonych plamach na liściach. Pojawia się ona pod koniec lata. Zwalczanie infekcji pomaga w leczeniu roślin fungicydami, takimi jak Trichodermin, Alirin-B lub Vitaplan.
• RdzaChłodna pogoda latem sprzyja chorobie. Objawia się ona brązowymi naroślami na roślinach. Fitosporyna może pomóc w walce z tym problemem.

Uprawy warzyw są również podatne na ataki szkodliwych owadów, takich jak połyśnica selerowa i marchwianka. Ich larwy są szczególnie niebezpieczne, wygryzając dziury w ogonkach liściowych i uszkadzając liście. Rośliny porażone przez te szkodniki nie tylko tracą atrakcyjny wygląd, ale także nabierają gorzkiego smaku.

Te domowe sposoby pomogą Ci uchronić grządkę selera przed inwazją owadów:

• popiół drzewny;
• suchy proszek musztardowy;
• pył tytoniowy.

Cechy pozytywne i negatywne

Recenzje

Yuta to wspaniała, średnio wczesna odmiana selera naciowego. Ogrodnicy domowi cenią ją za wysoką wartość rynkową, przyjemny smak i pikantny aromat. Jest szeroko uprawiana nie tylko na potrzeby własne, ale także komercyjne, dzięki wysokiej plenności i trwałości gotowego produktu.

Często zadawane pytania