Jak zwalczać choroby i szkodniki szczawiu oraz zapobiegać ich występowaniu?

Pomimo niewielkich wymagań pielęgnacyjnych, szczaw jest podatny na różne choroby zakaźne i ataki szkodników. Każdy ogrodnik powinien wiedzieć, jak postępować w przypadku ataku chorób i szkodników oraz jak im zapobiegać.

Choroby szczawiu: objawy, leczenie i profilaktyka

Szczaw jest podatny na różnorodne choroby zakaźne. Mogą być one wywoływane przez owady przenoszące szkodniki, niekorzystne warunki klimatyczne i zaniedbania w praktykach rolniczych.

Rdza

Istnieje kilka rodzajów rdzy. W klimacie umiarkowanym ogrodnicy najczęściej spotykają się z rdzą szczawiową (Puccinia acetosae). Objawami rdzy szczawiowej są żółtoczerwone grudki. Stopniowo pękają, uwalniając zarodniki grzyba, które rozprzestrzeniają się na sąsiednie rośliny. Rdza atakuje każdą tkankę: łodygi, blaszki liściowe i ogonki liściowe.

Rośliny z objawami choroby wyrywa się z ziemi, umieszcza w workach i pali. Aby zapobiec rozprzestrzenianiu się infekcji, pozostałe uprawy opryskuje się co dwa tygodnie roztworem nadmanganianu potasu lub siarczanu miedzi. Po zakończeniu sezonu wegetacyjnego glebę, na której rósł szczaw, przekopuje się i ściółkuje trocinami i próchnicą.

Można stosować środki antykorozyjne, takie jak Planriz i Fitosporin. Koncentrat rozpuszcza się w wodzie w stosunku 1 do 10.

Z ludowych środków leczniczych możesz skorzystać z następujących przepisów:

• Rozpuścić 20 g mydła do prania i 1 g siarczanu miedzi w 1 litrze ciepłej wody. Spryskiwać uprawy dwa razy dziennie przez tydzień.
• Rozpuścić 5 g nadmanganianu potasu w 10-litrowym wiadrze wody. Spryskiwać zaatakowany szczaw dwa razy dziennie, aż objawy infekcji ustąpią.

Ryzyko wystąpienia rdzy jest znacznie mniejsze, jeśli roślina nie cierpi na niedobory minerałów. Dlatego ważne jest stosowanie nawozów potasowo-fosforowych w profilaktyce.

Owularioza

Infekcja grzybicza atakująca wyłącznie warzywa liściaste. Na chorych liściach pojawiają się drobne, szarobrązowe plamy, jaśniejsze w środku i otoczone ciemnobordowym paskiem. Plamy stopniowo się powiększają, osiągając średnicę 1-1,5 cm i zlewając się ze sobą. Zaatakowany liść zasycha i opada. Na spodniej stronie blaszki liściowej plamy są brązowe. W wilgotne dni i przy wysokiej wilgotności powietrza zainfekowane fragmenty liści pokrywają się jasnoszarym nalotem.

Aby zapobiegać chorobom zakaźnym, ważne jest regularne odchwaszczanie i podlewanie szczawiu oraz usuwanie chwastów. Zapobiegawczo należy okresowo opryskiwać uprawy 1% roztworem siarczanu miedzi.

Leczenie polega na usunięciu porażonych liści i potraktowaniu pozostałych roślin preparatem Fitoverm. Rozpuścić 4 ml koncentratu w 1 litrze wody. Zabieg wykonać jednorazowo.

W miejscu, gdzie wyrósł chory szczaw, nie można przez 4 lata siać tej samej rośliny.

Mączniak prawdziwy

Powszechna choroba grzybowa, która może rozprzestrzeniać się szybko, ponieważ zarodniki grzyba są przenoszone przez wiatr, opady i krople wody podczas nawadniania. Zakażenie może również rozprzestrzeniać się poprzez kontakt między zdrowymi i chorymi liśćmi.

Objawy są wyraźne:

• białawy nalot;
• ciemne plamki;
• wizualnie wygląda to tak, jakby liście były pokryte wapnem.

Do ich kontroli chemicznej stosuje się:

• Fitosporyna-M;
• Szybko;
• Fundazol;
• Topaz;
• Bayleton.

Fungicyd Bayleton rozpuszcza się w wodzie bezpośrednio przed użyciem. 1 g preparatu należy dodać do 1 litra wody i dokładnie wymieszać. Produkt jest umiarkowanie toksyczny i należy go stosować w spokojnych warunkach. Środek zaczyna działać w ciągu 2-3 godzin, a jego skuteczność utrzymuje się przez dwa tygodnie, a nawet miesiąc. Zabiegi mechaniczne można wykonać po trzech dniach od oprysku, a zabiegi ręczne po tygodniu.

Do walki z mączniakiem prawdziwym stosuje się również środki ludowe:

• Rozpuść łyżkę sody oczyszczonej i łyżeczkę proszku do prania w 4-litrowym wiadrze z wodą. Spryskuj szczaw i ziemię dwa razy dziennie przez tydzień.
• Serum rozpuszcza się w wodzie w stosunku 1:10. Zaatakowany szczaw należy opryskiwać trzy razy dziennie, co trzy dni. Unikać oprysków w dni deszczowe, ponieważ krople deszczu zmywają ochronną, kwaśną powłokę z powierzchni liści.

Zapobieganie zakażeniom polega na:

• przestrzeganie zaleceń rolniczych;
• spulchnianie gleby;
• przerzedzanie upraw.

Peronosporoza

Choroba ta znana jest również jako mączniak rzekomy. Młode liście szczawiu są najbardziej podatne na tę chorobę. Grzyb rozwija się w chłodnych i wilgotnych warunkach. Zarodniki rozprzestrzeniają się przez wiatr i opady. Zaatakowane liście pokrywają się niebieskawo-szarym nalotem, następnie matowieją, zwijają się na brzegach, wysychają i łuszczą się po potarciu palcami.

Infekcja nadal się rozprzestrzenia, nawet na martwych liściach, dlatego chore rośliny są wyrywane z korzeniami i palone. Pozostałe uprawy są traktowane środkami chemicznymi, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się choroby. Stosuje się fungicydy:

• Szybko;
• Vitaros;
• Previkur.

Zabieg wykonuje się jednorazowo. Koncentrat rozpuszcza się w wodzie w dawce wskazanej w instrukcji.

Ludowe sposoby walki z mączniakiem rzekomym:

• Rozpuścić 2 łyżki proszku musztardowego w 10-litrowym wiadrze wody. Spryskiwać szczaw dwa razy dziennie. Kuracja utrzymuje się przez tydzień.
• Rozpuść rozłożony nawóz w wodzie w stosunku 1 do 3 i pozostaw na 3 dni. Rozcieńcz napar wodą w stosunku 1 do 2. Dokładnie spryskaj porażone rośliny powstałym roztworem.

Aby zapobiec mączniakowi rzekomemu, należy spryskać roślinę płynem Bordeaux lub siarczanem miedzi.

Biała plama

Ta choroba grzybowa objawia się licznymi białawymi plamami na blaszkach liściowych. Zaatakowanych roślin nie da się wyleczyć; należy je wykopać i spalić. Pozostałości szczawiu należy traktować komercyjnym fungicydem lub 1% płynem Bordeaux.

Zapobieganie polega na:

• terminowe usuwanie chwastów;
• grabienie opadłych liści;
• spulchnianie gleby;
• ściółkowanie powierzchni przeznaczonej pod szczaw próchnicą po zakończeniu sezonu wegetacyjnego.

Szara pleśń

Infekcja grzybicza rozwija się na liściach szczawiu, szybko się rozprzestrzeniając i atakując sąsiednie uprawy. Głównym objawem są duże, rozszerzające się, brązowe plamy. W chłodne dni i przy nadmiernej wilgotności powierzchnia blaszek liściowych pokrywa się miękkim nalotem. Chore liście tracą strukturę, deformują się, a tkanki wewnętrzne stają się śluzowate.

W początkowym stadium choroby wystarczy opryskać uprawy wodnym roztworem popiołu, siarczanu miedzi i kredy w proszku. W zaawansowanym stadium choroby pomocne będą tylko fungicydy.

Aby zapobiec gniciu, należy podjąć następujące środki:

• przerzedzić uprawy;
• wybierz miejsce dobrze oświetlone dla szczawiu;
• w południowym upale rozłóż markizę, by zapewnić sobie cień;
• Ściółkowanie służy utrzymaniu wilgotności gleby.

Szkodniki szczawiu: objawy, leczenie i zapobieganie

Wiele osób uważa, że ​​szczaw, ze względu na swoją kwaśność, jest nieatrakcyjny dla owadów. Jednak to nieprawda; uprawa może być atakowana przez wiele różnych owadów. Ryzyko inwazji szkodników wzrasta, jeśli nie przestrzega się praktyk rolniczych i zasad płodozmianu. Szkodliwe owady rozwijają się w zaniedbanych obszarach z dużą ilością chwastów i resztek organicznych.

Chrząszcz liściowy

Jeśli na liściach szczawiu pojawią się małe chrząszcze o błyszczących, czarnozielonych skorupkach, to znak, że należy zwalczać stonki liściowe. Szkodnik zimuje w ziemi i rozmnaża się wiosną, żerując na młodych liściach. Składa jaja głównie na spodniej stronie blaszek liściowych. Samica składa dwa lub trzy lęgi w sezonie, dlatego gatunek ten rozmnaża się bardzo szybko.

Do zwalczania stonki liściowej stosuje się następujące metody:

• Szczaw przetwarza się przy użyciu proszku z popiołu i proszku tytoniowego.Obie substancje łączy się w równych proporcjach. Opylanie przeprowadza się regularnie przez 5 dni.
• Są substancją palącąWymieszaj szklankę popiołu, łyżkę stołową proszku musztardowego i taką samą ilość zmielonego czarnego pieprzu. Nałóż mieszankę na rośliny.
• Przygotuj roztwór mydła czosnkowegoRozpuść całą kostkę mydła do prania w 3 litrach wody, dodaj zmiażdżone ząbki czosnku i liście. Pozostaw miksturę na 12 godzin, przecedź i użyj jako sprayu. Jest nieszkodliwy dla ludzi. Szczaw można zbierać do spożycia po 3 dniach od zabiegu, ale należy go dokładnie umyć, aby usunąć resztki mydła.

Zapobiegawczo, możesz otoczyć obszar, na którym rośnie szczaw, pyretrum (rumiankiem pospolitym). Ta bylina z rodziny astrowatych nie tylko odstraszy szkodniki, ale również ozdobi ogród.

Nie zapomnij usunąć chwastów i przekopać gleby jesienią.

Ćma zimowa

To nazwa motyla o nakrapianych, szaro-beżowo-brązowych skrzydłach. Jego gąsienice są niezwykle żarłoczne i potrafią całkowicie ogołocić grządki ogrodowe. Najpierw wygryzają dziury w blaszkach liściowych. Gdy nic nie zostaje z liści, atakują łodygi.

Przeciwko gąsienicom stosuje się napar z łopianu. Pół wiadra świeżych liści zalewa się wodą i pozostawia na trzy dni. Rośliny opryskuje się co drugi dzień. Kuracja trwa tydzień.

Pułapki służą do zabijania dorosłych motyli. Umieszcza się je w różnych miejscach ogrodu, metr nad ziemią. Wewnątrz umieszcza się słodkie, gnijące i fermentujące owoce. Motyle złapane w pułapki zostają zabite.

Drutowiec

To nazwa larwy chrząszcza sprężyka, a nie dorosłego osobnika. Wygląda jak cienka, twarda gąsienica o długości do 15 mm. Żyje w glebie, żywiąc się korzeniami.

Doświadczeni ogrodnicy zalecają rozrzucanie na działce kawałków surowego ziemniaka. To ulubiony przysmak drutowców. Kiedy larwy wyjdą z gleby, by żerować na ziemniakach, są one zbierane i niszczone.

Szkodnika można również zwalczać chemicznie. Stosuje się insektycydy o szerokim spektrum działania, takie jak Iskra i Aktara. Zabiegi przeprowadza się jesienią, po zakończeniu sezonu wegetacyjnego i zbiorach.

Zapobieganie zarażeniu drutowcem:

• terminowe usuwanie chwastów;
• przestrzeganie zasad płodozmianu;
• dodanie wapna do gleby.

Mszyca

Szybko rozmnażający się szkodnik wysysa soki z tkanek roślinnych. System korzeniowy słabnie, a zaatakowana roślina więdnie i obumiera. Na pędach i liściach widoczne są liczne mikroskopijne, zielone owady.

Zwalczanie mszyc jest stosunkowo łatwe. Wystarczy kilkakrotnie spryskać szczaw wywarem:

• wierzchołki pomidorów;
• czosnek;
• skórki cebuli;
• liście łopianu;
• tytoń;
• mniszek lekarski.

Pomocne może okazać się posypanie szczawiu mieszanką popiołu i pyłu tytoniowego.

Skuteczny środek ludowy: dodaj do roztworu popiołu odrobinę mydła do prania. Jeden zabieg wystarczy, aby raz na zawsze pozbyć się mszyc.

Świerszcz kretowy

Najstraszniejszy szkodnik ogrodowy, wymagający zaciętej walki. Należący do rodzaju Orthoptera, wygląda jak duży, brązowobrązowy owad z twardym pancerzem i łopatkowatymi przednimi odnóżami. Pożera korzenie, powodując więdnięcie roślin i łatwe ich wyrywanie z ziemi.

Aby zwalczyć znienawidzonego świerszcza, mieszkańcy lata wymyślili wiele sposobów:

• Wlej 2 litry wody z mydłem do nory owada. Świerszcz wypełznie i natychmiast zginie.
• Zakopują szklany słoik, krawędzią do góry, w tunelu wykopanym przez szkodnika. Podążając starą drogą, świerszcz wpada do słoika i nie może się wydostać.
• Nagietek, bazylia, kolendra i nagietki sadzone są obok szczawiu – roślin odstraszających szkodniki.
• Spryskaj szczaw naparem ze skórek cebuli.
• Rozgnieć skorupki jajek i dopraw je nierafinowanym olejem roślinnym. Powstałą mieszankę zakop w glebie ogrodu. Świerszcz chętnie zjada ten przysmak, ale jest on dla niego zabójczy, podczas gdy dla szczawiu jest on dobrym źródłem pożywienia.

Jeśli żadne z powyższych rozwiązań nie okaże się skuteczne, konieczne będzie zastosowanie insektycydów:

• Rembeck;
• Fenaksyna;
• Medvecid;
• Boverin.

Nagie ślimaki

To nie owady, lecz mięczaki lądowe. Na naszych szerokościach geograficznych najpowszechniejsze są ślimak siatkowany i ślimak polny. Pierwszy osiąga 7 cm długości i jest szarobrązowy. Drugi ma 5 cm długości i jest szarożółty. Szkodniki te wygryzają dziury w liściach, pozostawiając po sobie śluzowaty ślad.

Jeśli mięczaków jest niewiele, zbiera się je ręcznie. W przypadku dużej inwazji szkodników stosuje się następujące środki:

• glebę między grządkami posypać popiołem, wapnem i pokruszonymi skorupkami jaj;
• spryskać szczaw 10% roztworem amoniaku;
• Przygotują pułapkę, do której wrzucą fermentujący napój.

Ślimaki preferują życie pod warstwami opadłych liści i resztek organicznych. Dlatego najlepszym sposobem zapobiegania jest utrzymanie ogrodu w czystości.

Piła szczawiowa

Dorosły owad, z dwiema parami błoniastych skrzydeł i osiągający 5 mm długości, jest nieszkodliwy dla roślin. Szkody wyrządzają larwy. Pożerają liście, pozostawiając jedynie nerwy. Soczyste liście szczawiu są ich ulubionym przysmakiem.

Przy zastosowaniu odpowiednich standardowych zabiegów zapobiegawczych owady zazwyczaj nie pojawiają się. Jeśli szczaw został zaatakowany przez błonkówki, pomocne będzie opryskanie roślin wywarem z rumianku zmieszanym z płynem do prania. Zabieg ten należy przeprowadzać raz w tygodniu.

Istnieje wiele skutecznych sposobów zwalczania chorób i szkodników szczawiu, w tym środki chemiczne i metody ludowe. Kluczem jest szybkie podjęcie niezbędnych działań, zanim problem się pogorszy. Zapobieganie to najlepsze podejście.

Często zadawane pytania