TOP 10 odmian szczawiu do uprawy

Najlepsze odmiany szczawiu mają pewne zalety. Wśród nich ogrodnicy podkreślają przede wszystkim wysokie plony, odporność na mróz i opadanie łodyg, możliwość długotrwałej uprawy w jednym miejscu oraz szeroki zakres zastosowań.

Belleville

Jedna z pierwszych odmian wyhodowanych specjalnie do uprawy ogrodowej. Roślina jest wieloletnia.

Cechy charakterystyczne odmiany są następujące:

• okres dojrzewania 48-50 dni, odmiana średnio wczesna;
• rozłożysta i wzniesiona rozeta liści o wysokości do 15 cm;
• liście lekko lub średnio pęcherzowe, jajowate, o gładkim lub lekko falistym brzegu, jasnozielone;
• kiełkowanie nasion w temperaturze 6-8 stopni;
• siewki pojawiają się po 1,5-2 tygodniach;
• wydajność - do 7,3 kg z 1 m2.

Odmiana Belleville cieszy się dużą popularnością, co tłumaczą jej zalety:

• możliwość wcześniejszego siewu;
• odporność na zimno;
• wysoka zawartość kwasu askorbinowego, karotenu, witamin z grupy B, cennych kwasów organicznych;
• odporność na wyrastanie;
• szybki wzrost młodych liści;
• doskonały plon;
• wszechstronność zastosowania.

Szczaw Belleville można jeść na świeżo lub dodawać do sałatek. Idealnie nadaje się do konserwowania i gotowania, a także do zup i wypieków.

Bezpretensjonalność i wysoka plenność sprawiają, że szczaw Belleville nadaje się do uprawy przemysłowej.

Szmaragdowy śnieg

Ta odmiana jest mieszańcem wieloletnim. Jej cechy charakterystyczne to:

• dojrzewanie trwa 46-52 dni;
• rozłożysta i podniesiona rozeta;
• liście lekko pęcherzowe, kształtu jajowatego, koloru zielonego;
• wydajność - do 7,5 kg z 1 m2.

Sorrel Emerald Snow ma wiele zalet:

• odporność na zimno;
• możliwość uprawy w miejscach nasłonecznionych i półcienistych;
• siew wczesny (kwiecień-maj);
• możliwość lata i siew zimowy (przeprowadzane we wrześniu), co pozwala na wcześniejsze zbiory w roku następnym;
• wysoka zawartość kwasu askorbinowego, karotenu, witamin z grupy B, cennych kwasów organicznych;
• odporność na wyrastanie;
• szybki wzrost zieleni;
• wysoka wydajność;
• wszechstronność zastosowania;
• doskonała opcja do zamrożenia.

Szmaragdowy śnieg jest wykorzystywany jako roślina jadalna. Zbiór można rozpocząć od czerwca do września. Zaleca się mrożenie zieleniny w małych porcjach, po uprzednim wysuszeniu.

Świeży szczaw szmaragdowy spożywa się w stanie surowym, gotowany i solony. Mrożony szczaw dodaje się do dań głównych, dodatków, zapiekanek i ciast.

Malachit

Odmiana szczawiu wieloletniego o następujących cechach:

• odmiana średniowczesna, okres dojrzewania 40-45 dni;
• tworzenie wyprostowanej, luźnej rozety;
• liście są gładkie i lekko pęcherzykowate, długości 12-15 cm, o falistym brzegu i jasnym, intensywnie zielonym kolorze;
• w okresie wiosenno-letnim uprawiane w otwartym terenie;
• siewki pojawiają się po około 1,5-2 tygodniach od wysiewu nasion;
• warzywa liściaste o bogatym, słodkim smaku i lekkiej kwaskowatości;
• wydajność - do 6 kg z 1 m2.

Malachit szczawiowy ma wiele zalet:

• mrozoodporność – odmiana ta nie boi się przymrozków, doskonale znosi zimę;
• możliwość uprawy w okresie zimowo-wiosennym w warunkach gruntu zamkniętego;
• odporność na niekorzystne warunki atmosferyczne;
• przyspieszony wzrost zieleni;
• odporność na wyrastanie;
• niska kwasowość;
• zwiększona zawartość witamin;
• wysoka wydajność i okres 3-4 lat w jednym miejscu;
• zbiór przeprowadzać kilkakrotnie w sezonie, odstęp między pokosami wynosi 2-2,5 tygodnia;
• wszechstronność zastosowania.

Szczaw malachitowy jest spożywany na świeżo i wykorzystywany do przetworów. Liście można mrozić.

Odessa 17

Odmiana została wyhodowana przez Państwową Regionalną Rolniczą Stację Doświadczalną w Odessie na podstawie lokalnej odmiany roślin. Zalecane regiony uprawy to Ukraina, Kabardyno-Bałkaria, Osetia Północna, obwód smoleński oraz strefa nieczarnoziemna Federacji Rosyjskiej. Odmiana szczawiu odeskiego 17 jest uprawiana od 1969 roku.

Cechy charakterystyczne odmiany są następujące:

• średni okres dojrzewania 40-45 dni przed zbiorem masowym;
• rozłożysta i podniesiona rozeta;
• liście lekko pęczniejące, kształtu wydłużono-owalnego, koloru zielonego;
• szerokość blaszki liściowej 5-8 cm, długość blaszki 12-16 cm, ogonek liściowy 11-18 cm;
• sadzenie odbywa się w kwietniu, czerwcu lub październiku;
• wydajność - do 4,9 kg z 1 m2, z pierwszego pokosu - do 3,6 kg z 1 m2.

Ta odmiana ma wiele zalet:

• mrozoodporność;
• odporność na suszę;
• możliwość sadzenia zimą, co pozwala na uzyskanie wczesnych zbiorów w następnym roku;
• dobra tolerancja cienia;
• dobre plony w jednym miejscu przez 3-4 lata.

Szczaw odeski 17 jest pyszny na świeżo i można go dodawać do sałatek i dań głównych. Tę odmianę wykorzystuje się również do przetworów.

Liściasty

Inna wieloletnia odmiana tej rośliny, zwana starą, ponieważ pojawiła się jako jedna z pierwszych w 1961 roku. Jej cechy charakterystyczne są następujące:

• odmiana średniowczesna, okres wegetacji 45-50 dni;
• rozeta luźna i wyprostowana;
• liście mają kształt wydłużony, jajowaty i ciemnozielony kolor;
• długość blaszki liściowej wynosi 14 cm, szerokość jest o połowę mniejsza;
• pojawienie się siewek po 1-1,5 tygodnia;
• zbiór rozpoczyna się, gdy liście osiągną 10 cm długości;
• wydajność - do 5-6 kg z 1 m2.

Zalety szczawiu szerokolistnego:

• szybkie kiełkowanie;
• rośnie w jednym miejscu przez 4 lata;
• odporność na zimno;
• możliwość uprawy w miejscach nasłonecznionych i półcienistych;
• odporność na wybijanie w pędy w chłodne dni;
• możliwość uprawy wiosną lub przed zimą, druga opcja zapewnia wczesny zbiór w roku następnym;
• warzywa liściaste są bogate w witaminę C, karoten, witaminy z grupy B, kwasy organiczne;
• dobry plon;
• delikatne warzywa liściaste;
• wszechstronność zastosowania.

Szczaw szerokolistny jest spożywany na świeżo i dodawany do sałatek. Dobrze się gotuje, co czyni go doskonałym dodatkiem do zup i przystawek. Ta odmiana doskonale nadaje się do konserwowania, marynowania i mrożenia.

Wielkolistny

Ten szczaw wieloletni jest jedną z pierwszych odmian uprawnych. Pojawił się w 1961 roku i charakteryzuje się następującymi cechami:

• odmiana wczesna, dojrzewająca 30-35 dni przed zbiorem masowym;
• liście wydłużono-owalne, delikatne, jasnozielone;
• powierzchnia liści gładka, lekko pęcherzykowata, szerokość - 5-10 cm, długość - 10-14 cm;
• smak jest przyjemnie kwaśny;
• siew można przeprowadzać od połowy kwietnia do sierpnia;
• pierwsze cięcie wykonuje się, gdy liście osiągną 10 cm;
• wydajność - do 5-6 kg z 1 m2, takie wyniki uzyskuje się po 2 pokosach.

Zalety szczawiu wielkolistnego:

• wczesne dojrzewanie;
• szybki odrost po ścięciu;
• rośnie w jednym miejscu przez 5-6 lat;
• możliwy jest siew zimowy;
• mrozoodporność i odporność na zimno, możliwość zimowania bez osłony;
• wysoka zawartość kwasu askorbinowego i innych kwasów, zapewniających kwaśny smak;
• wysoka zawartość witamin z grupy B, A, potasu i soli żelaza;
• wysoka wydajność;
• wszechstronność zastosowania.

Szczaw wielkolistny jest używany na surowo oraz do zup, którym nadaje przyjemną kwaskowatość. Ta odmiana nadaje się również do konserwowania i mrożenia.

Krwawa Mary

Ta odmiana jest wyjątkowa ze względu na swój wygląd. Ta bylina jest uważana za roślinę ozdobną, ale jest również wykorzystywana jako roślina jadalna.

Cechy charakterystyczne Krwawej Mary są następujące:

• średni okres dojrzewania, 45-50 dni przed masowym zbiorem;
• szybki wzrost, tworzenie zwartych rozet, wysokość do 30 cm;
• rozeta podstawowa jest schludna;
• liście lancetowate, poprzecinane ciemnobordowymi żyłkami;
• długość liści może osiągnąć 15 cm, szerokość - 10 cm;
• smak zielonych warzyw przypomina szpinak;
• kwiaty są drobne, gwiaździste, w kolorze od zielonego do czerwonobrązowego;
• kwitnienie czerwiec-sierpień;
• pojawienie się siewek po 1,5-2 tygodniach.

Sorrel Bloody Mary ma wiele zalet:

• możliwość uprawy nie tylko w miejscach nasłonecznionych, ale także w półcieniu lub cieniu;
• wysoka zawartość kwasu askorbinowego, witamin z grupy B, karotenu, cennych kwasów organicznych;
• rośnie w jednym miejscu do 4-5 lat;
• dekoracyjność;
• wszechstronność zastosowania.

Szczaw Bloody Mary jest spożywany na świeżo, dodawany do sałatek i zup oraz kiszony. Jego walory dekoracyjne sprawiają, że jest wspaniałym dodatkiem do rabat kwiatowych. Szczaw można również uprawiać w doniczkach.

Szmaragdowy Król

Ta bylina o majestatycznej nazwie ma następujące cechy:

• odmiana wczesna, zbiór masowy po 30-40 dniach;
• liście delikatne, gładkie, kształtu owalno-wydłużonego, koloru jasnozielonego;
• przyjemny, lekko kwaśny smak;
• wydajność - do 10 kg z 1 m2.

Zalety szczawiu odmiany Emerald King są następujące:

• wczesne dojrzewanie;
• delikatne warzywa liściaste;
• rośnie w jednym miejscu przez 4-5 lat;
• mrozoodporność;
• dobry smak;
• wysoka wydajność;
• wszechstronność zastosowania.

Szczaw pospolity Emerald King jest używany do domowej zupy z zielonej kapusty. Ta odmiana doskonale nadaje się do przetworów.

Mistrz

Odmiana jest wieloletnia, jej główne cechy to:

• średni okres dojrzewania, zbiór masowy po 40 dniach;
• wysokość rośliny - do 40 cm, średnica - do 30 cm, rozeta wzniesiona;
• liście duże i soczyste, koloru zielonego, ogonki małe;
• liście mają wydłużony, owalny kształt, gładką powierzchnię i lekko pofalowany brzeg;
• przyjemny, lekko kwaśny smak ziół, delikatna konsystencja;
• wydajność - do 7 kg z 1 m2.

Sorrel Champion ma następujące zalety:

• delikatność i przyjemny smak zieleni;
• możliwość siewu letniego i zimowego, co zapewnia wczesny zbiór w roku następnym;
• odporność na zimno;
• możliwość uprawy w miejscu słonecznym lub półcieniu;
• warzywa liściaste są bogate w karoten, kwas askorbinowy i witaminy z grupy B;
• dobry plon;
• wszechstronność zastosowania.

Szczaw pospolity jest pyszny na świeżo. Jego liście są dodatkiem do sałatek, zup i dodatków. Ta odmiana nadaje się również do przetworów.

Osoba sangwiniczna

Ta odmiana zasługuje na szczególną uwagę, ponieważ różni się od innych wyglądem i zastosowaniem. Charakterystyka odmiany Sanguine jest następująca:

• wczesne dojrzewanie, pierwsze pokosy wykonuje się po 40 dniach;
• rozeta podniesiona i wyprostowana;
• wysokość rośliny - do 30-40 cm;
• łodyga rozgałęziona, koloru czerwonożółtego;
• liście duże, kształtu podłużno-jajowatego, zielone z czerwonymi żyłkami;
• warzywa liściaste mają lekko kwaśny smak;
• liście mogą być gładkie lub lekko pęcherzowe, ogonki liściowe średniej długości;
• wydajność - do 5 kg z 1 m2;

Odmiana szczawiowo-sangwiniczna ma szereg zalet:

• wczesne dojrzewanie;
• możliwość uprawy w gruncie otwartym i zamkniętym, rośliny doskonale czują się w doniczkach i pojemnikach;
• dobre cechy smakowe;
• zwiększona zawartość witamin;
• dobry plon;
• dekoracyjność;
• właściwości lecznicze niektórych części roślin;
• wszechstronność zastosowania.

Szczaw krwisty jest rośliną ozdobną i doniczkową. Można go uprawiać na rabatach, klombach i w pomieszczeniach. Ta odmiana jest jadalna i nadaje się do spożycia na surowo lub do przetworów.

Szczaw krwisty jest również stosowany w medycynie ludowej w leczeniu raka. Wywar z korzeni rośliny ma właściwości lecznicze.

Wszystkie wymienione odmiany szczawiu są jadalne (niektóre są również ozdobne) i oferują korzystne właściwości dzięki zawartości witamin i minerałów. Wybierając najlepszą odmianę, należy wziąć pod uwagę oczekiwany efekt – walory dekoracyjne, smak i plon, a także to, czy liście będą przeznaczone do spożycia na świeżo, czy do dalszego przetworzenia.

Często zadawane pytania