Szkodliwe i pożyteczne chwasty ogrodowe

Chwasty różnią się przede wszystkim szkodliwością – niektóre odmiany są trujące, a inne lecznicze. Dlatego ważne jest, aby ogrodnicy nauczyli się rozpoznawać chwasty ogrodowe i odpowiednio je zwalczać. Można to osiągnąć, stosując różnorodne praktyki rolnicze, środki chemiczne i metody ludowe.

Klasyfikacja chwastów według sposobu rozmnażania

Podstawową metodą rozmnażania chwastów jest wysiew nasion, ale istnieją również odmiany bylin, które rozmnażają się wegetatywnie, czyli beznasiennie (beznasienne) (korzenie, bulwy itp.). Wszystkie z nich dzielą się na grupy biologiczne. A konkretnie:

• pnący;
• bulwiasty;
• kłącze;
• odrost korzeniowy;
• typ cebulkowaty.

Foki

Rzadko występują na polach uprawnych, ale częściej występują na otwartych, nieuprawianych łąkach, skrajach lasów i pastwiskach. Preferują wysoką wilgotność i tereny nizinne. Rozprzestrzeniają się w ogrodach warzywnych dzięki częstemu nawadnianiu upraw i żyznej glebie.

Cechy szczególne:

• rozmnażanie odbywa się za pomocą wąsów pędowych, które ukorzeniają się przez węzły;
• łodygi zaopatrzone są w liczne pąki, które po ukorzenieniu przekształcają się w rozety liściowe;
• Pnącze nie znosi chłodu, dlatego zimą zamiera tylko część nadziemna, natomiast korzenie z powodzeniem zimują aż do wiosny.

Chwasty te szybko rozprzestrzeniają się po całym ogrodzie, tłumiąc inne chwasty i rośliny uprawne. Do najpopularniejszych należą: jaskier rozłogowy, pięciornik pospolity, bluszcz pospolity, powój i inne.

Bulwiasty

Rozmnażanie odbywa się wyłącznie przez bulwy, które tworzą się w podziemnej części grządki. Cebule charakteryzują się zwiększoną mięsistością, co pozwala na szybki wzrost. Pod koniec sezonu wegetacyjnego rozmnażanie odbywa się przez nasiona.

Z czego składa się cebula:

• dolna (łodyga skrócona, słabo rozwinięta);
• z niego wyrastają gęsto rozmieszczone liście;
• Łodyga ma pąki pachowe po bokach i na górze.

Rośliny cebulowe rosną na łąkach, pastwiskach i glebach dziewiczych, wśród roślin strączkowych i zbóż. Występują najpowszechniej w centralnej Rosji i regionach południowych.

Bulwiasty

Są to rośliny tworzące mięsiste zgrubienia składające się z międzywęźli (jednego lub więcej). Te bulwy łodygowe znajdują się na podziemnej części pędów (zwanych rozłogami). Zamiast liści tworzą się łuski. Łuski te mogą być mikroskopijne, ledwo zauważalne, widoczne, opadające lub trwałe.

Łodygi podziemne również posiadają pąki (znajdujące się w kątach łusek). Z tych pąków wyrastają bulwy łodygowe. Chwast może również tworzyć bulwy korzeniowe, pozbawione zredukowanych łusek, ponieważ bulwy rozwijają się z korzeni bocznych lub przybyszowych.

Kłącza

Rozmnażanie się przez kłącza jest powszechne w przypadku większości chwastów. Są trudne do wytępienia, ponieważ szybko rozprzestrzeniają się na dużych obszarach. Rozwijają się na wszystkich rodzajach gleb i w różnych lokalizacjach, silnie atakując uprawy polowe.

Łodygi podziemne ze skróconymi międzywęźlami wspomagają korzenie w rozmnażaniu. Mówiąc prościej, pełnią funkcję organów zapasowych w procesie rozmnażania wegetatywnego. Magazynują również ogromne ilości składników odżywczych.

Inne funkcje:

• pędy korzeniowe znajdują się na głębokości od 10 do 60 cm, w zależności od rodzaju i odmiany chwastu;
• Międzywęźla zawierają zredukowane łuskowate liście, pąki wierzchołkowe i boczne oraz korzenie przybyszowe.

Odrosty korzeniowe

Rośliny te rozmnażają się szczególnie dobrze wegetatywnie – korzenie wytwarzają liczne odrosty, które rozprzestrzeniają się w różnych kierunkach na duże odległości. Dzieje się to w następujący sposób:

• korzenie pionowe rosną głęboko;
• wraz z tym uwalniają korzenie poziome, które kierują wzrost ku górze;
• Zawierają pąki, z których rozwijają się pędy korzeniowe.

Zwalczanie chwastów wyrastających z korzeni jest bardzo trudne. Sytuację dodatkowo pogarsza ich wysoka produkcja nasion. Większość chwastów zawiera substancje lotne, które umożliwiają wiatrowi szybkie rozsiewanie nasion po całym ogrodzie.

Jak zwalczać chwasty?

Do zwalczania chwastów stosuje się różne metody. Każda roślina ma swoje własne, specyficzne metody i środki, ale istnieją również ogólne metody, które stosuje się jednakowo do wszystkich.

Środki ludowe

Przemysłowe środki chwastobójcze są uważane za niebezpieczne, dlatego wielu ogrodników i plantatorów sięga po metody ludowe. Ich główną zaletą jest bezpieczeństwo. Jednak nie wszyscy zdają sobie sprawę, że nawet te metody mogą być niebezpieczne.

Na przykład nie można traktować gleby następującymi związkami:

• Roztwór soli fizjologicznej Dobrze radzi sobie z chwastami, ale po roku lub dwóch stosowania tego typu zabiegów nie wschodzi żaden plon.
• Alkohol uważany jest za nieskuteczny i niebezpieczny dla gleby.Niektórzy ogrodnicy zalecają stosowanie roztworu tego środka chemicznego do zwalczania chwastów. Należy jednak pamiętać, że środek ten spala glebę, co negatywnie wpływa na jej stan. Kolejną wadą jest to, że trawa i tak szybko odrasta.
• Nie można palić trawy, ponieważ mikroflora gleby ulega znacznym zmianom. Z tego powodu sadzenie warzyw jest zabronione przez kolejne dwa lata.
• Korzystanie z Coca-Coli Uważa się, że jest to bezsensowny i zbyt kosztowny pomysł, dlatego nigdy nie korzystaj z tej sztuczki.

Istnieją skuteczne i bezpieczne środki zaradcze, które warto rozważyć:

• Ocet stołowy 9%. Stosuj ostrożnie, ponieważ niszczy nie tylko chwasty, ale także uprawy warzyw. Z tego powodu eksperci zalecają stosowanie tej metody dopiero po zbiorach lub przed sadzeniem nasion. Zalecenia:
  • Składniki: 10 litrów wody, 600 ml octu;
  • nie podlewaj gleby, lecz ją spryskuj;
  • Jeśli zachodzi potrzeba zniszczenia trawy w okresie jej wzrostu, należy skierować strumień cieczy ze spryskiwacza bezpośrednio na trawę, omijając uprawy warzyw;
  • Aby odkwasić glebę (po dodaniu octu stanie się ona kwaśna) należy dodać na 1 m2 ok. 80-100 g popiołu drzewnego;
  • Aby zwiększyć skuteczność, dodaj dowolny detergent.
• Mydło herbicydowe. Domowy sposób: wymieszaj równe części soli, octu, wody i drobno startego brązowego mydła do prania. Pozostaw na 2-3 godziny, a następnie spryskaj chwasty.
• Soda. Aby przygotować roztwór roboczy, należy wymieszać 1 litr wody, 250 g sody oczyszczonej i 0,5 bara płynu do prania. Pozostawić na 2 godziny, a następnie spryskać. Należy pamiętać, że gleba stanie się lekko kwaśna, dlatego należy zakwasić te miejsca kompostem lub torfem.

Komercyjne produkty do zwalczania chwastów

Produkty dostępne w sklepach są skuteczniejsze niż tradycyjne środki, ale uważa się je za szkodliwe nie tylko dla gleby i upraw, ale także dla zdrowia ludzi. Z tego powodu zaleca się noszenie środków ochrony indywidualnej, takich jak rękawice, maski i okulary ochronne, podczas opryskiwania niektórymi środkami chemicznymi.

Produkty działają prosto: po zastosowaniu system korzeniowy i liście po pewnym czasie obumierają. Ogrodnik po prostu zbiera materiał i go niszczy.

Produkty te nie są tanie, szczególnie jeśli chodzi o oprysk dużych powierzchni, dlatego przed ich użyciem zaleca się skoszenie trawy, co zmniejszy zużycie roztworu roboczego.

Herbicydy służą do zwalczania chwastów. Dzielą się na dwa rodzaje:

• działanie ciągłe - takie, które niszczą każdy rodzaj chwastów (są droższe);
• oddziaływanie selektywne, czyli preparaty działające wybiórczo – tylko na niektóre rodzaje roślin.

Najpopularniejsze kupowane produkty:

• Imazapir
• Glifosat
• Dikamba
• Chisalofop-P-etylowy
• Metrybuzyna
• Lintur
• Grunt
• Łapanka
• Miura
• Glifos
• Równiarka
• Huragan Forte
• Agrokiller
• Tornado Extra
• Lapis lazuli

Stosuj preparaty ściśle według instrukcji, w przeciwnym razie możesz wyrządzić nieodwracalne szkody uprawom i glebie.

Można również zwalczać rośliny dziko rosnące za pomocą produktów EM: najpierw należy wylać roztwór roboczy na powierzchnię, a następnie przykryć ją grubą czarną folią (można użyć agrowłókniny). Proces ten przeprowadza się jesienią, a osłonę zdejmuje się wiosną. Dodatkowo glebę należy kompostować.

Metody mechaniczne

To pracochłonna i czasochłonna metoda zwalczania chwastów, ale najbezpieczniejsza i najskuteczniejsza. Na czym polega mechaniczne odchwaszczanie?

• terminowe przerzedzanie trawy ręcznie;
• plewienie motyką, tak aby można było wyrwać korzenie;
• obowiązkowe przekopywanie terenu wiosną i jesienią, po czym zbiera się pozostałe chwasty;
• do niszczenia stosuje się głębokie kopanie i późniejsze przykrycie ciemnym materiałem (agrowłókniną);
• ściółkowanie gleby wiórami drzewnymi i liśćmi;
• wysiew nawozu zielonego jesienią – żyta, gorczycy itp.

Najczęstsze chwasty

W ogrodach w całym kraju najczęściej występują chwasty. Oto te, z którymi muszą walczyć ogrodnicy, rolnicy i letnicy:

• Barszcz Sosnowskiego. Barszcz jest zarówno rośliną jednoroczną, jak i wieloletnią, ponieważ występuje w różnych gatunkach. Pomimo swojej apetycznej nazwy, barszcz jest uważany za toksyczny, a nawet niebezpieczny. Ta toksyczność sprawia, że ​​chwast ten jest często stosowany w medycynie ludowej w leczeniu różnych dolegliwości.
  Nie wszystkie odmiany są jednak trujące; trujące są tylko barszcze Sosnowskiego, Wilda i Mantegazziego. Pozostałe gatunki barszczu (Sleeve, Syberyjski) są zupełnie nieszkodliwe. Ogólna charakterystyka rośliny: wysokość – 20–250 cm; kwiaty – bardzo drobne, przeważnie białe (czasami z różowym, zielonym lub żółtym odcieniem), zebrane w baldachy o średnicy do 40 cm.
  
• Komosa ryżowa. Inną nazwą tej rośliny jest komosa biała. Ten chwast dobrze znosi niskie temperatury, dorasta do 1,5 metra wysokości i jest używany do sporządzania wywarów i naparów. Ma płytkie korzenie, co ułatwia ich wyrywanie, ale nasiona opadają wcześnie i obficie, więc trzeba się nimi zająć przed kwitnieniem.
  
• Pszenica płożąca. To wieloletnia trawa dorastająca do półtora metra wysokości. Istnieje wiele odmian – niektóre jadalne, inne trujące. Ten rodzaj jest bardzo odporny, dlatego należy częściej przekopywać ogród i stosować pestycydy.
  
• Powój polny. Znana również jako brzoza lub kanianka, charakteryzuje się głębokimi korzeniami (do 3 m) i szybkim wzrostem pędów. Aby osłabić system korzeniowy i zapobiec rozwojowi nasion, wierzchołek drzewa należy całkowicie przycinać pięć razy w sezonie.
  

Jakie inne chwasty można znaleźć w ogrodzie?

Nieco mniej powszechne, ale wciąż obecne w naszych ogrodach, są inne chwasty. Oto one:

• Skrzyp. Uważana za roślinę leczniczą, nie podlega całkowitemu wytępieniu. Inne nazwy to szczudłak i szczudłak. Jest to zarodnikowa bylina, dorastająca do 30-50 cm wysokości. Rozmnaża się przez wyrastanie bulwiastych odrostów.
  Nie zaleca się stosowania środków chemicznych do niszczenia roślin, dlatego najlepszym rozwiązaniem jest sadzenie nawozu zielonego, przekopywanie i odchwaszczanie.
  
• Niebieski chaber. Roślina rozmnażana wyłącznie przez nasiona, uważana jest za roślinę leczniczą i zazwyczaj rośnie jesienią. Jest gatunkiem jednopiennym, młodocianym, o łodygach do 1 metra długości. Owoce zawierają woluty, dzięki czemu nasiona są rozsiewane przez wiatr. Do zwalczania stosuje się herbicydy.
  
• Szarłat dłoniasty. Uważana jest za jedną z najbardziej odpornych roślin, niewrażliwą na suszę i ubogą glebę. Rozmnaża się przez odrosty korzeniowe, ponieważ roślina ma bardzo silny system korzeniowy. Niewielkie uszkodzenie korzenia wystarcza, aby zapoczątkować nowy wzrost.
  Chwast ten nie boi się chemikaliów i domowych sposobów, dlatego można go usunąć z grządek wyłącznie poprzez orkę (głębokość korzeni - 25 cm).
  
• Szczirica (lub amarantus). Ta wieloletnia roślina osiąga 90-100 cm wysokości i rozmnaża się z nasion, przy czym pojedyncze nasiono po wysianiu do gleby zachowuje zdolność kiełkowania przez 15-20 lat. Komosa biała rośnie w formie ciągłego dywanu.
  Aby się go pozbyć, stosuje się pielenie, kopanie i trzykrotne opryskiwanie herbicydami.
  
• Owies dziki. Choć wyglądem przypomina owies zwyczajny, chwast ten może absorbować ogromne ilości składników odżywczych, niszcząc plony. Inną nazwą tej rośliny jednorocznej jest „owies pusty”. Do jego zwalczania stosuje się dostępne w handlu pestycydy.
  
• Rzepak pospolity. Ta dwuletnia roślina ma korzeń palowy i dorasta do wysokości 70-80 cm. Wyróżnia się żółtymi kwiatami i złożonym ulistnieniem. Jest często wykorzystywana w medycynie i kuchni. Rozmnaża się przez nasiona.
  Herbicydy są zalecane do zwalczania, ale tylko we wczesnej fazie wzrostu. Następnie zaleca się koszenie wierzchołków i zaoranie gleby.
  
• Piskorz. Ten chwast ma bardzo silny system korzeniowy, sięgający 5-6 metrów w głąb. Jest uważany za odmianę powoju i jest stosowany w medycynie ludowej. Optymalną metodą zwalczania jest gęsty wysiew nawozu zielonego. Jego cechą charakterystyczną są liczne pąki zlokalizowane na pędzie korzeniowym. Przy przypadkowym zetknięciu natychmiast zaczyna rosnąć.
  
• Bylica pospolita. To lecznicza bylina, dorastająca do 2 metrów wysokości. Inna nazwa to bylica pospolita. Zwalcza się ją herbicydami.
  
• Roczna trawa bluegrass. Jest identyczna z trawą trawnikową, ale ma wyraźne plamy na początku kwitnienia. Preferuje niziny. Jest rośliną płożącą, więc szybko się rozprzestrzenia. Zwalczanie polega na stosowaniu herbicydów i koszeniu wierzchołków trawy, zaczynając od jej młodego wzrostu.
  
• Ogień polowy. Ten szkodliwy chwast dobrze rośnie na żyznych glebach, dorasta do 40-100 cm wysokości i jest rośliną jednoroczną lub dwuletnią. Składa się z wydłużonych liści i owłosionych kłosków, zebranych w jedną kępkę. Zaleca się oprysk przed siewem.
  
• Lepczyca. Ta dobrze znana roślina, której szczeciny łatwo przyczepiają się do ubrań i futra zwierząt, rozprzestrzenia się właśnie dzięki niej. Co więcej, krzew zaczyna rozwijać się już od jednego opadłego płatka.
  Łatwo go zwalczyć, wyrywając go z korzeniami, ponieważ jego system korzeniowy jest bardzo słaby i łatwo wyrywa się z gleby. Cechą szczególną tej rośliny jest skłonność do splatania się z uprawami.
  
• Rdestowiec ostrokończysty. Łodygi tej rośliny jednorocznej osiągają do 1 metra długości i „pełzają” po innych roślinach, powodując ich przewracanie. Drobne kwiaty zebrane są w pojedynczy kwiatostan. Zwalcza się ją herbicydami.
  
• Ambrozja piołun. Wyglądem przypomina piołun, ale nie ma ostrego zapachu. Głównym zagrożeniem jest zubożenie gleby, ponieważ chwast ten aktywnie absorbuje składniki odżywcze. W związku z tym uprawy w pobliżu ambrozji szybko wysychają.
  Chwasty te są dość wysokie – osiągają około 2 m – i są niebezpieczne dla ludzi ze względu na możliwość wywoływania reakcji alergicznych.
  Głównym wymogiem jest skoszenie trawy przed kwitnieniem, w przeciwnym razie krzew będzie rósł. Pomocne są również zabiegi herbicydowe i terminowe ściółkowanie.
  
• Galinzoga tetraradiata (lub Americana). Wyróżnia się kolczastymi liśćmi o wysokości od 10 do 70 cm i skróconymi płatkami (białymi z żółtawym odcieniem). Jest to bylina z wielokorzeniowym systemem, co pozwala jej na szybkie rozmnażanie.
  Opadłe nasiona są bardzo żywotne – kiełkują nawet w niesprzyjających warunkach, dlatego najlepiej jest posadzić w pobliżu nawóz zielony, umieszczając między rzędami warstwę trocin.
  
• Rdest ptasi (lub rdest ostrokończysty). Uważany za roślinę leczniczą, dorasta do 100 cm wysokości, dobrze znosi suszę, szybko się rozprzestrzenia i ma silny system korzeniowy. Tylko zabiegi herbicydowe mogą pomóc w jego wytępieniu.
  
• Portulaka. Charakteryzuje się czerwonobrązowymi łodygami i jasnozielonymi liśćmi z woskowym nalotem. Wytwarza nasiona nawet cztery razy w sezonie. Szybko adaptuje się do każdych warunków. Liście są czasami wykorzystywane do sałatek. Do zwalczania wymagane są jedynie silne herbicydy (Lazurit, Roundup itp.).
  
• Chwastnica pospolita (lub trawa chwastnica pospolita). Atakuje głównie rośliny okopowe i słoneczniki. Dorasta do wysokości 100-150 cm i preferuje wysoką wilgotność powietrza. Krzew wytwarza liczne nasiona, które szybko kiełkują. Jest trudny do zwalczania, dlatego konieczne jest opryskiwanie pestycydami i wyrywanie go z korzeniami.
  
• Koniczyna. Najczęściej spotykany na trawnikach, nie lubi wysokiego poziomu azotu. Jego pędy rozrastają się po całej powierzchni. Aby usunąć chwast, najpierw obficie podlej glebę, a następnie wyrwij krzew z korzeniami.
  

Chwasty ogrodowe Syberii i Uralu

W zimnym klimacie występują również chwasty. Należą do nich zazwyczaj następujące gatunki:

• Szczawik zajęczy (lub szczaw pospolity). Wysokość do 12 cm, płożący korzeń, odmiana wieloletnia, charakteryzująca się zwiększoną odpornością na herbicydy, dlatego jedynym sposobem pozbycia się trawy jest przekopywanie i pielenie.
  
• Rzeżucha polna. Inne nazwy to wąkrota pospolita i wąkrota pospolita (ze względu na kształt liści). Jest to roślina lecznicza i szkodliwy chwast, dorastający do 40 cm wysokości. Cechą charakterystyczną jest to, że jest odporna na szkodniki, ponieważ ma zapach przypominający czosnek.
  
• Ostrożeń polny (lub mniszek różowy). System korzeniowy sięga do 7 metrów w głąb, co uniemożliwia jego wyrwanie. Rozmnaża się z nasion, co wymaga regularnego koszenia. Roślina jest szczególnie niebezpieczna dla upraw ze względu na gniazdujące na niej ryjkowce. Można ją zwalczać herbicydami.
  
• Zioło z konopi. W sprzyjających warunkach dorasta do 2-3 metrów wysokości i występuje wyłącznie w południowej Syberii. Można go zwalczać poprzez uprawę roli i odchwaszczanie.
  
• Weronika włóknista. Chwasty nitkowate szybko rozrastają się, zaśmiecając cały teren. Są odporne na mróz, ale wrażliwe na suszę. Trudno je wyrwać i nie reagują na pestycydy po wykiełkowaniu.
  
• Bluszcz pospolity (lub bluszcz pospolity, kocimiętka psia). Korzenie są mocne, ale płytkie; roślina jest toksyczna dla upraw, jeśli występuje w dużych ilościach. Jest stosowana w medycynie ludowej. Jedynym sposobem na pozbycie się jej jest wykopanie korzeni.
  

Pożyteczne i jadalne chwasty

Istnieje wiele ziół, które, choć nieszkodliwe, przynoszą wiele korzyści (stosowanych w farmakologii i medycynie ludowej). Są to:

• Koniczyna słodka. Stosowany jest w leczeniu problemów z ośrodkowym układem nerwowym, układem sercowo-naczyniowym, przewodem pokarmowym, układem oddechowym, układem moczowo-płciowym i stawami. Zalecany jest również w przypadku zaburzeń odpornościowych i endokrynologicznych.
  
• Pszenica płożąca. Najczęściej przepisywany na przeziębienia, osteochondrozę i choroby stawów.
  
• Podagrycznik. Stosuje się ją nie tylko w leczeniu szerokiej gamy chorób, ale również do przygotowywania zupy z zielonej kapusty.
  
• Prosionek pospolity (lub gwiazdnica pospolita). Działa przeciwzapalnie, moczopędnie, żółciopędnie, przeciwbólowo i antyseptycznie.
  
• Herbata Iwan. Wzmacnia układ odpornościowy, wpływa na trawienie, normalizuje psychikę i sen, oczyszcza organizm.
  
• Szczaw kędzierzawy. Ma doskonały wpływ na żołądek, hamuje żywotność robaków, zatrzymuje krwawienie, łagodzi stany zapalne i swędzenie.
  
• Pokrzywa. Stosuje się go w celu poprawy składu krwi, zmniejszenia stanów zapalnych, normalizacji metabolizmu tłuszczów oraz leczenia chorób serca, problemów żołądkowych, reumatyzmu, zapalenia gruczołu krokowego, astmy itp.
  
• Ogórecznik. Inną nazwą jest ogórecznik, stosowany w kosmetyce, kuchni, w celu wyeliminowania procesów zapalnych oraz zniszczenia wirusów i bakterii przeziębienia.
  
• Oset mleczny. Ma szerokie spektrum działania: od leczenia przeziębienia po nerwice i brodawki.
  
• Chrzan wiejski. Jest szeroko stosowany w żywności. Jest skuteczny w walce z robakami, kaszlem, dolegliwościami żołądkowymi, chorobami stawów, problemami z wątrobą i nerkami.
  
• Mięta polna. Jest dobrym środkiem wykrztuśnym w przypadku przeziębień, działa dezynfekująco, przeciwzapalnie, żółciopędnie, uspokajająco i przeciwbólowo.
  
• Banan. Leczą zwykły kaszel, a także zapalenie opłucnej, gruźlicę, wrzody żołądka, zakażenie bakterią E. coli, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie jelit, czyraki, otwarte rany i procesy zapalne.
  
• Mniszek lekarski. Obniża ciśnienie krwi, usuwa cholesterol z krwi, usuwa szkodliwe substancje z wątroby, działa antyoksydacyjnie, normalizuje poziom cukru, wspomaga utratę wagi i hamuje wzrost komórek nowotworowych.
  

Ogólne wskazówki dotyczące usuwania chwastów

Jeśli na Twojej posesji pojawią się jakiekolwiek chwasty, należy je natychmiast usunąć, w przeciwnym razie szybko rozprzestrzenią się po całym terenie. Podczas walki z chwastami należy wziąć pod uwagę kilka niuansów:

• Jeśli korzenie są mocno rozgałęzione, wykop krzew widłami, a nie łopatą – w przeciwnym razie pozostaną Ci odcięte pędy, które wypuszczą nowe pędy;
• Plewić należy do momentu, aż nasiona w pełni się uformują – jeśli znajdują się już w glebie, nie sposób się ich pozbyć;
• Stosuj herbicydy w dni, w których nie przewiduje się opadów, w przeciwnym razie zabieg będzie bezcelowy;
• pogoda musi być spokojna, w przeciwnym razie roztwory płynne nie dotrą do miejsca przeznaczenia;
• Nie podlewać obszaru po zastosowaniu preparatów.

Środki zapobiegawcze

Aby uniknąć problemów z chwastami, należy je zwalczać wcześnie, zaczynając wczesną wiosną. Należy to zrobić, gdy stopnieje śnieg i ustabilizuje się sucha pogoda. Oprócz stosowania herbicydów, można podjąć następujące działania:

• Zaraz po kopaniu. Przykryj grządki czarną folią na około 15-20 dni; osłabi to i zabije chwasty. Jeśli przykryjesz je przezroczystym materiałem, trawa szybko wykiełkuje, co również jest dobrym pomysłem, ponieważ można ją wykorzenić już na wczesnym etapie wegetacji.
• Zaraz po posadzeniu roślin. Wyściółkuj grządki - trawa będzie miała trudności z urosnięciem.
• Jeśli w ogrodzie znajdują się chwasty wieloletnie. Wykonaj ściółkowanie warstwowe - najpierw połóż na glebie tekturę (naturalną tkaninę, kawałki papieru), a następnie na wierzchu materię organiczną (liście, skoszoną trawę, trociny).
• Skoś trawę zanim zaczną kwitnąć. Jeśli nie da się jej wyrwać, nasiona nie wykształcą się i nie będzie możliwości rozprzestrzeniania się.
• Rośliny należy sadzić na grządkach obramowanych. Rozmieść arkusze łupka między rzędami lub zrób podwyższone drewniane płotki.
• Jesienią, po zbiorach, należy zasiać nawóz zielony. Na przykład żyto, które uwalnia substancje niebezpieczne dla chwastów.
• W miejscach, gdzie występują duże skupiska trawy. Aby zapobiec rozwojowi chwastów, sadź określone rośliny – cukinię, ogórki płożące i dynie.

Zwalczanie chwastów ogrodowych jest trudne, ale całkowicie możliwe. Aby to zrobić, należy zaopatrzyć się w skuteczne środki, stosować domowe sposoby i, co najważniejsze, zapobiegać ich powstawaniu i rozprzestrzenianiu się. Należy ściśle przestrzegać zaleceń dotyczących dawkowania – nie należy przekraczać zalecanej dawki, w przeciwnym razie zniszczy się nie tylko chwasty, ale także glebę.

Często zadawane pytania