Na jakie choroby zapadają ryby?

Ryby, jak większość organizmów żywych, są podatne na choroby. Wczesna diagnoza chorób ryb może znacznie uprościć ich leczenie, ponieważ wielu z nich można zapobiec na wczesnym etapie. W tym artykule omówiono najczęstsze choroby ryb.

Choroby niezakaźne

Choroby niezakaźne są najczęściej spowodowane niekorzystnymi warunkami życia lub różnymi urazami i traumami. Przyczynami mogą być: zła jakość paszy, zatrucie gazowe, niedobór tlenu i nagłe zmiany temperatury.

Asfiksja (uduszenie, głód)

Asfiksja to stan spowodowany niedoborem tlenu. Asfiksja może prowadzić do śmierci.

Powody. Do uduszenia dochodzi w przepełnionych basenach, w których panuje niedostateczna ilość tlenu i zbyt wysoka temperatura, w wyniku gnicia martwych ryb i resztek jedzenia nieusuniętych na czas z „domu”.

Objawy. Ryby masowo wypływają na powierzchnię wody i aktywnie połykają powietrze, co trwa kilka godzin. Ich skrzela wystają.

Leczenie. Najpierw należy wyeliminować przyczynę uduszenia. Następnie wymienia się część wody i przeprowadza napowietrzanie. Jeśli to nie jest możliwe, tymczasową ulgę można uzyskać stosując 15% roztwór nadtlenku wodoru w stężeniu 1 g/l. Nie zaleca się ponownego stosowania tego roztworu, ponieważ może to doprowadzić do śmierci ryb.

Kwasica

Dzieje się tak z powodu wysokiego poziomu amoniaku. Jest to produkt uboczny ryb i nawet niewielkie jego ilości są dla nich toksyczne.

Powody. Gdy poziom amoniaku w wodzie wzrasta, następuje reakcja alkaliczna. Acidemia jest spowodowana nieregularną wymianą wody, przeludnieniem i gromadzeniem się rozkładającej się materii organicznej.

Objawy. Ryby ciemnieją, unoszą się na powierzchni z powodu braku tlenu i czasami próbują wyskoczyć ze stawu/basenu lub zbiornika. Mogą wystąpić uszkodzenia skrzeli.

Leczenie. Leczenie rozpoczyna się od częściowej podmiany/odświeżenia wody, co pomoże uratować ryby. Jeśli w stawie jest dużo ryb, zaleca się zainstalowanie dodatkowego filtra i włączenie pompy. W celach profilaktycznych zaleca się dostosowanie ilości pokarmu i ryb do wielkości zbiornika. Należy natychmiast usunąć z akwarium wszelkie resztki pokarmu i martwe ryby.

Choroba alkaliczna (alkaloza)

Alkaloza jest związana ze wzrostem pH. Powoduje to matowienie skóry i wydzielanie śluzu ze skrzeli.

Powody. Zbiornik z miękką, kwaśną wodą, gęstą roślinnością i intensywnym nasłonecznieniem może spowodować nagły wzrost pH. Długotrwała ekspozycja na takie środowisko może wywołać alkalozę.

Objawy. Ryby zaczynają szybciej oddychać, rozstawiają płetwy i miotają się po akwarium. Zauważalna jest utrata koordynacji i drgawki. Ryby próbują wyskoczyć z wody.

Leczenie. Natychmiast po zdiagnozowaniu choroby ryby przenoszone są do zbiornika o pH 7,5-8. W zbiorniku o wysokim pH, pH jest stopniowo obniżane do optymalnie niskiego poziomu. Osiągnięcie pożądanego pH odbywa się za pomocą specjalnego bufora pH.

Szok u ryb

Jest to fizjologiczna reakcja organizmu na nagłe wstrząsy różnego rodzaju. Wstrząs występuje zazwyczaj, gdy jeden lub więcej czynników środowiskowych (w szczególności temperatura lub skład chemiczny wody) zmienia się zbyt gwałtownie.

Powody. Wstrząs zwykle obserwuje się u ryb, które niedawno trafiły do ​​basenu/stawu, ale często schorzenie to pojawia się w wyniku częściowej wymiany wody, jeśli nie zwrócimy uwagi na ten parametr.

Objawy. Intensywność barw spada, ryby chowają się wśród roślin lub innych obiektów, poszczególne osobniki mają przyspieszony lub spowolniony oddech, okresowo gwałtownie przemieszczają się w inne miejsce.

Leczenie. Jeśli wstrząs występuje nagle i wyraźnie, najpierw ustala się przyczynę, a następnie rozpoczyna się leczenie. Jeśli wszystkie ryby są dotknięte, warunki są korygowane. Jeśli niedawno wprowadzone ryby są w szoku, przesadza się je do bardziej odpowiednich warunków (wody o znanych parametrach).

Choroba pęcherzyków gazowych (zator gazowy)

Podczas zatoru gazowego ryba zaczyna zachowywać się nieśmiało: traci koordynację ruchową, gdy oko jest uszkodzone, i pływa na boku. Wskazuje to na konieczność natychmiastowego działania.

Powody. Niespokojna woda używana do napełniania basenu lub stawu zawiera liczne pęcherzyki powietrza, co prowadzi do zatorów gazowych. Inną przyczyną jest nadmierne napowietrzenie basenu. Zbyt duża liczba roślin i zbyt mocne oświetlenie mogą prowadzić do nadmiernego natlenienia „domu”.

Objawy. Objawia się pęcherzami na ciele i oczach ryby. Pęcherze mogą również pojawić się na narządach wewnętrznych ryby, co w 60-80% przypadków może być śmiertelne. Ryba staje się ospała i odmawia żerowania. Jej płetwy zaczynają drgać spazmatycznie, skrzela poruszają się rzadziej, oczy stają się mętne, a koordynacja ruchowa jest upośledzona.

Leczenie. Ustabilizowanie dostarczonej wody w zbiornikach pośrednich, przy minimalnym ruchu wody, pomoże wyeliminować nadmiar rozpuszczonych gazów. Po 18–24 godzinach poziom gazów powróci do normy.

Zimno

Przetrzymywanie ryb przez dłuższy czas w wodzie, która nie jest dla nich odpowiednia, prowadzi do przeziębienia, przez co ryby stają się mniej aktywne i unoszą się na powierzchni.

Powody. Dzieje się tak, gdy ryby są trzymane w wodzie o temperaturze niższej niż zalecana. Ryby ciepłowodne zazwyczaj trzyma się w wodzie o temperaturze 22–27 stopni Celsjusza, natomiast ryby zimnowodne w wodzie o temperaturze 18–22 stopni Celsjusza.

Objawy. Osobniki dotknięte zimnem stają się ciemne i ziemiste, ich skrzelowe włókna puchną i ciemnieją, wzrost zwalnia, a w narządach wewnętrznych obserwuje się zmiany dystroficzne. W rezultacie ryby wytwarzają niedojrzałe jaja i mlecz. Narybek ginie.

Leczenie. Osobom zakażonym zapewnia się normalne warunki, temperaturę podnosi się do optymalnego poziomu. Woda jest natleniana i stosowane są środki dezynfekujące.

Otyłość

Otyłe ryby mogą mieć trudności z poruszaniem się. Otyłości towarzyszą niewidoczne problemy wewnętrzne: zaburzenia trawienia i niepłodność czynnościowa wynikająca z odkładania się tłuszczu wokół gonad i stłuszczenia wątroby.

Powody. Pokarm o wysokiej wartości odżywczej, z zawartością tłuszczu powyżej 3% dla ryb roślinnych i 5% dla mięsożerców. Otyłość występuje również z powodu przekarmienia, nieprawidłowego karmienia lub monotonnego karmienia, w tym suchej karmy. Częstą przyczyną jest gęsto zaludniony staw lub basen, w którym ryby nie mogą swobodnie pływać i tracą kalorie.

Objawy. Duży obwód ciała w okolicy brzucha oraz okolicy pomiędzy głową i brzuchem.

Leczenie. Dieta lecznicza i ścisły schemat żywienia mogą pomóc w przezwyciężeniu tego problemu. Nie zaszkodzi rybie ograniczenie spożycia pokarmu do absolutnego minimum, dopóki jej organizm nie powróci do naturalnego stanu.

Torbiel gonady

Cysty gonad występują, gdy ryby są rozdzielane ze względu na płeć. Mają charakter przewlekły, co oznacza, że ​​często są wykrywane późno, gdy mlecz lub ikra uległy już zmianom.

Powody. Długotrwałe rozdzielanie samic i samców, nadmierne karmienie suchą karmą.

Objawy. Brzuch znacznie puchnie z powodu obecności płynnej lub papkowatej zawartości. Powoduje to silny nacisk na narządy rozrodcze ryby, prowadząc do dysfunkcji i zaburzeń metabolicznych w całym organizmie. Nieleczona cysta pęka, co może być śmiertelne.

Leczenie. Leczenie jest możliwe tylko w początkowym stadium. Aby to zrobić, należy umieścić rybę brzuchem do góry w waciku nasączonym wodą i delikatnie głaskać ją od płetw piersiowych do płetwy ogonowej, aby wycisnąć zawartość guza. Pomaga to osiągnąć pozytywne rezultaty.

Zapalenie przewodu pokarmowego

To częsty problem u ryb. Sucha karma jest słabo trawiona i powoduje stan zapalny przewodu pokarmowego u ryb.

Powody. Ryby złowione w ściekach zbiornika są wprowadzane do basenu lub sztucznego stawu i karmione suszonymi dafniami, kiełżami i ochotkami. Ryby cierpią również na zapalenie przewodu pokarmowego z powodu spożywania niskiej jakości pokarmu.

Objawy. Ryby jedzą dobrze, ale wydają się ospałe. Ich skóra ciemnieje, a brzuchy lekko puchną. Zaczerwienienie odbytu i nitkowate stolce z krwistym śluzem również wskazują na zapalenie jelit.

Leczenie. Stan zapalny można łatwo wyleczyć: ryby należy przestawić na zróżnicowaną, pożywną dietę złożoną z żywych biopsji wodnych. Nie zaleca się pozyskiwania żywego pokarmu ze zbiorników wodnych, do których odprowadzane są ścieki z obiektów bytowych i przemysłowych.

Choroby pasożytnicze

Badanie ichtiopatologiczne ryb żyjących w stawach i zbiornikach hodowlanych zazwyczaj ujawnia obecność licznych organizmów pasożytniczych. W niewielkich ilościach ryby pozostają stosunkowo nietknięte, ale przy dużej liczbie pasożytów istnieje ryzyko zarażenia się chorobą pasożytniczą.

Chilodoneloza

Inwazyjna choroba ryb słodkowodnych. W hodowli stawowej atakuje młode ryby osłabione przez zimę. Jednak chilodoneloza często występuje również w stawach ciepłowodnych.

Powody. Chilodonelozę, objawiającą się zewnętrznie tworzeniem się ze śluzu gruboziarnistych tworów o szaroniebieskim zabarwieniu, widocznych w początkowej fazie rozwoju choroby jedynie pod pewnym kątem, wywołują trzy gatunki orzęsków z rodzaju Chilodonella – Ch. hexasticha, Ch. cyprini (piscicola) i Ch. uncinata.

Objawy. Zarażone osobniki zaczynają ocierać się o skały i rośliny oraz uciskać płetwy. Czasami ich apetyt maleje. Podczas badania, gdy ryba leży głową w dół, widoczny jest niebieskawo-nieprzezroczysty nalot wzdłuż linii bocznej. Czasami skóra złuszcza się płatami. Zakażenie skrzeli często powoduje masowe śmiertelne śmiertelności ryb.

Leczenie. Przed rozpoczęciem leczenia należy utrzymywać ryby w temperaturze 30-32 stopni Celsjusza (86-90 stopni Fahrenheita), co sprzyja rekonwalescencji. Jeśli objawy wystąpią, gdy ryby nadal jedzą, to zalecenie nie jest konieczne. Skuteczne jest leczenie zmniejszoną dawką preparatu Sera Mycopur. Chilodonelozę można również leczyć antybiotykami.

Daktylogyroza

Choroba inwazyjna wywoływana przez przywry monogeniczne. Znanych jest około 150 gatunków przywr monogenicznych.

Powody. Czynnikiem wywołującym daktylogyriozę jest przywra z rodzaju Dactylogyrus, która ma wydłużone ciało.

Objawy. Ryby zarażone pasożytem tracą apetyt, unoszą się w powietrzu, łapczywie łykając powietrze i ocierając się o przedmioty. Na skrzelach zwierzęcia tworzy się gruba warstwa śluzu, przypominająca mozaikę. Włókna skrzelowe zrastają się ze sobą.

LeczenieZakażone osobniki przenoszone są do zbiornika kwarantanny, gdzie dodaje się 0,2% roztwór amoniaku w ilości 2 ml na 1 litr wody. Roztwory chlorofosu stosuje się do leczenia narybku w chlewniach i stawach narybkowych (roztwór dodaje się w ilości 0,6-1 g na metr sześcienny wody). W zwykłym zbiorniku larwy bez ryb giną w ciągu 24 godzin. Kupując nowe ryby, należy je poddać kwarantannie. Zdezynfekuj zbiornik roztworem sody oczyszczonej.

Trichodinoza

Choroba, w której ryby cierpią na utratę apetytu, przyspieszony oddech i całkowite spowolnienie czasu reakcji. Ryby giną po przewróceniu się na bok.

Powody. Trichodinozę wywołuje pasożyt orzęsek, okrągły, czerwonawy pasożyt, który żyje na skórze i skrzelach. Dostaje się on do sztucznego stawu z naturalnego stawu rybnego wraz z glebą i roślinami.

Objawy. Ciało zakażonych ryb pokrywa się szarawo-matowym śluzem, uniemożliwiając im normalne oddychanie. Początkowo ryby są niespokojne, stale wynurzając się, aby zaczerpnąć powietrza. Gruba warstwa śluzu tworzy się również na ich skrzelach.

Leczenie. Napowietrzaj staw za pomocą błękitu metylenowego. W pustym stawie bez ryb orzęski giną w ciągu 2-3 dni. Do zabiegów stosuje się barwniki organiczne, wodę morską, roztwory aktywnego chloru i sól kuchenną. Zabiegi przeprowadza się co 24-48 godzin, łącznie 3-4 razy. W celach profilaktycznych konieczne jest przestrzeganie zasad higieny i poddanie nowych osobników kwarantannie przed wprowadzeniem ich do pozostałych ryb.

Gyrodaktyloza

Hydrodaktyloza może spowodować śmierć ryb w basenie publicznym w ciągu tygodnia. Ryby dotknięte tą chorobą tracą apetyt, a na ich skórze i skrzelach pojawia się blaszka.

Powody. Wywoływana przez przywry monogenetyczne Gyrodactylus z rodziny Monogenea.

Objawy. Dotknięte chorobą ryby unoszą się na powierzchni wody, z mocno skurczonymi płetwami. W miarę postępu choroby ryby zaczynają ocierać się o przedmioty. Na powierzchni ciała pojawiają się pojedyncze niebieskie lub szare plamy, oczy stają się mętne, a na skrzelach tworzy się nalot.

Leczenie. Do leczenia stosuje się kąpiele solne z 5% roztworem soli kuchennej, czas ekspozycji wynosi 5 minut. Zimą do stawów można dodać fioletowego „K” w ilości 0,2 g na metr sześcienny. W celach profilaktycznych przestrzega się zasad higieny i regularnie dezynfekuje zbiornik. Przed wprowadzeniem ryb na tarło, basen należy poddać działaniu roztworu soli kuchennej przez 24 godziny.

Glugeoza

Czynnikiem wywołującym chorobę jest sporozoan, który kolonizuje tkanki, narządy wewnętrzne i skrzela. Po spożyciu rozmnażają się, tworząc białe guzki, które pojawiają się na ciele ryby.

Powody. Pasożyt może zostać wprowadzony do stawu przez chore ryby, gdy choroba jest jeszcze we wczesnym stadium. Ryby z rodziny karpiowatych są szczególnie podatne na glukozę.

Objawy. Chorobie towarzyszą krwawe plamy, które przekształcają się w wrzody, jednostronny lub obustronny wytrzeszcz, stożkowate wypustki na ciele ryby oraz pływanie na boku.

Leczenie. Obecnie nie ma lekarstwa na ten problem. W przypadku zdiagnozowania glugeozy, najlepiej usunąć ze stawu wszystkie rośliny i ryby.

Lerneoza

Podczas lerneozy chore ryby wychudły, odmawiają jedzenia, tracą zdolność poruszania się, gromadzą się w nurcie wody i giną.

Powody. Jest to inwazyjna choroba ryb słodkowodnych, wywoływana przez widłonoga Lernaea cyprinacea z rodziny Lernaeidae, który pasożytuje w organizmie człowieka.

Objawy. Pasożyty wnikają przez skórę i docierają do tkanki mięśniowej, wnikając głęboko i rozprzestrzeniając się po całej powierzchni ciała. W miejscach wniknięcia do tkanek rozwija się proces zapalny: obrzęk i przekrwienie, prowadzące do powstania owrzodzeń. Łuski nie tylko ulegają deformacji i uniesieniu, ale także odpadają.

Leczenie. Lerneoza jest trudna do leczenia. Stosuje się różne leki i metody leczenia. W przypadku chorych ryb zaleca się przygotowanie zbiornika kwarantannowego o optymalnych warunkach i dodanie roztworu soli kuchennej w ilości około 20 gramów soli na 10 litrów wody. Ryby są trzymane w tym roztworze do momentu całkowitego wyzdrowienia i zagojenia się ran.

Oktomitoza (heksamitoza)

Jest to choroba pasożytnicza, która negatywnie wpływa na pęcherzyk żółciowy i jelita. Łatwo ją rozpoznać po obecności dziur, owrzodzeń i bruzd. Z tego powodu heksamitozę nazywa się również chorobą „dziurową”.

Powody. Nieprzestrzeganie podstawowych zasad opieki nad mieszkańcami zbiornika lub stawu. Należą do nich niedobory minerałów lub witamin (prowadzące do osłabienia odporności), nieregularne lub nadmierne karmienie oraz stosowanie niskiej jakości lub zepsutego pokarmu.

Objawy. Ryby tracą apetyt, stają się wybredne w jedzeniu i wydzielają biały śluz. Ich brzuchy również puchną, płetwy zanikają i odpadają, na bokach ciała ryby pojawiają się głębokie nadżerki, a odbyt się powiększa.

Leczenie. Początkowo zakażone ryby są przenoszone do zbiornika kwarantannowego, co zapobiega rozprzestrzenianiu się choroby na całą populację. Następnie temperatura wody w oddzielnym zbiorniku (kwarantannowym) jest podnoszona do 34-35 stopni Celsjusza. Ma to szkodliwy wpływ na niektóre pasożyty, prowadząc do ich śmierci.

Ichtioftirioza („semolina”)

Wszystkie gatunki ryb są podatne na tę chorobę. Jest ona powszechnie znana jako „choroba manny” z powodu powstawania białych plamek na płetwach i łuskach ryb.

Powody. Czynnikiem wywołującym chorobę jest pasożyt orzęsek, który jest bardzo elastyczny.

Objawy. Ryby zaczynają często oddychać, zaczynają drapać się o przedmioty i twarde powierzchnie, w wyniku czego powstaje biały nalot w postaci ziarenek.

Leczenie. Kwarantanna jest zalecana jako środek zapobiegawczy – nie należy od razu wprowadzać nowych osobników do stawu ogólnego. W leczeniu dopuszczalne jest dodanie soli i podniesienie temperatury wody – pasożyt nie toleruje zasolonego środowiska ani podwyższonej temperatury wody. Do zwalczania ospy rybiej stosuje się również leki bakteriobójcze.

Choroby bakteryjne

Choroby zakaźne są wywoływane przez różne bakterie chorobotwórcze. W zależności od rodzaju choroby, u ryb mogą wystąpić pewne problemy behawioralne lub zdrowotne. Aby zdiagnozować chorobę i zalecić szybkie leczenie, ważne jest poznanie specyficznych objawów typowych infekcji.

Mykobakterioza (gruźlica)

Mykobakterioza atakuje gatunki ryb żyworodnych. Doświadczają one zmian w zachowaniu i utraty apetytu.

Powody. Przenosi się poprzez żywność, rośliny lub glebę. Może być również przenoszona przez ryby i skorupiaki. Znane są przypadki mykobakteriozy wywołanej przez owady przylatujące do wody. Rozwój mykobakteriozy jest spowodowany niewłaściwymi warunkami bytowymi i osłabionym układem odpornościowym.

Objawy. Ryby stają się ospałe, ich oczy wychodzą z orbit, tracą orientację, a niektóre tracą wzrok. Cierpią również na wrzody, łzawienie, ślepotę i apatię.

Leczenie.Wykonuje się je we wczesnym stadium: w tym celu zaleca się stosowanie monocykliny, trypoflawiny i siarczanu miedzi.

Aeromonas (różyczka karpia)

Zakażenie bakteryjne u karpia powoduje, że łuski stają się zmarszczone i zaczynają wypadać. Leczenie może prowadzić do wyzdrowienia lub śmierci.

Powody. Bakteria Aeromonas przedostaje się do sztucznych stawów i basenów z naturalnych zbiorników wodnych poprzez wprowadzanie niepoddanych kwarantannie ryb wraz z osadem, roślinnością i wodą. Zakażenie rozprzestrzenia się poprzez źle zdezynfekowany sprzęt i narzędzia.

Objawy. W ostrej fazie choroby ryby masowo giną. Na brzuchu, płetwach i bocznych ścianach ciała pojawia się surowicze, krwotoczne zapalenie skóry, któremu towarzyszy wodnista krew w tkance narządowej i mięśniowej. W fazie przewlekłej tworzą się otwarte i bliznowaciejące owrzodzenia, którym towarzyszy niedokrwistość wątroby i obrzęk nerek.

Leczenie. Zakażenie Aeromonas jest uleczalne tylko we wczesnym stadium. Ryby z obrzękiem brzusznym i uniesionymi łuskami są śmiertelne. Zdrowe ryby należy poddać leczeniu, zanurzając je w oddzielnym pojemniku z fioletem pospolitym K (chlorohydrytem, ​​barwnikiem syntetycznym). Do głównego zbiornika dodać bicylinę-5 lub rozpuszczalny biały streptocyd w ilości 15 g na 100 litrów wody.

Furunkuloza łososia

Furunkuloza to choroba zakaźna charakteryzująca się posocznicą, czyli powstawaniem w tkance mięśniowej czyraków, które następnie pękają i przekształcają się w czerwonawe owrzodzenia.

Powody. Czynnikiem wywołującym furunkulozę jest bakteria Aeromonas salmonicida.

Objawy. U ryb zakażonych furunkulozą pojawiają się plamiste krwotoki o różnej wielkości i kształcie, powiększony brzuch, wyłupiaste oczy oraz pomarszczone łuski w niektórych miejscach lub na całym ciele. Zapalone płetwy często mają krwistoczerwony odcień.

Leczenie. Aby zapobiec furunkulozie, konieczne jest zapobieganie przedostawaniu się patogenu poprzez wodę, sprzęt wędkarski, jaja, ryby i inne organizmy wodne. W celach profilaktycznych zaleca się traktowanie jaj roztworami akryflawiny lub mertiolatu. Opracowany zestaw środków terapeutycznych i profilaktycznych pomoże zapobiec dalszemu rozprzestrzenianiu się furunkulozy: jaja traktuje się akryflawiną, jodynolem lub formaliną. W leczeniu zakażonych ryb karmi się je paszą wzbogaconą sulfonamidami w dawce 120 mg na 1 kg masy ciała ryby przez 14 dni.

Bakteryjna zgnilizna płetw

Choroba ta powoduje utratę płetwy u ryby. U jej podstawy rozwijają się owrzodzenia, odsłaniające kręgosłup, co może prowadzić do śmierci.

Powody. Występuje w wyniku infekcji niszczącej płetwy ryb. Czynnikiem sprawczym jest bakteria. Przyczyną gnicia płetw jest niewłaściwa pielęgnacja, nieregularna wymiana wody lub czyszczenie stawu lub basenu.

ObjawyNa początku choroby na krawędziach płetw pojawia się lekkie zmętnienie o niebieskawo-białym zabarwieniu. Krawędzie płetw stają się postrzępione, a końcówki promieni stopniowo odpadają.

Leczenie. Podejmują radykalne kroki. Początkowo poprawiają warunki życia ryb. W przypadku poważnych uszkodzeń płetw niezbędne jest podanie leków. Basen jest regularnie dezynfekowany.

Lepidorthosis (zakaźna łuszcząca się wysypka)

Lepidortoza postępuje powoli. Później ryby umierają, ale dzięki szybkiemu leczeniu można osiągnąć pomyślny wynik.

Powody. Patogeny to bakterie, które dostają się do sztucznego stawu ze zbiornika, w którym znajdują się ryby i pożywienie.

Objawy. Początkowo u chorych pojawiają się szorstkie, pomarszczone łuski w niektórych miejscach. Stopniowo choroba rozprzestrzenia się na całe ciało. Wkrótce łuski zaczynają wypadać, co prowadzi do śmierci.

Leczenie. Leczenie zakażonych ryb jest dopuszczalne w początkowej fazie. Zalecane są kąpiele lecznicze z biomycyną lub bicyliną-5. W przypadku leczenia w oddzielnym naczyniu dopuszczalne jest użycie fioletu zasadowego K. Jeśli leczenie jest nieskuteczne, ryby są uśmiercane, a basen i pozostały sprzęt dezynfekowane.

Pseudomonas (choroba wrzodowa)

Objawy rozwijają się szybko. W większości przypadków choroba wrzodowa prowadzi do śmierci ryb.

Powody. Wywołują ją bakterie dostające się do zbiornika wraz z pokarmem lub chorymi rybami. Słabo osadzona woda jest jednym ze źródeł bakterii chorobotwórczych. Bakterie mogą również zostać przeniesione do zbiornika z rąk człowieka.

Objawy. Towarzyszy temu pojawienie się ciemnych plam na skórze ryby, które stopniowo przekształcają się w owrzodzenia. Brzuch ryby również staje się większy, oczy wyłupiaste, apetyt słabnie, a łuski stają się pomarszczone. Zakażenie wnika do organizmu.

Leczenie. Leczenie należy rozpocząć niezwłocznie. Do zwalczania stosuje się streptocyd, rozpuszczając jedną tabletkę w 10 litrach wody. Ryby można również leczyć nadmanganianem potasu, rozpuszczonym bezpośrednio w basenie – 5 gramów roztworu na 10 litrów wody. Ryba powinna pływać w tym roztworze przez około 20 minut, a następnie wrócić do czystej wody.

Pseudomonas dermoalba (białoskóry)

Jest to poważna, zakaźna choroba, która negatywnie wpływa na organizm ryby i dlatego wymaga natychmiastowego leczenia po zauważeniu pierwszych objawów.

Powody. Zakażenie ryb bakteriami chorobotwórczymi, które mogą przedostać się do stawu z naturalnego zbiornika wodnego wraz z chorymi rybami, glebą i roślinami.

Objawy. W okolicach płetwy grzbietowej i ogona obserwuje się zbielenie skóry. Ryba pozostaje blisko powierzchni wody, często odsłaniając płetwę. Ubarwienie staje się białe. Nieleczone może prowadzić do uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego i narządów odpowiedzialnych za koordynację ruchową, co może być śmiertelne.

Leczenie. Zapobieganie można osiągnąć, przestrzegając podstawowych zasad higieny. Zakażone ryby przenosi się do innego pojemnika w celu kwarantanny. Rozpuścić 150-200 mg lewomycetyny w 1 litrze wody i wlać mieszaninę do stawu, w którym znajdują się zakażone ryby. Ryby trzyma się w tym środowisku przez co najmniej 5 dni.

Choroby grzybicze ryb

Ryby cierpią na choroby grzybowe wywoływane przez grzyby. Grzyby te są organizmami wielokomórkowymi lub jednokomórkowymi, które nie zawierają chlorofilu i są zaliczane do roślin niższych.

Branchiomikoza

Jest to grzyb atakujący aparat skrzelowy ryb. Branchiomykozę wywołują grzyby Branchiomyces demigrans i Branchiomyces sanguinis.

Powody.Grzyby kolonizują niteczki skrzelowe. Wszystkie gatunki ryb utrzymywane w nieodpowiednich warunkach mogą być dotknięte tą chorobą. Choroba rozwija się pod wpływem wysokiej temperatury wody i związków organicznych pochodzących z martwych roślin. Choroba postępuje szybko.

Objawy.Chorym rybom brakuje tlenu, na płytkach skrzelowych widoczne są punktowe krwotoki, a pokrywy skrzelowe ulegają deformacji. Ryby odmawiają żerowania i stale pływają blisko powierzchni, łapiąc powietrze. Na skrzelach pojawiają się jaskrawoczerwone i blade plamy.

Leczenie. Gdy pojawią się pierwsze objawy, wszystkie ryby są przenoszone do zbiornika kwarantannowego i poddawane działaniu szczawianu zieleni malachitowej, a zbiornik obserwacyjny jest czyszczony i dezynfekowany. Utrzymanie czystości i higieny w zbiorniku pomoże zapobiec rozgałęzieniom.

Ichtiofonoza

Niebezpieczna choroba grzybicza ryb stawowych i akwariowych. Prawdopodobnie wywoływana przez grzyb niedoskonały z klasy Phycomycetes.

Powody. Czynnikiem wywołującym jest Ichtyophonus hoferi, grzyb o kształcie okrągłym lub jajowatym. Wokół grzyba tworzy się torebka wydzielana przez zaatakowany narząd. Strzępki grzyba występują również w postaci tępych wypustek, które rozgałęziają się w oddzielne, okrągłe ciało.

Objawy. Patogen rozprzestrzenia się drogą krwi do różnych narządów i tkanek, gdzie najpierw rozwija się stan zapalny, a następnie dochodzi do otorbienia dotkniętych obszarów. Gdy te funkcje są upośledzone, ryby przestają reagować na bodźce, a ich ruchy stają się chaotyczne i ospałe. Pozostają w pobliżu brzegu. W przypadku zaatakowania wątroby i nerek obserwuje się wytrzeszcz, marszczenie łusek i wodobrzusze. Lokalizacja patogenu w tkance podskórnej, mięśniach i oczach prowadzi do stożkowatych obrzęków i owrzodzeń, a także czarnych plam na skórze.

Leczenie. Jeszcze nieopracowane. Jednak proces transportu ryb jest obowiązkowy. Karmienie ryb gatunkami morskimi jest obowiązkowe i powinno odbywać się wyłącznie po obróbce cieplnej. Ponadto, profilaktycznie, zaleca się niezwłoczną dezynfekcję stawów wapnem palonym lub wybielaczem.

Saprolegniasis (choroba waty)

Choroba grzybicza dotykająca większość gatunków ryb, wywoływana przez oportunistyczne grzyby wodne z klasy Oomycetes. Zazwyczaj jest to choroba wtórna, początkowo atakująca uszkodzone części ciała lub uszkodzone jaja, a następnie rozprzestrzeniająca się na zdrowe części ciała i jaja.

Powody. Czynnikami wywołującymi chorobę są grzyby z rodzaju Achlya i Saprolegnia. Grzybnia tych grzybów zbudowana jest ze strzępek z ograniczoną liczbą poprzecznych przegród.

Objawy. Najbardziej charakterystycznym objawem choroby są puszyste, białe narośla przypominające watę na płetwach ogonowej i grzbietowej, głowie, dołkach węchowych, oczach i skrzelach. Przed śmiercią ryby obserwuje się utratę równowagi.

Leczenie. Latem i jesienią, profilaktycznie, zaleca się dwukrotne zastosowanie fioletu potasowego w dawce 1 g na metr sześcienny wody przez pół godziny. Można również zastosować kąpiel solną o stężeniu 0,1% przez 30 minut. Aby zwalczyć chorobę, woda wlewana do wylęgarni jest dezynfekowana promieniami ultrafioletowymi.

Objawy chorób

Często pewne choroby powodują określone objawy, które pozwalają na szybką diagnozę i leczenie w celu uratowania ryby.

Wytrzeszcz

W tym schorzeniu oczy silnie puchną, często całkowicie opadając. Objaw ten występuje w przypadku infekcji zakaźnej, takiej jak ichtiosporidoza, mykobakterioza itp. Sposób leczenia bezpośrednio zależy od tego stanu.

Powody. Wytrzeszcz może wystąpić w wyniku infekcji wirusowej, bakteryjnej lub grzybiczej. Inne potencjalne przyczyny to problemy fizjologiczne, przywry, nicienie oczne (robaki) oraz niedobory witamin.

Objawy. Zmętnienie całego oka, pojawienie się białawego nalotu i odwarstwienie oka od ciała. W zaawansowanych przypadkach dochodzi do utraty jednego lub obu oczu.

Leczenie. Jeśli wytrzeszcz jest spowodowany infekcją bakteryjną, początkowym leczeniem jest antybiotykoterapia i suplementacja pożywienia. Jeśli problem wynika z nieodpowiednich warunków bytowania, leczenie rozpoczyna się od wyeliminowania tych czynników: regularnego czyszczenia wody i podawania rybom zbilansowanej diety.

Wzdęcia

Wodobrzusze towarzyszy silne wzdęcie brzucha i wystające łuski. Ryba staje się ospała i ciężko oddycha.

Powody. Przyczynami wzdęcia brzucha są mykobakterioza, aeromonoza i nokardia. Oprócz bakterii, wzdęcia brzucha mogą być również spowodowane przez wirusy (wiosenna wiremia). U kobiet wzdęcia brzucha mogą być również spowodowane przez torbiele gonad.

Objawy. Wzdęty brzuch, przezroczysta skóra z powodu dużego powiększenia brzucha oraz krzywizna kręgosłupa.

Leczenie. Rybę natychmiast wyjmuje się, obserwuje i bada. Leczenie zależy od przyczyny wzdęcia, ale najczęściej śmierć następuje, jeśli wzdęcie jest spowodowane infekcją bakteryjną.

Umiejętność rozpoznawania przyczyn i objawów chorób może pomóc w zapobieganiu im lub skutecznym leczeniu. Przestrzeganie prostych zasad higieny, częsta wymiana wody i karmienie ryb wysokiej jakości pokarmem zmniejszy ryzyko infekcji u ryb hodowanych na wolności lub w niewoli.

Często zadawane pytania