Ryba jaź: opis, siedlisko, połów, zasady hodowli

Jaź to najpospolitsza ryba z rodziny karpiowatych. W Rosji cieszy się dużą popularnością, nawet większą niż karp pospolity. Jaź to wszystkożerny, półdrapieżny drapieżnik, który żyje w stadach do pewnego wieku. Co więcej, grupuje się w stada według grup wiekowych.

Opis ryby jazi

Jazie można rozpoznać po wyglądzie: dorosły osobnik osiąga 35-57 cm długości, a pojedyncza ryba waży 2-2,7 kg. W rzadkich przypadkach pojedynczy jaź może osiągnąć długość do 90 cm i ważyć nawet 6 kg. Głowa jest krótka, ciało grube, a otwór gębowy mały i skośny. Należy pamiętać, że cechy te mogą się nieznacznie różnić w zależności od siedliska, pory roku i wieku.

Wiosną, gdy rozpoczyna się tarło, ciało jazia nabiera metalicznego połysku, a policzki i głowa wydają się złote. Po odwróceniu w stronę słońca jego ubarwienie zmienia się – raz staje się złote, raz srebrne, a raz ciemne. Grzbiet jest ciemnoniebieski, boki białe, a brzuch ma srebrzysty połysk. Płetwy ogonowe i grzbietowe, a także dolna i boczne, są czerwone. Oczy są żółtozielone z ciemną plamką na górze.

Narybek ma jaśniejszy, bardziej srebrzysty odcień i jaśniejsze płetwy w porównaniu do dorosłych ryb.

W okresie godowym na głowie i ciele samców pojawiają się małe, białe plamki, które znikają po tarle. Im więcej tych plamek, tym samiec jest bardziej produktywny, a te cechy odróżniają samce od samic.

Styl życia

Jazie zawsze polują w grupach, grupując się według wieku; im starszy mieszkaniec rzeki, tym jest ich mniej. Większe ryby wolą żyć samotnie, grupując się tylko w miesiącach zimowych i podczas tarła. Jazie tolerują zasolenie wody do 10 gramów na litr, dlatego można je spotkać w rzekach i lekko słonych morzach.

W Rosji zarówno wędkarze amatorzy, jak i sportowi preferują łowienie większych ryb. Jeśli chodzi o jazie, dobra ryba nie przekracza 29 cm. Złowiona mniejsza ryba jest natychmiast wypuszczana z powrotem do rzeki.

Jazie mogą żyć nawet 10, a nawet 15 lat. Jeśli żyją w miejscu niedostępnym dla człowieka, gdzie mogą znaleźć dobre pożywienie, mogą dożyć nawet 20 lat.

Obszar dystrybucji

Ida jest pospolita w całej Europie, z wyjątkiem Europy południowej i południowo-wschodniej. Występuje również na Syberii i w Jakucji. Zamieszkuje rzeki basenu Morza Czarnego, od Dunaju do Kubania (nie występuje na Krymie), a także północną część Morza Kaspijskiego, rzeki Wołgę, Embę i Ural. Ida została również introdukowana do Ameryki Północnej, gdzie zadomowiła się w Stanach Zjednoczonych i stanie Connecticut.

Ekologia i warunki życia

Jaź jest rybą słodkowodną, ​​ale może również żyć w słonawych wodach zatoki morskiej. Ryba ta żyje w:

• rzeki;
• płynące jeziora;
• stawy rzeczne.

Jazie są rzadkie w zimnych, wartkich i górskich rzekach. Preferują głębokie, wolno płynące rzeki o mulistym i gliniastym dnie. Zamieszkują mosty, wiry i zagłębienia pod bystrzami, a także brzegi porośnięte wysokimi krzewami. Według Sabaniejewa (specjalisty od ryb), jazie są dość odporne, dobrze znoszą wahania temperatury. Nie zapadają w sen zimowy.

Co jedzą ide na wolności?

Jazie to ryby żywiące się wszystkim, zarówno roślinami, jak i materią nieroślinną. Lubią nawet małe ryby, raki i żaby. Ryby półdrapieżne, takie jak jazie, mogą żerować tylko raz dziennie, w przeciwieństwie do ryb drapieżnych, które mogą obejść się bez pożywienia przez dość długi czas. Jednak w porównaniu z rybami żywiącymi się wyłącznie roślinnością, półdrapieżniki muszą żerować dwa razy dziennie, podczas gdy jazie potrzebują tylko jednego posiłku.

Najważniejszym zasobem dla mieszkańców rzek jest pożywienie, które zależy od opadów, topnienia kry pod koniec zimy i otwarcia śluz. Gdy prąd się wzmacnia, ryby otrzymują obfity pokarm roślinny, wystarczający do wyżywienia wszystkich mieszkańców mórz i rzek.

W tym okresie jazie pozostają w cieku wodnym, ponieważ tam znajduje się większość ich pożywienia. Jazie jeziorne nie są zależne od powodzi, ale deszcz jest niezbędny do ich przetrwania, ponieważ nie tylko napełnia jezioro czystą wodą, ale także dostarcza pożywienia. Wszystkie jazie, niezależnie od siedliska, żerują na przyległych płyciznach, ale robią to w ciągu dnia; czasami polują w nocy.

Karmienie narybku

Podstawowym pożywieniem narybku są małe raki, kraby, homary i larwy owadów. Po osiągnięciu 20 cm długości zaczynają zjadać małe ryby, kijanki i pijawki. Do swojej diety włączają również drobne glony i inną roślinność wodną.

Powstawanie ide

Samce osiągają dojrzałość płciową w wieku dwóch lat, osiągając 25 cm długości i ważąc 250 gramów. Na północy dojrzałość płciową osiągają rok lub dwa później. Jazie odbywają tarło wcześniej niż inne ryby, gdy tylko lód topnieje, a woda osiąga temperaturę 7 stopni Celsjusza.

W tym czasie mieszkańcy dzielą się na grupy, z których każda składa się z ryb w tym samym wieku. Następnie wypływają na powierzchnię i szukają odpowiedniego miejsca do tarła. Jeśli jazie zamieszkiwały duże rzeki, podczas tarła migrują do małych dopływów i pływają w pobliżu skał, nie głębiej niż 50 cm. Jako podłoże służy roślinność z poprzedniego roku.

Podczas tarła samce wynurzają się na powierzchnię i tam pływają. Tarło jest krótkie, trwa do trzech dni i odbywa się w jednej sesji: najpierw przybywają starsze ryby, a potem młode. Po zakończeniu tarła, mieszkańcy rzeki wracają na swoje pierwotne miejsca.

W trakcie jednego tarła jedna samica może złożyć od 40 do 150 tysięcy jaj.

Tydzień później larwy wyłaniają się i wiszą nieruchomo przez trzy dni, przyczepione do skał lub roślinności lepką substancją wytwarzaną przez gruczoły cementowe. Następnie odczepiają się, pływają i samodzielnie żerują, ucząc się samodzielnego przetrwania. Pozostają w tym samym miejscu przez trzy do pięciu dni, a następnie migrują do bezpieczniejszych obszarów przybrzeżnych.

Jazie w jeziorze podczas tarła migrują do pobliskich ujść rzek lub płytkich trzcinowisk. Po tarle wycofują się na głębsze wody, a trzy dni później wynurzają się i aktywnie żerują, uzupełniając utracone kalorie.

Łowienie jazi

Wędkarze sportowi i rekreacyjni są szczególnie zainteresowani połowami jazi, ponieważ ta duża ryba jest bogata w składniki odżywcze. Gatunek ten można łowić przez cały rok. Jego mięso jest smaczne i pożywne, zawiera wszystkie witaminy, mikroelementy i białko niezbędne do prawidłowego rozwoju.

Metody połowu

Jazie można łowić na różne wędki, ale wybór odpowiedniej wędki zależy wyłącznie od indywidualnych preferencji. Zależy to również od pory roku.

Do połowu jazi nadają się wszystkie wędki, poniżej przedstawiamy te najskuteczniejsze:

• pływak muchowy;
• wędka druciana;
• zestaw boloński;
• pręt zapałkowy;
• osioł;
• podajnik;
• wędka do połowu na żywą przynętę;
• sprzęt do połowu muchowego;
• bombardować;
• spinning.

Zimą, aby upolować tego wszystkożernego półdrapieżnika, potrzebny jest specjalny sprzęt:

• ukłon;
• wędka ze spławikiem, która musi być cały czas trzymana pod wodą, aby zapobiec przymarznięciu spławika do lodu.

Nie sposób określić, kiedy rozpoczyna się sezon połowu jazi, ponieważ można ją złowić o każdej porze roku (z wyjątkiem tarła). Podczas silnych mrozów może nie brać, ale przy najmniejszym ociepleniu natychmiast zaczyna zachwycać wędkarzy aktywnymi braniami.

Aktywność żerowania osiąga szczyt pięć dni po zakończeniu tarła i wraz z ochłodzeniem jesieni. Jednakże żerowanie jesienią jest nieco słabsze niż po tarle, ale trwa przez pełne trzy tygodnie.

Dysze i przynęty

Ryba ta ma mały pysk, dlatego przynęty powinny być małe, od rozmiaru 0 do 2, a błystki nie dłuższe niż 4 cm. Haczyki powinny mieć rozmiar maksymalnie 5. Jaź jest płochliwą i ostrożną rybą, dlatego należy łowić cicho i najlepiej w kamuflażu. Do tego zestawu nadaje się przezroczysta żyłka o średnicy 0,22 mm i przypon 0,18 mm.

W przypadku połowu na spławik stosuje się następujące przynęty:

• konik polny;
• chruścik;
• brudas;
• czerw;
• ważka;
• świerszcz kretowaty;
• chrząszcz majowy;
• kornik;
• jętka;
• pędy trzciny;
• smażyć;
• woblery;
• przynęta z kawałkiem ryby;
• groszek;
• ciasto;
• grysik;
• larwy owadów;
• robaki;
• krwiożerczy robak.

Do połowu jazi można również stosować przynęty roślinne: suszony groszek konserwowy, kukurydzę, kaszę manną, chleb itp.

Do złowienia jazia można użyć zwykłej przynęty, jednak musi ona mieć zapach:

• wanilia;
• olej słonecznikowy;
• gałęzie brzozy.

Tę przynętę można przygotować w domu, używając chleba wymieszanego z gliną. Branie jest pewne i szybkie, dlatego wędkarz powinien zawsze trzymać haczyk. Spinning jest dość skuteczny.

W przypadku roślinności glony morwowe okazały się najlepszym wyborem, szczególnie podczas połowów trollingowych. Od maja ta przynęta sprawdza się najlepiej nie tylko na jazie, ale także na:

• wzdręga;
• płoć;
• batalion;
• karaś.

Przynęta nie powinna być dłuższa niż 10 cm; wokół haczyka oplatamy pasmo wodorostów i przywiązujemy je, pozostawiając krótki pasek, który będzie zwisał.

Tego typu glony można znaleźć na skałach na głębokości do 30 cm, a także na drewnie dryftowym i konstrukcjach betonowych (mostach, pomostach, pochylniach).

Do połowów dennych jako przynętę używa się małych ryb: jelców, uklej, kiełbi i małych ropuch. Jaź jest rybą wybredną, wybredną w kwestii pożywienia, ale nigdy nie odmawia korników (larw) i ważek.

Na poniższym filmie rybak łowi ryby na przynętę własnej roboty i wyjaśnia, jak łowić ryby, czego używać i gdzie łowić:

Jaź wydaje się leniwy i ociężały, ale w naturze stawia silniejszy opór niż wiele innych ryb. Zaraz po zacięciu zaczyna się kręcić, wykręcać i wyskakiwać z wody. Często udaje mu się uciec, przecinając żyłkę ostrą płetwą.

Jak się hoduje i hoduje ide?

Jaź to najpopularniejsza ryba do hodowli w stawach. Jaź złoty doskonale czuje się w wodzie, polując na owady. W dużym stawie może osiągnąć długość 50 cm; narybek żywi się zarówno pokarmem roślinnym, jak i żywym.

Jeśli staw jest wystarczająco bogaty w rośliny, hodowla jazi jest łatwa i efektywna. W trzecim roku życia jaź stawowy może ważyć do 500 gramów. Hodowla nie wymaga specjalistycznego sprzętu i żywi się pokarmem, którego karpie nie tolerują.

Wartość ryb

Jaź ma doskonały smak mięsa, co czyni go popularnym wyborem kulinarnym. Jego jedyną wadą jest nadmierna kostność, którą można zredukować na kilka sposobów:

1. Rybę należy marynować w roztworze octu przez długi czas, tj. 24 godziny.
2. Mięso przepuszcza się przez maszynkę do mięsa, formując kotlety lub klopsiki.
3. Konserwy rybne powstają z użyciem oleju roślinnego, w takim przypadku rybę dusi się przez długi czas, aż ości staną się zupełnie miękkie.

Mięso jazi ma kolor od białego do żółtawego. Jazia jest wykorzystywana w wielu potrawach, w tym:

• gasić;
• gotować;
• smażyć;
• upiec;
• solić;
• marynować;
• suchy;
• suszyć;
• zachować;
• zrób nadzienie do ciasta.

Jazia nie należy przechowywać nieprzetworzonego przez długi czas, ponieważ mięso szybko się psuje, a jego smak ulega pogorszeniu. Najlepiej oczyścić i wypatroszyć rybę natychmiast po złowieniu. Surowe mięso powinno być przechowywane w lodówce nie dłużej niż 24 godziny.

Wartość odżywcza na 100 gramów produktu podana jest w tabeli.

Mięso ryb zawiera liczne witaminy, mikro- i makroelementy, białko oraz niezbędne dla człowieka kwasy tłuszczowe. Białko ryb zawiera następujące aminokwasy:

• byczy;
• lizyna;
• tryptofan;
• metionina.

Jajecznica jest niskokaloryczna, dlatego nawet dietetycy cenią jej mięso i włączają je do wielu diet. Ponadto ma ona dodatkowe korzystne właściwości:

• Obecność dużej ilości fluoru i wapnia, które wzmacniają kości, włosy, zęby, a także zapobiegają problemom układu mięśniowo-szkieletowego.
• Substancje ekstraktywne mają właściwości żółciopędne, pobudzają układ trawienny, poprawiają apetyt i zapobiegają problemom żołądkowo-jelitowym.
• Różnorodne witaminy wzmacniają ludzkie organy i układ odpornościowy.
• Ponieważ mięso zawiera dużo witaminy B, regularne spożywanie go zmniejsza napięcie nerwowe, agresję i nadmierne pobudzenie.
• Składniki odżywcze normalizują krążenie krwi, obniżają poziom cholesterolu, poprawiają napięcie naczyń krwionośnych i pomagają zapobiegać chorobie Parkinsona.

Niebezpieczne właściwości ryb

Istnieją dwa zagrożenia: liczne małe ości, które mogą spowodować zadławienie, oraz pasożyty, które często żyją w jazi, dlatego ważne jest, aby dokładnie ugotować rybę przed gotowaniem.

Jaź to ryba odporna, która może przetrwać długi czas w wodach zanieczyszczonych procesami przemysłowymi, gdzie obecne są metale ciężkie, pestycydy, herbicydy i różnego rodzaju odpady. Dlatego ważne jest, aby upewnić się, że ryba jest bezpieczna przed połowem.

Z czym można pomylić ideę?

Jazia może być mylona z innymi gatunkami ryb, ponieważ wyglądem przypomina:

• kleń, od którego różni się jedynie jasnym grzbietem, wąską głową, grubym ciałem i małymi łuskami;
• płoć, od którego różni się żółtością oczu i małymi łuskami, a grzbiet karalucha jest jaśniejszy niż grzbiet jazia.

Jaź to ryba odporna na wahania temperatury i można ją łowić przez cały rok. Jej mięso ma szereg korzystnych właściwości. Jaź można łowić na wiele różnych przynęt i praktycznie każdą wędką, dlatego wielu wędkarzy preferuje łowienie właśnie na jazie. Mięso jest po prostu pyszne i serwowane w wielu kawiarniach i restauracjach.

Często zadawane pytania