Boleń: opis i charakterystyka ryby. Jak go złowić i czy można go hodować?

Boleń jest ceniony ze względu na swoje duże rozmiary, co sprawia, że ​​wędkarze zaciekle rywalizują o połów gigantycznych okazów. Jedyną wadą tej ryby jest jej kostna budowa. Nie przeszkadza to jednak w hodowli ryb na własny użytek lub na sprzedaż komercyjną.

Wygląd i cechy charakterystyczne

Boleń to ryba z rzędu karpiowatych (Cypriniformes), rodziny karpiowatych (Cyprinidae). Charakteryzuje się obecnością licznych ości. Boleń ma masywne ciało, jednocześnie grube i krótkie, o wrzecionowatym kształcie. Grzbiet jest szeroki.

Boleń ma szarawe, nierównomierne ubarwienie, zmieniające się od grzbietu do brzucha: grzbiet jest ciemny z szaroniebieskim odcieniem, boki srebrzystoniebieskie, a brzuch biały. Ciało pokrywają duże srebrzyste łuski. Płetwy przednie i dolne są szarawe, ciemniejące na końcach. Płetwa grzbietowa jest cienka, długa i spiczasta.

Ryba ma potężny ogon, którego dolna połowa jest nieco dłuższa od górnej. Cechami charakterystycznymi są wydłużona głowa, duży pysk i masywna żuchwa.

Cechy zewnętrzne i tryb życia przyczyniły się nie tylko do nadania rybie oficjalnej nazwy, ale także do powstania innych nazw zwyczajowych:

• Koń (klacz). Ryba potrafi wysoko skakać.
• Szersper. Od przestarzałego czasownika „sheresperitsya”, który oznacza jeżyć się, być żywym.
• Chwyt. Za zręczność i szybkość reakcji.
• Biel (biel). Ze względu na ubarwienie: srebrzystoszare boki i biały brzuch.
• Szeryk, shilishper, cherich, shereshper, zherich. Regionalne, zniekształcone formy nazwy oryginalnej.

We współczesnym świecie bolenia nazywa się „korsarzem rzecznym”, ponieważ żyje w prądach. Występuje wyłącznie w czystych, bogatych w tlen rzekach.

Siedlisko i rozmieszczenie

Bolenie występują w naturalnych zbiornikach wodnych, małych rzekach i jeziorach o ograniczonym siedlisku. Aby się rozwijać, potrzebują rozległych, głębokich wód z czystą, płynącą, bogatą w tlen wodą oraz obfitego pożywienia.

W warunkach naturalnych ryby te zamieszkują systemy reprezentowane przez duże rzeki, duże jeziora i zbiorniki wodne Morza Południowego, Bałtyckiego i Północnego w Rosji.

Siedlisko boleni ogranicza się do niewielkiego obszaru, obejmującego niektóre obszary Europy Wschodniej i znaczną część Europy Zachodniej. Występuje w częściach kontynentu euroazjatyckiego, na przykład między Uralem a Renem, oraz w Azji Środkowej, w tym w części Kazachstanu oraz w dorzeczu Morza Kaspijskiego i Aralskiego. Występuje również licznie w rzece Wołdze.

Niewielką liczbę osobników boleni zaobserwowano w wodach jeziora Bałchasz, gdzie sztucznie pojawiły się komercyjne ryby.

Rodzaje boleni i ich charakterystyka

Ryba ta rośnie bardzo szybko, osiągając imponujące rozmiary. Złowione okazy ważą 2-2,5 kilograma i mierzą 60 centymetrów długości. Ryby ważące 4-5 kilogramów i mierzące 75-80 centymetrów długości nie należą do rzadkości. Jednak nawet te liczby nie są ekstremalne. Wędkarzom udało się złowić nawet gigantyczne okazy o długości 120 centymetrów i wadze 12 kilogramów. Boleń to duża i agresywna ryba z rodziny karpiowatych.

Średnia miesięczna temperatura wody bezpośrednio wpływa nie tylko na długość życia, ale także na wielkość ryby. Ryba ta jest długowieczna; jej dokładny wiek nie został jeszcze określony, ale uważa się, że niektóre osobniki mogą dożyć nawet 15 lat. Ta odporność wynika z jej wrodzonej płochliwości i szybkiego refleksu. Jeśli osobnik dostrzeże zbliżający się cień w pobliżu brzegu, natychmiast schowa się w głębinie.

Istnieje kilka odmian boleni, które zostały opisane poniżej.

Płaskogłowy amurski

Ryba ta preferuje życie na dnie rzeki. Ma wydłużone ciało, niską, ale wydłużoną głowę i spłaszczone czoło. Jej charakterystyczną cechą są szkarłatne płetwy, stąd też nazywana jest wzdręgą. Zamieszkuje dorzecze Amuru: Onon, Ussuri, Szyłka, Buir-Nur, Chanka i Sungari. Żyje do 20 lat, dorasta do 80 centymetrów długości i waży 2-4 kilogramy.

Bliski Wschód

Ta niewielka ryba waży 1,5-1,6 kilograma i mierzy 50-55 centymetrów długości. Chociaż jest bardzo liczna, jej populacja wciąż znacząco spada. Jest to spowodowane ciągłym odprowadzaniem ścieków przemysłowych i ścieków do rzeki.

Aral

Boleń aralski zamieszkuje zbiorniki wodne słone i słodkie w Azji Środkowej. Żyje do dziewięciu lat. Wyróżnia się jasnymi, dymnymi płetwami i bardziej krępym ciałem niż boleń pospolity. Osiąga wagę 5,5-6 kilogramów i wysokość 65-70 centymetrów. Najbardziej charakterystyczną cechą bolenia aralskiego jest fioletowe ubarwienie pyska i wszystkich płetw.

Styl życia

Boleń to ryba nizinna, preferująca wody płynące prądem o szerokości powyżej 100 metrów. Wody stojące nie interesują go, choć okazjonalnie go tam łowią. Boleń jest uważany za drapieżnika, zdolnego do ciągłego przemierzania szlaków w poszukiwaniu pożywienia. Po znalezieniu ryby, ogłusza ją ogonem, a następnie połyka. W poszukiwaniu pożywienia boleń zazwyczaj zapuszcza się za wyspy, w koryta rzek, w bystrza, w ujścia dopływów oraz w większe prądy z dala od brzegu.

Przez pierwszy rok życia małe osobniki pozostają w stadach, potem rozdzielają się i polują samotnie.

Czym żywi się boleń?

Ze względu na nawyki żywieniowe, bolenie zaliczane są do pelagicznych ichtiofagów, preferujących górne lub środkowe warstwy wody, o czym świadczy budowa ich otworu gębowego i wygląd ciała. Młode bolenie żywią się wyłącznie robakami, owadami, małymi skorupiakami i niektórymi innymi drobnymi bezkręgowcami.

Gdy ryba osiągnie 30-40 centymetrów długości, staje się drapieżnikiem i zaczyna aktywnie żerować na narybku innych gatunków ryb, preferując małe leszcze i płocie kaspijskie. Jednak część diety rosnącego bolenia nadal składa się z robaków i owadów.

Ponieważ ryba ta jest niewybredna, żywi się podobnymi gatunkami ryb, w tym gatunkami śmieciowymi: uklejami, jaziami, kiełbami, a nawet sandaczami. Zwykle polują na większe ryby, na tyle małe, że mieszczą się w paszczy boleni. Drapieżnik często chwyta ofiary o długości 14-15 centymetrów.

Bolenie to ryby, które polują na swoją ofiarę, a nie polują na nią z zasadzki. W niesprzyjającej pogodzie, podczas ulewnych deszczów i silnych wiatrów, drapieżniki te mają tendencję do wycofywania się na głębsze wody, czasami wynurzając się bliżej powierzchni, aby złapać różne małe owady i chrząszcze, które często są wciągane do wody przez nawisy roślinne.

Tarło

Bolenie rosną bardzo szybko dzięki aktywnemu metabolizmowi i bezpretensjonalnej diecie. W pierwszym roku życia przeciętny boleń osiąga około 28 centymetrów długości i waży 200 gramów lub więcej.

Ryby osiągają dojrzałość płciową około trzeciego roku życia, kiedy średnia masa ciała bolenia osiąga około 1,5 kilograma. Początek tarła zależy bezpośrednio od warunków klimatycznych. W południowej Rosji tarło rozpoczyna się w połowie kwietnia i trwa około kilku tygodni. Rozród odbywa się w temperaturze wody około 7-16 stopni Celsjusza.

Tarło odbywa się w parach, co oznacza, że ​​w jednym miejscu może jednocześnie odbyć tarło nawet dziesięć par ryb, co stwarza wrażenie rozrodu grupowego. Aktywnemu okresowi rozrodczemu towarzyszą walki między samcami o posiadanie samicy.

Poszukując tarlisk, bolenie wolą unikać płytkich dopływów rzek. Preferują piaszczyste, gliniaste lub kamieniste bystrza położone w dnie stale zamieszkałego zbiornika wodnego. Podczas tych poszukiwań drapieżna ryba płynie wysoko w górę rzeki, nawet pod prąd.

Samica średniej wielkości może złożyć od 50 000 do 100 000 jaj, które osiadają na korzeniach i łodygach roślin obumierających zimą. Jaja boleni mają lepką konsystencję i bardzo dobrze przylegają do podłoża. W sprzyjających warunkach narybek wylęga się w ciągu kilku tygodni. Jeśli woda nie jest wystarczająco ciepła, okres inkubacji może trwać jeszcze dłużej.

Sezonowe połowy

Jesienią bolenie zaczynają gromadzić tłuszcz na zimę i chowają się w głębinach. W tym okresie łowi się duże okazy, ale połów wymaga dużej odległości od brzegu, co czyni łódź lepszym rozwiązaniem. Złowienie aktywnego bolenia jest łatwe, ale używa się żywej przynęty lub woblerów głębinowych. Żywa przynęta musi być duża, inaczej bolenie nawet jej nie zauważą. Jesienią agresywne ryby są odpychające, co pozwala doświadczonym wędkarzom na kamuflaż.

Latem

Latem bolenie polują na małe ryby. Pływają blisko brzegu przez krótkie okresy, co pozwala wędkarzom na ich złowienie na małą żywca. Oprócz małych ryb, do połowów z brzegu używa się również żab. Naturalne przynęty to nie jedyna opcja; dopuszczalne są również błystki powierzchniowe i woblery.

W upalne lato ryby w pełni się regenerują, stają się czujne i ostrożne, unikając brzegu. Do połowu drapieżnika używa się przynęt o dużym zasięgu.

Wczesny ranek jest uważany za najlepszą porę na połów, ponieważ wtedy bolenie wylatują, by polować na ławice małych ryb, co czyni je łatwym łupem. Bolenie są poszukiwane w rejonach, gdzie migrują duże ławice ryb powierzchniowych.

Bolenie polują blisko powierzchni, czyhając na swoją ofiarę w płytkich wodach o silnym lub umiarkowanym prądzie. Mniejsze osobniki, ważące do 2,5 kilograma, zaczynają formować ławice, podczas gdy większe ryby polują samotnie.

Zimą

Zimą bolenie nadal polują blisko powierzchni, ale ich złowienie jest trudne. Wymaga to wieloletniego doświadczenia. Bolenie łowi się w wodach bez lodu, z dala od brzegu, w ciągu dnia, w miejscach gromadzenia się uklejek, gdy ryby aktywnie żerują. Bolenie łowi się na zimowe spinningi. Ostrożnie holuj agresywne ryby, używając małego gafla; w przeciwnym razie duża ryba może szarpnąć się w górę rzeki, łamiąc wędkę.

Bolenie łowi się z lodu, ale tylko w miejscach, gdzie występują wypłuki w rzece, silny prąd w pobliżu otworów lub gdzie woda jest w inny sposób natleniona. Aby złapać bolenia przez otwór, należy użyć:

• osioł ze smyczą dłuższą niż 20 centymetrów;
• metoda jiggingu pionowego z użyciem wąskich błystek obrotowych, castingmasterów lub pilkerów;
• srebrne błystki do połowu sandaczy (używane niezwykle rzadko).

Do przerębli można podejść standardową wędką spinningową, ale należy pamiętać, że lód na brzegu jest cienki. Aby uniknąć wpadnięcia, należy zająć pozycję 10-15 metrów od krawędzi lodu. Zatrzymuj się nie nad prądem, ale z boku.

Zwiększone połowy zapewni karmienie przynętą dostosowaną do sezonowych preferencji żywieniowych ryb. Wczesną wiosną zaleca się gotowaną kaszkę kukurydzianą z robakami i małymi zwierzętami dennymi. W maju bolenie preferują wyłącznie chrabąszcza majowego. Latem bolenie żywią się ważkami, kawałkami narybku, motylami, konikami polnymi i dużymi muchami. Wędkarze formują kule z owadów i umieszczają je w karmniku. Latem i jesienią zaleca się kawałki ryb i żab.

Cenne właściwości aspu

Bolenie to ostrożne i płochliwe ryby, ale jednocześnie dość zadziorne, co sprawiło, że stały się niezwykle popularne w wielu krajach europejskich, stając się popularnym celem wędkarstwa spinningowego. Ze względu na szybki wzrost oraz pożywne i smaczne mięso, bolenie są uważane za wartościową rybę.

Półanadromiczne podgatunki bolenia mają ogromne znaczenie handlowe. Mięso tej ryby, pomimo doskonałego smaku, charakteryzuje się nadmierną strukturą kostną. Z tego powodu jest często wykorzystywane do wędzenia lub peklowania, a balyk z bolenia smakiem przypomina balyk z łososia.

Jakie potrawy przygotowuje się z bolenia:

• Mięso ryby jest tłuste i delikatne, ale zawiera wiele małych ości. Po zasoleniu ości miękną i są praktycznie niewidoczne.
• Mięso bolenia wykorzystuje się do wyrobu mięsa mielonego, do duszenia z warzywami, w sosie i śmietanie, do pieczenia w folii lub smażenia.
• Solony kawior z bolenia ma delikatny smak. Podawaj jako przystawkę z grzankami.
• Z fileta rybnego przygotowuje się pyszną zupę rybną lub gulasz rybny.
• Ryba jest pyszna gotowana z warzywami: pomidorami, koncentratem pomidorowym i selerem. Boleń posypuje się ziołami i zapieka z serem.
• Mięso rybne gotuje się nad ogniem, piecze w piecu i na węglach.
• Nadaje się do marynowania i faszerowania.

Wrogowie żmii

Boleń ma dobrze rozwinięty wzrok i zmysły. Nawet podczas polowania ryba zachowuje pełną świadomość otoczenia, co utrudnia jej naturalnym drapieżnikom zbliżenie się do niej.

Młode ryby padają ofiarą wielu drapieżników, w tym dorosłych boleni. Młode osobniki są często zjadane przez niektóre ptaki, zwłaszcza kormorany i mewy.

Dorosłe bolenie praktycznie nie mają drapieżników na wolności. Największe zagrożenie dla dorosłych osobników stanowią orły i rybołowy. Ptaki te potrafią dostrzec bolenie z lotu ptaka, a następnie zniżać lot i zręcznie wyławiać drapieżne ryby z wody.

Hodowla i uprawa boleni

Boleń należy do rodziny karpiowatych. Można go hodować w stawie lub w klatce, pod warunkiem zapewnienia mu odpowiednich warunków do rozwoju. Boleń jest hodowany zarówno na własne potrzeby, jak i na sprzedaż, jako dochodowy biznes.

Hodowla klatkowa

Hodowla boleni w celach komercyjnych wiąże się z intensywnym tuczem. W specjalnie skonstruowanym stawie lub basenie ustawiane są klatki z siatki o drobnych oczkach, do których wypuszczane są narybek boleni.

Klatki to worki przymocowane do pływającej drewnianej ramy, dodatkowo wyposażone w pływaki utrzymujące ją na powierzchni. Idealnie klatka powinna mieć wymiary 6 x 4 metry, a jej wysokość powinna odpowiadać głębokości oczka wodnego, ale nie przekraczać 2,5 metra.

Do każdej klatki zarybiamy rybami w ilości 200 osobników na metr kwadratowy. Do zarybiania zaleca się użycie rocznych boleni. Przy intensywnym żywieniu, z jednej klatki w sezonie można uzyskać do 5000 kilogramów ryb nadających się do sprzedaży.

Warunkiem koniecznym jest zapewnienie pokarmu wysokobiałkowego, napowietrzenie stawu lub basenu, filtracja wody, oświetlenie przyciągające naturalny pokarm: zooplankton, owady.

Dochód generowany jest nie tylko ze sprzedaży produktów rybnych, ale także z przydzielenia części gruntów pod hodowlę. Zapłodnione jaja są następnie zbierane, a narybek karpia jest hodowany i sprzedawany do hodowli w innych gospodarstwach.

Staw w domu na wsi

Stała hodowla boleni w domkach letniskowych jest dopuszczalna, jeśli istnieje możliwość wykopania stawu lub spiętrzenia strumienia o powierzchni co najmniej 30 metrów kwadratowych i głębokości co najmniej 1,5 metra. Jeśli te warunki nie są zapewnione, bolenie hoduje się wyłącznie latem w sztucznych zbiornikach z tworzywa sztucznego.

Przy budowie stawu należy pamiętać o odwzorowaniu struktury zbiorników naturalnych:

• Gleba dolna składa się z warstw naprzemiennie ułożonych kamieni, gliny i mułu.
• Tworzą schodkową rzeźbę z dwoma brwiami.
• Wzdłuż brzegów posadzono rośliny wodne.
• Na dole powinien być otwór i płycizna.

Niektóre godziny dzienne powinny być skrócone, co oznacza, że ​​staw należy wykopać w miejscu zacienionym przez budynki lub drzewa. Jest to konieczne, aby ryby mogły się schronić przed palącym słońcem.

Staw może mieć sztuczne podłoże ziemne lub prefabrykowaną podstawę betonową. Jeśli staw ma naturalne źródło wody, zaleca się pozostawienie naturalnego podłoża. Jeśli staw jest napełniany wodą z importu lub kranu, należy go zbudować jak basen z betonową podstawą. Wymaga to zainstalowania systemu filtracji wody.

Bolenie wprowadza się do stawu po kilku miesiącach stagnacji wody – pozwala to na opadnięcie mułu, rozwój roślin wodnych i rozwój naturalnego ekosystemu. Przy odpowiednim zarządzaniu dorosłe bolenie rozpoczną tarło w ciągu kilku lat.

Boleń to niezwykła ryba, która pomimo płochliwej natury, jest szybkim drapieżnikiem, uniemożliwiając silniejszym osobnikom polowanie na nią. Charakteryzuje się atrakcyjnym wyglądem, wartościowym i pożywnym mięsem oraz możliwością wykorzystania w różnorodnych potrawach.

Często zadawane pytania