Krowy rasy holsztyńsko-fryzyjskiej to głównie bydło mleczne, ale przy odpowiednim żywieniu i pielęgnacji mogą produkować znaczną ilość mięsa. Utrzymanie i karmienie tych krów jest trudne, ale ich wysoka wydajność mleczna sprawia, że są one wysoko cenione.
Historia pochodzenia
Krowa rasy holsztyńsko-fryzyjskiej powstała w wyniku skrzyżowania bydła fryzyjskiego z buhajami pochodzącymi z Niemiec. W I wieku n.e. we Fryzji, która obecnie obejmuje następujące obszary:
- Holandia Północna;
- Groningen;
- Fryzja.
Osadnicy z Niemiec przybyli tam ze swoimi krowami. W tamtym czasie krowy fryzyjskie były jasne, podczas gdy krowy osadników były czarne. Krowy i byki rozmnażały się, rodząc nowe cielęta, które nazwano holsztyńsko-fryzyjskimi.
Histeryczne zapisy pokazują, że zwierzęta hodowano do wagi żywej do 1500 kg. Istniały różnice w wadze w obrębie tej samej rasy, ale zależało to od składu gleby i jakości trawy.
W średniowieczu powszechnie krzyżowano krowy rasy holsztyńskiej z innymi rasami w celu uzyskania większej ilości mięsa i mleka.
Prawie każda rasa krów mlecznych była w pewnym momencie krzyżowana z holsztyńską. Wyjątkiem jest bydło z Jersey i Guernsey, ponieważ krzyżowanie z bydłem importowanym było tam prawnie zabronione.
Siedlisko krów rasy holsztyńsko-fryzyjskiej
Obecnie krowy rasy holsztyńsko-fryzyjskiej cieszą się popularnością w następujących miastach:
- Woroneż;
- Wołgograd;
- Lipieck.
Mimo że w poniższych miastach zimy są wyjątkowo mroźne, rasa ta przystosowała się do życia w:
- Ałtaj;
- Kraj Krasnojarski;
- Chakasja.
- × Niedostateczna izolacja pomieszczeń prowadzi do obniżenia produktywności i zwiększonego ryzyka zachorowań.
- × Brak kontroli wilgotności powietrza w pomieszczeniu może być przyczyną chorób układu oddechowego u zwierząt.
Jeśli chodzi o krowy czerwono-białe, występują one najczęściej na Ukrainie i w Kazachstanie, natomiast czarno-białe – na Białorusi.
Opis i wygląd
Krowa rasy holsztyńsko-fryzyjskiej była kiedyś uważana za rasę mleczną i mięsną, ale dziś częściej uważa się ją za rasę mleczną. Wynika to z faktu, że jej wydajność mięsna jest znacznie niższa niż w przypadku bydła mięsnego.
Byki rasy holsztyńsko-fryzyjskiej mają agresywny charakter.
Dorosły byk osiąga 160 cm wysokości, podczas gdy krowy tej rasy osiągają do 145 cm w kłębie. W niektórych przypadkach byki osiągają nawet 180 cm. Umaszczenie bydła może być następujące:
- czarny i srokaty;
- czerwono-srokaty;
- niebiesko-srokaty.
Ten ostatni kolor jest niezwykle rzadki. Niebieski kolor powstaje w wyniku połączenia czarnych i białych włosów. Z daleka krowa wydaje się niebieska, ale w rzeczywistości jest czarno-biało-cętkowana. Najczęstszym umaszczeniem u bydła rasy holsztyńsko-fryzyjskiej jest kolor czarno-biały. Bydło czarno-białe charakteryzuje się wyższą wydajnością mleczną niż bydło czerwono-białe. Bydło czerwono-białe, choć produkuje mniej mleka, charakteryzuje się wyższą zawartością tłuszczu niż bydło czarno-białe.
Jakie kryteria można zastosować do rozróżnienia krów rasy holsztyńsko-fryzyjskiej?
- głowa jest lekka i równa;
- wydłużone ciało;
- na szyi jest mały garb;
- klatka piersiowa jest głęboka i szeroka;
- kość krzyżowa jest szeroka, a plecy długie;
- prosty zad;
- nogi są szeroko rozstawione i prawidłowo ustawione;
- Wymię ma kształt miseczki, jest duże i ma wyraźnie widoczne żyły.
- ✓ Kształt wymienia powinien być kielichowaty, z równomiernie rozwiniętymi płatami.
- ✓ Obecność wyraźnie widocznych żył na wymieniu świadczy o wysokiej wydajności mlecznej.
Produkcja mleka może być określona przez kształt wymienia i uwidocznienie żył. Jeśli wymię jest duże i ma nieregularny kształt, krowa nie będzie produkowała dużo mleka. Dobre wymię, dające dużo pysznego mleka, ma kształt miseczki i równomiernie rozwinięte płaty. Strzyki są małe i miękkie. Część wymienia wystaje między tylnymi nogami, a jej dolna część jest równoległa do podłoża i sięga do stawów kolanowych.
Pielęgnacja i konserwacja
Krowy rasy holsztyńskiej wymagają komfortowych warunków, świeżego powietrza i czystej obory. Właściwa pielęgnacja poprawia ich odporność i odporność na choroby. Dlatego tak ważne jest budowanie obór z dobrą wentylacją i dokładne czyszczenie obory dla tych zwierząt.
Zimą żyją w ciepłych, nieuwiązanych kojcach. Rolnik musi zapewnić im ściółkę, a w regionach północnych buduje się obory z izolowanymi ścianami. Zwierzęta są bardzo wybredne w kwestii czystości, dlatego ich boksy muszą być sprzątane dwa razy dziennie.
Bydło rasy holsztyńskiej nie będzie jadło ani piło, jeśli naczynia będą brudne, nie będzie też jadło nieumytych warzyw ani piło wody zanieczyszczonej słomą. Niewłaściwa pielęgnacja negatywnie wpłynie na produkcję mleka i jego wydajność.
W przypadku doju maszynowego wymię jest całkowicie wydojone w ciągu 3 minut. Po zakończeniu doju należy sprawdzić, czy w wymieniu nie pozostało mleko. Ważne jest, aby nie dopuścić do zalegania mleka, ponieważ może to spowodować… zapalenie sutek.
Karmienie
Karmienie jest dostosowane do indywidualnych potrzeb, ponieważ cielęta są bardzo wybredne w jedzeniu. Od drugiego miesiąca życia, kiedy cielęta przestają pić siarę, zaczynają jeść samodzielnie. Podaje się im umyte i obrane warzywa (400 gramów dziennie) oraz koncentraty. Karmi się je również płatkami owsianymi, po 100 gramów na raz.
Od 4 miesiąca życia do diety cielęcia należy dodać siano i zboże; do szóstego miesiąca życia cielę zjada dziennie następujące pokarmy:
- 3 kg siana;
- 1 kg warzyw korzeniowych;
- 7 kg kiszonki;
- 1 kg koncentratów.
W wieku sześciu miesięcy jałówka waży 155 kg, a buhaj 180 kg. Po tym wieku cielęta przechodzą na standardową dietę krowią. Krowy powinny otrzymywać odpowiednią ilość paszy suchej i mokrej.
Normy żywienia krów w okresie laktacji:
| Rodzaj paszy na 100 kg masy ciała | Nazwa |
| Karma sucha – 3 kg | koncentraty, pasze zielone, mączka kostna |
| Soczysty – 10 kg | warzywa, kiszonka, kiszonka i trawa |
| Gruby – do 2 kg | słoma i siano |
W pierwszym okresie laktacji jałówkę należy żywić w następujący sposób:
| Karmić | Ilość |
| Siano | 4,5 kg |
| Słoma | 3 kg |
| Kiszonka | 8 kg |
| Silosowanie | 7 kg |
| Mieszanka paszowa | 200 gramów |
| Syrop | 700 gramów |
| Sól | 50 gramów |
Latem zwierzęta żywią się świeżą trawą, ale przed wypasem należy im podać 1,5 kg siana. Taką samą ilość należy podać przed snem. Podczas dojenia jałówka jest karmiona paszą treściwą; jeśli produkcja mleka u krowy wzrośnie, porcję można zwiększyć.
Po trzech laktacjach produkcja mleka u krowy stabilizuje się i staje się ona produktywna, co powoduje zmianę harmonogramu karmienia. Aby zwiększyć zawartość tłuszczu w mleku, podaje się jej mieszanki paszowe i śrutę słonecznikową. Aby uzyskać wyższą wydajność mleczną, podaje się jej:
- ziemniak;
- melasa;
- marchew;
- buraki.
- ✓ Włączenie do diety mączki słonecznikowej w celu zwiększenia zawartości tłuszczu w mleku.
- ✓ Wykorzystanie melasy i roślin okopowych w celu stymulacji produkcji mleka.
Aby zapewnić prawidłowe funkcjonowanie przewodu pokarmowego, krowy karmi się w następujący sposób:
| Karmić | Ilość |
| Siano | 12 kg |
| Silosowanie | 30 kg |
| Kiszonka | 7 kg |
| Słoma | 3 kg |
| Korzenie | 15 kg |
| Warzywa | 6 kg |
| Makuch | 1,5 kg |
| Otręby | 1 kg |
| Syrop | 700 gramów |
| Sól | 70 gramów |
Latem paszę zastępuje się bujną, świeżą trawą, której krowa może zjeść do 100 kg dziennie. Ilość słomy i siana pozostaje bez zmian. Jeśli wydajność mleczna wzrasta, dawka pokarmowa ulega zmianie.
Hodowla
Krowy te są stworzone do maksymalnego wydatkowania energii, aby produkować duże ilości mleka. Ostatnio pojawiły się trudności z importem tej rasy do Rosji. Trudności te nie przyniosły oczekiwanych rezultatów:
- niska wydajność mleczna;
- problemy podczas porodu;
- zaburzenie metaboliczne.
Chenery opublikował księgę stadną, w której wymieniono bydło rasy holsztyńsko-fryzyjskiej. Wkrótce potem krowy te zaczęto hodować w 12 stanach Ameryki.
Wydajność
Wydajność tej rasy krów zależy bezpośrednio od kraju pochodzenia. Na przykład w USA krowy produkują dużo mleka, ale mają niską zawartość tłuszczu i białka. Jeśli zwierzęciu brakuje składników odżywczych, zawartość tłuszczu w mleku może spaść nawet do 1%, nawet przy prawidłowym żywieniu.
Hodowcy krzyżują krowy rasy holsztyńsko-fryzyjskiej z buhajami rasy zebu, aby uzyskać wyższą zawartość tłuszczu w mleku. Rezultatem jest czarno-biała sierść, a zawartość tłuszczu w mleku sięga 5%.
Średnia wydajność mleka krów angielskich wynosi 10 500 litrów rocznie, ale jest to możliwe dzięki suplementom, a konkretnie hormonom stymulującym produkcję mleka. Mleko to ma jednak niską zawartość białka, tłuszczu i białka.
Rosyjsko-europejskie krowy charakteryzują się nieco niższą wydajnością mleczną – do 8000 litrów rocznie. W rosyjskich gospodarstwach mlecznych czarno-biała krowa produkuje od 7300 do 7500 litrów mleka rocznie, przy zawartości tłuszczu 3,8%. Natomiast czerwono-białe krowy produkują zaledwie 4000 litrów mleka rocznie, przy zawartości tłuszczu prawie 4%. Wydajność ubojowa wynosi 50%, co jest całkiem przyzwoitym wynikiem jak na krowę mleczną.
Ilość mleka produkowanego w trakcie laktacji jest zmienna. Po urodzeniu produkowana jest siara, która różni się od mleka konsystencją i kolorem. Cielę musi otrzymywać siarę, której ilość nie przekracza 5 litrów dziennie. Następnie krowę doi się trzy razy dziennie.
Po półtora miesiąca krowa produkuje mleko, które nie tylko karmi cielę, ale także służy do picia i sprzedaży. Okres ten trwa cztery miesiące, po czym krowa ponownie jest kryta. W czasie ciąży produkcja mleka stopniowo spada, a na trzy miesiące przed wycieleniem krowa przestaje być dojona.
W przypadku tej rasy krów istotny jest sposób dojenia, jeżeli doić krowę Jeśli karmisz krowy o tej samej porze każdego dnia, ich wydajność mleczna wzrośnie. Środowisko, w którym żyją krowy, również wpływa na wydajność mleczną; krowy rasy holsztyńskiej preferują szczególnie ciepło i umiarkowaną wilgotność. Z tego powodu krowy na Kubie produkują najwięcej mleka.
Rasy tej nie można uznać za wcześnie dojrzewającą, ponieważ pierwsze cielę może urodzić dopiero w wieku dwóch lat. Samica może mieć 14 ciąż i urodzić 14 cieląt. Ciąża trwa 285 dni, a laktacja może trwać do 305 dni.
Noworodek waży od 40 do 50 kilogramów, a jałówka może urodzić tylko jedno cielę. Przy odpowiednim żywieniu i utrzymaniu, po roku i trzech miesiącach cielę waży 360 kg. Po tym wieku trzymanie byków staje się nieopłacalne, ponieważ ich masa ciała ulega stagnacji lub wręcz maleje, dlatego właśnie w tym wieku byki są ubijane.
Opieka nad cielętami
W pierwszych dniach po urodzeniu cielęta są osłabione i podatne na różne choroby, dlatego wymagają szczególnej opieki. W ciągu 14 dni adaptują się do życia i środowiska. Wszelkie czynności związane z cielętami muszą być wykonywane czystymi rękami.
Cielęta powinny być trzymane w ciepłym pomieszczeniu, ponieważ nagłe zmiany temperatury mogą je rozchorować. W boksie powinno być chłodno latem i ciepło zimą. Ważne jest również utrzymanie optymalnej wilgotności i temperatury.
Plusy i minusy
Te zwierzęta nie są szczególnie odporne; źle znoszą upały, co oznacza, że ich wydajność mleczna spada. Hodowcy od wielu lat pracują nad ich odpornością na warunki atmosferyczne, ale nadal udoskonalają swoje krowy.
Zalety krów rasy holsztyńsko-fryzyjskiej:
- wysoka wydajność mleczna;
- normalna zawartość tłuszczu w mleku;
- czystość.
Jeśli chodzi o wady, to są one następujące:
- trudności w karmieniu;
- trudności w pielęgnacji i utrzymaniu;
- podatność na choroby zakaźne (choroby wymienia, zapalenia błon śluzowych).
Recenzje rolników
Poniżej znajdują się opinie rolników, którzy hodują krowy rasy holsztyńsko-fryzyjskiej na swoich prywatnych podwórkach.
Niewiele zostało krów rasy holsztyńsko-fryzyjskiej, ponieważ są drogie i nie są przystosowane do wszystkich warunków pogodowych. Jeśli chodzi o wydajność, wszystko zależy od kraju, w którym żyją, jakości paszy i sposobu zarządzania krowami. Ich wydajność mięsna jest niższa niż u ras mięsnych, ale wyższa niż u niektórych zwierząt mlecznych.