Jak sadzić i uprawiać ziemniaki w obwodzie moskiewskim?

Ziemniaki to jedna z najpopularniejszych roślin uprawianych w ogrodach i domkach letniskowych w Rosji. Skuteczna uprawa zależy od regionu, ponieważ warunki klimatyczne determinują wybór odmiany, termin i metodę sadzenia. Przyjrzyjmy się, jak uzyskać obfite zbiory ziemniaków w regionie moskiewskim.

Kiedy sadzić?

Według kalendarza księżycowego, najkorzystniejszy czas na sadzenie ziemniaków w obwodzie moskiewskim w tym roku przypada na kwiecień, maj i czerwiec włącznie. To miesiące, w których w regionie panują stabilne warunki pogodowe. Ponieważ rośliny nie lubią chłodu, nie ma potrzeby pośpiechu z sadzeniem. Aby zapewnić szybkie kiełkowanie, należy odczekać co najmniej miesiąc po nadejściu cieplejszej pogody.

Jeśli chodzi o konkretne dni sadzenia, najkorzystniejszymi dniami według kalendarza księżycowego są dni wschodzącego księżyca, kiedy natura nabiera sił do szybkiego wzrostu i rozwoju. Są to następujące dni:

• W dniach 12 i 13 kwietnia, gdy Księżyc znajduje się w znaku Ryb, co znakomicie wpływa na mięsistość bulw;
• 1 maja, kiedy Księżyc znajduje się w znaku Skorpiona, co sprzyja szybkiemu wzrostowi roślin;
• 4, 5 i 6 maja to dni, w których można spodziewać się obfitych zbiorów.

Jeżeli ziemniaki posadzimy przy temperaturze gleby +11…+12 stopni, pierwsze pędy pojawią się 23 dnia, przy temperaturze +14…+15 stopni – 17–18 dnia itd.

Poniższe warunki pomogą ustalić właściwy czas sadzenia:

• optymalna temperatura powietrza wynosi +12…+15 stopni (pąki oczek mogą „rozbudzić się” przy temperaturze 5 stopni, ale aby zapobiec chorobom ziemniaka warto poczekać na cieplejsze dni);
• Optymalny poziom wilgotności gleby nie powinien przekraczać 75%, w przeciwnym razie owoce będą podatne na gnicie.

O ile w okresie rozwoju siewek i na początku formowania się wierzchołków zapotrzebowanie na wilgoć jest niewielkie, to od momentu kwitnienia i pojawienia się wierzchołków znacznie wzrasta.

Warto zauważyć, że wielu doświadczonych ogrodników określa korzystny czas sadzenia również na podstawie znaków ludowych:

• zaczynają kwitnąć morele i czeremchy (jeśli gleba w okolicy nie ogrzała się, kwiaty na drzewach zamykają się);
• na brzozach pojawiły się małe liście (to znak, że gleba już się nagrzała);
• Mniszek lekarski wytworzył pąki.

Jeśli wszystkie powyższe czynniki są spełnione, ziemniaki są gotowe do sadzenia. Należy również pamiętać, że bulw nie należy sadzić podczas pełni ani nowiu, ponieważ nie adaptują się one dobrze i są podatne na choroby w tym okresie.

Ogólnie rzecz biorąc, wielu profesjonalnych rolników zaleca sadzenie ziemniaków później – od 8 do 17 maja – a nie w okresie świąt majowych. Jest to korzystniejszy termin niż koniec kwietnia, ponieważ sprzyja ponownym przymrozkom.

Przeczytaj więcej o tym, jak sadzić ziemniaki w otwartym terenie. Tutaj.

Odpowiednie odmiany

Obwód moskiewski jest uważany za problematyczną strefę rolniczą, ponieważ nie zawsze cieszą się ciepłymi latami. Ogólnie rzecz biorąc, centralna część regionu jest bardziej podatna na chłodne, deszczowe dni, które mogą wystąpić w okresie aktywnego rozwoju roślin okopowych.

Dlatego należy unikać odmian średnio- i późno dojrzewających, ponieważ nie zdążą dojrzeć w warunkach panujących w tym regionie. Bardziej odpowiednie są odmiany wczesne – super-wczesne, wcześnie dojrzewające i średnio-wczesne. Należą do nich:

• Wczesna róża;
• Penza wczesna dojrzałość;
• Provento;
• Ulubiony;
• Czarownik;
• Szczęście;
• Niebieskooki;
• Pracownik wiodący;
• Lorch;
• Garnek żeliwny

Wszystkie wymienione odmiany to winogrona deserowe, plenne i wysoce odporne na różne szkodniki i choroby. Dają wczesny plon, nawet jeśli są uprawiane w regionie moskiewskim.

Wybór miejsca lądowania

Ziemniaki dobrze plonują na glebach piaszczystych i gliniastych. Ważne jest, aby wziąć pod uwagę, jakie rośliny były wcześniej uprawiane na tym podłożu, ponieważ brak prawidłowego płodozmianu może prowadzić do podatności bulw na różne choroby. Na przykład, niedopuszczalna jest uprawa ziemniaków na podłożu, na którym wcześniej rosły następujące rośliny:

• rośliny psiankowate (pomidory, ziemniaki, bakłażany, papryka itp.);
• sorgo;
• słonecznik.

Poniższe rośliny są dobrymi poprzednikami:

• ogórek;
• rośliny strączkowe;
• kapusta;
• dynia.

Jeśli chodzi o bezpieczeństwo okolicy, obok ziemniaków można zasadzić następujące rośliny:

• marchew;
• buraki;
• nagietek;
• rośliny strączkowe.

Wymienione rośliny są nie tylko nieszkodliwe dla roślin okopowych, ale wręcz pożyteczne, gdyż nasycają glebę pożytecznymi mikroelementami.

Działka, na której planujesz posadzić ziemniaki, powinna znajdować się w słonecznym, otwartym miejscu, z dala od cienia drzew. Unikaj jednak sadzenia bulw na terenach nisko położonych, ponieważ mogą one gnić podczas wzrostu z powodu wysokiej wilgotności gleby.

Prace przygotowawcze

Aby uzyskać dobre zbiory, należy przede wszystkim odpowiedzialnie podejść do prac przygotowawczych.

Na stronie

Przygotowanie terenu odbywa się w dwóch etapach:

1. Po zbiorachPo zbiorach należy przekopać ziemię na głębokość szpadla. Zaleca się dodanie nawozu w postaci próchnicy lub kompostu w ilości 10 kg na metr kwadratowy. Należy również dodać popiół w ilości 1 litra na metr kwadratowy.
2. WiosnąWraz z nadejściem wiosny należy również spulchnić teren na głębokość 15 cm. Zaleca się użycie widłów. Podczas spulchniania nie ma potrzeby odwracania warstw gleby.

Ważne jest, aby takie przygotowanie przeprowadzić konkretnie w miejscu, w którym będą sadzone ziemniaki, gdyż inne uprawy wymagają innego przygotowania.

Przygotowanie materiału nasiennego

Jeśli sadzisz ziemniaki w regionie moskiewskim, powinieneś zacząć przygotowywać bulwy około 20 marca. Wybierz zdrowe, całe bulwy i pozostaw je na słońcu w temperaturze 20-24 stopni Celsjusza, aby zazieleniły się. Można je układać w małych skrzynkach w 3-4 warstwach. Ekspozycja na światło słoneczne powoduje, że bulwy wytwarzają w środku toksyczną substancję, która pomoże im zachować świeżość przez długi czas.

Za dwa tygodnie bulwy będą gotowe do sadzenia. W tym czasie zaleca się zraszanie ich wodą, aby wspomóc zdrowy rozwój kiełków. Po pojawieniu się kiełków nasiona należy przechowywać w chłodnym miejscu.

Wiele osób zastanawia się, czy można sadzić ziemniaki z długimi pędami, które pojawiają się, gdy bulwy są przechowywane w bardzo ciepłym pomieszczeniu. Odpowiedź brzmi: nie, ponieważ wymagałoby to od ziemniaka większego wysiłku w procesie kiełkowania, co mogłoby osłabić jego jędrność. Na przykład pędy dłuższe niż 10 cm nie nadają się do sadzenia.

Należy usuwać najdłuższe pędy, pozostawiając tylko te do 3 cm długości. Zaleca się, aby nie odłamywać pędów na szczycie bulw.

Bezpośrednio przed sadzeniem bulw w otwartym gruncie należy je ponownie przesortować i zaprawić zaprawą nasienną. Na przykład, dzień przed sadzeniem, można wykonać następujące czynności:

1. Rozpuść po 1 łyżeczce siarczanu miedzi i kwasu borowego w 10 litrach wody. Roztwór powinien mieć ciemnoróżowy kolor.
2. Włóż pudełko z kiełkami do przygotowanego roztworu na 10–15 minut.
3. Pozostałe pudełka należy czyścić tym samym roztworem.
4. Przygotowane ziemniaki pozostaw do wyschnięcia pod osłoną.

Metody sadzenia roślin korzeniowych z kiełkami

Istnieją różne schematy sadzenia ziemniaków, z których wiele nadaje się również do klimatu regionu moskiewskiego. Przyjrzyjmy się im bliżej.

Grzebienie

Ten Technologia holenderska, który stosuje się podczas sadzenia ziemniaków na kopcach ziemi. Jest on szczególnie powszechny na obszarach o gliniastych glebach i niskim poziomie wód gruntowych. Pozwala to bulwom na otrzymanie niezbędnej ilości ciepła i tlenu bez ryzyka gnicia.

W przypadku sadzenia redlinowego, działka jest uprawiana za pomocą ciągnika, tworząc kopce o wysokości około 15 cm. Następnie ziemniaki są układane na kopcach, a na nich formowane są redliny. Same bulwy sadzi się według następującego schematu:

• odległość między otworami – 30 cm;
• odległość między rzędami – 75 cm;
• Wysokość gotowego grzebienia wynosi 35 cm.

Wadą tej techniki jest szybkie wysychanie gleby, przez co roślina jest narażona na przegrzanie w czasie upałów. Aby temu zapobiec, należy częściej podlewać roślinę i przykrywać miejsce podlewania cienką tkaniną w godzinach największego upału. W przypadku osypywania się gleby, należy zabezpieczyć rzędy deskami.

Okopy

W obwodzie moskiewskim większość ogrodników sadzi ziemniaki w małych rowkach, aby zachować wilgoć potrzebną do rozwoju roślin. Działka jest uprawiana w taki sam sposób, jak w przypadku grządek podwyższonych, a rośliny okopowe są umieszczane w rowkach zgodnie z następującymi parametrami:

• odległość między otworami – 30 cm;
• odległość między rzędami – 70 cm;
• głębokość otworów – 11 cm.

Sadzenie w rowach nie jest stosowane na grządkach położonych blisko wód gruntowych, ponieważ chłodne lata narażają bulwy na grzyby i gnicie korzeni. Sadzenie w rowach wymaga jednak szczególnej uwagi w zakresie pielęgnacji, w tym ściółkowania i spulchniania gleby.

Gładkie dopasowanie (pod łopatą)

To klasyczna technika, która pozostaje aktualna pomimo swojej pracochłonności. W tym przypadku dwie osoby pracują na grządce: jedna kopie dołki, a druga umieszcza w nich bulwy. Schemat sadzenia wygląda następująco:

• odległość między otworami – 35 cm;
• odległość między rzędami – 65 cm;
• głębokość otworów – 12 cm.

Aby zapewnić równomierne nasadzenia, ogrodnicy często zaznaczają grządki sznurkiem. Ta metoda jest często stosowana w przypadku luźnej, zatrzymującej wilgoć gleby.

Aby zapewnić aktywny wzrost roślin, bulwy należy sadzić w układzie szachownicy.

Lądowanie w pudełku

Ten rodzaj sadzenia jest pracochłonny, ale wymaga minimalnej pielęgnacji przez cały sezon wegetacyjny. Wyzwaniem jest stworzenie skrzynek. Zaletą jest to, że posłużą one przez wiele lat. Skrzynki przygotowuje się w następujący sposób:

• wysokość – 25 cm;
• szerokość – do 120 cm;
• długość - według Twojego uznania.

Skrzynki należy wypełnić mieszanką ziemi i materii organicznej i pozostawić na kilka tygodni przed sadzeniem. Następnie należy wykopać w powierzchni gleby dołki lub otwory, w które wkładamy bulwy, najlepiej w układzie szachownicowym. Odległość między otworami powinna wynosić co najmniej 30 cm.

Sadzenie w skrzyniach jest często stosowane na obszarach o niekorzystnych warunkach. Skrzynie zachowują przydatność przez kilka lat, więc w każdym sezonie wystarczy dodać mieszankę składników odżywczych, a jesienią obsypać skrzynie nawozem zielonym i pozostawić na zimę.

Specyfika sadzenia kiełkujących ziemniaków

Niezależnie od sposobu sadzenia, kluczową kwestią jest sposób ułożenia ziemniaków – kiełkami do góry czy do dołu. Tradycyjnie bulwy sadzi się kiełkami do góry, aby przyspieszyć ich wzrost i rozwój liści. Najlepiej jednak wziąć pod uwagę dwa kluczowe czynniki:

• Jeśli ziemniaki sadzimy płytko, optymalną pozycją dla bulw jest położenie, w którym kiełki skierowane są ku górze;
• Jeśli planujesz sadzenie wcześniej, kiedy gleba nie zdążyła się jeszcze dobrze ogrzać, powinieneś ułożyć bulwy kiełkami do dołu.

Ziemniaki układa się kiełkami do dołu ze względu na następujące zalety:

• kiełki rosną w różnych kierunkach, nie gromadząc się w jednym stosie i nie zakłócając sobie wzajemnie zdolności do pobierania niezbędnych składników odżywczych;
• Pierwsze liście pojawiają się nieco później, dzięki czemu rośliny są bardziej odporne na przymrozki.

Oczywiście ta metoda ma też swoje wady:

• Nie można sadzić ziemniaków zbyt głęboko, ponieważ kiełki będą musiały pokonać długą drogę;
• gleba powinna być dość wilgotna, dlatego konieczne będzie ściółkowanie gleby warstwą trawy;
• Ziemniaki dojrzewają później, niż gdy są sadzone kiełkami skierowanymi w dół.

Jeśli nie masz pewności co do metody sadzenia, rozważ posadzenie niektórych bulw kiełkami do góry, a innych do dołu. Pod koniec sezonu będziesz wiedział, która metoda sprawdzi się najlepiej w Twoim ogrodzie.

Sadzenie nawozu zielonego

Nawozy zielone to rośliny uprawiane w celu późniejszego wkomponowania w glebę. Poprawiają one strukturę gleby, wzbogacają ją w składniki odżywcze i hamują wzrost chwastów. Wzrostowi ziemniaków sprzyjają składniki odżywcze, takie jak azot i fosfor, które występują w dużych ilościach w roślinach strączkowych. Należą do nich:

• wyka jara;
• groszek;
• koniczyna słodka;
• lucerna.

Zaleca się również sadzenie roślin na nawozy zielone, takich jak pszenica, gorczyca, rzepak i inne. Nie tylko wzbogacą one glebę, ale także zapobiegną erozji i wywiewaniu. Na szczególną uwagę zasługuje gorczyca biała, która ma jeszcze jedną ważną właściwość: odstrasza szkodniki. W tym celu między rzędami ziemniaków sadzi się również fasolę.

Stosując nawóz zielony, należy pamiętać, że należy go wysiewać wyłącznie w bardzo dobrze przygotowanej glebie, 1,5 miesiąca przed nadejściem chłodów. Zazwyczaj wystarcza od 800 g do 2 kg nasion nawozu zielonego na 100 metrów kwadratowych ziemi. Pielęgnacja polega na regularnym podlewaniu rosnących roślin.

Jeśli nie udało Ci się zasiać nawozu zielonego jesienią, możesz to zrobić na początku maja, 2-3 tygodnie przed planowanym sadzeniem ziemniaków. Powinno to dać nawozowi zielonemu wystarczająco dużo czasu na rozkład i wzbogacenie gleby.

Sekrety sadzenia zimowego

Wielu mieszkańców obwodu moskiewskiego coraz częściej sadzi ziemniaki wczesną jesienią. Wiadomo już, że plony zimowe są obfite i obfite, ale bulwy nie zawsze przetrwają okresy niewielkich opadów śniegu, typowe dla łagodniejszych zim. Dlatego wybór metody sadzenia wymaga większej rozwagi.

Zimą rośliny należy sadzić jedną z dwóch metod: w rowach lub za pomocą łopaty. W przypadku metody podniesionej, bulwy będą narażone na sezonowe wahania: wiatr spowoduje zawalenie się kopców, a ziemniaki natychmiast zamarzną z powodu niskich temperatur. Po posadzeniu ważne jest dokładne ściółkowanie gleby, ponieważ maksymalna warstwa izolacyjna zapewni bezpieczne zimowanie.

Sadzenie bulw bez kiełków

Zgodnie z tradycyjnymi metodami, bulwy należy przechowywać w ciepłym pomieszczeniu przed sadzeniem w otwartym gruncie, aby umożliwić kiełkowanie pędów, co zapewni lepsze plony korzeni. Doświadczeni ogrodnicy uważają jednak, że przy sprzyjających warunkach glebowych i klimatycznych możliwe jest wcześniejsze kiełkowanie. W ten sposób pędy wyrosną bezpośrednio w glebie, a następnie pojawią się listki i będą gotowe do zbioru.

Sadzenie ziemniaków bez kiełków wykonuje się w następującej kolejności:

1. Przesortuj bulwy, usuwając nasiona słabej jakości. Pamiętaj, że nie ma potrzeby przechowywania ziemniaków w ciepłym miejscu przez 1-2 tygodnie, ponieważ są sadzone bez kiełków.
2. Posadź ziemniaki dowolną techniką. Ponieważ nie mają kiełków, bulwy można wsadzać do dołków w dowolny sposób.

Posadzone ziemniaki wymagają odpowiedniego nawożenia i obsypywania. Regularne podlewanie jest równie ważne.

Należy pamiętać, że ta metoda wymaga więcej czasu na dojrzewanie owoców. Jeśli termin sadzenia nie zostanie dotrzymany, kiełki nie wykiełkują i nie uda się uzyskać pożądanych plonów.

Technologia sadzenia bezbulwowego

Nie jest to nowa technologia, choć ogrodnicy rzadko ją stosują. Hodowcy często stosowali tę metodę do rozmnażania cennych odmian. Oddzielali kiełki od bulw i sadzili je w izolowanej glebie. Późniejsze eksperymenty wykazały, że ta metoda dawała taką samą ilość i jakość plonów, jak sadzenie bulw z kiełkami.

Przy stosowaniu tej technologii należy pamiętać, że istnieją dwa rodzaje kiełków:

• ŚwiatłoRosną, gdy korzenie są wystawione na działanie słońca.
• CieńPowstają, gdy ziemniaki są przechowywane w piwnicy.

Często wybiera się sadzonki zacienione, ponieważ mają delikatną strukturę i są odporne na niskie temperatury. Sadzonki wystawione na działanie słońca są natomiast silniejsze i dlatego dają lepsze rezultaty.

Kiełki sadzimy natychmiast po oddzieleniu ich od bulw. Optymalna długość to 6-8 cm.

Przygotowanie gleby

Zabieg wykonuje się 30-45 dni przed sadzeniem w następującej kolejności:

1. Z desek zbuduj niewielkie pudełko i ustaw je na parapecie okna południowego.
2. Wypełnij dno pojemnika piaskiem i umieść na nim kubki z mieszanką składników odżywczych. Dobrym pomysłem jest również zapewnienie drenażu na dnie, używając piasku, aby zapobiec wysychaniu gleby.
3. Podlej glebę w szklance roztworem kwasu borowego lub nadmanganianu potasu.

Sadzenie i pielęgnacja

Do sadzenia należy wybrać sadzeniaki. Najlepiej wybierać odmiany średnio wiosenne. Należy je sadzić w kilku etapach:

1. Użyj pierwszego rzędu kubków (znajdujących się najbliżej okna) do sadzenia nasion. Zrób w nich dziury i posadź bulwy.
2. Zrywaj kiełki, gdy osiągną długość 6-7 cm i przesadzaj je do kubków w następnych dwóch rzędach.
3. Podlewaj nasiona 2-3 razy w tygodniu, a gdy się ukorzenią, przesadź je bezpośrednio na miejsce stałe.

Siewki z kiełków wymagają regularnego nawożenia, ponieważ nie otrzymały niezbędnych składników odżywczych z bulwy matecznej. Obsypywanie należy wykonać natychmiast po pierwszym deszczu, a w przypadku suszy wystarczy jedynie spulchnienie gleby. Ważne jest usuwanie chwastów, ponieważ hamują one pełny wzrost roślin. Po 2-3 tygodniach można zastosować drugie nawożenie i ponownie obsypywać.

W obwodzie moskiewskim sadzenie w ten sposób odbywa się po 10 maja.

Pielęgnacja roślin

W zależności od metody sadzenia, wymagania pielęgnacyjne dla sadzonek będą się różnić, ale w każdym przypadku niezbędne jest odpowiednie podlewanie, nawożenie, obsypywanie i spulchnianie. Niezbędne jest również zwalczanie szkodników i chorób.

Podlewanie

W przypadku nasadzeń na redlinach lub rabatach, wodę należy podlewać między rzędami, a w przypadku nasadzeń poziomych, wodę należy podlewać dołkami lub w sposób ciągły. Częstotliwość podlewania zależy od ilości opadów:

• w suche lata podlewać raz na 2 dni, zaczynając 3 tygodnie po wzejściu roślin;
• W przypadku intensywnych opadów deszczu podlewaj glebę, gdy ta wyschnie.

Szczególną uwagę należy zwrócić na podlewanie, gdy rośliny korzeniowe zawiązują się i rosną.

Bronowanie i spulchnianie

Pierwsze bronowanie należy wykonać 5-6 dni po posadzeniu, a następnie co 4-5 dni. Ten etap nie jest już konieczny, gdy pojawią się pierwsze pędy. Po wzejściu siewek można wykonać kolejne 1-2 bronowania. W miarę kiełkowania rośliny będzie to niemożliwe, dlatego należy rozpocząć spulchnianie gleby.

Spulchniaj glebę w razie potrzeby po deszczu, gdy wyschnie i utworzy się skorupa. Głęboką uprawę można wykonać między rzędami, natomiast płytszą – w rzędach, aby uniknąć uszkodzenia niedojrzałych sadzonek.

Hilling

Pierwszy raz wykonuje się to, gdy siewki osiągną 12-14 cm długości, a następnie ponownie, zanim wierzchołki się zamkną. W przypadku sadzenia redlinowego, podczas obsypywania, glebę należy zgrabić na głębokość 20-25 cm tylko z obu stron, natomiast w przypadku innych metod sadzenia glebę należy zgrabić ze wszystkich stron.

Niezależnie od technologii sadzenia, podczas spulchniania i formowania redlin ważne jest również usuwanie chwastów.

Posypka

W ciągu całego sezonu wegetacyjnego wystarczy wykonać dwa dodatkowe dokarmiania:

• Pierwszy z nich ma miejsce po pojawieniu się siewekNawóz stosuje się przed spulchnieniem i usypaniem gleby. Krzew należy nawozić mieszanką składników odżywczych składającą się z dwóch garści kompostu i dwóch łyżeczek saletry amonowej. Można również dodać popiół wymieszany z glebą w stosunku 1:1.
• Drugi jest w okresie kwitnieniaNależy to zrobić przed podlewaniem we wczesnej fazie rozwoju ziemniaka. Roślinę należy podlać u korzeni roztworem składającym się z 10 litrów wody, 2 łyżek superfosfatu i 1 łyżki nitrofoski.

Nawożenie po kwitnieniu jest zabronione.

Zwalczanie szkodników

Istnieje około 60 szkodników, które stanowią zagrożenie dla ziemniaków. Wśród nich najgroźniejsze to:

• stonka ziemniaczana;
• świerszcz kretowaty;
• nicień;
• drutowiec.

Szkodniki początkowo stanowią zagrożenie dla siewek, pędów i wierzchołków, a później dla roślin okopowych. Aby chronić przed nimi swoje uprawy, możesz zastosować dwie metody:

• BiologicznyTo delikatna metoda, polegająca na posadzeniu na działce z ziemniakami roślin odstraszających szkodniki. Na przykład, można posadzić macicę, bylicę lub nagietki. Dodatkowo, w ramach biologicznej ochrony, można opryskać ziemniaki naparem z czosnku, bylicy lub naci pomidorów.
  

  Ogrodnicy są zainteresowani preparatami biologicznymi, w tym Actofit, Bitoxibacillin, Lepidocide i Bicol.

• ChemicznyMetoda ta polega na traktowaniu rośliny środkami chemicznymi. Uważa się ją za bardziej skuteczną, ale jest szkodliwa nie tylko dla roślin, ale także dla ludzi. Zabieg ten przeprowadza się niezwykle ostrożnie i dopiero przed zapuszczeniem korzeni.

Zbiór i przechowywanie

Zbiór bulw rozpoczyna się, gdy wierzchołki ziemniaków zaschną. W obwodzie moskiewskim odbywa się to zazwyczaj między połową czerwca a początkiem sierpnia, ponieważ w tym regionie częściej uprawia się odmiany wczesne. Najlepiej nie opóźniać zbioru, ponieważ bulwy stracą objętość, staną się mniej gęste i mniej odżywcze.

Zaleca się skoszenie wierzchołków 1-1,5 tygodnia przed zbiorem, aby roślina poświęciła całą swoją energię na dojrzewanie korzeni. Sam proces zbioru jest dość pracochłonny, ponieważ obejmuje wykopywanie bulw, ich sortowanie, przetwarzanie i przechowywanie.

Aby zebrać ziemniaki, należy wykopać grządki, spulchnić glebę i usunąć owoce. Jeśli rośliny posadzone są płasko, każdy krzak należy wykopać. Po usunięciu wszystkich korzeni teren należy wyrównać.

Zebrane bulwy należy posortować. Należy wybrać nasiona z przyszłego roku, a uszkodzone i chore ziemniaki usunąć. Jeśli posadzono różne odmiany, bulwy należy zebrać i przechowywać osobno, ponieważ warunki przechowywania i okres przydatności do spożycia mogą się różnić w zależności od odmiany.

Przed przechowywaniem warzywo najlepiej wysuszyć w ciepłym miejscu. Jeśli ziemniaki są przeznaczone na sadzonki, można je umieścić w skrzynkach i trzymać na słońcu, aby się zazieleniły.

Ziemniaki można przechowywać w piwnicy, uprzednio zapakowane w pudełka lub worki. Ważne jest, aby pomieszczenie było dobrze wentylowane i nie było wilgotne ani zimne. Optymalna temperatura to 4-5 stopni Celsjusza. Przynajmniej raz w tygodniu należy przesortować zebrane ziemniaki, usuwając uszkodzone lub gnijące.

Ziemniaki są niewątpliwie najpopularniejszą uprawą, uprawianą przez wielu ogrodników i letnich mieszkańców. Obfite plony można uzyskać nawet w regionie moskiewskim, ale cały proces – od wyboru odpowiedniej odmiany po zbiór bulw – wymaga starannego przemyślenia. Aby ziemniaki zachowały jakość przez długi czas, ważne jest również, aby zadbać o odpowiednie warunki przechowywania zebranych plonów.

Często zadawane pytania