Przegląd popularnych ras i gatunków perliczek

Istnieje pięć głównych gatunków perliczek. Hodowcy wyhodowali ponad 20 domowych ras tych ptaków. Każda rasa ma swoje zalety i wady. Nasz przegląd tych ptaków pomoże Ci wybrać najlepszą rasę perliczek do domowej hodowli.

9 głównych ras perliczek

Perliczki hodowane są głównie na mięso; wiele ras zachowało wagę i rozmiary dzikich perliczek, jednak ptaki brojlerowe są cięższe od swoich dzikich przodków.

Istnieją następujące rasy perliczek domowych:

• Wołżska.
• Kurczak brojler francuski lub szaro nakrapiany.
• Biały syberyjski.
• Niebieski.
• Żółty.
• Krem (Zamsz).
• Niebieski liliowy.
• Biały.
• Zagorsk białopiersiowy.

Wołga Biała

Perliczka biała wołżańska to rasa kur niosek, zdolna do zniesienia ponad 100 jaj rocznie. Jej białe ubarwienie ciała nadaje jej atrakcyjny i atrakcyjny wygląd.

Aby odróżnić białego ptaka wołżańskiego, można posłużyć się następującymi kryteriami:

• nogi są krótkie;
• budowa ciała „kompaktowa”;
• głowa jest małych rozmiarów;
• dziób jest różowy;
• Kolczyki są również w kolorze różowym;
• Pióra są białe lub kremowe z białymi kropkami.

Ten gatunek ptaków jest mało wymagający w swoim środowisku i dobrze znosi wahania temperatury. Dobrze rozwija się w zimnym klimacie, dlatego najlepiej trzymać go na północy, a nie w krajach o gorącym klimacie. Jego główna dieta powinna składać się ze 100 g ziarna dla ptaków na ptaka. Dieta powinna być zróżnicowana i obejmować kukurydzę, mieszanki zbożowe, pasze wieloskładnikowe i świeżą zieleninę.

Ptak ten nie znosi wielu jaj i trudno określić płeć piskląt. Dlatego początkującym hodowcom drobiu zaleca się najpierw zakup kilku perliczek po zapoznaniu się z ich ofertą, a następnie zakup rodzin. Lepiej jest również kupować pisklęta niż dorosłe osobniki; różnica w cenie jest niewielka, ale pisklęta będą miały czas na aklimatyzację do nowego środowiska, diety i opieki.

Perliczki wołgańskie mają silny układ odpornościowy, więc rzadko chorują, w porównaniu na przykład z kurami czy kaczkami. Ich jaja są małe, ale można je długo przechowywać, ponieważ ich skorupki są grube i ciemne.

Brojler francuski (lub szaroplamisty)

Brojlery perliczki Został on wyhodowany metodą selekcji genetycznej przez firmę we Francji. Mają dużą budowę ciała, a samce mogą ważyć do 3 kg na żywo.

Wygląd:

• wydłużone ciało;
• głowa prawie nie posiada piór;
• dziób jest różowy;
• szkarłatne kolczyki;
• na głowie widoczny jest niebieski narośl;
• skrzydła są okrągłe i mają dobrą rozpiętość;
• mały ogon skierowany w dół;
• upierzenie na szyi jest szaro-niebieskie;
• łapy są szare;
• Na ciele znajdują się białe plamy.

Ta rasa perliczek ma trzy nazwy: srebrzystoszarą, brojlerską i, odpowiednio, szaro-nakrapianą. Ta odmiana była pierwszą, którą wykorzystano do hodowli ptaków mięsnych. Jednak z czasem wyhodowano wiele innych, bardziej produktywnych odmian, a odmiana szaro-nakrapiana zeszła na dalszy plan.

Podczas chodzenia perliczki trzymają ciało w pozycji wyprostowanej. Ich skóra jest tak cienka, że ​​widoczne są ciemne mięśnie. Ich skrzydła są dobrze rozwinięte i muskularne, co pozwala im sprawnie latać i pokonywać różne przeszkody. Właściciele często przycinają skrzydła swoim ptakom, aby uniknąć utraty stada.

Kury francuskie są w stanie produkować dużą ilość chudego i smacznego mięsa. Samice ważą do 1,6 kg, a samce 1,8 kg. Nie ma praktycznie żadnych różnic między płciami, ale bliższe przyjrzenie się ujawnia, że ​​samce mają nieco większe głowy i dzwonki. Są również bardzo płodne w noszeniu jaj, znosząc 145 jaj o wadze 55 gramów w ciągu 12 miesięcy. Ich mięso ma wyrazisty smak dziczyzny i jest bogate w hemoglobinę.

Perliczki francuskie należy karmić taką samą dietą jak kurczaki: zbożami, mieszankami paszowymi, mączką kostną i rybną, grochem i drożdżami. Dzięki mikroelementom i witaminom szybko przybierają na wadze. Na każdy kilogram masy ciała ptaka przypada ponad 3 kg paszy. Ich potencjał produkcyjny ujawnia się w momencie osiągnięcia dojrzałości płciowej, która następuje w wieku 8,5 miesiąca. Perliczki szaro-szare niechętnie wysiadują jaja do ukończenia dwóch lat. Jednak gdy już zapragną wysiadywać jaja, troskliwie się nimi opiekują, zapewniając im ciepło, pożywienie i ochronę przed krzywdą.

Biały Syberyjski

Ta rasa jest najbardziej odporna pod względem utrzymania, ptak ten jest również mało wymagający, jeśli chodzi o karmienie i znosi wiele jaj rocznie.

Wygląd białego ptaka syberyjskiego:

• dziób jest koloru szarego;
• śródstopie jasnoróżowe;
• upierzenie matowe;
• mała głowa;
• duże kolczyki;
• Na szyi nie ma piór.

Perliczki dobrze znoszą zmienne warunki pogodowe, łatwo znoszą mrozy. Są przyjazne i mają spokojne usposobienie. Główną zaletą rasy jest jasna barwa tuszy, co zwiększa jej atrakcyjność rynkową w porównaniu z innymi rasami o niebieskawym odcieniu.

Samce osiągają wagę 1,9 kg (4,2 funta) w wieku dorosłym, a samice 1,8 kg (4,8 funta). Każde jajo waży 48 gramów, a w ciągu 12 miesięcy można złożyć ich 95. Ptaki te są spokojne i przyjazne, można je trzymać z innymi zwierzętami, takimi jak kury, gęsi, indyki itp.

Biała perliczka syberyjska to jedna z najlepszych ras dla początkującego hodowcy, ponieważ jest łatwa w pielęgnacji, praktycznie wszystkożerna i produktywna. Aby uzyskać informacje na temat prawidłowej pielęgnacji perliczek, niezależnie od rasy, zobacz: przeczytaj tutaj.

Niebieski

Ten gatunek jest rzadki, więc praktycznie nie da się go zobaczyć na prywatnych fermach. Jeśli jednak zdecydujesz się na zakup perliczek błękitnych, ich piękno upiększy każde podwórko.

Opis perliczki niebieskiej:

• upierzenie jest szare z niebieskim odcieniem;
• klatka piersiowa i szyja są liliowe;
• Na ogonie znajdują się białe plamki.

Rasa ta dobrze znosi nawet najsurowsze mrozy, co czyni ją odpowiednią do rozrodu zarówno na północy, jak i na południu. Ptaki te są łatwe w karmieniu i odporne na choroby. Samce osiągają wagę 2,6 kg, a samice ważą nieco mniej – 2 kg. Jajo waży 47 gramów, a rocznie można zebrać ich 140.

Perliczki nie składają jaj w sztucznych gniazdach. Budują je same w trawie i pod krzakami. Można je trzymać z innymi ptakami, ponieważ nie są wojownicze, a te, które są wojownicze, potrafią nawet okiełznać. Perliczki powinny być karmione mieszanką, zarówno suchą, jak i mokrą. Więcej informacji na temat standardów żywienia perliczek można znaleźć tutaj. Tutaj.

Żółty

Ptak ma jasnożółte upierzenie, ale brakuje mu perłowego połysku typowego dla perliczek. Pierś i szyja są czerwonożółte. Produktywność i liczebność stada są takie same jak u perliczek białych. Perliczki żółte mają spokojne i łagodne usposobienie i swobodnie żyją w towarzystwie innych gatunków ptaków. Zaleca się trzymanie ich razem z indykami i kurami, ponieważ często wysiadują jaja perliczek.

Mięso osobników udomowionych ma smak podobny do mięsa dziczyzny. Wielkość jednego jaja perliczki Są nieco mniejsze od kurczaka, ale ich smak jest po prostu wyśmienity. Można je przechowywać w lodówce przez sześć miesięcy.

Krem (zamsz)

Wygląd ptaka jest podobny do białego syberyjskiego, różniąc się jedynie masą ciała i kolorem. Perliczki perliczki to ptaki mięsne, stąd ich nazwa – perliczki brojlery. Rasa ta powstała przypadkowo w wyniku mutacji ptaka o umaszczeniu szarym w cętki.

Wygląd:

• perliczka ma niewielkie rozmiary;
• mała głowa;
• białe upierzenie z plamkami pigmentowymi.

Samica osiąga 1,7 kg masy ciała, a samiec 1,6 kg. W ciągu roku ptak może złożyć około 80 jaj, każde o wadze 43 gramów. Skorupka może być biała lub czerwona. produkcja jaj, to są gorsze od białych perliczek.

Ptaki o kremowym ubarwieniu mają niezwykłą zdolność szybkiej adaptacji do nowych siedlisk i zmieniających się warunków pogodowych. Są odporne na praktycznie wszystkie choroby, zarówno zakaźne, jak i zapalne.

Niebieski liliowy

Pod względem produktywności ptaków, odmiana Blue Lilac jest niemal identyczna z odmianą Blue. Jedyną różnicą jest ubarwienie zewnętrzne. Pióra są indygo z białymi plamkami, podobne do piór perliczki błękitnej. Na piersi i szyi występuje obfite upierzenie.

Dorosła samica może ważyć 2,4 kg, a samiec 2,1 kg. Ptak może znieść około 140 jaj rocznie, ale może ich być więcej, w zależności od opieki i karmienia. Skorupka jaja jest twarda, a każde waży 43 gramy.

Ten gatunek perliczki nie wymaga szczególnej opieki i można ją bezpiecznie trzymać z innym drobiem. Pisklęta wymagają szczególnej opieki, większej niż kaczuszki czy kury.

Wadą jest to, że mogą nagle przestać wysiadywać jaja z nieznanych przyczyn, dlatego najlepiej umieścić je w inkubatorze i tam je pielęgnować. Trzymane w klatkach ptaki nie mogą szukać pożywienia, wędrując, więc musisz sam się tym zająć.

Perliczki to ptaki aktywne, dlatego nie powinny być ciasne. Ich klatki powinny być przestronne i umieszczone w ciepłym pomieszczeniu. Należy unikać przeciągów. Ptaki te mają silny układ odpornościowy i zazwyczaj nie chorują. Jeśli ptak zachoruje, leczenie należy potraktować poważnie. Najpierw chorego ptaka oddziela się od zdrowych, następnie leczy, a jeśli nie ma poprawy, poddaje się go ubojowi.

Perliczki uwielbiają paść się, co pozwala zaoszczędzić na paszy. Dodatkowo, wymagają suplementacji paszami treściwymi i zbożami, które są niezbędne do szybkiego przyrostu masy ciała. Podobnie jak kury, lubią również pokruszone muszle, kredę i piasek rzeczny. Na zewnątrz chętnie żerują na robakach, roztoczach, ślimakach i stonkach ziemniaczanych.

Biały

Cechą charakterystyczną tej rasy perliczek jest ich czysto białe ubarwienie, bez żadnych plamek. Dzwonki i dziób mają ombre – jasnoróżowy na górze i biały od spodu. Czubek głowy zmienia kolor na szary. Samce mogą osiągnąć wagę 2 kg, a samice około 1,4 kg. Jedna perliczka może złożyć około 100 jaj w ciągu 12 miesięcy, każde o wadze 43 gramów. Skorupka, podobnie jak u wielu innych ras, jest twarda i jasnobrązowa z drobnymi plamkami.

Zagorsk białopiersiowy

Niedawno pojawiła się nowa rasa perliczek, znana jako perliczka białopiersia z Zagorska. Ta rasa jest potomkiem perliczki szaroplamistej. Mają płaską, ale wysoką klatkę piersiową, przy czym samice mają bardziej mięsistą klatkę piersiową, a samce – szpiczastą. Dziób jest potężny i zakrzywiony w dół. Skóra może być ciemnoniebieska lub szara, w zależności od koloru skóry. Skrzydła są duże i długie, a ogon krótki. Klatka piersiowa tych ptaków jest biała, stąd ich nazwa.

Ta rasa ma jasne plamki na skórze, ale są one ledwo widoczne. Dziób jest żółty, podobnie jak nogi. Młode ptaki ważą 1 kg w wieku 70 dni. Perliczki mogą znieść od 115 do 120 jaj w kształcie gruszki w sezonie. Dojrzałość płciową osiągają w wieku 7,5-8 miesięcy. Mięso ma atrakcyjny wygląd handlowy, jest delikatne i soczyste.

Obejrzyj poniżej recenzję wideo tej rasy perliczek:

Rodzaje perliczek

W sumie w Rosji oficjalnie uznaje się 5 gatunków perliczek, z których wywodzą się opisane powyżej rasy:

• Zwykły.
• Czubaty.
• Sęp.
• Ciemno-biało-brzuchy.
• Czarny ciemny.

Zwykły

Perliczka wzięła swoją nazwę od słowa „królewski ptak”. Po raz pierwszy pojawiła się na dworze królewskim 2000 lat temu, prezentując się na pokazach. Perliczka zwyczajna zamieszkuje gęste, niskie lasy lub lasy z gęstym podszytem i otwartymi polanami. Długość ciała wynosi 56 cm, a dorosły osobnik waży do 1,5 kg.

Perliczka zwyczajna potrafi szybko biegać i gwałtownie machać skrzydłami, ale szybko się męczy i upada. Jej skrzydła są krótkie. Ptaki rozmnażają się jesienią, budując gniazda w dziuplach pod krzakami lub w wysokich krzewach.

Samica składa jednorazowo około ośmiu żółto-białych jaj. Pisklęta wykluwają się 25 dni po zniesieniu. Początkowo pisklęta nie latają daleko z matką i ojcem, ale wkrótce opuszczają rodziców. Ich głównym pożywieniem są owady, a także jagody, liście, kiełki i zboża. W ciągu 12 miesięcy ptak może złożyć 140 smacznych jaj.

Czubaty

Ten gatunek ptaka ma czub, od którego wzięła się jego nazwa. Czub, wykonany z zakręconych czarnych piór, jest widoczny nawet z daleka, co utrudnia rozpoznanie perliczki czubatej.

Wygląd ptaków:

• długość dorosłej perliczki wynosi 50 cm;
• głowa jest niebieska i nieopierzona;
• masa ciała dorosłego człowieka osiąga półtora kilograma;
• ciało jest ciemne z białymi plamkami;
• średnia długość życia ptaka wynosi 10 lat;
• Samice są większe od samców.

Ptak jest wszystkożerny, więc nie jest trudno ułożyć dietę, ale są pewne preferencje: mniszek lekarski, koniczyna, liście sałaty, ślimaki, robaki, chrząszcze, nasiona i różne jagody.

Sęp

Ptak jest niezwykle piękny, o żywym upierzeniu. Siedliska sępów:

• Kenia;
• Etiopia;
• Somali.

Perliczki jedzą i piją oszczędnie, a dzięki trudnym warunkom życia są odporne na każdą pogodę, potrafią przetrwać zarówno surowe zimy, jak i upały. Perliczki osiągają wysokość 45 cm i mają delikatne, niebieskie upierzenie z białymi paskami. Pióra są liliowe z połyskiem.

Ptak zawdzięcza swoją nazwę kształtowi głowy sępa, przypominającej kształtem głowę perliczki. Jego głowa jest naga, z widoczną jedynie małą, puszystą falbanką na szyi. Górna część dzioba jest dłuższa niż dolna i bardziej wydłużona.

Rozmnażanie odbywa się naturalnie; sęp może złożyć około 10 jaj na raz, z których wykluwają się po 24 dniach. Sępy płowe nie migrują pojedynczo, lecz w stadach w poszukiwaniu wody. Są płochliwe, ale nie kolidują z innymi gatunkami ptaków.

Perliczki to doskonałe ptaki, osiągające odległość do 480 metrów. Żywią się orzechami i roślinami, ale często żerują w zaroślach. Zjadają również ślimaki i różne owady.

Ciemno-białobrzuchy

Ten gatunek ma ciekawy i nietypowy wzór upierzenia: drobne plamki na grzbiecie i skrzydłach. Klatka piersiowa, szyja i brzuch są jednolicie ubarwione. Ptak o białej piersi ma puszyste pióra, które nadają upierzeniu bujny wygląd.

Mięso smakuje jak kurczak. Tusza jest mała: dorosła samica waży 2 kg, a samiec 1,7 kg.

Czarny ciemny

Niewiele wiadomo na temat perliczki czarnej, ponieważ nie jest ona tak popularna w hodowli jak inne rasy. Zamieszkuje ona również dżungle Afryki. Jej tryb życia, zwłaszcza w warunkach udomowionych, nie został w pełni zbadany. hodowla perliczek, to nigdzie nie wspomniano o tej informacji.

Wszystkie gatunki perliczek są przede wszystkim mięsne i jajorodne, a ich sierść jest ciemna z białymi plamkami. Wyglądem przypominają indyki, ale są mniejsze. Dzikie perliczki nie zostały udomowione i nie wykazują cech produkcyjnych. Ich mięso smakuje jak dziczyzna. Żyją wyłącznie w dużych stadach liczących 25–30 osobników. Wszystkie gatunki prowadzą praktycznie identyczny tryb życia.

Perliczki dobrze rosną w cieple i wilgoci, dlatego nie powinny być trzymane w zimnym klimacie. Są również płochliwe, dlatego należy trzymać je z dala od hałasu. Dobrze latają, ale preferują cichy chód. Perliczki są tej samej wielkości co kury domowe, ale mają inną budowę ciała. Zaczynają znosić jaja w wieku ośmiu miesięcy, ale nie przez cały rok. Znoszą je przez sześć miesięcy, a potem przez kolejne sześć nie.

Często zadawane pytania