Kury rasy kochin to popularna rasa wśród wielu rolników. Są cenione za swoją produktywność oraz zdolność do produkcji delikatnego, chudego mięsa i jaj. Hodowla kurczaków jest uważana za dochodowy biznes, ale wymaga dodatkowych inwestycji.
Historia pochodzenia
Przodkami koczina są duże ptaki pochodzące z Indochin. Ptaki te były hodowane masowo w Wietnamie, w regionie Koczin w delcie Mekongu. Stąd wzięła się nazwa rasy. Kury te zostały zarejestrowane w XIX wieku. Do Europy dotarły w 1843 roku, a do Rosji dopiero pod koniec XIX wieku.
Rosyjscy hodowcy docenili walory tego ptaka i na jego bazie opracowali wiele krzyżówek mięsno-jajecznych – często podobnych do kochinów.
Opis wyglądu i innych cech
Kochiny to duże, krzepkie ptaki o muskularnej, szerokiej klatce piersiowej i krótkim, pełnym grzbiecie. Cechą charakterystyczną jest wyraźnie wygięta szyja w barkach. Koguty tej rasy mają krótkie pióra ogonowe.
Krótka szyja podtrzymuje małą głowę z krótkim, zakrzywionym żółtym dziobem, małymi czerwono-pomarańczowymi oczami i grzebieniem w kształcie liścia. Masywne ciało na krótkich, silnych nogach z dobrze rozwiniętymi piszczelami sprawia, że ptak ten jest rozpoznawalny. Koguty mają małe skrzydła.
W porównaniu do kogutów, kury tej rasy mają krótszą budowę, krępą szyję i krótki ogon. Ciało ptaka jest lekko pochylone do przodu, co nadaje mu wygląd masywnego i przysadzistego ptaka.
Poszczególne osobniki występują w różnych kolorach, a charakterystyczny odcień zależy od podgatunku. Upierzenie ptaka jest jednak bujne i luźne, co nadaje kurom kulisty wygląd. Pióra zakrywają nogi ptaka, zapewniając mu ochronę przed zimnem.
| Podgatunek | Średnia waga (kg) | Produkcja jaj (szt./rok) |
|---|---|---|
| Czarny | 4.5 | 110 |
| Upławy | 4.5 | 110 |
| Karzeł | 0,7 | 80 |
Ptaki uchodzą za spokojne i nieagresywne. Łatwo nawiązują kontakt z ludźmi i łatwo je oswoić. Są ptakami flegmatycznymi, preferującymi spokojny, zdyscyplinowany tryb życia.
Cechy produkcyjne
W porównaniu z wysokowydajnymi mieszańcami wykorzystywanymi w nowoczesnej, przemysłowej hodowli drobiu, kochiny nie są tak wydajne. Kury znoszą około 100-120 brązowych jaj rocznie. Każde jajo waży od 50 do 60 gramów. Cechą charakterystyczną tej rasy jest to, że w przeciwieństwie do innych ptaków tego gatunku, znoszą jaja zimą i wiosną, a nie latem.
Koguty ważą średnio 4,3-5 kilogramów, a kury nioski 3,5-4 kilogramy. Młode ptaki rosną powoli. W wieku czterech miesięcy osiągają wagę 2,5 kilograma. Dojrzałość płciową osiągają stosunkowo późno. Z tych powodów kury nioski rzadko są hodowane w celu produkcji jaj.
Mimo że mięso kurcząt kochin jest delikatne i smaczne, pojedyncza tusza zawiera dużo tłuszczu, ponieważ ptaki te mają skłonność do otyłości.
Zalety i wady rasy
Ptaki mają wiele zalet:
- Piękny wygląd. Kochiny to ptaki ozdobne o efektownym wyglądzie. Każdy podgatunek jest urzekający. Wszystkie odmiany są piękne, ale karłowate kochiny zachwycają szczególnie swoim wyglądem.
- Masywna budowa ciała. Przez długi czas rasa ta była uważana nie tylko za ozdobną, ale także mięsną. I było to całkowicie uzasadnione. Jednak obecnie, gdy ważniejsza jest wczesna dojrzałość niż masa ciała, kochiny nie są poszukiwane w komercyjnej hodowli drobiu. Cechy te są jednak w pełni satysfakcjonujące dla hodowców drobiu na prywatnych fermach. Ptaki te są uważane za odpowiednie do spożycia na własny użytek.
- Niskie koszty utrzymania. Trudno znaleźć rasę, która dorównuje kurom rasy cochin pod względem opieki i utrzymania – hodowca nie musi wkładać w to wiele wysiłku. Zwierzęta nie wymagają specjalnych warunków ani pożywienia. Zapewnienie im niezbędnego minimum jest wystarczające. Co więcej, kury te potrafią przystosować się do ciasnych warunków, co umożliwia trzymanie ich w małym kurniku, jeśli nie ma możliwości zapewnienia im przestronnego.
- Spokojne i opanowane usposobienie. Kochiny uchodzą za ptaki przyjazne i nieagresywne, co ułatwia ich trzymanie z innymi kurami. Ptaki te są nielotne i nie są podatne na uszkodzenia mienia, walki ani konflikty. Są łagodne w stosunku do ludzi.
- Wysoka produkcja jaj zimą. Podczas gdy większość innych ras znosi najwięcej jaj latem, kochiny znoszą więcej zimą i wiosną. Dzięki temu mogą być wykorzystywane do kompensacji zimowego spadku produktywności u innych ras.
Ale rasa ta ma też pewne wady:
- stosunkowo niska częstość występowania tej rasy;
- trudności w rozmnażaniu osobników rozrodczych;
- wysoki koszt ptaków;
- konieczność karmienia w precyzyjnych dawkach.
Niektórzy hodowcy zauważają, że hodowla młodych ptaków może być wyzwaniem. Pisklęta rosną powoli i są szczególnie podatne na choroby w młodym wieku. Po pozyskaniu nowych ptaków, muszą one być przez pewien czas izolowane od reszty stada. Pisklęta rodzą się bezopierzone, a cechy charakterystyczne dla danej rasy ujawniają się dopiero po roku.
Odmiany Cochinów
W przeciwieństwie do swojego gatunku, kochiny występują w różnorodnych kolorach. Podgatunki tej rasy obejmują następujące odmiany, opisane poniżej.
| Nazwa | Waga osoby dorosłej (kg) | Produkcja jaj (szt./rok) | Kolor upierzenia |
|---|---|---|---|
| Czarny | 4.3-5 | 100-120 | Czarny z zielonkawym odcieniem |
| Upławy | 4.3-5 | 100-120 | Biały ze srebrzystym połyskiem |
| Srebrno-obrzeżony | 4.3-5 | 100-120 | Jasne obramowanie i kolor piór |
| Płowy | 4.3-5 | 100-120 | Jaskrawoczerwony lub żółty |
| Kuropatwy | 4.3-5 | 100-120 | Czerwono-brązowy ze złocisto-brązowym zadem |
| Niebieski | 4.3-5 | 100-120 | Szaro-niebieski |
| Karzeł | 0,65-0,8 | 100-120 | Złoty |
Czarny
Kochiny tego gatunku są uważane za najpospolitsze. Mają czarne upierzenie i opalizująco zielone trzony. Niektóre okazy mają biały meszek na nogach, ale jest on ukryty pod skrzydłami. Ptak ma żółtawe lub zielonkawe stępy i ciemnożółty dziób.
Wada ptaka objawia się fioletowym odcieniem podstawowego koloru, brązowymi plamami i czarnymi stępami. Ptaki z ciemnym, rogowym dziobem mogą się zdarzać, ale jest to akceptowalne.
Upławy
Białe ptaki mają całkowicie białe upierzenie. Niektóre okazy mają srebrzysty połysk. Ptaki te mają mały, żółty dziób. Stopy są białe lub mają żółtozielony odcień. Jeśli białe kochiny mają pióra z żółtym połyskiem, wskazuje to na wadę.
Srebrno-obrzeżony
Kochiny srebrzystoobrzeżone mają jasne pióra i obramowanie piór. Choć rzadkie, uważane są za jedną z najpiękniejszych odmian tej rasy.
Płowy
Płowe, a dokładniej żółte kochiny, są równie znane. Ptaki te mają błyszczące, jaskrawoczerwone lub żółte pióra. Ten odcień pokrywa wszystkie części ciała, w tym dziób, stęp i puch. Brązowy połysk jest dopuszczalny na skrzydłach i ogonie. Obecność czarnych piór lub ich trzonów, białych lub czerwonych piór albo białego puchu wskazuje na wadę.
Kuropatwy
Do tego gatunku zaliczają się koguty o czerwonobrązowej głowie i barkach. Kuropatwy mają również złocistobrązowy kuper i czarnobrązową pierś. Wewnętrzna i zewnętrzna strona skrzydeł jest czarna, z ciemnym pasem z zielonym połyskiem. Ptaki te mają ciemnoszare stępy i ogon. Złote pióra zdobią czarne pręgi wzdłuż trzonu.
Kury kuropatwy są przeważnie złocistobrązowe. Ich pióra mają wielowarstwową obwódkę. Kryza i ogon ptaków mają kolor od ciemnobrązowego do czarnego. Dziób i stęp są żółte. Sporadycznie spotyka się osobniki z dziobem w kolorze ciemnego rogu.
Ptaki o czerwonych piórach na ciele, białych plamkach na skrzydłach i ogonie, jaśniejszych obszarach na brzuchu i klatce piersiowej oraz braku wyraźnego wzoru na piórach są uważane za wadliwe.
Niebieski
Modraszki mają szaroniebieskie upierzenie. Czasami kołnierz, grzbiet i skrzydła kur mogą mieć ciemniejszy odcień, zbliżony do czarnego. Spód ciała może być biały. Ptaki te mają szmaragdowe lub żółte stępy i dzioby.
Cechą charakterystyczną tej odmiany jest aksamitna faktura piór. Jeśli niebieski podgatunek ma białe pióra na ogonie lub czerwonawy bądź brązowawy odcień podstawowego koloru, uznaje się to za wadę.
Karzeł
Kochiny karłowate to ozdobny podgatunek krzyżówki. Wyhodowano je równolegle do ptaków standardowych. Mają podobną budowę ciała, krępą budowę i muskularność. Są jednak znacznie mniejsze, ważąc od 650 do 800 gramów. Mają miękkie upierzenie i zaokrąglony ogon. Ich nogi są krótkie i mniej upierzone. Powszechne są osobniki o złotym upierzeniu.
Pielęgnacja i konserwacja
Kochiny to ptaki bezpretensjonalne, co czyni je łatwymi w utrzymaniu. Dobrze czują się w kurnikach, nie są agresywne i spokojne. Kolejną zaletą tych ptaków jest doskonała odporność na warunki atmosferyczne. Ich bujne upierzenie chroni je przed silnymi mrozami i nie wymaga dodatkowego ogrzewania.
Jak zbudować kurnik własnymi rękami opisano w ten artykuł.
Aranżacja kurnika i wybiegu dla ptaków
W indywidualnych wolierach nie powinno być więcej niż dwóch ptaków na metr kwadratowy. Przepełnienie może spowodować uschnięcie ptaków i deformację skrzydeł. Na terenie wspólnym dozwolone są niskie grzędy; ptaki nie mogą latać, a zatem nie mogą dotrzeć do wysokich grzęd.
- × Unikaj przeciągów w kurniku: mogą one powodować choroby.
- × Nie dopuszczaj do nadmiernego zamoczenia ściółki, gdyż sprzyja to rozwojowi bakterii.
Suchy i idealnie czysty kurnik jest niezbędny. Zaniedbanie ściółki i nieusuwanie odchodów może prowadzić do zabrudzenia piór ptaków, co może prowadzić do chorób. Oświetlenie zimą powinno trwać 14-16 godzin dziennie. Temperatura w kurniku powinna wynosić 14-18 stopni Celsjusza, a wilgotność powietrza nie powinna przekraczać 65%.
Do spacerów nadaje się każde ogrodzenie z dużą ilością trawy i innej roślinności. Wybieg powinien mieć około 1 metra wysokości. Siatka ogrodzeniowa może stanowić granicę. Ptaki docenią tę przestrzeń, ponieważ uwielbiają biegać. Zacieniający daszek jest niezbędny, aby zapobiec przegrzaniu.
Karmienie
Ze względu na skłonność do otyłości, ptaki muszą być karmione ściśle w zalecanych proporcjach. Jeśli karmione są paszą naturalną, ich dieta powinna zawierać produkty pełnoziarniste, takie jak jęczmień, pszenica i owies.
- ✓ Weź pod uwagę wiek ptaka: młode ptaki wymagają bardziej pożywnej karmy z większą zawartością białka.
- ✓ Zwróć uwagę na porę roku: zimą zwiększ udział zbóż, aby utrzymać poziom energii.
- ✓ Sprawdź jakość paszy: najważniejsze jest sprawdzenie braku pleśni i obcych zapachów.
Warzywa i zielenina powinny stanowić prawie połowę diety. Do zieleniny zaliczają się nać warzyw, lucerna, koniczyna i pokrzywa. Zalecane są również gotowane warzywa korzeniowe i otręby.
Przeczytaj więcej o oddzielnym karmieniu kur niosek. Tutaj.
Jeśli hodowca woli karmić kochiny paszą treściwą, zaleca się stosowanie niskokalorycznych mieszanek. Kredę, witaminy i mączkę kostną należy dodawać zarówno do paszy naturalnej, jak i treściwej. Gotowany kalafior i cukinia są również przydatne latem. Kefir, twaróg i jogurt mogą być czasami stosowane jako źródło witamin i wapnia.
Suplementy białkowe należy podawać nie częściej niż dwa razy w tygodniu. Nadmiar białka może prowadzić do otyłości. Z tego powodu kury tej rasy rzadko otrzymują chleb lub ziemniaki. Zwiększone spożycie białka jest zalecane tylko w okresie godowym dla samców i młodych ptaków do 4. miesiąca życia. Od 5. miesiąca życia należy zmniejszyć spożycie białka.
Hodowla Cochinów
Jeśli hodowca drobiu zdecyduje się na hodowlę kochinów w domu, musi najpierw założyć pierwszą rodzinę ptaków. Wymaga to zakupu młodych ptaków, a nie ich wylęgu w inkubatorze. Prawidłowa metoda proces zapłodnienia zaopatrzony w jednego koguta i pięć kur.
W okresie godowym ważne jest, aby oddzielić samca od samicy, aby zapobiec uszkodzeniu piór. W tym okresie dieta koguta powinna zawierać dużo białka, a dieta kur powinna być uboga w białko.
Po wykluciu się potomstwa wybiera się najsilniejsze osobniki. Pisklęta powinny być silne, z prawidłowo rozwiniętymi osobnikami o jednolitym kolorze grzebienia i wyrazistych, błyszczących oczach.
Inkubacja i instynkt macierzyński
Kury tej rasy mają dobrze rozwinięty instynkt macierzyński i potrafią wysiadywać jaja do samego końca. Istnieje jednak ryzyko, że ptaki zmiażdżą jaja swoim ciężarem. Z tego powodu hodowcy rzadko inkubator służy do wykluwania piskląt lub kury innych ras.
Oprócz cierpliwego wysiadywania piskląt, potrafią się nimi również opiekować i wychowywać. Pisklęta powoli się opiekują, a samice zapewniają im ciepło, okrywając je puszystymi skrzydłami.
Okres pierzenia
Kochiny rozpoczynają okres pierzenia jesienią. W tym czasie organizmy ptaków szczególnie potrzebują witamin i zwiększonego odżywiania, aby przyspieszyć regenerację. Pierzenie trwa miesiąc, a w tym okresie ustaje składanie jaj. Składanie jaj rozpoczyna się dopiero po odzyskaniu upierzenia.
Leczenie chorób
Kury tej rasy, podobnie jak inne ptaki, są podatne na wiele chorób. Tabela przedstawia najczęściej występującepowszechne choroby kurczaków i sposoby walki z nimi:
| Choroba | Objawy | Leczenie |
| Gruźlica | Zmniejsza się apetyt, następuje paraliż kończyn, spada produktywność, a ptaki stają się ospałe. | W leczeniu stosuje się specjalne preparaty, ale ze względu na ich wysoki koszt rolnicy rzadko podejmują się walki z chorobą. |
| Salmonelloza | Zaburzenia trawienia powodują wyczerpanie organizmu, kury tracą siły, a produkcja jaj spada. | Podawane są antybiotyki. Chore ptaki są izolowane, a obszar jest dezynfekowany. |
| Choroby pasożytnicze | Biegunka, czasami z krwawą wydzieliną. | Do zwalczania choroby stosuje się leki przeciwpasożytnicze. |
| Kolibakterioza | Oprócz letargu ptaki cierpią na silne duszenie się. Odmawiają jedzenia, a ich błony śluzowe przybierają niebieskawy odcień. | Nie ma leczenia. Chore ptaki są ubijane, a zdrowym podaje się profilaktycznie roztwór furacyliny i antybiotyki. |
| Pasteureloza | Ptaki stają się ospałe, tracą apetyt i odczuwają silne pragnienie. Ich odchody stają się zielonkawożółte, często z krwawą wydzieliną. Z nosa często wydobywa się piana. | Choroba zabija młode ptaki w ciągu 2-3 dni od pojawienia się pierwszych objawów. Leczenie polega na podawaniu antybiotyków w zastrzykach i surowicy hiperimmunologicznej. |
Hodowla kurczaków
Przy odpowiedniej opiece pisklęta mają wysoki wskaźnik przeżywalności – 90-95%. Ponieważ kochiny mają powolny metabolizm, hodowcy powinni unikać ich przekarmiania. Wymagają one stałych porcji i stałego harmonogramu karmienia. Pomoże to zapobiec otyłości w przyszłości.
Jeśli zauważysz, że Twoje pisklęta szybko się pierzą, powinieneś wprowadzić do ich diety kapustę i dynię. Warzywa te wspomagają rozwój piór i chronią ptaki przed robakami. Dobrym pomysłem jest również dodawanie żwiru raz w tygodniu – 2 gramy na pisklę. Roztwór nadmanganianu potasu należy podawać do trzech razy w tygodniu – to doskonały środek profilaktyczny i wzmacniający odporność.
Gdy pisklę ma 5 dni, do jego diety dodaje się witaminy. Witaminy A, E i D są korzystne dla piskląt. Można również samodzielnie przygotować wzbogaconą mieszankę. Połącz następujące składniki:
- olej roślinny – 500 ml;
- witamina A – 2,5 ml;
- witamina E – 2,5 ml;
- witamina D2 – 2,5 ml.
Powstałą mieszankę należy przechowywać w lodówce. Witaminy są dostępne w aptece w postaci oleju. Stosować 1 łyżeczkę mieszanki na 1 kilogram paszy. Dla optymalnego wzrostu zaleca się stosowanie paszy komercyjnej, ponieważ jest ona zbilansowana i pozwala na szybszy wzrost. Mieszanki paszowe zawierają witaminy i białka niezbędne dla drobiu hodowanego na mięso.
Już od pierwszych dni życia ważne jest zapewnienie odpowiedniej opieki maluchom. Ustalenie rutyny i zbilansowana dieta są kluczowe. Nie zaleca się wprowadzania nowych pokarmów, dopóki układ pokarmowy dziecka nie zacznie funkcjonować prawidłowo.
Perspektywy i korzyści
Kocziny są uważane za doskonały wybór do hodowli w Rosji. Dobrze rosną w regionach południowych, a na północy jest im ciepło.
Ponieważ rasa ta nie jest znana z wysokiej produktywności, jej pozyskiwanie wyłącznie ze względu na mięso i jaja nie jest opłacalne. Jeśli ptak jest hodowany wyłącznie w celach ozdobnych, kochiny są uważane za godną alternatywę.
Gdzie kupić i w jakiej cenie?
Kochiny to popularne kury w Europie. Są hodowane w mini-fermach i na prywatnych fermach w Holandii, Belgii, Szwajcarii, Niemczech, Wielkiej Brytanii i Francji. Aktywnie uczestniczą w wystawach rolniczych. W Rosji rasa ta jest uważana za jedną z najrzadszych.
Jaja wylęgowe lub młode ptaki tej rasy można kupić u wyspecjalizowanych hodowców. Ptaki są absurdalnie drogie, ale hodowcy gwarantują, że rasa jest czysta i w pełni zgodna ze standardami. Dorosły ptak kosztuje do 8000 rubli. Jaja wylęgowe kosztują do 200 rubli.
Recenzje
Opinie na temat kochinów są na ogół pozytywne, ponieważ niektórzy hodowcy uważają walory dekoracyjne tych ptaków i łatwość ich pielęgnacji za duże zalety.
Kury rasy kochin to słodkie, spokojne i przyjazne ptaki o atrakcyjnym wyglądzie. Są łatwe w utrzymaniu i nie wymagają wiele pracy. Ich hodowla nie jest szczególnie trudna, o ile przestrzega się wszystkich niezbędnych zasad, dba się o odpowiednie karmienie i utrzymuje kurnik w czystości.