Ocena największych kurczaków: opis, produktywność i indywidualne rekordy

Największe kury to zwierzęta wyłącznie mięsne i nieśne. Charakteryzują się średnią produkcją jaj i wysoką wydajnością mięsną. Kury olbrzymie wyróżniają się wagą i wysokością, a także krępością. W tym artykule przyjrzymy się największym kurom świata, a także zwierzętom bijącym rekordy.

Koczin, Chiny

To jedna z najstarszych ras kur, znana w Indochinach od XVIII wieku. Uważa się, że rasa pochodzi z wietnamskiego regionu Koczin w dolinie Mekongu. W Chinach te interesujące i niezwykłe ptaki były uważane za cenne i święte, dlatego służyły jako ozdoba dworu cesarskiego. Po zakończeniu wojny opiumowej między Wielką Brytanią a Chinami, królowa Wiktoria często otrzymywała kocziny w prezencie.

Kury stały się bardzo popularne wśród angielskich hodowców drobiu i były eksportowane do Ameryki. Do dziś cieszą się popularnością i popytem. Wysiłki hodowlane zaowocowały powstaniem kur o różnorodnym ubarwieniu, w tym kuropatwianym, czarnym, białym, płowym i niebieskim.

Przed rewolucją drobiu aktywnie hodowano na rosyjskich farmach. Był on szczególnie ceniony za wysoką płodność w okresie zimowym. Obecnie populacja kur zmniejszyła się z powodu wysokich kosztów hodowli. Kochiny są często hodowane jako ptaki ozdobne i do rozrodu.

Do charakterystycznych cech ptaków zaliczamy następujące kryteria:

• silne i mocne piszczele;
• gęste upierzenie;
• masa żywa kur – 6 kg, kogutów – 4 kg;
• kury są bardzo wytrzymałe i dobrze przystosowują się do regionów o zimnych i długich zimach;
• W ciągu roku kury nioski znoszą 110-120 jaj o wadze 55-60 g, w kolorze ochrowobrązowym z żółtym żółtkiem.

Kury posiadają doskonałe naturalne cechy i są szeroko wykorzystywane do hodowli nowych ras kurczaków mięsnych. Ptaki te posłużyły do ​​wyhodowania rasy Brahma, co doprowadziło do powstania wielu współczesnych krzyżówek brojlerów.

Jersey Giant

Duża rasa kur, wyhodowana w Stanach Zjednoczonych w latach 20. XX wieku. Hodowcy skupili się na muskulaturze i tempie wzrostu młodych, co zaowocowało powstaniem rasy łatwej w utrzymaniu. Nazwa rasy w rzeczywistości odzwierciedla charakter samych ptaków.

Kury uważane są za doskonałe nioski o spokojnym usposobieniu. Zarówno samce, jak i samice szybko rosną i szybko przybierają na wadze. Kury osiągają masę życiową 3,7-4,5 kilograma. Koguty ważą około 5 kilogramów w wieku 12 miesięcy.

Hodowcy drobiu muszą brać pod uwagę pewne cechy tych ptaków: są podatne na otyłość, a ich dieta musi być ściśle monitorowana. Jersey Giants wymagają również dużej przestrzeni, a jeśli są hodowane dłużej niż rok, ich mięso staje się mniej smaczne.

Węgierski gigant

Pulchny kurczak, którego nazwa od razu sugeruje, że zwierzę to zostało wyhodowane na Węgrzech. Ptak wyróżnia się imponującymi rozmiarami. Węgierscy hodowcy chcieli wyhodować ptaka, który zachwyci doskonałą wydajnością. Kolejnym celem było stworzenie odmiany, która byłaby bezpretensjonalna, łatwa w hodowli i dostosowująca się do każdego klimatu.

Aby osiągnąć te cele, hodowcy wykorzystali orpingtony, krzyżując je z lokalnymi, wiejskimi kurami o doskonałych cechach użytkowych. Rezultaty były całkiem dobre:

• Ptaki mają ognistoczerwone ubarwienie. Ich upierzenie przypomina nieco futro lisa. W swojej ojczyźnie i w niektórych innych krajach węgierski olbrzym nazywany jest czerwonym brojlerem.
• Kury słyną z doskonałych zdolności wylęgowych. Często matkują swoje młode dwa razy w ciągu jednego sezonu. Kury węgierskie słyną z rodzenia żywotnego, zdrowego potomstwa, które szybko przybiera na wadze. Wskaźnik przeżywalności piskląt wynosi około 95%, ale pisklęta często cierpią na powolne upierzenie – wymagają ciepłego pomieszczenia o stabilnej temperaturze i wilgotności.
• Z zewnątrz ptaki te nie wyróżniają się niczym szczególnym, poza dużą wagą i imponującymi rozmiarami. Charakteryzują się gęstym upierzeniem i proporcjonalną budową ciała z dobrze rozwiniętą muskulaturą. Dorosły kogut waży 4-5 kilogramów, a kura 3,5-4 kilogramy.
• Ptaki są niewybredne w jedzeniu. Wymagają regularnego karmienia bogatym w białko i witaminy pożywieniem. Potrzebują również dużo przestrzeni do swobodnego poruszania się. Uważa się, że ptaki żyjące na wolności mają smaczniejsze mięso niż ptaki trzymane w klatkach.

Rasa Gilan

Gigantyczny ptak, uważany za bardzo starożytny. Z tego powodu trudno ustalić jego pochodzenie. Naukowcy skłaniają się ku hipotezie, że kura pochodzi z prowincji Gilan w Iranie. Jednak badacze z innych grup kwestionują tę teorię, twierdząc, że kura z Gilan pochodzi z Persji.

W Machaczkale hodowcy drobiu założyli nawet klub, którego celem jest odrodzenie tej rasy. Robią wszystko, co w ich mocy, aby ją spopularyzować i zwiększyć jej liczebność.

Charakterystyczne cechy ptaka Gilan:

• Ta rasa ma wyjątkowy wygląd. Charakteryzuje się wysokim wzrostem, wyprostowaną sylwetką, wydłużoną szyją i długimi, ale stabilnymi nogami. Ptaki te mają dobrze rozwiniętą muskulaturę, ale ich wysoki wzrost uniemożliwia uznanie ich za duże i beczkowate. Pierwotnie ta odmiana była uważana za ptaka walczącego, ponieważ jej budowa ciała jest typowa dla ptaków walczących. Wyglądem kura rasy Gilan jest podobna do kury rasy Orlov.
• Kury rasy gilan są uważane za troskliwe matki dla swoich piskląt. Mają dobrze rozwinięty instynkt macierzyński i są skłonne do organizacji. Koguty są surowe i bezkompromisowe, nie wpuszczają obcych na swoje terytorium. Mogą nie tolerować bliskości innych gatunków kur, ale nie kłócą się między sobą.
• Bociany gilan ważą od 6 do 11 kg. Rosną przez półtora roku, osiągając dojrzałość płciową późno. Składanie jaj rozpoczyna się w wieku od 1 do 1,5 roku. Samice składają rocznie około 150 dużych jaj o wadze do 80 gramów.
• Zaletą rasy jest zwiększona odporność na zimno i mróz, wysoka odporność, wytrzymałość oraz łatwość pielęgnacji.

Malin

Niezwykłe, kukułcze ubarwienie zainspirowało nazwę ptaków. Belgijscy hodowcy chcieli stworzyć dużą, kwoczącą kurę o wyjątkowym smaku. Aby to osiągnąć, wykorzystali kury rasy flamandzkiej, szanghajskiej, brahma i inne.

Przez kilka pokoleń osiągali stałe rezultaty. Od ponad stu lat rolnicy z całego świata z powodzeniem hodują kury rasy malin.

Ptaki mają wiele zalet:

• Nie są podatni na otyłość. Całe ich ciało składa się głównie z masy mięśniowej.
• Malinois mają trapezoidalną, proporcjonalną sylwetkę. Cechami charakterystycznymi są silny, szeroki grzbiet, zaokrąglona klatka piersiowa i silne nogi. Wyjątkowość ptaka tkwi nie tylko w jego rozmiarach (ozdobny wygląd zawdzięcza pierzastym nogom i pięknemu wzorowi na każdym piórze), ale także w unikalnym ubarwieniu – każde pióro zdobi pasiasty wzór z szaro-białych linii.
• Kogut może ważyć do 5,5 kg, a kura do 4,5-4,7 kg. Niektórzy hodowcy drobiu mogą jednak pochwalić się niesamowitymi wynikami – często wystawiając na wystawach ptaki o wadze 7-8 kg.
• Dorosłe kury są karmione trzy razy dziennie. Należy je utrzymywać w optymalnej temperaturze i wilgotności oraz unikać przechłodzenia. Ze względu na bujne upierzenie, ptaki są często podatne na ataki pasożytów. Zaleca się częstą konserwację profilaktyczną. Ptaki cierpią również na niedobory witamin w okresie wzrostu i nieśności.
• Ptaki mają instynkt macierzyński, ale nie zawsze. Z tego powodu wielu hodowców unika gniazdowania kur rasy malin w gnieździe; istnieje ryzyko, że ptaki porzucą je po kilku dniach. Pisklęta są odporne, a ich średni wskaźnik przeżywalności wynosi 97%.

Brama

Brama - Ten kurczaki mięsne i jajeczne, charakteryzujący się doskonałą masą ciała. Charakterystycznymi cechami tej rasy są atrakcyjny wygląd i bujne, miękkie upierzenie. Ptaki mają charakterystyczne „spodnie” z piór na nogach. Zwierzęta występują w odmianach jasnych, ciemnych i kuropatwianych:

• Lekkie ptaki Są szeroko rozpowszechnione w Europie od lat 50. XX wieku. Mają białe upierzenie z ciemnymi piórami na ogonie i szyi. Wyróżniają się dobrymi cechami produkcyjnymi i niepowtarzalnym wyglądem. Ich postawa jest dumna, lekko dostojna. Kury ważą około 3-4,5 kg, a koguty co najmniej 4,5 kg.
• Ciemne kurczaki Są podobne do swoich jasnych krewnych, ale mają ciemne upierzenie z jasnymi piórami na szyi i grzbiecie. Oprócz doskonałej jakości mięsa, cenione są za wygląd – często stanowią piękny dodatek do kurnika. Mają spokojne usposobienie i nie przeszkadza im towarzystwo innych ras. Ciemno ubarwiony kogut waży około 5 kg, czasami 6-7 kg. Kury ważą do 3-4,5 kg.
• Przedstawiciele kuropatw Z zewnątrz są praktycznie nie do odróżnienia od białych i ciemnych ptaków, jak je opisano. Jedyną różnicą jest czerwono-czarne ubarwienie na płowym tle. Kury ważą około 3-4 kg, a koguty 3,5-4,5 kg.

Brojler

Hodowla brojlerów pozwala na szybką produkcję tanich produktów mięsnych, co jest szczególnie korzystne dla dużych i małych ferm drobiu. Pierwsze brojlery zostały wyprodukowane przez angielskich hodowców drobiu, którzy skrzyżowali dwie duże rasy.

Kury brojlerowe nie są rasą, są mieszańcami o nieustalonych cechach genetycznych, które nie ujawniają się u późniejszego potomstwa.

Każdego roku fermy drobiu z powodzeniem rozwijają nowe rasy, zazwyczaj wykorzystując kury rasy cornish, brahma, rhode island, langash, cochin, plymouth rock i cochin. Brojlery wyróżniają się niskimi wymaganiami żywieniowymi i pielęgnacyjnymi oraz zwiększoną odpornością na choroby.

Kury mają tendencję do szybkiego przyrostu masy mięśniowej, ale nie są większe od dużych kur. Największy kurczak rasy Ross-708 waży 2,9-3 kilogramy w wieku 35 dni.

Orpington

Największa angielska rasa, Orpington, została wyhodowana w drugiej połowie XIX wieku w mieście o tej samej nazwie. Ówcześni hodowcy chcieli uzyskać kurczaka o wyjątkowo białej skórze, bez żółknięcia. Wymagały tego angielskie standardy jakości. Skrzyżowali kurczaka z rasą Cochin, co zaowocowało nie tylko egzotycznie wyglądającym zwierzęciem, ale także wysoce wydajnym ptakiem.

Hodowcy drobiu natychmiast docenili tego ptaka. Oprócz atrakcyjnego wyglądu, rasa ta znosiła średnio 160 dużych, brązowych jaj o wadze do 70 gramów. Odnotowano również wysoką mięsność. Roczne koguty ważyły ​​do ​​5 kilogramów, a niekiedy nawet 6-7 kilogramów. Kury ważyły ​​do ​​3,5 kilograma.

Orpingtony odziedziczyły swój uderzająco majestatyczny wygląd po kochinach. Ptaki te mają masywne ciało z szeroką klatką piersiową, małą głowę zwieńczoną grzebieniem w kształcie liścia i dość długie dzwonki.

Ptaki występują w różnych kolorach: jastrzębim, żółtym, czarnym, brązowym, szarym, białym i popielatym. Kury są łatwe w opiece, ale młode rosną powoli i wymagają dużej ilości paszy.

Mistrz Gray

Nazwa ta wzięła się głównie z ubarwienia. Białe upierzenie ptaka jest naznaczone szarymi i czarnymi plamami. Szyję otacza naszyjnik z czarnych piór. Ptak został wyhodowany we Francji przez hodowców z firmy Hubbard. Rasa ta jest uważana za rasę mięsno-jajeczną.

Cechą charakterystyczną tego ptaka jest wyjątkowa produktywność. Kury mogą ważyć do 4 kilogramów, a koguty do 7 kilogramów. Kury znoszą rocznie do 300 dużych jaj o wadze 70-90 gramów. Dojrzałość płciową osiągają w wieku 3,5 miesiąca.

Hodowcy drobiu szczególnie cenią tę rasę ze względu na niemal 100% wskaźnik przeżywalności i szybki przyrost masy ciała. Zaletą jest to, że ptaki nie cierpią z powodu zamknięcia i mogą być trzymane w klatkach. Ich mięso jest jędrne, o konsystencji zbliżonej do mięsa kur domowych. Jednocześnie jest delikatne i smaczne. Ptaki mają dobrze rozwinięte mięśnie klatki piersiowej, co przyczynia się do wysokiej wydajności chudego, białego mięsa, nadającego się do karmienia niemowląt.

Indywidualni rekordziści

Ustanawianie własnych rekordów w hodowli drobiu od dawna cieszy się popularnością. Dziś wielu właścicieli drobiu konkuruje ze sobą, dążąc do osiągnięcia jak najwyższych wyników i zapisania się na kartach historii. Niektórzy po prostu chcą podzielić się swoimi osiągnięciami i udzielić rad początkującym hodowcom drobiu.

Przedstawiono największe ptaki, które dzięki swoim właścicielom zyskały sławę i są znane na całym świecie:

Mały John

To imię nadał kogutowi rasy brahma jego właściciel, Jeremy Goldsmith. Ten olbrzymi ptak mieszka w hrabstwie Essex w Anglii. W wieku 12 miesięcy mały John mierzył już 66 centymetrów. Prawdopodobnie w drugim roku życia ptak będzie jeszcze wyższy. Właściciel nie wyjaśnia bezpośrednio, co przyczyniło się do szybkiego wzrostu koguta, ale sugeruje, że karmi go specjalną dietą.

Jeremy Goldsmith pozwala dzieciom przychodzić na badania kontrolne swojego koguta i nie przeszkadza mu nawet to, że karmią go chipsami i popcornem.

Poprzedni rekordzista, Melvin, był o 6 centymetrów niższy od Little Johna. Jego rekord należał również do Jeremy'ego Goldsmitha.

Duży śnieg

Ten przydomek nadano oficjalnie zarejestrowanemu rekordzistowi w kategorii ciężkiej. Ptak należał do Australijczyka Ronalda Alldridge'a, pochodzącego z Queensland. Kogut został zarejestrowany w 1992 roku, ważył wówczas 10,36 kilograma, miał 43,2 centymetra wysokości w kłębie i 84 centymetry obwodu klatki piersiowej.

Whitesulli to dość rzadka rasa ptaka. Osobniki mogą ważyć 8-10 kilogramów. Właściciel ptaka był bardzo dumny ze swojego pupila, o czym świadczą liczne zdjęcia, które zrobił z celebrytami, w tym z Big Snow. Jesienią 1992 roku ptak padł śmiercią naturalną.

Kogut Coburn

Rekordowy kurczak rasy Brahma z Wielkiej Brytanii. Jego osobliwe imię nadano mu na cześć głównego bohatera amerykańskiego filmu „Prawdziwe męstwo”. Ważył 11 kilogramów i mierzył 91 centymetrów wzrostu. Rooster Coburn należy do małżeństwa, państwa Stone. Twierdzą, że ptak jest prawdziwym strażnikiem swojego kurnika, odstraszając nawet lisy.

Specyfika hodowli dużych kur

Największe kurczaki są często łatwe w utrzymaniu. Hodowcy drobiu muszą jednak wziąć pod uwagę kilka aspektów związanych z hodowlą tych ciężkich kur:

1. Kurnik musi być utrzymywany w czystości. Regularne czyszczenie jest niezbędne, aby zapewnić ptakom dobre zdrowie i chronić je przed różnymi chorobami.
2. Duże ptaki potrzebują przestrzeni, więc weź to pod uwagę, przygotowując kurnik do rozrodu. Dobrym pomysłem jest wypuszczenie ptaków na zewnątrz. Wygodna woliera z 1-2 ptakami na metr kwadratowy zapewni zwierzętom maksymalny komfort.
3. Należy zwrócić szczególną uwagę na wentylację. Ptasie odchody wytwarzają amoniak, który gromadzi się na podłodze i negatywnie wpływa na zdrowie zwierząt.
4. Budując kurnik, należy wziąć pod uwagę wielkość ptaków. Zwierzęta nie będą mogły przelecieć przez ogrodzenie ani wskoczyć na nie. Dlatego gniazda i grzędy nie powinny być umieszczane zbyt wysoko – kury powinny mieć do nich łatwy dostęp. W ostateczności hodowca drobiu może zbudować rampę.
5. Ponieważ samice mają tendencję do częstego zgniatania jaj lub wyrzucania ich z gniazd, należy je uważnie obserwować, aby nie stracić nienarodzonego potomstwa.
6. Zaleca się pokrycie podłogi kurnika trocinami, słomą, trawą lub innymi miękkimi materiałami. Duże ciężary często powodują upadki, nawet z niewielkiej wysokości, co może prowadzić do obrażeń.
7. Grzebienie ptaków są bardzo wrażliwe i mogą ulec uszkodzeniu w temperaturach poniżej 0 stopni Celsjusza. W chłodne dni najlepiej przenieść ptaki do cieplejszego pomieszczenia lub naoliwić ich grzebienie.

Na świecie istnieje wiele dużych ras kur. Wszystkie mają wspólną cechę: duże rozmiary, niepowtarzalny wygląd oraz wysoką nieśność i mięsność. Większość hodowców drobiu hoduje duże ptaki z myślą o sprzedaży jaj i tuszek, co przynosi im wysokie zyski.

Często zadawane pytania