Opis rasy kur Maran: charakterystyka, odmiany, utrzymanie i hodowla

Kury rasy Maran cieszą się szczególną popularnością wśród hodowców drobiu ze względu na wyjątkową płodność i doskonały smak mięsa. W tym artykule omówiono wygląd, odmiany, hodowlę i utrzymanie tego ptaka.

Skąd wzięła się ta rasa?

Rasa Marans została wyhodowana przez francuskich hodowców w 1895 roku. Jednak wyjątkowe cechy tych zwierząt doceniono dopiero 29 lat później. W 1914 roku hodowcy postanowili zaprezentować swoją nową rasę na wystawie w La Rochelle. Od tego czasu ptaki te zyskały popularność na całym świecie.

Wielu hodowców drobiu nadal preferuje tę rasę. Ptak ten został wyhodowany w mieście Marans, położonym w zachodniej Francji. Przyczyniło się to do doskonałej adaptacji zwierząt do niekorzystnych warunków pogodowych.

Opis Maransa

Maransy to bardzo atrakcyjne ptaki. Ich upierzenie pozostaje żywe przez cały rok. Te potężnie zbudowane ptaki nie sprawiają wrażenia ciężkich ani niezgrabnych; wręcz przeciwnie, mają szlachetny i majestatyczny wygląd.

Wielkość ciała jest średnia, budowa dobra, a upierzenie gęste. Ptaki te mają długie ciało i szerokie, wysokie barki. Ich silne, długie szyje pokryte są licznymi, długimi piórami, tworzącymi charakterystyczną kryzę. Mocna klatka piersiowa, dobrze rozwinięty brzuch i skrzydła ściśle przylegające do ciała świadczą o sile ptaka. Nogi są krótkie i białe lub lekko różowawe. Jednak ptaki o ciemnym upierzeniu mogą mieć nogi szare lub ciemnoszare.

Morany mają małą, lekko wydłużoną głowę. Mają średniej wielkości, spiczasty czub. Ich dzwonki i płatki uszu są czerwone. Ich cechą charakterystyczną są pomarańczowoczerwone oczy i mocny, zakrzywiony żółty dziób.

Ptaki są aktywne i żywiołowe, a jednocześnie spokojne i nieagresywne. Jest to wygodne dla hodowców drobiu hodujących kilka ras jednocześnie.

Cechy ptaka

Kury rasy Marans mają wiele unikalnych cech. Oto kilka z nich:

• Ptaki składają jaja o grubych, mocnych skorupkach, które stanowią barierę uniemożliwiającą przedostanie się szkodliwych mikroorganizmów. Ta cecha ma jednak również istotną wadę, ponieważ pisklętom bardzo trudno jest przebić się przez tę barierę podczas wykluwania.
• Jeśli skrzyżujesz samca rasy Maran z kurami innej rasy, kury będą znosić takie same „czekoladowe” jajka.
• Zwierzęta te mają piękne, jaskrawe upierzenie, którego barwa nie zmienia się przez cały rok, pozostając tak jaskrawa jak przy urodzeniu.
• Im ciemniejsze jaja Maran, tym wyższa jakość produktu. Dlatego hodowcy drobiu dokładają wszelkich starań, aby zapewnić ptakom dobre warunki do produkcji ciemnych jaj.

Jaka jest produktywność tej rasy?

Dorosłe kury nioski ważą od 2,5 do 3,3 kg, a koguty około 4 kg. Mięso jest bardzo smaczne i nadaje się do zup i różnych dań głównych. Tusze są również atrakcyjne, z biało-żółtą skórką.

Maransy rzadko są wykorzystywane do produkcji mięsa, mimo że są wszechstronną rasą. Hoduje się je głównie w celu produkcji jaj.

Kury osiągają dojrzałość płciową po sześciu miesiącach lub nieco wcześniej. Ich pierwsze jaja nie są tak intensywnie ciemne, a ich waga zazwyczaj nie przekracza 60 gramów, ale z czasem ulega poprawie. Kura może znieść od 130 do 250 jaj rocznie, ważących około 85 gramów. Czasami liczba jaj wzrasta, w zależności od rodzaju paszy i warunków bytowania. Jednoroczne kury znoszą jaja o intensywnym kolorze.

Odmiany rasy

Marans występują w kolorze kukułkowym, czarnym, białym, pszenicznym, kolumbijskim, srebrno-czarnym i innych. Istnieją również podgatunki karłowate. Wszystkie odmiany różnią się kolorem. Poniżej omówiono różne odmiany Marans.

Pszenica

Ptaki mają jednolite, złote ubarwienie. Samce tej odmiany są znacznie bardziej kolorowe, z pszeniczną szyją, czarną piersią i czerwonymi piórami ogonowymi.

Kukułka

Zgodnie z francuskim standardem, samce w kolorze kukułki są jaśniejsze od kur. Ptaki te mają jednolicie plamiste upierzenie na całym ciele i lekko czerwonawy odcień. Standardy brytyjskie określają, że szyja i górna część klatki piersiowej koguta są jaśniejsze niż reszta ciała. Z tego powodu potomstwo kur rasy Marans w kolorze kukułki może mieć czarne pisklęta. Skojarzenie srebrzystego koguta z czarną kurą da w rezultacie ciemne samce i srebrzyste kury.

Miedziano-czarny

Prawie całe ciało tych ptaków jest czerwonawe ze złotym połyskiem. Ptaki te mają czarny ogon z małymi plamkami.

Czarnoogonowy

Ptaki mają czerwone ciało i czarny ogon. Samce mają szmaragdowe pióra, a samice brązowe.

Kolumbijski

Ptaki kolumbijskie wyróżniają się czysto białym ciałem i śnieżnobiałym puchem. Szyję zdobi czarna grzywa piór z białymi brzegami. Lotki są białe na wierzchniej stronie i czarne na spodniej. Gdy ptak składa skrzydła, czarny odcień jest niewidoczny. Stopy są różowobiałe.

Lawenda

Lawenda występuje w kilku odmianach, ponieważ bazuje na czerwonych i czarnych pigmentach. Kury lawendowe mogą mieć czarne lub czerwone pióra.

Czarny

Całe ich ciało, łącznie z piórami ogonowymi, jest kruczoczarne. Czasami spotyka się osobniki z plamami piór w innym kolorze – są to ptaki z wadami.

Biały

Maransy białe mają przeważnie śnieżnobiałe upierzenie. Koguty czasami mają żółte refleksy na grzywie, ogonie i piórach na zadzie. Maransy białe mają różowe stępy. Jeśli pisklę ma szare lub szaro-niebieskie upierzenie w kolorze róży, jest to okaz lawendowy, który jeszcze nie wyblakł.

Niebieska miedź

Ubarwienie jest bardzo podobne do ubarwienia ptaków miedziano-czarnych, ale w tym przypadku pióra ptaków mają barwę srebrzysto-miedzianą.

Więcej o jajkach

Hodowcy cenią rasę Maran za brązowoczerwony kolor jaj. Im bogatszy kolor, tym wyższa jakość jaj. Istnieją szczegółowe kryteria dla tego rodzaju jaj, z minimalną dopuszczalną oceną 4-5 punktów. Natomiast w przypadku jaj wylęgowych wynik musi wynosić co najmniej 7 punktów. Najlepsi przedstawiciele rasy mogą pochwalić się kolorem skorupy na poziomie 9 punktów. Jaja te mają skorupę niemal grafitową.

Niektóre gospodarstwa twierdzą, że karmienie marchewką, burakami i bulionem z łupin cebuli spowoduje ciemne jaja, ale to błędne przekonanie. Natomiast skrzyżowanie samca rasy Maran z kurami innej rasy będzie skutkowało znoszeniem ciemnych jaj.

Charakterystyczny kolor jajek wynika z przejścia jajowodu przez jajowód podczas składania. Jeśli zadrapie się zewnętrzną warstwę ochronnej skorupki jaja, nabierze ona jaśniejszego odcienia. Dodatkowy kolor służy jako warstwa ochronna dla samego jaja.

Jednak główną cechą wyrobów jajecznych Maranov jest ich doskonały smak i trwała skorupka, dzięki czemu jaja można transportować i przechowywać z minimalnym ryzykiem.

Funkcje treści

Przed zakupem ptaków hodowca musi dowiedzieć się, jakie warunki życia preferują zwierzęta:

• Maransy wymagają suchego, ciepłego i bezprzeciągowego kurnika. Nie powinno być w nim ciemno; ptaki potrzebują co najmniej 11 godzin światła.
• Temperatura w stodole, nawet zimą, nie powinna spadać poniżej 15 stopni Celsjusza. Ściółka z trocin jest niezbędna.
• Ptaki nie tolerują wilgoci, dlatego kurnik wymaga częstszej wentylacji. Jeśli wentylacja jest niewystarczająca, zainstalowanie grzejnika w kurniku może pomóc złagodzić problem i zapobiec problemom zdrowotnym.
• Nie ma potrzeby grodzenia obszaru spacerowego wysokim płotem, ponieważ ptaki ze względu na swoją dużą masę ciała nie mogą latać.
• Zapewnij zwierzętom przestronną przestrzeń do spacerów. Jeśli zwierzęta nie mają możliwości prowadzenia aktywnego trybu życia, mogą stać się otyłe, co jest niebezpieczne nie tylko dla produktywności, ale także dla samych ptaków.
• Rolnicy instalują na pastwisku specjalne pojemniki wypełnione piaskiem i popiołem – suche kąpiele pomagają chronić ptaki przed pasożytami, które mogą prowadzić do wyczerpania i spadku wydajności. Czasami pasożyty mogą powodować utratę piór. Przy odpowiedniej pielęgnacji kury nie będą tego cierpieć.
• Połowa wybiegu powinna być przykryta dachem, aby w razie niepogody kury mogły się schronić przed deszczem lub śniegiem – zapewni im to ochronę przed zimnem.
• Chociaż ptaki te zostały wyhodowane do chłodnego klimatu, ważne jest, aby zwrócić uwagę na ich zimową pielęgnację. W tym okresie dzień powinien trwać do 14 godzin, a sztuczne oświetlenie może być pomocne. Doświadczeni hodowcy drobiu zalecają stosowanie przekaźnika czasowego, który automatycznie włącza i wyłącza oświetlenie w pomieszczeniu.
• Unikaj spadku temperatury poniżej 10 stopni Celsjusza zimą, w przeciwnym razie znoszenie jaj ustanie. Optymalną temperaturę można osiągnąć, stosując dodatkowe grzejniki i ciepłą słomianą ściółkę na podłodze, którą należy wymieniać dwa razy w miesiącu.

Karmienie

Dieta kur rasy Marans opiera się na tych samych zasadach żywienia, co w przypadku innych ras kur. Aby zapewnić dobry przyrost masy ciała i równomierną produkcję jaj, stado otrzymuje zbilansowaną dietę.

Nieśne kury są narażone na niedokarmianie i przekarmianie. Nieprawidłowe karmienie może prowadzić do spadek produkcji jajHodowca musi poważnie podchodzić do planowania menu dla młodych i dorosłych zwierząt.

Co dawać młodym zwierzętom?

Kury muszą być odpowiednio karmione – od tego zależy ich prawidłowy rozwój i wzrost, dlatego należy przestrzegać określonego harmonogramu:

• Od 1 do 3 dnia podawaj dziecku gotowane jajka i twaróg co 2 godziny.
• Od 3 do 6 dnia do twarogu i jajek dodaje się kaszkę kukurydzianą i zmielone ziarna prosa.
• Od 6 do 9 dnia do karmy ptaków dodaje się pokruszone skorupki jaj i muszle. Pisklęta karmi się do 6 razy dziennie.
• Od 10 dnia pisklęta karmione są 4 razy dziennie.
• Od 14 dnia zaleca się karmienie piskląt pokarmami roślinnymi.

Raz w tygodniu należy podawać pisklętom do picia słaby roztwór nadmanganianu potasu – zapobiega to chorobom układu pokarmowego.

Pisklęta wymagają surowych warunków bytowych. Od urodzenia do siódmego dnia życia są trzymane w inkubatorach, gdzie temperatura wynosi co najmniej 30 stopni Celsjusza. Po tygodniu pisklęta są wypuszczane na kilka godzin, jeśli pozwala na to pogoda.

Od drugiego tygodnia życia pisklęta pozostają z dorosłymi osobnikami, ale na noc umieszczane są w ciepłym miejscu. Po osiągnięciu wieku jednego miesiąca ptaki uznaje się za dorosłe i można je trzymać we wspólnym kurniku.

Żywienie ptaków dorosłych

Jeden kurczak otrzymuje do 75 gramów paszy treściwej dziennie, jeśli główna dieta składa się wyłącznie z tej karmy. Jednakże, zdecydowanie nie zaleca się podawania całej ilości na raz, aby zapobiec zjedzeniu jej przez ptaki i pozbyciu się głodu. Karmienie powinno być podzielone na kilka posiłków. Zielenina i warzywa są również niezbędne.

W cieplejszych miesiącach trawa, posiekane warzywa i główki kapusty są niezbędne. Nioski wymagają dokarmiania. Ptaki są karmione kilka razy dziennie. Intensywność koloru żółtka w jajach zależy bezpośrednio od ilości zielonki spożywanej przez kury.

Dowiedz się więcej o prawidłowym żywieniu kur niosek Tutaj.

Pasza dla kur jest kupowana w sklepie lub przygotowywana w domu. Ta druga opcja pozwala hodowcom zaoszczędzić sporo na paszy dla drobiu.

Sucha mieszanka powinna zawierać następujące produkty:

• sól kuchenna – 0,3%;
• drożdże paszowe – 5%;
• mączka z trawy, ryb i kości – 5%;
• śruta słonecznikowa – 7%;
• kreda paszowa, skała muszlowa, wapień – 7%;
• ziarna jęczmienia – 7%;
• ziarna grochu – 8%;
• ziarna pszenicy – ​​12%;
• ziarna kukurydzy – 45%.

Aby poprawić strawność paszy w kurnikach, zaleca się wypełnienie pojemników kamieniami muszlowymi, żwirem lub piaskiem kwarcowym.

Dieta kury domowej składa się w 70% z węglowodanów, a pozostałe 30% to białko. Młode kury nioski powinny być karmione bardziej pożywnymi paszami, gdy zaczną znosić jaja. Pasze dostępne w sprzedaży detalicznej zawierają już wszystkie niezbędne suplementy. Specjalne suplementy są podawane jako dodatkowe źródło wapnia, wspomagające rozwój mocnych skorup jaj. Karmione są następującymi produktami:

• pokruszone skorupki jaj;
• kreda paszowa;
• mączka kostna;
• powłoka.

Ten suplement można podawać w osobnym pojemniku lub dodawać do karmy. Najlepiej jednak podawać go osobno, pozwalając ptakom samodzielnie decydować, kiedy i ile go zjeść.

Hodowla

Dla zakładki w inkubatorze Wybieraj duże jaja, ważące co najmniej 65 gramów. Najciemniejsze wybieramy, aby zachować cechy genetyczne. Kluczowe jest również, aby rodzice spełniali standardy rasy pod względem wyglądu.

Jedynym problemem, z jakim borykają się hodowcy, są grube i wytrzymałe skorupy jaj. Jeśli pisklęta są słabe, mają ogromne trudności z przebiciem się przez skorupę lub przerwaniem błon wewnątrz skorupy. Nieudzielenie pomocy pisklętom na czas może doprowadzić do ich śmierci.

Aby zapobiec śmierci z powodu niedotlenienia pod grubą skorupą, rolnicy powinni zapewnić dobrą wentylację w drugiej połowie inkubacji – 10.-11. dniu. Aby zapobiec przyklejaniu się zarodka do błony skorupy, jaja należy częściej obracać. Spryskiwanie wodą może pomóc w utrzymaniu wilgotności w ostatnim okresie inkubacji. W ostatnich dniach wilgotność nie powinna spadać poniżej 75%.

Aby zapobiec przegrzaniu zarodka i wadom rozwojowym piskląt (takim jak krzywe palce u stóp), pomocne będzie obniżanie temperatury o 0,2 stopnia Celsjusza dziennie, począwszy od 16. dnia. W momencie wyklucia temperatura w inkubatorze powinna wynosić 36,8–36,9 stopnia Celsjusza.

Gdy pisklęta zaczną dziobać, należy zadbać o to, aby dziobany obszar nie dotykał podłogi ani żadnej innej powierzchni. Niektórzy rolnicy pomagają pisklętom, rozbijając skorupy wokół dziobanego obszaru. Jeśli przestrzegane są procedury inkubacji, pisklęta rasy Maran wykluwają się równomiernie – 21 dni po zniesieniu.

Więcej na temat inkubacji jaj kurzych możesz przeczytać tutaj. Tutaj.

Choroby i profilaktyka

Choroby kurcząt można zapobiegać, utrzymując kurnik w czystości i prawidłowo karmiąc. Równie ważne jest terminowe szczepienie młodych ptaków. Tabela przedstawia najczęstsze choroby kurcząt i sposoby ich leczenia:

Dowiedz się więcej o chorobach kurczaków, ich przyczynach, leczeniu i zapobieganiu. Tutaj.

Zalety i wady rasy

W porównaniu do nich Maran ma o wiele więcej zalet:

Oprócz tych zalet wielu hodowców drobiu zauważa aktywność i ruchliwość kurczaków, co korzystnie wpływa na płód.

Opłacalność hodowli

Marans to rasa mięsno-jajeczna. Jednak większość hodowców twierdzi, że hodowla ptaków wyłącznie na mięso jest całkowicie bezcelowa. Jeśli chodzi o produkcję jaj, jaja o ciemnym kolorze cieszą się ogromną popularnością, zwłaszcza ze względu na ich duży rozmiar.

Jaja pochodzące od samic charakteryzują się wyjątkowym smakiem, a ich mocne skorupki zapewniają bezpieczny transport na duże odległości, czego nie można powiedzieć o produkcie uzyskanym z kur innych ras.

Hodowla będzie opłacalna tylko wtedy, gdy celem działalności będzie sprzedaż nietypowych, ciemnych jaj smakoszom i zainteresowanym nabywcom. Ważne jest jednak, aby z wyprzedzeniem zidentyfikować potencjalnych nabywców (hobbystów lub restauratorów).

Gdzie kupić i w jakiej cenie?

Hodowcy często zwracają się do zaufanych dostawców jaj wylęgowych. Obecnie wiele ferm drobiu oferuje wysokiej jakości jaja rasy Maran, a także pisklęta i dorosłe osobniki tej rasy.

Przybliżony koszt:

• jajka wylęgowe – ok. 300-350 rubli za sztukę;
• kury siedmiodniowe – od 400 do 470 rubli;
• pisklęta dwutygodniowe – od 480 do 500 rubli;
• sześciomiesięczne osobniki – od 5500 do 6000 rubli.

Rolnicy mogą dowiedzieć się więcej o produktach z ferm drobiu, odwiedzając ich strony internetowe, zapoznając się z ofertą i cennikami. Strony internetowe zawierają szczegółowe informacje i opisy ras oferowanych przez fermy. Zamówienia online są również możliwe.

Recenzje kurczaków rasy Marans

Opinie na temat kur rasy Maran są przeważnie pozytywne. Wielu użytkowników zauważyło, że kury te znoszą duże, wysokiej jakości jaja, a ich mięso ma niepowtarzalny smak.

Kury rasy Marans cieszą się obecnie ogromną popularnością i popytem. Są cenione za szybki przyrost masy ciała i duże, czekoladowe jaja. Ich produkty charakteryzują się doskonałym smakiem. Trudności w hodowli zdarzają się rzadko, a odpowiednie warunki bytowe pomagają utrzymać wzrost populacji, jednocześnie zwiększając zyski z hodowli.

Często zadawane pytania