15 najlepszych ras krów

W tym artykule zebraliśmy 15 najlepszych ras krów, których hodowla na własne potrzeby i sprzedaż jest opłacalna, zapewniając wysoki zysk. Lista ta powstała w oparciu o dane statystyczne z badania preferencji rolników.

Holenderski

Dzięki doskonałej dziedziczności holenderskie krowy przez wiele lat zachowują wysoką wydajność mleczną.

holenderskie krowy Są przeważnie czarno-białe, mają proporcjonalną budowę ciała, niskie, silne kończyny i szeroką klatkę piersiową.

Produktywność rasy:

Krowy holenderskie są wymagające pod względem warunków bytowych i żywienia. Będą produkować duże ilości mleka tylko wtedy, gdy będą przestrzegane wszystkie zalecenia żywieniowe.

Teriery holenderskie można trzymać w każdym klimacie i są odporne na różne temperatury.

Zaletą tej rasy jest jej wczesność – krowy rosną szybko. Dojrzałość płciową osiągają w wieku 12 miesięcy, co pozwala im produkować mleko jak najwcześniej. Do wad należą: nadmierna czystość, konieczność regularnej zmiany legowiska i sprzątania w chlewni. Krowy są podatne na stres i mają osłabiony układ odpornościowy.

Rasa wędkarska

Bydło stało się producentem dużych ilości mleka i mięsa.

Krowa ta produkuje rocznie do 12 000 litrów tłustego mleka, dlatego śmiało można ją nazwać jedną z najlepszych wśród swoich „mlecznych” braci.

Krowy mają przeważnie umaszczenie czerwone lub wiśniowoczerwone. Są jaśniejsze od byków. Mają czarne włosy wokół nosa i wymienia. Charakteryzują się szeroką klatką piersiową, długim, masywnym ciałem i małą głową.

Produktywność rasy:

Mleko jest bogate w białko, wapń, magnez i witaminę E. Rolnicy zauważają, że krowy rasy Angler są wytrzymałymi zwierzętami, łatwymi w karmieniu i niewymagającymi specjalnej opieki.

Krowy z łatwością znoszą ekstremalne upały, mróz i wilgoć oraz łatwo przystosowują się do każdych warunków klimatycznych.

Zalety wędkarzy:

• dojrzałość płciową osiąga w wieku 1,5 roku;
• bezpretensjonalność w diecie;
• wysokiej jakości produkty mleczne;
• soczyste mięso o wyśmienitym smaku.

Do wad wędkarstwa należą indywidualne cechy niektórych zwierząt. Z czasem ludzie przyzwyczajają się do usposobienia krów.

Rasa Montbéliarde

Rasa krów Montbéliarde uważana jest za najlepszą nie tylko dlatego, że daje dużą ilość smacznego, chudego mięsa, ale także ogromne ilości tłustego mleka.

Rasę tę wyróżnia białe umaszczenie dolnej części ciała i kończyn. Górna część ciała jest jaskrawoczerwona. Krowa jest duża, ma mocny szkielet, długie ciało i dużą głowę. Szkarłatne plamy mogą występować wokół gałek ocznych i na policzkach. Rasa ma obszerny grzbiet i poziomą podstawę wymienia.

Produktywność rasy:

Laktacja może trwać 305 dni w ciągu jednego roku kalendarzowego.

Zwierzęta tej rasy są łatwe w karmieniu i pielęgnacji. Szybko adaptują się do zmiennych warunków pogodowych i dobrze znoszą ekstremalne upały. Do zalet rasy należą wysoka wydajność i niska zawartość tłuszczu w mleku. Jakość mięsa i mleka jest wysoka. Są łatwe w pielęgnacji i karmieniu.

Wady rasy:

• niska wydajność produkcji wyrobów mięsnych;
• potrzeba wysokiej jakości paszy;
• niska odporność na choroby zakaźne.

Czarno-biały

Stosunkowo młoda rasa krów mlecznych, ceniona za obfite, treściwe mleko i możliwość uzyskania smacznego mięsa.

Bydło tej rasy charakteryzuje się wydłużoną sylwetką, mocną i proporcjonalną sylwetką. Zwierzęta mają małą, wydłużoną głowę, szeroką klatkę piersiową, prosty grzbiet i silne kończyny.

Produktywność rasy:

Zwierzę wymaga odpowiednio przestronnego pomieszczenia. Krowy należy regularnie czesać specjalnymi szczotkami, a ich wymiona myć po każdym dojeniu. Dobrze znoszą upały i zimno, a także długie spacery z jednego pastwiska na drugie.

Zalety rasy:

• produkty wysokiej jakości;
• zwiększona odporność na choroby;
• średnio wczesna dojrzałość;
• szybka adaptacja do różnych klimatów.

Wadami rasy są: niska zawartość tłuszczu, mała wydajność mleczna oraz niewystarczająca masa i wielkość bydła.

Holsztyn

Rasa bydła holsztyńskiego jest wynikiem intensywnej selektywnej hodowli. Słynie nie tylko z wysokiej wydajności mlecznej, ale także z masywnych tusz byków i krów.

Cechami charakterystycznymi tej rasy są masywna budowa ciała ze średnio rozwiniętą muskulaturą, długie kończyny z mocnymi stawami, głęboka i szeroka klatka piersiowa oraz wąska szyja.

Produktywność rasy:

Holsztyny są dość wrażliwe na warunki bytowe. Wymagają przestronnej, czystej, suchej i ciepłej obory, bez przeciągów. Mocną stroną rasy jest szybki wzrost. Dojrzałość płciową osiągają w wieku jednego roku, co znacznie skraca okres nieprodukcyjny.

Zalety rasy:

• zwiększona czystość;
• podatność na choroby zakaźne;
• zapotrzebowanie na duże ilości paszy wysokiej jakości;
• niska odporność na stres.

Brązowy łotewski

Rasa powstała w wyniku skrzyżowania krów łotewskich z buhajami duńskimi czerwonymi. Charakteryzuje się zwartą budową.

Charakterystycznymi cechami są zwarta budowa, delikatny kościec i szeroka klatka piersiowa. Mają małą, wydłużoną głowę i pełną klatkę piersiową. Ich rude umaszczenie występuje w kilku odcieniach.

Produktywność rasy:

Brązowa krowa jest wybredna w jedzeniu. Latem jej wydajność wzrasta na bujnych łąkach. Schronienie przed deszczem jest niezbędne dla zwierzęcia. Krowy źle znoszą upały i tracą apetyt.

Zwierzęta dobrze przystosowują się do warunków naturalnych i klimatycznych.

Wadami są stosunkowo mała waga, niska wydajność i wybredność w żywieniu.

Kostroma

Kostroma to rasa krów mięsnych, uważana za jedną z najlepszych pod względem produkcji mięsa. Charakteryzuje się wysoką wydajnością mleczną.

Charakterystycznymi cechami tej rasy są szeroki, prosty grzbiet i szeroka, głęboka klatka piersiowa. Umaszczenie waha się od szarego, przez brązowy, po ciemnobrązowy. Krowy są zazwyczaj jednolicie umaszczone z żółtym pasem wzdłuż kręgosłupa.

Produktywność rasy:

Krowy rasy kostromskiej nie są szczególnie wymagające pod względem żywienia ani pielęgnacji. Latem wypuszcza się je na pastwiska porośnięte bujną trawą. Pastwiska stepowe z niskimi, półsuchymi trawami nie są odpowiednie dla tych zwierząt.

Krowy z łatwością znoszą wahania temperatury i zmienne warunki klimatyczne.

Produkcja mięsa – młode zwierzęta rosną szybko. Niskie koszty utrzymania – krowy nie wymagają specjalnych warunków. Niskie koszty produkcji – zwierzęta nie potrzebują drogiej paszy.

Do wad zalicza się niską wydajność mleczną, nietolerancję ciepła i zmniejszoną produktywność w dużych stadach.

Jarosławska

Rasa bydła jarosławskiego cieszy się popularnością wśród rolników ze względu na wysoką wydajność mięsa i nabiału. Obecnie jest z powodzeniem hodowana w obwodach twerskim, wołogodzkim i iwanowskim.

Charakterystycznymi cechami tej rasy są zazwyczaj czarne, czasem czarno-czerwono-białe umaszczenie. Charakteryzuje się krótkimi, smukłymi kończynami, wąską głową, mocną budową i dobrze rozwiniętą muskulaturą.

Produktywność rasy:

Ta rasa krów jest hodowana w oparciu o tę samą technologię, co inne rasy mleczne. Są odporne na białaczkę. U zwierząt praktycznie nie występują żadne powikłania. Krowy adaptują się do każdego klimatu.

Do zalet rasy jarosławskiej należy jej odporność na niekorzystne czynniki środowiskowe. Krowy te nie wymagają dużo paszy, są mało wymagające pod względem utrzymania i żywienia oraz mają silny układ odpornościowy. Wadą jest ich nieproporcjonalnie szeroki zad.

Bestużewskaja

Zaletą krów rasy Bestużewskiej jest ich dobra masa ubojowa, sięgająca nawet 1200 kg w przypadku buhajów. Krowy są łatwe w pielęgnacji, niewymagające pod względem pastwiska i charakteryzują się silną odpornością.

Krowy rasy Bestużew charakteryzują się rudawym umaszczeniem, od jasnoczerwonego do ciemnoczerwonego. Sporadycznie spotykane są zwierzęta z białymi plamami. Mają prosty grzbiet, mocną klatkę piersiową i małą głowę.

Produktywność rasy:

Pomimo niewymagających warunków bytowych, krowy wymagają spełnienia pewnych kryteriów, zwłaszcza czystości w oborze. Krowy potrafią przystosować się do każdego klimatu.

Do zalet rasy należą: silne zdrowie, zwiększona odporność na choroby, niewymagająca dieta oraz tolerancja zarówno na zimno, jak i na upały. Do wad należą: szeroki chwyt za łopatkami i zad przypominający szablę.

Jakut

Krowa Jakucka znajduje się w pierwszej piętnastce najlepszych ras ze względu na wysoką mleczność. Główną różnicą między krową Jakucką a krowami europejskimi jest jej zwiększona odporność na zimno.

Zwierzęta te wyróżniają się mocną szyją i dużą głową na gęstym, masywnym ciele. Wyróżnia je lekki garb. Zad jest lekko obwisły. Krótkie, silne nogi są prawidłowo ustawione.

Produktywność rasy:

Krowa jakucka jest uważana za najlepiej przygotowaną na silne mrozy. Niestraszne jej temperatury nawet do -40°C (-104°F). Dobrze znosi każdy klimat.

Zalety rasy:

• spokojne usposobienie;
• dobre zdrowie;
• odporność na choroby;
• łatwość opieki.

Rolnicy zauważają trudności w dojeniu zwierząt o zwartej budowie. Krowy mają krótkie sutki, które trudno uchwycić dojarkom.

Hereford

Hodowla Rasa Hereford Zajmują się tym ze względu na to, że mięso to charakteryzuje się doskonałymi wskaźnikami mięsności – jego waga sięga od 700 do 1500 kg.

Krowy charakteryzują się krępą budową, dobrze rozwiniętą masą mięśniową i dużą wagą. Są niskie, z krótkimi, silnymi kończynami. Mają szerokie, beczkowate ciało. Ich futro jest długie i kręcone. Ich główną cechą charakterystyczną są białe rogi z ciemnymi końcami, skierowane na boki, do przodu lub w dół.

Produktywność rasy:

Krowy wymagają przestronnych obór z centralnymi karmnikami. Chociaż są dobrze przystosowane do niskich temperatur, zwierzęta muszą być chronione przed wilgocią i przeciągami. Rasa ta aklimatyzuje się w każdych warunkach.

Zalety:

• wysoki wskaźnik przeżywalności cieląt;
• wczesna dojrzałość;
• bezpretensjonalność w odżywianiu;
• odporność na choroby;
• wytrzymałość;
• pyszne marmurkowe mięso.

Wady:

• spożywanie dużych ilości żywności;
• nietolerancja wilgoci i przeciągów;
• wysokie wymagania konserwacyjne;
• niska wydajność mleczna.

Rasa Limousin

Krowy rasy Limousin cieszą się popularnością wśród rolników ze względu na swoją wydajność i wysoką jakość mięsa.

Zwierzęta są masywne i proporcjonalnie zbudowane. Ich futro jest rude, czasami z jasnymi plamkami na wewnętrznej stronie kończyn, ogonie i brzuchu. Ich klatka piersiowa jest szeroka, grzbiet prosty, a głowy małe.

Produktywność rasy:

Utrzymanie krów jest stosunkowo łatwe, jeśli zapewni się im odpowiednie warunki. Są one niewymagające pod względem utrzymania i żywienia. Ze względu na klimat regionu Limousin, gdzie hodowano te zwierzęta, są one dobrze przystosowane do chłodniejszych regionów i mogą paść się nawet na górskich łąkach o ubogiej roślinności.

Zalety rasy:

• wysoka wydajność mięsa w przeliczeniu na masę żywą;
• dobry wskaźnik przeżywalności;
• wczesna dojrzałość;
• szybka aklimatyzacja;
• wysoka płodność;
• dobre zdrowie.

Główną wadą jest przejaw agresji po wycieleniu.

Yorkshire

Rasa ta jest obecnie popularna ze względu na wysoką wydajność mleczną i doskonały smak mleka.

Krowy charakteryzują się rudą sierścią. Cielęta rodzą się ciemnobrązowe, wiśniowe. Mają zwartą, muskularną budowę, prosty grzbiet i masywną, krótką szyję.

Yorkshire terriery są niewybredne w jedzeniu, jedzą nie tylko trawę, ale także korę, liście i gałęzie drzew. Nie ma potrzeby ocieplania stodół, ponieważ zwierzęta te dobrze znoszą niskie temperatury i potrafią przystosować się do każdych warunków geograficznych i klimatycznych, co świadczy o ich wysokiej zdolności adaptacji.

Zaletami rasy są: wczesna dojrzałość, zdolność do szybkiego przybierania na wadze, ekonomiczność i wysoka odporność.

Rolnicy uważają płochliwość i pewną agresywność krów za wadę. Jednak nie wszystkie krowy wykazują takie cechy.

Ayrshire

Krowa rasy Ayrshire to jedna z czołowych ras mlecznych. Krowy rasy Ayrshire cieszą się popularnością wśród rolników ze względu na niskie koszty utrzymania.

Krowa jest niewielkich rozmiarów, charakteryzuje się proporcjonalną budową, krótkim tułowiem i prostym, szerokim grzbietem. Zwierzę ma delikatne kości i giętkie stawy. Klatka piersiowa i podgardle są wąskie. Nogi są proste i krótkie.

Produktywność rasy:

Zwierzę nie wymaga specjalnej opieki. Krowy szybko przystosowują się do różnych systemów utrzymania.

Zaletami tej rasy są: łatwa adaptacja do każdego klimatu, niewymagające wymagania w zakresie utrzymania i pielęgnacji, doskonała odporność, aktywność i przystosowanie do dalekich podróży.

Do negatywnych aspektów zalicza się nietolerancję zwierząt na ekstremalne upały i ich trudny temperament. Najbardziej aktywne krowy bywają agresywne i płochliwe.

Tagil

Lokalne odmiany tego bydła uważano za zwyczajne, o niskiej mleczności. Jednak poprzez krzyżowanie, zyskały one uznanie za wysoką mleczność – do 5000 litrów mleka na krowę rocznie. Rasa ta jest jednak bardziej znana z produkcji mięsa.

Krowy występują w różnych umaszczeniach. Najczęściej hodowane są krowy białe, łaciate, czarne, rude, czerwono- i czarno-białe, srokate, brązowe i szare. Wszystkie charakteryzują się mocną budową ciała, długą, smukłą szyją i silnym ciałem.

Produktywność rasy:

Rasa jest łatwa w wyżywieniu i utrzymaniu. Latem utrzymanie zwierząt staje się znacznie bardziej ekonomiczne. Krowy dobrze znoszą zmiany klimatu.

Zalety rasy:

• niski koszt zwierzęcia;
• duża prędkość dojenia;
• spokojne usposobienie;
• doskonały węch;
• nie ma potrzeby starannej opieki nad zwierzętami.

Wady:

• świeżo udojone mleko ma lekko trawiasty smak;
• niska zawartość białka w mleku;
• niska zawartość tłuszczu;
• wizualnie krzywe nogi.

Porównanie i statystyki

Aby uzyskać bardziej wizualne przedstawienie wskaźników wszystkich najlepszych ras, poniżej przedstawiono ich porównawcze charakterystyki.

Porównanie głównych kryteriów rasowych:

Charakterystyka krów w porównaniu do ilości produkowanego mleka w ciągu roku:

Zawartość tłuszczu i białka w mleku w procentach:

Waga dorosłej krowy w kilogramach:

Na podstawie wszystkich tych danych możemy wyciągnąć następujące wnioski:

• Krowy rasy Tagil dają najmniej mleka spośród innych ras.
• Rasa krów kostroma jest liderem w swojej kategorii wagowej.
• Najtłustsze mleko mają krowy rasy Jersey.
• Krowa rasy Prim-Holstein jest rekordzistką pod względem wydajności mlecznej.

Aby wybrać idealną rasę krowy, ważne jest określenie jej przeznaczenia (mlecznego, mięsnego lub mieszanego), warunków klimatycznych, w których zwierzę będzie utrzymywane, oraz maksymalnych nakładów na rozwój stada. Tylko uwzględnienie tych czynników pozwoli zmaksymalizować produktywność bydła i zminimalizować nakłady pracy.

Często zadawane pytania