Jakie odmiany ziemniaków nadają się do uprawy na Syberii?

Klimat syberyjski charakteryzuje się krótkimi latami, późnymi wiosnami i wczesnymi przymrozkami jesiennymi. Nie wszystkie odmiany ziemniaków dają obfite plony w takich warunkach, ponieważ nie wytrzymują długotrwałych ujemnych temperatur. Na szczęście hodowcy roślin opracowali odmiany odporne na zimno, które są przystosowane do klimatu syberyjskiego i dają doskonałe wczesne plony.

Odmiany wcześnie dojrzewające i odporne na zimno

Uprawy wcześnie dojrzewające charakteryzują się krótkim okresem dojrzewania. Poniżej wymieniono, które z tych upraw charakteryzują się również zwiększoną mrozoodpornością.

Alena

Owoce zostały wyhodowane przez krajowych hodowców z Syberyjskiego Instytutu Badawczego Rolnictwa. Należy do najwcześniej dojrzewających odmian na Syberii – zbiór można rozpocząć już po 40-60 dniach od posadzenia (pierwsze oznaki kiełkowania mogą pojawić się już po 45 dniach). Nadaje się do sadzenia zarówno w zachodniej, jak i wschodniej Syberii.

Odmiana Alena charakteryzuje się następującymi cechami:

• wyróżnia się zwiększoną mrozoodpornością i odpornością na zmienne warunki klimatyczne;
• plon jest stabilny – 172-292 centnarów z 1 ha (maksymalnie – 391), a z jednego krzaka można zebrać 6-9 ziemniaków;
• krzewy rosną dość rozłożyście, dlatego podczas sadzenia należy zachować rozstaw 60x35 cm;
• bulwy owalne, o masie 86-167 g, z czerwoną skórką, małymi oczkami i miękkim żółtym miąższem, który nie ciemnieje podczas obróbki cieplnej;
• zawartość skrobi – 15-17%;
• zdolność magazynowania (termin przydatności do spożycia) – 95%;
• Odmiana ta nie jest podatna na raka, parcha zwykłego i ryzoktonię, ale może paść ofiarą zarazy ziemniaka i wierzchołków oraz nicieni.

Ziemniaki tej odmiany nadają się do zbioru mechanicznego i dlatego mogą być uprawiane na skalę przemysłową.

Timo

Ziemniaki Timo Wprowadzona przez fińskich hodowców. Dojrzewa średnio w ciągu 60-70 dni. Wczesny zbiór pozwala uzyskać plony do 240 centów z hektara, a późny – do 320 centów. Roślina jest odporna na raka, ale podatna na parcha i zarazę ziemniaka.

Roślina wytwarza małe, zgrabne, okrągłe bulwy. Zazwyczaj ważą 100 g, ale mogą osiągać nawet 120 g. Skórka ziemniaka jest gładka, jasnobeżowa, prawie żółta, pokryta średniej wielkości oczkami. Miąższ, podobnie jak skórka, jest jasnożółty, a zawartość skrobi wynosi około 12-14%.

Priekulsky wcześnie

Na Syberii odmiana ta znana jest również jako „Sorokodnevka” (Czterdzieści Dni), ponieważ daje wyjątkowo wczesny plon, który można zbierać już 40 dni po posadzeniu. Wyhodowana przez Łotewską Stację Hodowli Doświadczalnej, daje obfite plony w regionie Wschodniej Syberii. Krzewy dojrzewają, obficie ulistniając się i szybko opadają na ziemię. Są pokryte mnóstwem białych kwiatów.

Plon jest średni: z 1 metra kwadratowego grządki można uzyskać do 250 centów plonu. Bulwy są małe, ważą średnio 100-120 g. Kształt jest okrągły lub okrągłoowalny, z białą skórką i licznymi, średnio głębokimi oczkami. Miąższ jest również biały. Zawartość skrobi wynosi 10-16%. Odmiana jest odporna na raka, ale może być porażona przez… zaraza ziemniaka, parcha zwykłego i chorób wirusowych.

Lubawa

Ta odmiana, opracowana przez hodowców z Kemerowa, daje stabilny plon w klimacie całej Syberii – od 288 do 400 centnarów z hektara. Co ciekawe, odmiana „Lyubava” jest nawet wpisana do Państwowego Rejestru Odmian Roślin Zachodniosyberyjskich Federacji Rosyjskiej. Można ją uprawiać na skalę przemysłową. Dojrzewa w ciągu 65-70 dni. Miąższ jest biały i zawiera 11-17% skrobi. Dobrze znosi suszę.

Wybierając tę ​​odmianę, należy pamiętać, że jest ona podatna na nicienie złociste. Aby zapobiec szkodom wyrządzanym przez tego pasożyta ziemniakom, należy przestrzegać wszystkich zasad płodozmianu.

Antonina

Odmiana ta została wyhodowana przez Syberyjski Instytut Badawczy Rolnictwa. Średnio ze stu metrów kwadratowych uzyskuje się 210-300 centnarów owoców (z jednego krzewu powstaje 6-10 bulw). Maksymalny plon to 426 centnarów z hektara.

Bulwy mają żółtą, lekko chropowatą skórkę, ciemnożółty miąższ i ważą 104-153 g. Charakteryzują się wysoką zawartością skrobi – 15,9-19,4%. Doskonale nadają się do przygotowania puree ziemniaczanego. Są często uprawiane w zachodnich regionach Syberii. Roślina jest odporna na raka i mączniaka prawdziwego, ale podatna na nicienie oraz zarazę ziemniaka i bulw. Ogrodnicy deklarują dobrą trwałość (około 95%).

Baron

Ta odmiana pochodzi z rodziny uralskich. Dojrzewanie trwa 60-70 dni, a pierwsze kłosy pojawiają się już po 45 dniach. Średni plon wynosi 113-237 centów z hektara, a maksymalny 371 centów z hektara. Liczba bulw na krzaku wynosi 6-9. Idealna do uprawy w regionie zachodniosyberyjskim.

Bulwy są owalne, ważą około 103-109 g, mają żółtą skórkę, niepozorne oczka i jasnożółty miąższ. Zawartość skrobi wynosi 13,4-14,8%. Odmiana 'Baron' jest odporna na raka, ale może być porażona przez parcha zwykłego.

Ural wcześnie

Ta wczesna odmiana owocowa daje plon do 380 centnarów owoców z hektara w ciągu 70-75 dni od posadzenia. Jest ulubioną odmianą ogrodników na Uralu i Syberii. Rodzi białe, okrągłoowalne bulwy o wadze 100-140 gramów, z gładką skórką i licznymi małymi oczkami. Miąższ jest również biały i nie ciemnieje po ścięciu. Zawartość skrobi jest średnia – 12,5-15,5%. Roślina jest odporna na raka, ale bardziej podatna na zarazę ziemniaka i choroby wirusowe.

Fresk

Odmiana ta, opracowana przez holenderskich hodowców, ma okres wegetacji 60-70 dni. Typowe plony wahają się od 200 do 390 centów z hektara, a maksymalne sięgają 450 centów z hektara. Jeden krzew wytwarza 7-12 korzeni. Roślina jest podatna na zarazę ziemniaka, a rzadziej na zarazę bulw. Wykazuje umiarkowaną odporność na wirusy, rizoktoniozę i parcha zwykłego. Rzadko atakuje raka i nicienie. Dobrze znosi zmienne warunki klimatyczne, dzięki czemu daje doskonałe plony nawet w regionie zachodniosyberyjskim.

Te ziemniaki ważą 100-130 g, mają żółtą skórkę i jasnożółty miąższ, który gotuje się powoli, ale nie ciemnieje podczas gotowania. Nadają się do produkcji chipsów i frytek. Zawartość skrobi wynosi 12-17%. Ich okres przydatności do spożycia wynosi 78-93%. W temperaturach powyżej 4°C (4°F) korzenie mają tendencję do kiełkowania.

Impala

Ziemniaki Impala Ta odmiana, opracowana przez holenderskich hodowców, daje plon do 360 centnarów bulw z hektara. Pierwszy zbiór można zebrać spod wysokich, gęstych krzewów po 40-60 dniach od posadzenia. Zbyt wczesne wykopanie ziemniaków spowoduje ich wodnistą konsystencję i nieprzyjemny smak, ale w ciągu kolejnych 3-4 tygodni ich smak się poprawi, a ziemniaki staną się miękkie po ugotowaniu.

Dojrzałe bulwy są małe, ważą średnio 80-150 g. Skórka jest żółta i gładka z małymi oczkami, a miąższ jasnożółty. Zawartość skrobi wynosi około 15%. Odmiana 'Impala' jest wysoce odporna na nicienie, ale podatna na zarazę ziemniaka i rizoktoniozę.

Adretta

Ziemniaki Adretta – odmiana owocowa wyhodowana przez niemieckich hodowców, dobrze znosząca niskie temperatury, adaptująca się do różnych typów gleby i łatwa w uprawie. Plony do 450 centów z hektara. Okres wegetacji wynosi 70-105 dni. Polecana do sadzenia w regionie zachodniosyberyjskim. Wymaga zabiegów przeciwko parchowi zwykłemu, czarnej nóżce, zarazie ziemniaka i rizoktonii.

Bulwy są okrągłe, z białą skórką i żółtawym miąższem, który kruszy się po ugotowaniu. Ważą 120-150 g i mają zawartość skrobi na poziomie 13-18%. Mają doskonałą trwałość, z 98% wskaźnikiem retencji. Nawet lekko zamrożone nie nabiorą słodkawego smaku.

Ulepszony Ermak

To plenna odmiana, którą można uprawiać nawet w zachodniej Syberii. Średnio ze stu metrów kwadratowych można zebrać 350–470 centnarów plonu (każdy krzew zawiera około 8–13 bulw, ale może ich być nawet 25). „Ulepszony Ermak” wyróżnia się następującymi cechami:

• wyhodowana przez krajowego hodowcę (SibNIISH);
• okres wegetacji – 70-75 dni;
• ziemniaki okrągłe mają niewielką wagę - ok. 100 g, różową skórkę, biały miąższ z czerwonymi plamkami, który nie ciemnieje po przekrojeniu i ugotowaniu;
• zawartość skrobi – 10-12%;
• trwałość – 94%.

Roślina charakteryzuje się średnią odpornością na zarazę ziemniaka, parcha i choroby wirusowe.

Najbardziej produktywne odmiany na Syberię

Wielu ogrodników pragnie obfitych plonów ze swoich ogrodów, dlatego szukają odmian o najwyższych plonach. Więcej informacji na ich temat znajdziesz poniżej.

Czerwony szkarłat

Odmiana ziemniaka "Red Scarlet" Ta odmiana, opracowana przez holenderskich hodowców, charakteryzuje się wysokim plonem – do 600 centnerów z hektara można zebrać w ciągu 70-75 dni od posadzenia. Średnio z jednego krzewu wyrasta ponad 2 kg bulw. Bulwy posadzone w maju można zbierać pod koniec czerwca lub na początku lipca. Ważą 80-150 g, mają owalny kształt, gładką, czerwoną skórkę z małymi oczkami i delikatny, żółtawy miąższ. Zawartość skrobi jest przeciętna – do 15%.

Odmiana odporna na raka i zarazę owoców i liści. Odporna również na uszkodzenia mechaniczne i kiełkowanie wtórne. Parch zwykły i Alternaria.

Ługowski

To jedna z najpopularniejszych odmian ukraińskiej selekcji, uprawiana w całej Rosji, w tym w zachodniej i wschodniej Syberii. Okres wegetacyjny trwa 70-80 dni, po czym można zebrać obfite plony – do 515 centnarów z hektara. Z jednego krzewu powstaje 10-15 bulw. Roślina nie jest podatna na zarazę ziemniaka, parcha, czarną nóżkę i raka, ale może być podatna na niektóre wirusy.

Roślina wytwarza małe bulwy o masie 80-125 g. Mają owalny kształt, tępo zaokrąglony wierzchołek, jasnoróżową skórkę z małymi, niepozornymi oczkami i biały miąższ. Zawartość skrobi wynosi 12-19%.

Switanok z Kijowa

Jak sama nazwa wskazuje, ta średnio wczesna odmiana została wyhodowana przez ukraińskich hodowców. Jest bardzo poszukiwana przez ogrodników ze względu na doskonały smak. Okres dojrzewania wynosi 85-105 dni. Jest odporna na stonkę ziemniaczaną, raka ziemniaka i rizoktoniozę, ale średnio podatna na zarazę ziemniaka i bulw, wirusy mozaiki, parcha i czarną nóżkę. Odmiana jest bardziej podatna na kędzierzawość liści. Polecana do uprawy w regionie zachodniosyberyjskim.

Roślina daje plon do 460 centnerów z hektara, a z jednej rośliny powstaje 8-12 bulw. Ważą one 90-120 gramów, mają różową skórkę i kremowy miąższ. Zawartość skrobi wynosi 18-19%, ziemniaki dobrze się gotują i nadają się na puree.

Żukowski wcześnie

To wczesna odmiana jadalna, którą można zbierać już po 50 dniach od kiełkowania. Rośliny rosną dość duże i silnie rozgałęzione. Plon jest wysoki – 400-450 centnarów z hektara. Ziemniaki mają gładką powierzchnię, różową lub czerwoną barwę i ważą 122-167 g.

Dojrzałe bulwy mają dość grubą skórkę, która doskonale chroni miąższ przed uszkodzeniami mechanicznymi.

Wielu ogrodników wybiera Żukowski Wczesny Dzięki białemu miąższowi, który nie ciemnieje po krojeniu i gotowaniu. Zawartość skrobi wynosi 10-15%. Ziemniak wyróżnia się doskonałym smakiem i wysoką jakością handlową, uzupełnioną wysoką odpornością na raka i nicienie.

Szczęście

Odmiana ta, opracowana przez rosyjskich hodowców i dostosowana do różnych typów gleb, nadaje się do uprawy w regionie północno-zachodnim. Plony są wysokie – 420 centnerów z hektara, a plon bulw handlowych wynosi 88-97%. Pierwsze zbiory można zobaczyć po 55 dniach od posadzenia. Bulwy charakteryzują się doskonałym smakiem, okrągłym kształtem i gładką, jasnobeżową powierzchnią z małymi, rzadkimi oczkami. Każda bulwa waży od 100 do 150 g. Zawartość skrobi wynosi 15%.

Odmiana ta dobrze znosi suszę, dzięki czemu nadaje się do uprawy na dużych działkach. Jest umiarkowanie odporna na wirusy i zarazę ziemniaka, ale bardziej podatna na parcha zwykłego.

Odmiany odporne na mróz i choroby

Aby zapewnić sobie obfite zbiory ziemniaków, wielu syberyjskich ogrodników wybiera nie tylko odmiany odporne na mróz, ale także te o zwiększonej odporności na szkodniki i choroby ziemniaka. Zachęcamy do zapoznania się z poniższymi odmianami.

Newski

Ta odmiana jest często wybierana do uprawy w zachodniej Syberii, ale równie dobrze plonuje posadzona we wschodniej części regionu. Została opracowana przez Północno-Zachodni Instytut Badawczy Rolnictwa poprzez skrzyżowanie dwóch odmian: „Kandidat” i „Veselovskaya”. Z jednego metra kwadratowego grządki można zebrać średnio 350–360 kg (na jednym krzaku można zebrać nawet 15 owoców).

Bulwy są średniej wagi (110-130 g), podłużno-owalnego kształtu i mają gładką, białożółtą skórkę z małymi, różowawymi oczkami. Miąższ jest miękki, biały i nie ciemnieje po ugotowaniu. Zawartość skrobi jest umiarkowana i waha się od 10,4 do 14,8%.

Newski Dobrze znosi uszkodzenia mechaniczne, które mogą wystąpić podczas zbioru i transportu, dlatego rzadko jest atakowany przez wirusy i bakterie. Wykazuje również wysoką odporność na wiele groźnych chorób i szkodników. Należą do nich:

• parch zwykły;
• Rak;
• Rhizoctonia;
• szuler;
• zaraza ziemniaka, ...

Latona

Ta odmiana jest często uprawiana w zachodnich regionach Syberii, choć równie dobrze plonuje na wschodzie. Z jednego hektara ziemi można uzyskać do 450 centów owoców, a z jednego krzewu około 2-2,5 kg warzyw korzeniowych. Okres wegetacji wynosi 65-80 dni, choć pierwsze zbiory można uzyskać już po 45 dniach. Roślina dobrze znosi ujemne temperatury, suszę i wysoką wilgotność powietrza, a także rzadko jest atakowana przez zarazę ziemniaka i bulw, a także parcha zwykłego.

Bulwy mają owalny kształt i ważą do 85-135 g. Mają jasnoróżową skórkę i żółty miąższ, który nie rozpływa się po ugotowaniu. Charakteryzują się wysoką zawartością skrobi, wynoszącą 16-20%, i średnią trwałością, dochodzącą do 90% w warunkach przechowywania bez kondensacji.

Wcześniejszy

To wszechstronna, wczesno dojrzewająca odmiana wyhodowana w Holandii. Zazwyczaj z jednej rośliny można uzyskać do 1,2 kg ziemniaków. W okresie wegetacji wykazuje wysoką odporność na raka ziemniaka, nicienie, zarazę ziemniaka i mączniaka prawdziwego. W rzadkich przypadkach może być porażana przez parcha zwykłego.

Bulwy mają wydłużony, owalny kształt, ciemnokremową skórkę, małe czerwono-fioletowe oczka i jasnożółty miąższ. Zawartość skrobi waha się od 11,9% do 17,3%. Zebrane bulwy są podatne na choroby wirusowe i mokrą zgniliznę, dlatego właściwe przechowywanie jest niezbędne.

Gloria

Odmiana wyhodowana w kraju, umiarkowanie podatna na zarazę ziemniaka, ale odporna na rugose i mozaikę paskowaną, raka ziemniaka i nicienie złociste. Plony wahają się od 247 do 417 centnerów z hektara. Z jednej rośliny powstaje 6-10 bulw. Ich trwałość wynosi 97%.

Bulwy wyróżniają się doskonałym smakiem i przydatnością handlową. Ważą około 80-130 g. Mają owalny kształt, czerwoną skórkę i jasnożółty miąższ. Zawartość skrobi wynosi 13,9-15,6%. Ziemniaki te nadają się do przygotowania każdego dania.

Gospodyni

Odmiana ta, opracowana w Tomsku przez Syberyjski Instytut Badawczy Rolnictwa i Torfu, jest polecana do uprawy w regionach Zachodniej i Wschodniej Syberii. Równie dobrze znosi szeroki zakres warunków klimatycznych. Jest całkowicie odporna na zarazę ziemniaka, a umiarkowanie podatna na zarazę ziemniaka, parcha zwykłego i rizoktoniozę. Plon jest wysoki – ponad 380 centnarów z hektara. Z jednego krzewu można uzyskać 12-18 owoców.

Bulwy ważą 100-200 g, mają różową skórkę i beżowy miąższ, który można wykorzystać do przygotowania puree ziemniaczanego i chipsów. Zawartość skrobi wynosi 17-22%. Nadają się do długotrwałego przechowywania, a ich termin przydatności do spożycia wynosi 96%.

Rosara

Ta wczesna, uniwersalna odmiana została wyhodowana przez niemieckich hodowców. Plony dochodzą do 415 centów z hektara. Ogrodnicy nie muszą często wymieniać materiału sadzeniowego, ponieważ plony nie spadają przez 4-5 lat. Roślina jest odporna na raka ziemniaka i nicienie, a także wykazuje niską odporność na zarazę ziemniaka i parcha. Toleruje szeroki zakres warunków pogodowych.

Bulwy są podłużne, o czerwonej skórce i żółtawym miąższu, ważą około 80-120 g. Zawartość skrobi wynosi 15%, dzięki czemu nie rozgotowują się po ugotowaniu i mają dobry smak. Mają długi okres przydatności do spożycia i dobrze znoszą transport.

Cechy selekcji

Aby uprawiać ziemniaki w syberyjskich warunkach klimatycznych, należy dobrać odpowiedni materiał siewny, który wytrzyma niskie temperatury i ewentualne nagłe wahania temperatury. Należy pamiętać, że najlepszy okres na uprawę ziemniaków na Syberii przypada na okres od maja do sierpnia. Dlatego ważne jest, aby wybrać odmiany ziemniaków odporne na mróz, których sezon wegetacyjny przypada na ten okres. Odmiany te nadają się do uprawy zarówno w zachodniej, jak i wschodniej Syberii.

Wielu ogrodników wybiera ziemniaki do uprawy na Syberii ze względu na lokalizację miejsca sadzenia, ponieważ uważa się, że rośliny uprawiane w regionach zachodnich nie zawsze przynoszą oczekiwane plony na wschodzie. Dlatego warto rozważyć ważne zalecenia dla obu regionów:

• WesternW zachodniej Syberii największym popytem cieszą się odmiany wczesne, ale można również sadzić rośliny średniowczesne. Sadzenie odbywa się w pierwszej połowie maja.
• WschodniWybór odmian do uprawy na wschodzie wymaga większej staranności, ponieważ region ten charakteryzuje się mniej korzystnymi warunkami do sadzenia. Mowa tu przede wszystkim o wczesnych przymrozkach, nierównomiernych, obfitych i bardziej rozłożonych w czasie opadach pod koniec lata lub we wrześniu. Dlatego w tych regionach należy wybierać wyłącznie odmiany wcześnie dojrzewające i odporne na mróz.

Syberia ma ostry klimat kontynentalny, z długimi zimami i krótkimi latami. Wiosenne przymrozki występują, a późnym latem i wczesną jesienią występują obfite opady deszczu. Warunki te nie są idealne do sadzenia ziemniaków, dlatego wybór odpowiedniej uprawy wymaga starannego przemyślenia. Dla bezpieczeństwa można posadzić kilka z sugerowanych powyżej odmian na tej samej działce.

Często zadawane pytania