Lista grzybów jadalnych Ukrainy i ich siedlisk

Klimat Ukrainy sprzyja uprawie wielu gatunków grzybów jadalnych. Wielu pasjonatów woli zbierać je samodzielnie, ale polowanie na grzyby wymaga wiedzy nie tylko o samych gatunkach, ale także o miejscach i okresach ich występowania w kraju.

Borowiki

Opis. U borowik szlachetny (borowik) Miąższ ma niezwykłą cechę: pozostaje idealnie biały po usmażeniu, duszeniu lub suszeniu. Ten grzyb rurkowaty ma trzon, który może osiągnąć do 25 cm wysokości (średnio 10-12 cm) i około 10 cm grubości. Ma beczkowaty kształt. W miarę wzrostu może przybierać kształt cylindryczny (zwężany lub rozszerzany), ale podstawa zawsze pozostaje lekko gruba. Powierzchnia trzonu jest biała, czasami z brązowawym lub czerwonawym odcieniem.

Czas rosnąć. Sezon aktywnego pojawiania się borowików jest niezwykle zmienny i zależy od miejsca uprawy. Borowiki zaczynają rosnąć w maju, a obfite zbiory kończą się w listopadzie (w cieplejszych regionach Ukrainy). W regionach północnych borowiki pojawiają się od czerwca do września, a masowe zbiory rozpoczynają się w drugiej połowie sierpnia.

Podwójnie - grzyb galasowy.

Grzyby boczniaki

Opis. Grzyb boczniak – dość masywny grzyb o szarobrązowym lub szarym kapeluszu, o średnicy od 5 do 20 centymetrów. Trzon jest bardzo twardy i ze względu na swoją gęstość zazwyczaj nie jest spożywany. Grzyb ten rośnie w skupiskach, czasami liczących do 30 sztuk i ważących do trzech kilogramów.

Czas rosnąć. Od końca września do końca grudnia, gdyż odmiana ta nie znosi wysokich temperatur.

Debel Nie rosną na Ukrainie.

Wolnuszki

Opis. Ich kapelusz ma od 1 do 10 cm szerokości, początkowo wypukły, a następnie wklęsły, ale zawsze z zagiętymi do wewnątrz brzegami. Cały kapelusz pokryty jest gęstymi włoskami, zwisającymi z końców w dość długich kępkach, co nadaje grzybowi uroczy wygląd. Jednak z wiekiem te kępki stają się prawie niewidoczne. Kapelusz jest jasnoróżowy, czasami z białym połyskiem, ale częściej żółty lub szarawy. Trzon jest również nieco jaśniejszy niż kapelusz i zazwyczaj mniej więcej żółtawy. Jest gęsty, ale gładki, osiągając nie więcej niż 5 cm wysokości.

Czas rosnąć. Grzyb pojawia się zwykle od końca sierpnia do końca września.

Debel:

• różowa fala;
• biały grzyb mleczny.

Gadający

Opis. Gaduła Kapelusz jest matowy, rdzawo-żółty lub jasnożółty i ma średnicę 5-22 cm. Czasami może mieć brązowe lub rdzawe plamki. Kapelusz jest mięsisty i dzwonkowaty. Sztywny trzon, złożony z licznych włókien, może osiągać do 15 cm wysokości, jest cylindryczny i znacznie węższy u podstawy niż u góry. Kolor kapelusza jest zazwyczaj taki sam, jak kolor kapelusza, ale może być nieco jaśniejszy. Trzon jest ciemniejszy u podstawy.

Czas rosnąć. Wzrost grzyba rozpoczyna się na początku lipca i trwa do połowy października.

Debel:

• gigantyczny gaduła;
• białawy gaduła.

Grzyby mleczne

Opis. Grzyb mleczny Kapelusz ma średnicę 5-25 cm. Zazwyczaj jest żółty, ale może być brązowy lub lekko złoty, często z drobnymi łuskami. Młody jest lekko wypukły, a następnie stopniowo prostuje się lub staje się wklęsły. Brzegi są zazwyczaj podwinięte. Jest gładki w dotyku, ale w deszczową pogodę może być śliski i lepki. Jego trzon, o wysokości 5-12 cm, ma charakterystyczne jasnożółte dołki lub wgłębienia, jest lepki, bardzo mocny, ale pusty w środku.

Czas rosnąć. Najbardziej optymalnym okresem dla tych przedstawicieli jest lipiec, sierpień i wrzesień.

Debel grzyby mleczne ze względu na swoją budowę nie mają tego zjawiska.

Płaszcze przeciwdeszczowe

Opis. Owocnik jest bardzo duży, kulisty i spłaszczony, o średnicy 20-50 cm i wadze do 10 kg. Zewnętrzna skorupa jest biała i gładka, odpadająca z wiekiem. Wewnętrzna skorupa jest papierowa; u dojrzałych grzybów ma żółtobrązowy kolor, pękając na nieregularne fragmenty, aby uwolnić zarodniki. Młody miąższ jest biały, jędrny, o bardzo przyjemnym smaku i aromacie. W miarę dojrzewania zmienia kolor na żółtooliwkowy, a ostatecznie brązowobrązowy.

Czas rosnąć. Rośnie od końca maja do początku listopada.

Debel Na Ukrainie nie ma żadnego.

Dęby

Opis. Kapelusz borowika osiąga średnicę do 25 cm i może mieć odcienie brązu, od czarnobrązowego do jasnooliwkowego. Jego ściskanie czasami pozostawia ciemne plamy. Zazwyczaj ma kształt półkulisty, ale czasami może być niemal spłaszczony. W dotyku jest aksamitny, ale w wilgotną pogodę lub po deszczu staje się lepki i śliski.

Trzon może osiągać wysokość od 5 do 17 centymetrów. Zazwyczaj jest ciemnopomarańczowy, czerwony lub brązowy. U nasady może występować niewielki skupisko zielonkawych plamek. Maczugowaty trzon ułatwia rozpoznanie, a charakterystyczne bulwiaste zgrubienia i siateczkowate wzory na całej długości czynią ten grzyb wyjątkowym. Miąższ jest żółty, a pod wpływem powietrza zmienia kolor na niebieski.

Czas rosnąć. Od końca maja do początku września.

Debel NIE.

Kurki

Opis. kapelusz kurka pospolita Kurki osiągają średnicę około 10 centymetrów. Mają żółty lub pomarańczowy odcień i nieregularny kształt. Mogą być wklęsłe lub wypukłe, lejkowate lub rozpostarte. Łodyga ma do 10 cm wysokości, jest solidna i gruba, zazwyczaj zrośnięta z kapeluszem i ma podobny do niego kolor. Rozszerza się od dołu do góry. Miąższ kurek jest biały, gęsty i bardzo mięsisty, czasami zawierający więcej włókien. Po naciśnięciu lekko czerwienieje.

Czas rosnąć. Od początku lata aż do samego końca jesieni.

Podwójnie - fałszywy lis.

Grzyby miodowe łąkowe

Opis. Kapelusz (średnica 3-9 cm) jest ochrowy, czerwonobrązowy lub żółtawy. W suchej pogodzie blaknie do jasnobrązowego lub kremowego, a w wilgotnej staje się lepki i przylegający. Ma półkulisty kształt z małym, centralnym guzkiem, który z czasem staje się lekko wypukły lub prawie spłaszczony. Brzegi są nierówne i żebrowane, prawie przezroczyste i jaśniejsze od środka. Trzon tych grzybów ma 4-11 cm wysokości, jest cienki i kręty, cylindryczny i lekko zwęża się ku górze.

Czas rosnąć. Od końca maja do połowy października.

Debel:

• młody, jadowity, białawy gaduła;
• lasolubne collybia.

grzyby majowe

Opis. Kapelusz pieczarki majowej może osiągnąć średnicę 10 cm. Młode grzyby zazwyczaj mają kulisty kapelusz, ale w miarę dojrzewania otwiera się i staje się bardziej płaski. Powierzchnia kapelusza jest zazwyczaj biała lub w odcieniach żółtego. Trzon jest gruby i stosunkowo krótki, osiągając około 7 cm wysokości. Powierzchnia trzonu jest gładka. Kolor waha się od białego do kremowego. Miąższ wewnątrz trzonu jest gęsty i biały.

Czas rosnąć. Od połowy maja do końca lipca.

Podwójnie - biała jarzębina.

Podobizny

Opis. Kapelusz młodych grzybów jest półkulisty, czasem stożkowaty. W miarę dojrzewania prostuje się i zazwyczaj przyjmuje kształt poduszkowaty. Maksymalna średnica kapelusza wynosi 15 cm. Miąższ grzybów maślanych jest jędrny, ale miękki. Jego kolor jest białawy lub żółtawy, a u niektórych gatunków przekrój może zmieniać kolor na czerwony lub niebieski. Trzon grzybów maślanych jest cylindryczny. Jego średnia średnica wynosi od 1 do 3,5 cm, a wysokość od 4 do 10 cm. Jego kolor jest białawy z ciemnym spodem lub zbieżny z kolorem kapelusza.

Czas rosnąć. Niektóre gatunki pojawiają się nawet w kwietniu, ale pierwsze borowiki można zazwyczaj zbierać w czerwcu. Drugi rzut przypada na lipcowy okres kwitnienia lipy. Trzeci rzut rozpoczyna się w sierpniu i trwa do października-listopada.

Powszechnie uważa się, że pojawienie się grzybów maślanych zbiega się z kwitnieniem sosen.

Podwójnie - pieczarki pieprzowe.

Grzyby borowik

Opis. Kapelusz ma średnicę 4-12 cm, zazwyczaj zielonkawo-szary lub oliwkowy, ale może być lekko brązowy. Jest lekko wypukły i aksamitny w dotyku. Trzon ma 3-11 cm wysokości, jest cylindryczny, rozszerzający się ku górze i może mieć brązowawą siateczkę. Miąższ jest biały, z lekkim niebieskawym odcieniem po przekrojeniu.

Czas rosnąć. Od połowy maja do początku października.

Podwójnie - borowik zielonopstry.

Chrząszcze gnojowe

Opis. Kapelusz grzyba wydaje się być pokryty charakterystyczną koronką – tzw. frędzlami. Cienkie ścianki kapelusza wyróżniają się na zewnątrz śnieżnobiałym odcieniem. Podczas zbioru należy zwrócić szczególną uwagę na wewnętrzne blaszki kapelusza. Powinny być mlecznobiałe. Nawet najmniejsze przyciemnienie świadczy o starzeniu się grzyba. Spożywanie takich grzybów nie jest zalecane, ponieważ może spowodować poważne zatrucie. Cała powierzchnia kapelusza pokryta jest… chrząszcz gnojowy - białe, jedwabiste w dotyku, gdy są młode.

Czas rosnąć. Od lipca do października.

Podwójnie - czapeczka sromotnikowa.

Pajęczyny

Opis. Kapelusz ma do 10 cm średnicy. U młodych grzybów jest ciemnoczerwony, czerwonobrązowy lub ochrowobrązowy z oliwkowym odcieniem. Miąższ jest niebieskawy, gruby w środku. Trzon ma do 8 cm wysokości, z bulwiastym zgrubieniem u dołu. Powierzchnia trzonu jest biała z fioletowym odcieniem, z białawym, pierścieniowatym paskiem.

Czas rosnąć. Od sierpnia do końca września.

Podwójnie - fioletowa pajęczyna.

Borowiki

Opis. kapelusz borowik brzozowy Łodyga ma średnicę od 4 do 12 centymetrów. Jej kolor może być szary, brązowy lub brązowawy, czasem prawie czarny. Kształtem przypomina spuchniętą poduszkę. Biała lub szara łodyga rzadko przekracza 3 cm średnicy, jest łuskowata i zwęża się ku górze.

Czas rosnąć. Od połowy lata do połowy jesieni.

Podwójnie - grzyb galasowy.

Grzyby osikowe

Opis. Kapelusz grzyba osikowego ma średnicę od 5 do 30 centymetrów i jest brązowy z czerwonymi lub pomarańczowymi refleksami. Ma półkulisty kształt i łatwo odchodzi od trzonu. Skórka kapelusza jest trudna do usunięcia, pozostawiając jedynie kawałki miąższu. Trzon ma do 15 cm wysokości i jest jednolicie szary lub białawy. Miąższ jest jędrny i gęsty, u młodych grzybów twardy, a u starszych miękki i lekko kruchy.

Czas rosnąć. Pojawia się w czerwcu i znika w październiku.

Debel NIE.

Polskie grzyby

Opis. Opisując polskiego grzyba, należy zwrócić szczególną uwagę na jego kapelusz. Jest on duży (do 20 cm średnicy), o barwie od ciemno- lub jasnobrązowej do kasztanowobrązowej, początkowo wypukły z zagiętymi do wewnątrz brzegami, następnie spłaszczony, nagi, gładki i suchy, w wilgotne dni staje się śliski lub lepki. Rurki i pory są jednolicie zabarwione, brudnożółte z zielonkawym odcieniem, po naciśnięciu niebieskawe. Miąższ młodych grzybów jest biały i jędrny, natomiast dojrzałych jasnożółty, gęsty i mięsisty.

Czas rosnąć. Od połowy lipca do końca października.

Debel Polskiego grzyba nie ma na Ukrainie.

Kurki

Opis. Łodyga, o wysokości 3-8 cm, ma kolor kapelusza, jest bardzo krucha i cylindryczna. Za młodu jest zwarta, z wiekiem staje się prawie pusta. Miąższ jest pomarańczowy, ale w miejscu złamania i wystawiony na działanie powietrza, podobnie jak mleczny sok, szybko zmienia kolor na czerwony, a następnie zielonkawy. Ma przyjemny smak i owocowy aromat.

Czas rosnąć. Pojawiają się w środku lata i cieszą oko aż do samego początku zimy.

Podwójnie - mleczny.

Wydziwianie

Opis. Kapelusz ma średnicę 6-17 cm, jest żółtoczerwony, z czerwonawymi łuskami, wypukły. Z czasem staje się prawie płaski. W dotyku jest aksamitny i suchy. Trzon jarzębiny żółtoczerwonej ma 5-12 cm wysokości, jest pusty i zakrzywiony, z włóknistymi łuskami na całej długości i wyraźnym zgrubieniem u samej podstawy. Jest zbliżony kolorem do kapelusza.

Czas rosnąć. Głównie w sezonie zimowym, gdy nie ma innych grzybów.

Podwójnie - wiersz myszy.

Smardze

Opis. Kapelusz osiąga średnicę do 8 cm, jest szeroko dzwonkowaty i przylega do trzonu, jakby był na nim osadzony. Ma wolne brzegi, jest podłużnie pomarszczony, na wierzchu żółtobrązowy lub ochrowobrązowy, a od spodu gładki i białawy. Trzon kapelusza smardza ​​może osiągać do 15 cm długości, jest cylindryczny i lekko rozszerza się ku podstawie. Jest biały na samym szczycie, a żółtawy od spodu, z łuskami otrębopodobnymi otaczającymi trzon. Miąższ kapelusza jest cienki, woskowy i nie ma charakterystycznego zapachu ani smaku.

Czas rosnąć. Od połowy kwietnia do początku lata.

Deble –Smardze. Jak odróżnić smardze od smardzów – przeczytaj tutaj.

Gołąbek

Opis. Średnica kapelusza tych grzybów waha się od 5 do 16 cm. Ich kapelusze występują w całej gamie barw. Ich kształt zmienia się również w zależności od wieku grzyba: młode okazy mają kapelusz półkulisty, starsze zaś bardziej rozłożysty. Kapelusz jest mięsisty, często z licznymi pęknięciami. Skórka jest dość gęsta i gruba, praktycznie nieoddzielna od miąższu. Trzonki osiągają do 12 cm wysokości.

Czas rosnąć. Od połowy lipca do początku września.

Debel:

• zielonkawe przedstawiciele muchomora sromotnikowego;
• gołąbek czarny;
• Gołąbek mączysty;
• ochrowa russula.

Trufle

Opis. Średniej wielkości trufla jest niemal identyczna z orzechem, ale niektóre mogą dorównywać rozmiarem bulwie ziemniaka, ważąc ponad 1 kg. Same grzyby wyglądem przypominają ziemniaki. Perydium (warstwa zewnętrzna) pokrywająca trufle ma gładką powierzchnię. Czasami widoczne są liczne mikropęknięcia lub charakterystyczne wielopłaszczyznowe brodawki.

Trufle mają charakterystyczną marmurkową teksturę w przekroju poprzecznym. Powstaje ona dzięki naprzemiennie ułożonym jasnym i ciemnym „żyłkom”, które zawierają woreczki zarodnikowe o zróżnicowanym kształcie. Miąższ grzybów może mieć różny kolor: biały, czarny, szary lub brązowy. Kolor ten zależy od konkretnego gatunku trufli.

Czas rosnąć. Najlepszy czas na poszukiwanie trufli to zima i lato.

Debel Nie rosną na Ukrainie.

Czaga

Opis. Na pniu drzewa tworzą się czarne, nieregularne, grzebieniowate narośla. Widoczne są żyłki (nie do końca zabarwione) w obrębie narośli na całym ciele grzyba. Chaga jest ciemnobrązowa. Miąższ w pobliżu pnia jest brązowy z czerwonawym odcieniem.

Czas rosnąć. Czaga Roślina ta rośnie zazwyczaj przez kilka lat, dlatego można ją znaleźć o każdej porze roku.

Debel NIE.

Pieczarki

Opis. Kapelusz osiąga średnicę do 15 centymetrów i jest koloru białego lub jasnobrązowego. Ma kształt półkulisty, ale w miarę wzrostu i rozwoju grzyba staje się rozłożysty. W dotyku jest aksamitny, a sporadycznie można zaobserwować drobne narośla. Miąższ jest biały, ale po przełamaniu lub wystawieniu na działanie powietrza staje się bardziej różowy.

Czas rosnąć. Od końca maja do połowy października.

Debel:

• pieczarka o żółtej skórce;
• pieczarka płaskogłowa;
• czerwieniejące pieczarki.

Miejsca grzybowe na Ukrainie

W zależności od regionu można tu znaleźć szeroką gamę przedstawicieli królestwa grzybów.

Winnica

Słynie z ogromnej obfitości kurek, borowików i grzybów polskich. Można tu również znaleźć grzyby miodowe i mleczne.

W okolicy rosną grzyby:

• obrzeża Niemirowa – wieś Vorobyovka, Dubmaslovka i inne pobliskie wsie;
• Czarny las w pobliżu Kalinowki;
• obrzeża wsi Petrik.

Wołyń

Wołyń to miejsce narodzin borowików olbrzymich. Region ten jest jednak bogaty również w grzyby polskie, gołąbki, osiki i maślaki.

Tutaj rosną grzyby:

• w rejonie gorochowskim;
• w pobliżu Jezior Szackich;
• wioski Shtun, Maslovets, Vorchin.

Dniepr

W obwodzie dniepropietrowskim na polanach wśród drzew iglastych można znaleźć grzyby maślane. Występują również grzyby miodowe i podgrzybki brzozowe. Znacznie rzadziej spotykane są również borowiki.

Tutaj w okolicy rosną grzyby:

• rzeki w okolicach Nowomoskowska – wieś Orłowska i inne;
• wieś Gwardiejskoje;
• Kirowski, Szulgowka, Caryczanka nad rzeką Orł, Nikołajewka.

Żytomierz

Region obfituje w grzyby miodowe, boczniaki, gołąbki, podgrzybki i okazjonalnie borowiki. Rosną one w pobliżu wsi Słobódka, Wysoka Pecz, Perlawka i Oliwka.

Zakarpacie

Jeśli chodzi o Zakarpacie, to mowa jest o borowikach, ale czasami można tu znaleźć także borowiki.

Tutaj w okolicy rosną grzyby:

• okolice jeziora Synewyr;
• wieś Łumszory;
• wsie Dragowo, Wyszka, Kołoczawa;
• Swaljawa – wsie Rodnikowa Guta, Soloczin;
• Mukaczewo – wsie Mikulintsy, Ilkivtsi, Schastlivoe, Krytoe.

Trufle można znaleźć nawet w lasach Zakarpacia. Kluczem jest zachowanie szczególnej czujności i przechytrzenie innych grzybiarzy.

Karpaty

W lasach bukowych i iglastych rośnie co najmniej 50 gatunków grzybów. Wśród nich licznie występują borowiki, grzyby osikowe, opieńki miodowe i gołąbki.

W okolicy rosną grzyby:

• Beskidy – masyw górski pomiędzy rzekami Opir, Stryj i Mizunka na pograniczu obwodów lwowskiego i iwanofrankowskiego;
• obrzeża wsi Oriv, Tukhlya, Oryavchik i Grebennoye.

Kijów

W pobliżu Kijowa znajdziesz liczne lasy, które rok po roku obfitują w grzyby. Wśród zbiorów znajdują się kurki, borowiki, podgrzybki i borowiki.

Oto, co rośnie na terenie wsi:

• Dolna Dubeczna;
• Klavdiev;
• Nikołajewka;
• Fenewiczi;
• Stary.

Lwów

W lasach najczęściej występującymi grzybami są osiki, podgrzybki, grzyby miodowe i borowiki.

Grzyby rosną w rejonach starosambirskim, turkowskim i skolskim. Najwięcej grzybów rośnie w okolicach:

• wsie Dubina, Skhidnitsa i Slavskoye;
• wieś Likhobora niedaleko góry Pikuy.

Połtawa

Zbieracze grzybów najczęściej przyjeżdżają do obwodu połtawskiego po grzyby maślane.

Lista regionów bogatych w grzyby:

• przedmieścia Krzemieńczuga – Sosnówka;
• wsie Ternovshchina i Krotenki;
• Rejon chorolski - Musiewka i Radki;
• Komsomolsk - Swietłogorsk;
• Rejon globiński - Wełbowka, Lutienka, Bobryk;
• Rejon szyszacki - wieś Jareski;
• Rejon połtawski – obrzeża wsi Wierchoły.

Gładki

Na terenie gminy Sarny rosną borowiki, pieczarki polskie i boczniaki czerwone.

Dużo grzybów znajdziemy również w okolicach miejscowości Niemowicze, Bałaszówka, Małyńsk, Babin i Karaczun.

Sumy

Rosną tutaj grzyby miodowe, borowiki i pieczarki polskie, kurki, maślaki, mleczaki.

Lista regionów bogatych w grzyby:

• okolice Lebedina (wieś Borowenki), Krasnopola, Trostyaneca;
• rejon wsi Międzyrzecz (rejon łebiedyński), Wołkowce i Tokarie.

Tarnopol

Tutaj znajdziesz:

• borowiki;
• grzyby miodowe;
• grzyby osikowe;
• podgrzybki brzozowe;
• grzyby maślane;
• grzyby borowiki;
• grzyby osikowe.

Lista regionów bogatych w grzyby:

• Najlepszymi miejscami do zbierania grzybów są Dybszcze, Dzwiniaczkka i Litwinow;
• we wsiach rejonu monasterskiego – Krinica i Markowa;
• we wsiach rejonu szumskiego – Iłowica i Stożok;
• Lasy Mszanieckie rejonu zborowskiego;
• Góry Krzemienieckie.

Charków

Obwód charkowski słynie z jarzębiny, rydzów, smardzów, kurek i króla grzybów – borowików. Czasami można tu znaleźć również grzyby maślane.

Lista regionów bogatych w grzyby:

• wieś Mokhnach;
• wsie Wasiszczewo, Andrejewka, Szeludkowka;
• las od Merefy do Zmijewa;
• okolice Ruskiej Łozowej;
• lasy świerkowe w okolicach Korobovy Chutors.

Chmielnicki

W obwodzie chmielnickim występują lasy grabowe, dębowe i mieszane, bogate w kurki, podgrzybki, grzyby miodowe i masłowe.

Lista regionów bogatych w grzyby:

• lasy rejonów sławuckiego, szepetowskiego, leticzewskiego, izjasławskiego i dunawieckiego;
• lasy sosnowe na północy regionu;
• okolice wsi Łysogórka i Sawińcy.

Czerkasy

W tutejszych lasach rosną borowiki, grzyby polskie, gołąbki, opieńki miodowe i masłowe.

Lista regionów bogatych w grzyby:

• Leśnictwo Buczackie położone w pobliżu Kaniewa;
• las w pobliżu Kopani;
• młode lasy iglaste w okolicach wsi Mieżdurieczje.

Czernihów

W lasach czernihowskich znaleźć można grzyby polskie, podgrzybki, maślaki, gołąbki, borowiki, parasole i borowików.

Lista regionów bogatych w grzyby:

• wieś Evminka;
• okolice Radiczewa i Oleszni.

Czerniowce

Tutejsze borowiki osiągają niewiarygodne rozmiary.

Zbieracze grzybów jadą do wiosek, aby je zdobyć:

• Sergiusz;
• Wyżenka;
• Zielony.

Sezony grzybowe

Najbardziej obfitym sezonem grzybowym na Ukrainie jest jesień. Jednak najsłabszym sezonem zbiorów nie jest zima, wbrew oczekiwaniom, lecz przełom między zimą a wczesną wiosną.

Wiosna sezon grzybowy:

• Marzec to miesiąc, w którym znalezienie grzybów na Ukrainie jest najtrudniejsze. Zapasy grzybów są ograniczone.
• W kwietniu zaczynają pojawiać się pierwsze grzyby. Smardze i inne grzyby oznaczają pierwszy sezon grzybowy w roku.
• Maj obfituje w grzyby majowe i borowiki, a także, w zależności od temperatury i wilgotności powietrza w danym regionie, w inne grzyby wiosenno-letnie.

Lato sezon grzybowy:

• W drugiej połowie czerwca pojawiają się borowiki, borowiki osikowe, maślaki i podgrzybki brzozowe. Ten miesiąc oznacza początek drugiego sezonu grzybowego na Ukrainie.
• Lipiec jest miesiącem, w którym występuje wiele gatunków grzybów, ale plony nie są szczególnie obfite.
• Sierpień oznacza początek trzeciego sezonu grzybowego. To idealny miesiąc, aby wybrać się na ukraińskie tereny w poszukiwaniu grzybów.

Należy pamiętać, że grzyby rozwijają się najlepiej w cieple i wilgoci. Dlatego ich masowe pojawianie się zależy nie tyle od pory roku, co od warunków klimatycznych.

Jesień sezon grzybowy:

• Wrzesień to szczyt trzeciego sezonu grzybowego. Ten miesiąc łączy w sobie wciąż ciepłe letnie powietrze z jesiennymi deszczami.
• W październiku wielu grzybiarzy kończy sezon. Grzyby jesienne Nadal łatwo je znaleźć, ale konkurencja jest znacznie mniejsza.
• Listopad to bardzo ciekawy miesiąc pod względem gatunków grzybów. W listopadzie można znaleźć grzyby ze wszystkich czterech pór roku naraz.

Zima sezon grzybowy:

• W grudniu wylęgają się późne resztki grzybów jesiennych, a także boczniaki i zimowe opieńki.
• Styczeń to doskonały czas na poszukiwanie zimowych grzybów.
• Sezon zimowy kończy się w lutym. W tym miesiącu można znaleźć tylko jeden rodzaj grzyba: opieńkę miodową.

Ukraina to kraj słynący nie tylko z pszenicy, ale także z ogromnej różnorodności grzybów rosnących na całym jej terytorium. Dla ukraińskich grzybiarzy ważne jest, aby znać nie tylko gatunki, ale także regiony i pory roku, w których rosną grzyby. Należy jednak zachować ostrożność: rosną tu również fałszywe grzyby, które nie nadają się do jedzenia.

Często zadawane pytania